Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 13 Ιουλίου 2013

Διαρκές περιβαλλοντικό έγκλημα από τα λύματα της Β` ΒΙΠΕ Βόλου


Η αναγγελία της παρέμβασης εισαγγελέα λόγω του προβλήματος στη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού και των βλαβών που εντοπίστηκαν στη Β' ΒΙΠΕ, δημιούργησε μεγάλη ανησυχία στους πολίτες του Βόλου.


Το τελευταίο διάστημα έχουμε  διακοπή της λειτουργίας του αντλιοστασίου λυμάτων στην Β' ΒΙΠΕ, Βόλου. Διαπιστώθηκε από πολίτες που επισκέφθηκαν την περιοχή η έκταση της ζημιάς που προκαλείται στο περιβάλλον (φωτογραφία 1) και οι κίνδυνοι για την δημόσια υγεία που παραμονεύουν από την αθρόα απόθεση βιομηχανικών λυμάτων σε ένα ανοιχτό κανάλι που διέρχεται από μια αγροτική περιοχή. Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι οι περισσότερες αρνητικές συνέπειες δεν σταματούν όταν λειτουργούν οι αντλίες, καθώς την ίδια διαδρομή ακολουθούν τα λύματα και όταν υπερχειλίζουν κατά τη κανονική λειτουργία του αντλιοστασίου.
Είναι προφανές, ότι υπάρχουν αρκετές ελλείψεις στη λειτουργία του συγκεκριμένου συστήματος, όπως επίσης και η επιπολαιότητα με την οποία αντιμετωπίζεται μια τόσο σοβαρή υπόθεση όπως για παράδειγμα η μεταφορά επικίνδυνων ουσιών δια μέσω του δικτύου ακαθάρτων στον βιολογικό καθαρισμό του Βόλου. Όπως αποδείχτηκε από το πρόσφατο συμβάν, δεν υπάρχει σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτων περιστάσεων όπως μια βλάβη ή μια φυσική καταστροφή (εκτός φυσικά από τη απόθεση των λυμάτων στο κανάλι). Επίσης, φάνηκε ότι δεν υπάρχει κανένας αξιόπιστος μηχανισμός παρακολούθησης της λειτουργίας του συστήματος ώστε να λαμβάνονται μέτρα εγκαίρως, αλλά ούτε και κάποιος μηχανισμός ειδοποιήσεων και λήψης άμεσων μέτρων πληροφόρησης και προστασίας, αρχικά της τοπικής κοινωνίας και στη συνέχεια του Βόλου. Γιατί όταν επικίνδυνα απόβλητα αποτίθενται σε ένα ανοιχτό κανάλι (το οποίο μάλιστα στην αρχή του δεν είναι και στεγανό (φωτογραφία 2), απαιτούνται μέτρα προστασίας και διαφύλαξης τόσο των άγριων όσο και των κτηνοτροφικών ζώων από όποια επαφή με αυτά.

Επιφυλάξεις υπάρχουν επίσης για το κατά πόσο τα απόβλητα αυτά δεν θα καταλήξουν στον Παγασητικό, καθώς σίγουρα τις τελευταίες ημέρες με τις έντονες βροχοπτώσεις δεν είναι και τόσο πιθανή η εξάτμισή τους. Αλλά και έτσι να ήταν δεν είναι δυνατό να μην λαμβάνεται καμία μέριμνα για τη λάσπη που θα παραμείνει και την κατάληξή της.Το ίδιο και για την ομαλή λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού όταν τα συγκεκριμένα λύματα καταλήγουν εκεί. Τι άλλο πρέπει να γίνει για να αποφασιστεί ο διαχωρισμός των αστικών από τα βιομηχανικά απόβλητα;


Πρέπει επιτέλους να σταματήσει να γίνεται ανάμιξη βιομηχανικών αποβλήτων στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας αστικών λυμάτων. Τα βιομηχανικά λύματα πρέπει να διαχειρίζονται στον τόπο παραγωγής τους, είτε μέσω ξεχωριστού συστήματος είτε μέσω της ενθάρρυνσης(αλλά και επιβολής αν χρειασθεί) των βιομηχανιών για να αναλάβουν από μόνες τους την επεξεργασία των αποβλήτων τους, με ταυτόχρονη ελαχιστοποίηση των απορροών τους με τη χρήση καθαρών τεχνολογιών. Για τον σκοπό αυτό χρειάζεται να λειτουργεί δημοτική επιτροπή ελέγχου (και αν δεν το κάνει ο δήμος, να δημιουργηθεί πρωτοβουλιακά από τους πολίτες-δημότες, για να πάρουν στα χέρια τους τον κοινωνικό έλεγχο) σε καθημερινή βάση και για όλο το 2^ωρο, ώστε να γίνετε άμεσα αντιληπτή κάθε δυσλειτουργία και να λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα.

Είναι αδιανόητο να σχεδιάζεται η συλλογή λυμάτων από γεωγραφικά απομακρυσμένες περιοχές και να χρησιμοποιείται πόσιμο νερό για βιομηχανική ή ακόμα και για γεωργική χρήση. Είναι απαραίτητη η αναζήτηση νέων τρόπων εξοικονόμησης και επαναχρησιμοποίησης νερών σε μικρή κλίμακα για την κάλυψη συγκεκριμένων αναγκών. Είναι απαραίτητη η ίδρυση βιολογικών καθαρισμών μικρής κλίμακας σε περιφερειακά δημοτικά διαμερίσματα και ταυτόχρονα επαναχρησιμοποίηση του καθαρισμένου νερού για αγροτική ή βιομηχανική χρήση
 

Υ.Γ. Δυστυχώς οι φωτογραφίες δεν μπορούν να μεταφέρουν τις ανυπόφορες οσμές ώστε να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της καταστροφής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου