Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Οι δημοτικές κινήσεις στο dimotopia.gr



Μας προκαλεί αναμφισβήτητα ευχάριστη έκπληξη το γεγονός ότι στην μέχρι τώρα μελέτη που διεξάγουμε μέσα από τις γραμμές του ιστοχώρου δημοτοπία έχουμε καταγράψει πλήθος από δημοτικές κινήσεις από όλο τον γεωγραφικό ορίζοντα της χώρας και στις οποίες διαπιστώνουμε τα χαρακτηριστικά της άμεσης δημοκρατίας για το δήμο σε διαδικασίες, προγράμματα και σε περιεχόμενο.
Στην δημοτοπία έχουμε αναρτήσει αναλυτικά κάποια στοιχεία της ταυτότητας αυτών των δημοτικών κινήσεων, με πληροφορίες για επικοινωνία και με πλήρεις τις ιδρυτικές και καταστατικές τους αρχές και διακηρύξεις.  Τις πληροφορίες αυτές μπορείτε να τις δείτε εδώ και εδώ. Η δημοτοπία είναι ανοιχτή σε όποια δημοτική κίνηση θέλει να παρουσιαστεί από το http://dimotopia.gr/ εφόσον όμως πληροί τις αρχές τις οποίες και θεωρούμε θεμελιώδεις στον προσδιορισμό μιας αμεσοδημοκρατικής δημοτικής παράταξης:
 α) Να είναι διαδικασία πολιτών αδέσμευτη από ιδεολογική ή κομματική καθοδήγηση.
 β) Να έχει ως ανώτερο όργανο αποφάσεων την γενική συνέλευση.
 γ) Να είναι αποτέλεσμα απόφασης των ίδιων των κατοίκων του εκάστοτε δήμου.
 δ) Να μην καταργεί την αμεσότητα του χαρακτήρα της επιβάλλοντας κοινωνικούς διαχωρισμούς.
Στις μέχρι τώρα 13 δημοτικές κινήσεις που έχουμε καταγράψει η άμεση δημοκρατία προσεγγίζεται με ποικίλες οπτικές οι οποίες αφορούν είτε τον απλό αυθόρμητο χαρακτήρα συγκρότησης μιας τοπικής κοινωνίας σε δημοτική κίνηση είτε έως προτάσεις αυτοδιοίκησης με υψηλό επίπεδο θεωρητικής και πρακτικής εφαρμογής της άμεσης δημοκρατίας.
Κοινός παρονομαστής όλων αυτών των κινήσεων είναι η πεποίθηση ότι το «τοπικό είναι πολιτικό», ότι ο Δήμος δεν είναι απλά ο τόπος που κυκλοφορούμε, κατοικούμε και εργαζόμαστε αλλά είναι ο χώρος εκείνος στον οποίο η πολιτική αποκτά πρώτο πρόσωπο. Κοινή τους πεποίθηση είναι ότι η αυτοδιοίκηση είναι ο πιο κοντινός θεσμός εξουσίας στους πολίτες και κατά επέκταση η απόδοση της εξουσίας αυτής στη διαχείριση των δημοτών αποτελεί στρατηγική επιλογή για τον μετασχηματισμού του πολιτειακού χαρακτήρα της χώρας από τον αντιπροσωπευτικό κοινοβουλευτισμό στην ομόσπονδη δημοκρατία κατά τόπους.
Αξιοσημείωτο μελέτης είναι η σχέση των κινήσεων αυτών με την κομματική αριστερά καθώς μεν εμπνέονται και υιοθετούν τις αξίες και τα χαρακτηριστικά της μαχόμενης αριστεράς: ( αντιρατσισμός, αλληλεγγύη, αγώνες ενάντια στο μνημόνιο κλπ ) αλλά αρκετές από αυτές βρίσκονται σε μια διάδραση επίδρασης και αντίφασης με τα μέλη της ενταγμένης σε κόμματα αριστεράς. Για την δημοτοπία είναι αυτονόητο ότι «αμεσοδημοκρατικές κινήσεις» προερχόμενες από κόμματα αποτελούν αντίφαση αρχών και ουσίας εάν όχι απόλυτο εμπαιγμό και δημαγωγία και για το λόγο αυτό τις θεωρούμε ότι είναι εκτός του αντικειμένου που αφορά το dimotopia.gr. Η αντίφαση αυτή μπορεί επιγραμματικά να διακριθεί στις «αυταπόδεικτες» αμεσσοδημοκρατικές δημοτικές κινήσεις των οποίων η άμεση δημοκρατία είναι συνέπεια της διαδικασίας και του προγράμματος τους και στις «νεκρές» των οποίων η άμεση δημοκρατία εξαντλείται στο πλαίσιο του συνθήματος προσαρμοσμένη περισσότερο στο πνεύμα των καιρών που θέλει την άμεση δημοκρατία να είναι ένα θέλγητρο για τα αυτιά των ψηφοφόρων παρά ένα ρητό πολιτικό προσανατολισμό. Θεωρούμε ότι εάν αυτή η αντίφαση δεν πάρει τα χαρακτηριστικά σύγκρουσης η παρερμηνεία που εμπεριέχουν οι «νεκρές» αμεσοδημοκρατικές κινήσεις θα αποβεί μοιραία για όλη την υπόθεση του αμεσοδημοκρατικού προτάγματος καθώς θα συμπαρασύρει μέσα στην θολότητα της και τις άξιες λόγου και πράξης συλλογικότητες.
Μετά τις δημοτικές εκλογές η δημοτοπία θα συγκεντρώσει τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα αυτών των κινήσεων και θα τους ζητήσουμε να απαντήσουν σε ενιαίο ερωτηματολόγιο έτσι ώστε να είναι δυνατή η εξαγωγή καθολικών συμπερασμάτων για το φαινόμενο του δημοτισμού.
η παρούσα διαχειριστική κοινότητα της δημοτοπίας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου