Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 21 Ιουλίου 2013

Ηχηρό αντιφασιστικό μήνυμα από την Καλαμάτα

Μεγάλη αντιφασιστική διαδήλωση πραγματοποιήθηκε στη Καλαμάτα με τα τοπικά μέσα να κάνουν λόγο για πρωτοφανή συμμετοχή για τα δεδομένα της πόλης.


Το κάλεσμα της Αντιφασιστικής Κίνησης Καλαμάτας:

Στις 3 και 4 Αυγούστου 2013, 77 χρόνια μετά την κατάλυση της δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση στρατιωτικού καθεστώτος από το δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, η Χρυσή Αυγή επιχειρεί να οργανώσει πανελλήνιο φασιστικό φεστιβάλ στην πόλη της Καλαμάτας. Με το πρόσχημα της κοινοβουλευτικής παρουσίας της, η Χ.Α. προσπαθεί να βρει χώρο να διαδώσει τις ναζιστικές ιδέες της, να καλλιεργήσει το μίσος ενάντια στο διαφορετικό, να αρθρώσει ότι δικτάτορες σαν το Μεταξά και σαν το Χίτλερ είναι «παρεξηγημένες προσωπικότητες».

Οι χρυσαυγίτες θέλουν να κάνουν φεστιβάλ σε χώρο που το Μάη του 1934 έπεφταν νεκροί λιμενεργάτες απεργοί. Ο λαός όμως ξέρει καλά πως την ίδια ώρα που οι Έλληνες πολεμούσαν το γερμανό κατακτητή οι πρόγονοι των Χρυσαυγιτών ορκίζονταν πίστη και υποταγή στο Χίτλερ συμβάλλοντας στο αιματοκύλισμα του ελληνικού λαού.

Η Χρυσή Αυγή δεν είναι αντισυστημική είναι γέννημα θρέμμα του συστήματος. ”Χτυπάει προσοχή” στην πλουτοκρατία ζητώντας φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις για λογαριασμό των εφοπλιστών, από τους οποίους χρηματοδοτείται. Στήριξε τους τραπεζίτες ψηφίζοντας την αναχρηματοδότησή τους. Πατά πάνω σε υπαρκτά προβλήματα των λαϊκών οικογενειών για να χύσει το φασιστικό της δηλητήριο ενώ παράλληλα κάνει θελήματα στα αφεντικά της (εφοπλιστές, βιομηχάνους) ψάχνοντας να τους βρει φθηνούς εργάτες, με εξευτελιστικά μεροκάματα των 14 και 18 ευρώ και δίχως δικαιώματα.

Είναι αυτή που στήριξε τη διάλυση της ΕΡΤ , ψήφισε το χάρισμα της ΑΤΕ στην Πειραιώς συμφωνει σε κάθε αντεργατικό νομοσχέδιο. Στήθηκε για να στηρίζει την πλουτοκρατία όταν το έχει ανάγκη και προετοιμάζεται συστηματικά με στόχο να χτυπήσει το εργατικό και το λαϊκό κίνημα μόλις χρειαστεί.

Απαιτούμε από τις αρχές που χορήγησαν άδεια στο νεοναζιστικό μόρφωμα, προφασιζόμενοι ότι είναι κοινοβουλευτικό κόμμα και δεν μπορούν να αρνηθούν, να ανακαλέσουν την απόφασή τους. Όσα λέει (και κάνει) η Χρυσή Αυγή δεν συνιστούν απόψεις, αλλά εκφράσεις μίσους που πλήττουν τον πολιτισμό και τις πανανθρώπινες αξίες. Μπορεί να θεωρηθεί «άποψη» το ότι οι μετανάστες είναι «υπάνθρωποι»; ότι το Ολοκαύτωμα είναι μύθος; ή οι δηλώσεις του Κουκούτση ότι «θα σας λιώσουμε»;

Είναι άποψη η φυσική εξόντωση του διαφορετικού; Όχι βέβαια, είναι ανατριχιαστικές εκφράσεις φυλετικού μίσους και μισσαλοδοξίας που πλήττουν ευθέως τον πολιτισμό και τις πανανθρώπινες αξίες.

Είναι αδιανόητο ο Δήμος να ανέχεται την πραγματοποίηση ενός τέτοιου φεστιβάλ. Η ανοχή έναντι του Χίτλερ (που και αυτός με εκλογές ήρθε στην εξουσία) ήταν ολέθρια, οδήγησε στο έγκλημα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, της ναζιστικής θηριωδίας στο Ολοκαύτωμα και σε 600.000 ΕΛΛΗΝΕΣ νεκρούς.
 Καμία ανοχή, λοιπόν, στο φασισμό και το νεοναζισμό. Οι νεοναζί είναι ανεπιθύμητοι στην πόλη μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου