Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2013

Αν δεν κινητοποιηθούμε κλείνουν οι ΟΤΑ



Άρθρο Δημάρχου Σαρωνικού Πέτρου Φιλίππου για τις απολύσεις στους ΟΤΑ

Όλοι γνωρίζουμε ότι στα χρόνια του Μνημονίου η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει δεχθεί τη μεγαλύτερη επίθεση από την κυβέρνηση είτε κατ' εντολή της Τρόικα είτε όχι. Βιώνουμε δε το τελευταίο διάστημα ένα νέο διωγμό με τις καταργήσεις οργανισμών και τις απολύσεις προσωπικού που είναι απολύτως απαραίτητο για τη λειτουργία των υπηρεσιών του δήμου, όπως έγινε πρόσφατα με τους σχολικούς φύλακες και τη Δημοτική Αστυνομία.
Πιστεύω δε ότι το θέμα της κινητικότητας στη Δημοτική Αστυνομία είναι μια κοροϊδία, τη στιγμή που το Σώμα Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης προσπαθεί σήμερα να ακυρώσει όλες τις προσλήψεις δημοτικών αστυνομικών που έχουν γίνει.
Καθημερινά διαβάζουμε και ενημερωνόμαστε ότι στόχος της κυβέρνησης είναι να απολυθούν περίπου 12.000 εργαζόμενοι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης μέχρι το τέλος του χρόνου. Στο στόχαστρο έχουν μπει όλοι εκείνοι οι υπάλληλοι που έγιναν αορίστου χρόνου με τα Προεδρικά διατάγματα Πρ. Παυλόπουλου και Β. Παπανδρέου και κυρίως οι απολύτως απαραίτητοι για τους δήμους εργαζόμενοι με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Στον Δήμο Σαρωνικού οι υπάλληλοι με συμβάσεις αορίστου χρόνου (διατάγματα Παυλόπουλου, Παπανδρέου) είναι περίπου 34, ενώ 65 είναι οι συμβασιούχοι με ασφαλιστικά μέτρα που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε όλες τις υπηρεσίες του δήμου (καθαριότητα, κοινωνικές δομές, διοικητικές υπηρεσίες κτλ.).
Αυτό που θα ήθελα επιπλέον να τονίσω είναι ακόμα και με αυτό το προσωπικό, ο δήμος μας έχει τεράστιες ελλείψεις ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του και τις παρεχόμενες προς τους πολίτες υπηρεσίες.
Σε όλη δε αυτήν την προσπάθειά της η κυβέρνηση, επιχειρεί να μεταφέρει τις ευθύνες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και κυρίως να κάνει συμμέτοχους τους δημάρχους και τα δημοτικά συμβούλια σε αυτήν την πολιτική που ασκεί το τελευταίο διάστημα.
Αυτό γίνεται με τη συνεχή υποβολή εγγράφων προς τους δήμους, με τα οποία ζητά στοιχεία για τη δήθεν αξιολόγηση, η οποία στην ουσία δεν γίνεται, για τα δικαιολογητικά των προσλήψεων και διάφορα άλλα στοιχεία. Για το σκοπό αυτό έχουν επιστρατευθεί επιτροπές από το Υπουργείο Εσωτερικών και ελεγκτικοί μηχανισμοί όπως είναι το Σώμα Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, προκειμένου να επιβάλλουν την πολιτική τους στους δήμους.
Για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, μεγάλη ευθύνη φέρει και η ΚΕΔΕ, η οποία ενώ βλέπει το πρόβλημα και τη μεγάλη επίθεση που υφίσταται η Τοπική Αυτοδιοίκηση, δεν προβαίνει τώρα στις ανάλογες ενέργειες και κινητοποιήσεις για την αποτροπή αυτών των φαινομένων, αλλά συνήθως κινητοποιείται μετά την έκδοση των όποιων αποφάσεων της κυβέρνησης.
Πιστεύω ότι πρέπει άμεσα να υπάρξουν κινητοποιήσεις μαζί με τους εργαζόμενους γιατί αν υλοποιηθούν οι αποφάσεις της κυβέρνησης για τις απολύσεις, είναι βέβαιο ότι οι ΟΤΑ θα κλείσουν.
Βασικός μας στόχος πρέπει να είναι καμία άλλη απόλυση από τους ΟΤΑ, αντίθετα θα πρέπει να ζητήσουμε τη σωστή στελέχωσή μας προκείμενου να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στον κοινωνικό μας ρόλο.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου