Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

Το πείραμα συνεχίζεται



Κατατέθηκε επιτέλους στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο με όσα απαιτούσε η Τρόικα, για να γίνει η εκταμίευση των 6,8 δισ. ευρώ ως τον Οκτώβριο. Το νομοσχέδιο έχει 109 άρθρα και προβλέπει απολύσεις στο Δημόσιο.
Οπωσδήποτε, υπάρχει ένα πρόβλημα με το πολυνομοσχέδιο, αφού, μέχρι σήμερα, το βασικό επιχείρημα της κυβέρνησης προς όσους διαφωνούν με τα Μνημόνια είναι «ότι διαφορετικά δεν θα μπορούμε να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις» αλλά μετά το πετσόκομμα μισθών και συντάξεων έρχονται και οι απολύσεις στο Δημόσιο, οπότε αυτοί …μάλλον δεν θα παίρνουν μισθό και το επιχείρημα της κυβέρνησης πως το Μνημόνιο είναι ο μόνος τρόπος να πληρωθούν οι μισθοί έχει πάει στο διάολο αλλά μην το πείτε στους Έλληνες γιατί δεν το έχουν πάρει χαμπάρι και μπορεί να σοκαριστούν.
Πάντως, είναι πάρα πολύ ωραίο να λες σε χιλιάδες ανθρώπους «σας απολύω για να πάρετε την δόση».
Το νομοσχέδιο προβλέπει την κατάργηση των σχολικών φυλάκων και την κατάργηση της Δημοτικής Αστυνομίας -σύνολο 5.500 άνθρωποι-, οπότε αποδεικνύεται περίτρανα πως τόσο τα παιδιά όσο και οι μεγάλοι ζούμε σε μια πολύ ασφαλή χώρα και κινδυνεύουμε μόνο από τον κακό μας εαυτό.
Δεν αποκλείεται στο επόμενο Μνημόνιο η κυβέρνηση να καταργήσει και τα ΜΑΤ, οπότε δεν θα χρειαστεί να τα καταργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ -όπως έχει υποσχεθεί- όταν γίνει κυβέρνηση.
Βέβαια, δεν αποκλείεται να καταργήσει η κυβέρνηση τα ΜΑΤ -για να γίνουν οι απολύσεις που θέλει η Τρόικα- και να βγουν τα κόμματα της Αριστεράς να κάνουν πορεία διαμαρτυρίας μαζί με τα ΜΑΤ, οπότε θα τα έχουμε δει πια όλα και δεν θα πρέπει να έχουμε κανένα παράπονο.
Παράλληλα, το υπουργείο Παιδείας καταργεί 52 ειδικότητες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης -όπως και τις οργανικές θέσεις που κατέχει το προσωπικό- αλλά αυτό είναι απαραίτητο, και καλό θα ήταν να καταργηθούν όλες οι ειδικότητες και θέσεις των εκπαιδευτικών, ώστε να καταργηθεί όλο το σύστημα της Παιδείας και να λειτουργήσει απερίσπαστα η ελεύθερη αγορά που θέλει τους Έλληνες άνεργους και λούστρους.
Από την διαθεσιμότητα εξαιρούνται οι υπάλληλοι που είναι ανάπηροι σε ποσοστό τουλάχιστον 67% ή έχουν εξαρτώμενο μέλος με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67%, οπότε όποιος δημόσιος υπάλληλος δεν θέλει να απολυθεί μπορεί να κόψει το πόδι του ή να βγάλει με το κουτάλι τα μάτια του παιδιού του.
Πάντως, είναι θετικό να εξαιρούνται από την διαθεσιμότητα οι δημόσιοι υπάλληλοι με αναπηρία, γιατί θα γεμίσουν οι δρόμοι ζητιάνους και θα χαλάσει η άψογη εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό.
Επίσης, από την διαθεσιμότητα εξαιρούνται οι πολύτεκνοι γιατί, αν τους βάλεις σε διαθεσιμότητα, θα έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο, οπότε θα πηδάνε αβέρτα τη γυναίκα τους και θα κάνουν άλλα πέντε κουτσούβελα, και αυτά τα μαλακισμένα θα θέλουν να πάνε και σχολείο, με αποτέλεσμα να πρέπει να προσλάβουμε πάλι τους εκπαιδευτικούς και να μην ολοκληρωθεί το success story.
Το πολυνομοσχέδιο προβλέπει ακόμα την διαθεσιμότητα στις γυναίκες που δεν φτάνουν σε οργασμό και την κατάργηση του οφσάιντ, ενώ -για να εκταμιευτεί η δόση- θα πρέπει να έχει ψηφιστεί μέχρι τις 19 Ιουλίου, γιατί, αν ψηφιστεί στις 20 Ιουλίου, θα συμπέσει με την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο και δεν είναι σωστό να γιορτάζουμε δυο εθνικές επιτυχίες την ίδια μέρα γιατί αποπροσανατολίζεται ο λαός από την μαλακία που τον δέρνει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου