Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 27 Ιουλίου 2013

ΔΥΝΑΤΟ «ΟΧΙ» ΣΕ ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΚΑΙ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΑΣΗ ΑΝΑΜΟΝΗΣ ΓΙΑ ΥΔΡΑΡΓΥΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΗΛΙΟΥ_ΒΟΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ



Η συνεδρίαση της Συντονιστικής Επιτροπής την Δευτέρα 22/7, στην οποίαν συμμετείχαν πάνω από 60 κάτοικοι από τα χωριά και την πόλη ασχολήθηκε εκτός των άλλων με τρία γεγονότα πολύ σημαντικά σε σχέση πάντα με το νερό. Την προκήρυξη θέσης για μάνατζερ στη ΔΕΥΑΜΒ στην επόμενη συνεδρίαση του ΔΣ, την Τετάρτη 24/7,  την ανάθεση σε ιδιώτη του καθαρισμού των εγκαταστάσεων του πόσιμου νερού και την εμφάνιση υδράργυρου στο δίκτυο του πόσιμου νερού στον ανατολικό τομέα της Αγριάς.
Αναφορικά με τον διαγωνισμό για την πρόσληψη μάνατζερ, ερωτηματικά προκαλεί ο χρόνος και η σπουδή με την οποία γίνεται η διαδικασία, καθότι βρισκόμαστε ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο. Ο Δήμαρχος μάλιστα ζητάει να γίνουν εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση μέσα στον ερχόμενο Σεπτέμβρη! Θα υποχρεωθεί με αυτό τον τρόπο η επόμενη διοίκηση να συνεργαστεί με πρόσωπο που δεν θα είναι της δικής της επιλογής αφού η θητεία του ως εξωτερικός συνεργάτης θα είναι τετραετής. Αυτό από μόνο του συνιστά πολιτική ανηθικότητα.
Η είδηση λέει ότι δικαίωμα συμμετοχής στο διαγωνισμό έχουν και οι μόνιμοι υπάλληλοι της ΔΕΥΑΜΒ, κάποιος από τους οποίους θα μπορούσε να έχει την θέση αυτή ως προσωρινός μέχρι να αναλάβει η νέα, μετά τις ερχόμενες εκλογές Διοίκηση.
Προς τι λοιπόν αυτή η βιασύνη-για άλλη μια φορά σε θέμα της ΔΕΥΑΜΒ- για την κάλυψη μιας θέσης με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και σύγχρονες περί διοίκησης αντιλήψεις, οι οποίες προφανώς ταυτίζονται με τις σύγχρονες μνημονιακές απαιτήσεις που σύμφωνα με τον νομπελίστα οικονομολόγο J.Stinglitz δεν υπακούουν στην επιστήμη της οικονομίας?
Εμείς από την πλευρά μας τονίζουμε ότι τέτοιες αντιλήψεις θα τις αντιμετωπίσουμε δυναμικά στην πόλη και τα χωριά γι αυτό και η ζωή του όποιου μάνατζερ θα είναι δύσκολή έως αφόρητη

Σε ότι αφορά το δεύτερο, εκφράστηκε από όλους η άποψη ότι η ενέργεια της διοίκησης της ΔΕΥΑΜΒ να παραδώσει σε εργολάβο τις εργασίες συντήρησης  πηγών και δεξαμενών, αποτελεί ένα αποφασιστικό βήμα προς την ιδιωτικοποίηση και φυσικά δεν είναι αποδεκτή από κανέναν. Στις λαϊκές συνελεύσεις των χωριών που θα ξεκινήσουν από τη Δράκεια πολύ σύντομα, θα αποφασιστεί ο τρόπος της αντίδρασής μας.
Υπενθυμίζεται ότι ο καθαρισμός των δεξαμενών έγινε πριν από 15 περίπου μήνες για πρώτη φορά από την ΔΕΥΑΜΒ και αποτέλεσε τη μοναδική, άξια λόγου, παρέμβαση της επιχείρησης μέχρι τώρα. Σημειώνουμε  ότι έγινε σε συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες επειδή εκείνες το επέλεξαν και όχι επειδή το επεδίωξε η Δημοτική Αρχή. Η συνεργασία αυτή φαίνεται ότι ενόχλησε κάποιους γιαυτό και βρέθηκε ο τρόπος να αποκοπούν οι τοπικές κοινωνίες από τέτοιες συμμετοχικές διαδικασίες.
Από τα μέλη της συντονιστικής προτάθηκε η ακύρωση της εργολαβίας και η αξιοποίηση γι αυτό το έργο του προσωπικού  της ΔΕΥΑΜΒ, ενισχυμένο με νέους και άνεργους κατοίκους από τα χωριά καθώς και με εθελοντές που έχουν την εμπειρία δεκάδων χρόνων στην συντήρηση των πηγών και των δεξαμενών.
Οι κάτοικοι των χωριών επιθυμούν να έχουν ενεργό ρόλο στα θέματα του πόσιμου νερού και του νερού της άρδευσης σε συνεργασία πάντα με το προσωπικό της ΔΕΥΑΜΒ, ώστε να αποκατασταθεί και να διατηρηθεί ο δημοτικός χαρακτήρας της επιχείρησης και να συνεχιστεί η ζωντανή επαφή των τοπικών κοινωνιών με το νερό.
Είναι προφανές ότι η Δημοτική Αρχή σχεδιάζει τη νέα ΔΕΥΑΜΒ στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης και αυτό φαίνεται εκτός των άλλων και από την επίμονη άρνηση για οποιαδήποτε μορφή συνεργασίας με τους πολίτες .
Αντί λοιπόν  ο Δήμαρχος της πόλης να τρέχει με τους άλλους τέσσερις συναδέλφους του να γεμίσει το κενό της σοσιαλδημοκρατίας με αφορμή την αμφισβήτηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως δημόσιας τοπικής εξουσίας από την κεντρική κυβέρνηση, ας κοιτάξει τον εαυτό του στον καθρέπτη και θα εντοπίσει εύκολα τον γνήσιο πολέμιο της πραγματικής τοπικής αυτοδιοίκησης μέσα από την πολιτική του στην υπόθεση του νερού και, φυσικά, όχι μόνο.
Σε ότι αφορά την υπόθεση του Υδράργυρου στο πόσιμο νερό μιας συγκεκριμένης συνοικίας της Αγριάς, αποφασίστηκε η λήψη δειγμάτων από κατοίκους της περιοχής ώστε να έχουν ίδια αντίληψη επί του θέματος και εφόσον διαπιστωθεί ότι πράγματι υπάρχει πρόβλημα τότε θα αναζητηθούν λύσεις και από την πλευρά της Κίνησης Πολιτών, κάποιες από τις οποίες αναφέρθηκαν ήδη στη Συντονιστική. Ωστόσο αξίζει να επισημάνουμε κάτι πολύ σημαντικό. Το μέρος εκείνο της ανακοίνωσης της ΔΕΥΑΜΒ που αναφέρεται στον τρόπο που οι κάτοικοι πρέπει να προμηθεύονται νερό: “..Οι κάτοικοι μπορούν, για πόσιμο νερό, να κάνουν χρήση των κοινόχρηστων βρυσών (νερό Ανεμούτσας)”.
Στην εισήγηση του Δήμαρχου στην επιτροπή διαβούλευσης, πριν μόλις από δύο εβδομάδες, για το νερό, η πρόταση της Κίνησης Πολιτών για δημόσιες βρύσες στην πόλη του Βόλου με νερό κατευθείαν από τις πηγές, απαξιώνεται με τον χειρότερο τρόπο με αναφορές για στάμνες , γαϊδούρια και πισωγυρίσματα σε παλιές εποχές. Η ανάγκη για τις δημόσιες βρύσες προέκυψε λίγες μέρες μετά, στην Αγριά και ευτυχώς που οι κάτοικοι εκεί είχαν φροντίσει για την διατήρησή τους.
Εμείς επιμένουμε. Εδώ και τώρα κατασκευή δημόσιων βρυσών σε όλα τα αστικά κέντρα του Δήμου Βόλου. Όσοι από  τους επαγγελματίες “τοπικούς άρχοντες” αισθάνονται υποβαθμισμένοι και οπισθοδρομημένοι, ας αναζητήσουν πολιτική επαγγελματική στέγη σε κάποιο Ελβετικό καντόνι στο οποίο θα υποχρεωθούν, παρόλα αυτά, στο μαρτύριο να βλέπουν δημόσιες βρύσες σε κάθε σχεδόν οικοδομικό τετράγωνο.
Μπαίνουμε σε μια κρίσιμη περίοδο με μια έντονη κινητικότητα της Δημοτικής Αρχής σε συγκεκριμένα θέματα που αποπνέουν ξεπούλημα υπηρεσιών της ΔΕΥΑΜΒ και μια νωθρότητα σε άλλα θέματα που αφορούν τον δημόσιο χαρακτήρα της επιχείρησης και του νερού . Για όλους μας στην Κίνηση Πολιτών είναι ξεκάθαρο πως η Δημοτική Αρχή τρέχει με δύο ταχύτητες: με την γρήγορη σε θέματα όπως η χλωρίωση, τα πρόστιμα, η άρδευση και το μανατζεριλίκι και με την αργή μέχρι περιπάτου, σε θέματα όπως η συζήτηση για τη διαχείριση των νερών που θα γίνει μετά από 16 ολόκληρους μήνες! Ωστόσο έχουμε τα απαραίτητα αντανακλαστικά και είμαστε έγκαιρα στη θέση μας και έτοιμοι για όλα τα ενδεχόμενα.
Ούτε βήμα πίσω από το κεντρικό μας σύνθημα: “Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό. Δεν είναι εμπόρευμα”. Και το εννοούμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου