Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2013

Οι δημότες να γίνουν πιο απαιτητικοί απέναντι στον δήμο»



Τον προβληματισμό του για την απουσία του κόσμου από τη δημόσια διαβούλευση του δήμου, εξέφρασε ο δήμαρχος Παλλήνης, Παναγιώτης Μερτύρης.
Η παρουσία ελάχιστων δημοτών στην πρόσφατη παρουσίαση του έργου της δημοτικής αρχής, προκάλεσε την απορία του Μερτύρη, που αναρωτήθηκε για ποιον λόγο δεν παραβρέθηκαν οι δημότες προκειμένου να εκφράσουν τη γνώμη τους ή τα παράπονά τους.
Ο επικεφαλής του δήμου ζητά από τους πολίτες να επαναπροσδιορίσουν τη θέση τους και να γίνουν πιο απαιτητικοί και πιο ενεργοί στα θέματα του δήμου.
Η τοποθέτηση Μερτύρη:
«Συνδημότισσες,
Συνδημότες,
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την κριτική μου, αλλά και την γνώμη μου, για τα όσα διαδραματίστηκαν στην δημόσια διαβούλευση του Δήμου μας.
Οι ενότητες είναι δύο.
Η παρουσίαση της δημοτικής αρχής,
Η φωνή των δημοτών.
Η δημοτική αρχή σε μία μεγάλη σε διάρκεια παρουσίαση αναφέρθηκε στο έργο που έχει επιτελέσει μέχρι τώρα χωρίζοντάς το σε ενότητες, τις οποίες δεν θα σχολιάσω χωριστά την κάθε μία, αλλά σαν πολιτική άποψη θα καταθέσω τα εξής.
Η διοικητική ένωση των δύο Δήμων και της μίας κοινότητας ήταν κάτι γνωστό από την ψήφιση του Καλλικράτη και έπρεπε να ήταν από πριν σχεδιασμένη, έτσι ώστε να λειτουργήσει ο νέος ενιαίος Δήμος χωρίς προβλήματα. Δεν αποτελεί πρόκληση και έργο για την δημοτική αρχή.
Πιο συγκεκριμένα, οι συντηρήσεις και οι αποκαταστάσεις σε θέματα οδοποιίας, πρασίνου, πεζοδρομίων, φωτισμού, κάδων απορριμμάτων, σχολείων, κτηρίων, μηχανημάτων, αυτοκινήτων του Δήμου, είναι κάτι το αυτονόητο ότι θα γίνουν και δεν μπορεί να γίνεται ζητούμενο, έτσι ώστε να θεωρηθεί έργο. Το δύσκολο κομμάτι είναι η σωστή και διαφανής διαχείριση του κόστους, η ταχύτητα αποκατάστασή τους και ο σωστός και κατά προτεραιότητα συντονισμός τους.
Οι κοινωνικές παροχές, τα προγράμματα της Κοινωφελούς Επιχείρησης και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις, είναι ακόμη μια υποχρέωση του Δήμου προς τους δημότες, ειδικά στην εποχή που διανύουμε, και εντάσσονται στον σχεδιασμό πλέον όλων των Δήμων της χώρας. Επιτυχία λοιπόν και εδώ θεωρείται η ποιότητα που προσφέρεται σε σχέση με το κόστος, και η σωστή διαχείριση των πόρων.
Οι δημότες επέλεξαν στην πλειοψηφία τους να απέχουν. Ειδικά στην δημοτική ενότητα Γέρακα, ο μεγάλος 'θόρυβος' έγινε από την απουσία του κόσμου και όχι από την παρουσία του.
Τι μπορεί να οδήγησε όλους εσάς να επιλέξετε να μην ακουστεί το παράπονο, η γνώμη σας, η το όραμα σας; Είναι κάτι που με προβλημάτισε πολύ και η πρώτη και ειλικρινή αντίδρασή μου είναι να ζητήσω, από όλους εμάς που ασχολούμαστε με την τοπική αυτοδιοίκηση, και με πρώτον εμένα, να αναλάβουμε την ευθύνη για την απώλεια της εμπιστοσύνη σας.
Θα ήθελα να ζητήσω από εσάς, είτε συμμετείχατε, είτε απείχατε, από τις διαβουλεύσεις να επαναπροσδιορίσετε την θέση σας. Να γίνετε πιο απαιτητικοί και πιο ενεργοί στα θέματα του Δήμου μας.
Είναι ίσως ο μόνος τρόπος να γίνουμε και εμείς πιο άξιοι διαχειριστές των αναγκών σας και πιο αξιόπιστοι πολιτικοί. Και όπως πολύ σωστά τόνισε ο Αριστοτέλης 'εκείνος που δεν ασχολείται με τα κοινά, είναι καταδικασμένος να κυβερνάται από τους κατώτερους του».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου