Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

Πρώην μαθήτρια ΕΠΑΛ: ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΟΒΑΜΑΙ !!!



Είμαι παλιά μαθήτρια του ΕΠΑΛ Θεσσαλονίκης στην ειδικότητα γραφικών τεχνών, απόφητη του 2012
Είχα σκοπό να συνεχίσω στο ΕΠΑΣ, με την ειδικότητα διακόσμιση...
Και όλα αυτά΄γιατί; Γιατί δεν υπάρχουν χρήματα για κάτι ανώτερο από αυτο!
Είναι ότι μπορώ να κάνω και εγώ και άλλα παιδιά που βρίσκονται στην ίδια οικονομική κατάσταση με την δικήμου, πολλές φορές και χειρότερη!
Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που με έκανε να αγαπήσω τόσο πολύ το σχολεί και την μάθηση... ή μάλλον ξέρω! Ήταν το κίνητρο ότι θα μάθω κάποια τέχνη παράλληλα με την φοίτηση μου σε ένα λύκειο. Αν δεν υπήρχε αυτό εγώ θα σταματούσα στο γυμνάσιο. Όπως θα κάνουν πολλά παιδιά τώρα απο εδώ και πέρα...αλλά ποιος θα νοιαστεί;
Νοιάζετε το μεγάλο ψάρι για το μικρο; ΌΧΙ, ΑΠΛΑ ΤΟ ΤΡΩΕΙ! ΤΟ ΔΙΑΛΥΕΙ!!!
Το ΕΠΑΛ με έκανε να λατρέψω το σχολείο, το πρωινό ξύπνημα, τις εργασίες, τους καθηγητές μου!ΟΛΑ!
Ηταν και είναι η οικογένειά μου, οι βάσεις μου, πηγή των γνώσεών μου, η έμπνευση μου είναι αυτοί οι καθηγητές, Οι καθηγητές του δευτέρου ΕΠΑΛ Ευόσμου!
Όλοι αυτοί μου προσφεραν γνώση και αγάπη για την Τέχνη. Μα πάνω από όλα μου έμαθαν να είμαι άνθρωπος, δεν μου δίδαξαν μόνο σχέδιο, μου έμαθαν πολλά περισσότερα.Τους ευχαριστώ και λυπάμαι που απο σεπτέμβριο δεν θα έχει άλλο παιδί την δυνατότητα να νιώσει ότι ένιωσα εγώ, να πάρει ότι πήρα εγώ, να δει ότι είδα εγώ, να μάθει ότι έμαθα εγώ, να ζήσει ότι έζησα εγώ... Είναι δικοί μου άνθρωποι, θαμείνοι άνεργοι..Τρελένεσαι, θυμώνεις... και θυμώνεις ακόμα περισσότερο όταν ξέρεις πως με την απόλυση 2.400(και κάτι..) εκπαιδευτικών θα μείνουν παιδιά χωρίς ναμπορέσουν να καθήσουν στα θρανία τεχνικών επαγγελματικών σχολείων!Και όχι γιατί είναι μόνο αυτοί...γιατί είναι και τόσοι άνεργοι σε αυτή την γαμημένη χώρα που το μόνο που προσ΄φερει είναι μίσος, νεύρα και οργή!Τίποτα καλό, τίποτα θετικό
Μου καταστρέφουν την ζωή και όχι μόνο την δική μου αλλά και χιλιάδων παιδιών σαν εμένα. Άφησαν άνεργο τον πατέρα μου χρόνια τώρα, την μάνα μου να τρέχει σαν σκυλί για 5 ευρώ την ημέρα και εμένα να ψάχνω απεγνωσμένα δουλειά και να μην γίνεται τίποτα. Τους φίλους μου να φεύγουν εξωτερικό και εγώ ναμένω πίσω σε μια χώρα που σιγά σιγά καταρρέει...ΑΡΓΑ ΚΑΙ ΒΙΑΣΤΙΚΑ!
Αργόςθάνατος, αυτό ζούμε όλοι... καιρό τώρα! Χωρίς να μπορώ να σπουδάσω, χωρίς να μπορώ να δουλέψω, χωρίς να να ζω σε περιβάλλον ευχάριστο! Με σκοτώνουν ΑΡΓΑ! Με κάνουν να αισθάνομαι ανίκανη και άχρηστη από τώρα...
Ο κόσμος πεινάει, ο κόσμος κρυώνει τον χειμώνα, ο κόσμος δεν έχει σωστή ενημέρωση, Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΝΙΓΕΤΕ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ!
ΝΤΡΟΠΗ!
Ντροπή σε όλους όσους κοιμούνται ήσυχα κάθε βράδυ μετά από το κακό που προκαλούν στον κόσμο! Ντροπή!
Δεν ξέρω τι άλλο να πω... ΔΕΝ ΣΑΣ ΦΟΒΑΜΑΙ!Είμαι νέα, έχω καιρό μπροστά μου, έρχονται και χειρότερα, το ξέρω!
Τα περιμένω από εσάς... όλα τα περιμένω πια, εδώ τα βάλατε με την εκπαίδευση... Περιμένω τα χειρότερα, αλλά και πάλι δεν φοβάμαι!Ντροπή αισθάνομαι που ζω σε μια χώρα που γέννησε την δημοκρατία και τώρα μέσα από αυτή γέννα τον φασισμό και  το μίσος
Ζωίτσα Παπαδοπούλου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου