Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 27 Ιουλίου 2013

ΔΥΝΑΤΟ «ΟΧΙ» ΣΕ ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΚΑΙ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΑΣΗ ΑΝΑΜΟΝΗΣ ΓΙΑ ΥΔΡΑΡΓΥΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΗΛΙΟΥ_ΒΟΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ



Η συνεδρίαση της Συντονιστικής Επιτροπής την Δευτέρα 22/7, στην οποίαν συμμετείχαν πάνω από 60 κάτοικοι από τα χωριά και την πόλη ασχολήθηκε εκτός των άλλων με τρία γεγονότα πολύ σημαντικά σε σχέση πάντα με το νερό. Την προκήρυξη θέσης για μάνατζερ στη ΔΕΥΑΜΒ στην επόμενη συνεδρίαση του ΔΣ, την Τετάρτη 24/7,  την ανάθεση σε ιδιώτη του καθαρισμού των εγκαταστάσεων του πόσιμου νερού και την εμφάνιση υδράργυρου στο δίκτυο του πόσιμου νερού στον ανατολικό τομέα της Αγριάς.
Αναφορικά με τον διαγωνισμό για την πρόσληψη μάνατζερ, ερωτηματικά προκαλεί ο χρόνος και η σπουδή με την οποία γίνεται η διαδικασία, καθότι βρισκόμαστε ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο. Ο Δήμαρχος μάλιστα ζητάει να γίνουν εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση μέσα στον ερχόμενο Σεπτέμβρη! Θα υποχρεωθεί με αυτό τον τρόπο η επόμενη διοίκηση να συνεργαστεί με πρόσωπο που δεν θα είναι της δικής της επιλογής αφού η θητεία του ως εξωτερικός συνεργάτης θα είναι τετραετής. Αυτό από μόνο του συνιστά πολιτική ανηθικότητα.
Η είδηση λέει ότι δικαίωμα συμμετοχής στο διαγωνισμό έχουν και οι μόνιμοι υπάλληλοι της ΔΕΥΑΜΒ, κάποιος από τους οποίους θα μπορούσε να έχει την θέση αυτή ως προσωρινός μέχρι να αναλάβει η νέα, μετά τις ερχόμενες εκλογές Διοίκηση.
Προς τι λοιπόν αυτή η βιασύνη-για άλλη μια φορά σε θέμα της ΔΕΥΑΜΒ- για την κάλυψη μιας θέσης με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και σύγχρονες περί διοίκησης αντιλήψεις, οι οποίες προφανώς ταυτίζονται με τις σύγχρονες μνημονιακές απαιτήσεις που σύμφωνα με τον νομπελίστα οικονομολόγο J.Stinglitz δεν υπακούουν στην επιστήμη της οικονομίας?
Εμείς από την πλευρά μας τονίζουμε ότι τέτοιες αντιλήψεις θα τις αντιμετωπίσουμε δυναμικά στην πόλη και τα χωριά γι αυτό και η ζωή του όποιου μάνατζερ θα είναι δύσκολή έως αφόρητη

Σε ότι αφορά το δεύτερο, εκφράστηκε από όλους η άποψη ότι η ενέργεια της διοίκησης της ΔΕΥΑΜΒ να παραδώσει σε εργολάβο τις εργασίες συντήρησης  πηγών και δεξαμενών, αποτελεί ένα αποφασιστικό βήμα προς την ιδιωτικοποίηση και φυσικά δεν είναι αποδεκτή από κανέναν. Στις λαϊκές συνελεύσεις των χωριών που θα ξεκινήσουν από τη Δράκεια πολύ σύντομα, θα αποφασιστεί ο τρόπος της αντίδρασής μας.
Υπενθυμίζεται ότι ο καθαρισμός των δεξαμενών έγινε πριν από 15 περίπου μήνες για πρώτη φορά από την ΔΕΥΑΜΒ και αποτέλεσε τη μοναδική, άξια λόγου, παρέμβαση της επιχείρησης μέχρι τώρα. Σημειώνουμε  ότι έγινε σε συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες επειδή εκείνες το επέλεξαν και όχι επειδή το επεδίωξε η Δημοτική Αρχή. Η συνεργασία αυτή φαίνεται ότι ενόχλησε κάποιους γιαυτό και βρέθηκε ο τρόπος να αποκοπούν οι τοπικές κοινωνίες από τέτοιες συμμετοχικές διαδικασίες.
Από τα μέλη της συντονιστικής προτάθηκε η ακύρωση της εργολαβίας και η αξιοποίηση γι αυτό το έργο του προσωπικού  της ΔΕΥΑΜΒ, ενισχυμένο με νέους και άνεργους κατοίκους από τα χωριά καθώς και με εθελοντές που έχουν την εμπειρία δεκάδων χρόνων στην συντήρηση των πηγών και των δεξαμενών.
Οι κάτοικοι των χωριών επιθυμούν να έχουν ενεργό ρόλο στα θέματα του πόσιμου νερού και του νερού της άρδευσης σε συνεργασία πάντα με το προσωπικό της ΔΕΥΑΜΒ, ώστε να αποκατασταθεί και να διατηρηθεί ο δημοτικός χαρακτήρας της επιχείρησης και να συνεχιστεί η ζωντανή επαφή των τοπικών κοινωνιών με το νερό.
Είναι προφανές ότι η Δημοτική Αρχή σχεδιάζει τη νέα ΔΕΥΑΜΒ στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης και αυτό φαίνεται εκτός των άλλων και από την επίμονη άρνηση για οποιαδήποτε μορφή συνεργασίας με τους πολίτες .
Αντί λοιπόν  ο Δήμαρχος της πόλης να τρέχει με τους άλλους τέσσερις συναδέλφους του να γεμίσει το κενό της σοσιαλδημοκρατίας με αφορμή την αμφισβήτηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως δημόσιας τοπικής εξουσίας από την κεντρική κυβέρνηση, ας κοιτάξει τον εαυτό του στον καθρέπτη και θα εντοπίσει εύκολα τον γνήσιο πολέμιο της πραγματικής τοπικής αυτοδιοίκησης μέσα από την πολιτική του στην υπόθεση του νερού και, φυσικά, όχι μόνο.
Σε ότι αφορά την υπόθεση του Υδράργυρου στο πόσιμο νερό μιας συγκεκριμένης συνοικίας της Αγριάς, αποφασίστηκε η λήψη δειγμάτων από κατοίκους της περιοχής ώστε να έχουν ίδια αντίληψη επί του θέματος και εφόσον διαπιστωθεί ότι πράγματι υπάρχει πρόβλημα τότε θα αναζητηθούν λύσεις και από την πλευρά της Κίνησης Πολιτών, κάποιες από τις οποίες αναφέρθηκαν ήδη στη Συντονιστική. Ωστόσο αξίζει να επισημάνουμε κάτι πολύ σημαντικό. Το μέρος εκείνο της ανακοίνωσης της ΔΕΥΑΜΒ που αναφέρεται στον τρόπο που οι κάτοικοι πρέπει να προμηθεύονται νερό: “..Οι κάτοικοι μπορούν, για πόσιμο νερό, να κάνουν χρήση των κοινόχρηστων βρυσών (νερό Ανεμούτσας)”.
Στην εισήγηση του Δήμαρχου στην επιτροπή διαβούλευσης, πριν μόλις από δύο εβδομάδες, για το νερό, η πρόταση της Κίνησης Πολιτών για δημόσιες βρύσες στην πόλη του Βόλου με νερό κατευθείαν από τις πηγές, απαξιώνεται με τον χειρότερο τρόπο με αναφορές για στάμνες , γαϊδούρια και πισωγυρίσματα σε παλιές εποχές. Η ανάγκη για τις δημόσιες βρύσες προέκυψε λίγες μέρες μετά, στην Αγριά και ευτυχώς που οι κάτοικοι εκεί είχαν φροντίσει για την διατήρησή τους.
Εμείς επιμένουμε. Εδώ και τώρα κατασκευή δημόσιων βρυσών σε όλα τα αστικά κέντρα του Δήμου Βόλου. Όσοι από  τους επαγγελματίες “τοπικούς άρχοντες” αισθάνονται υποβαθμισμένοι και οπισθοδρομημένοι, ας αναζητήσουν πολιτική επαγγελματική στέγη σε κάποιο Ελβετικό καντόνι στο οποίο θα υποχρεωθούν, παρόλα αυτά, στο μαρτύριο να βλέπουν δημόσιες βρύσες σε κάθε σχεδόν οικοδομικό τετράγωνο.
Μπαίνουμε σε μια κρίσιμη περίοδο με μια έντονη κινητικότητα της Δημοτικής Αρχής σε συγκεκριμένα θέματα που αποπνέουν ξεπούλημα υπηρεσιών της ΔΕΥΑΜΒ και μια νωθρότητα σε άλλα θέματα που αφορούν τον δημόσιο χαρακτήρα της επιχείρησης και του νερού . Για όλους μας στην Κίνηση Πολιτών είναι ξεκάθαρο πως η Δημοτική Αρχή τρέχει με δύο ταχύτητες: με την γρήγορη σε θέματα όπως η χλωρίωση, τα πρόστιμα, η άρδευση και το μανατζεριλίκι και με την αργή μέχρι περιπάτου, σε θέματα όπως η συζήτηση για τη διαχείριση των νερών που θα γίνει μετά από 16 ολόκληρους μήνες! Ωστόσο έχουμε τα απαραίτητα αντανακλαστικά και είμαστε έγκαιρα στη θέση μας και έτοιμοι για όλα τα ενδεχόμενα.
Ούτε βήμα πίσω από το κεντρικό μας σύνθημα: “Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό. Δεν είναι εμπόρευμα”. Και το εννοούμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου