Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Για την Εν Πλω Καταστροφή του Χημικού Οπλοστασίου της Συρίας στη Μεσόγειο

Σύντομη ενημέρωση από το Αρχιπέλαγος

toxic-biohazard
Την περασμένη Παρασκευή λάβαμε ακόμα μία απάντηση εκ μέρους του Πρόεδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, σχετικά με την επικείμενη εν Πλω Καταστροφή του Χημικού Οπλοστασίου της Συρίας. Η απάντηση αυτή έρχεται ως αποτέλεσμα της κοινής επιστολής που έχει στείλει στην Ε.Ε. το Αρχιπέλαγος, η οποία συνυπεγράφη από πληθώρα εξειδικευμένων επιστημόνων και φορέων 14 χωρών, σχετικά με την επικινδυνότητα του εγχειρήματος.   
Δυστυχώς όμως, για ακόμα μία φορά η απάντηση αυτή δείχνει την γραφειοκρατική αντιμετώπιση ενός τόσο σοβαρού θέματος. Όσο περισσότερες απαντητικές επιστολές λαμβάνουμε, τόσο πιο δύσκολο είναι να εντοπίσουμε ποιός τελικά φέρει την πραγματική ευθύνη του εγχειρήματος και ποιός θα αναλάβει την ευθύνη μίας πιθανής ρύπανσης στην περίπτωση μίας αστοχίας ή ενός ατυχήματος.
Στις διαβεβαιώσεις για την ασφάλεια του εγχειρήματος η επιστολή του Πρόεδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναφέρει ότι όλη η διαδικασία γίνεται με την εποπτεία του OPCW. Σε πρόσφατη επιστολή όμως που απέστειλε ο OPCW στο Αρχιπέλαγος, δηλώνει ότι λειτουργεί ως απλός παρατηρητής και δεν έχει την ευθύνη της διαδικασίας. Επιπλέον δηλώνει ότι το πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ έχει τον πλήρη έλεγχο και την ευθύνη του εγχειρήματος. Αντιθέτως όμως, οι επίσημες πηγές των ΗΠΑ έχουν δηλώσει κατ’ επανάληψη ότι ο OPCW και ο ΟΗΕ κατέχουν υπεύθυνο ρόλο στη διαδικασία. 
Ακόμα, αξιοσημείωτο είναι ένα σημείο της επιστολής που απεστάλη εκ μέρους του κ. Μπαρόζο, το οποίο αναφέρει ότι «δεν υπάρχει καμία πρόθεση να επιτραπεί οποιαδήποτε διαρροή λυμάτων στη Μεσόγειο». Φυσικά, το ερώτημα που τίθεται απευθείας είναι «Δηλαδή θα μπορούσε να υπάρξει τέτοια πρόθεση;».
Επιπλέον, δεν λάβαμε καμία απάντηση στο γιατί οι Μεσογειακές χώρες δεν συμμετέχουν καθόλου στη διαδικασία εποπτείας, εφόσον είναι μάλιστα οι πιο άμεσα ενδιαφερόμενες και διαθέτουν και όλη την σχετική υποδομή και τεχνογνωσία. Να σημειωθεί, όπως αναφέρεται και στην επιστολή, ότι οι Μεσογειακές χώρες έχουν ήδη συμβάλλει οικονομικά στο συνολικό ποσό των 17 εκατομμυρίων ευρώ που οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι θα καταβάλουν για τη στήριξη του εγχειρήματος.
Τέλος, ακόμα ένα συμπέρασμα το οποίο εξάγεται και από αυτή την επιστολή, είναι το γεγονός ότι υπάρχει μία γενικότερη ασάφεια ως προς τη θαλάσσια περιοχή όπου θα πραγματοποιηθεί η εν πλω καταστροφή, καθώς αναφέρεται σαφώς ότι δεν έχει γίνει προσδιορισμός της θέσης. 
Διαπιστώνουμε, λοιπόν, δυστυχώς και πάλι, ότι οι πληροφορίες που λαμβάνουμε από τους πολιτικούς φορείς που σχεδιάζουν ή συμμετέχουν στη διαδικασία, συνεχίζουν να είναι αντιφατικές. Συνεχίζει επίσης να διατηρείται και η γενικευμένη σιωπή που από την αρχή γίνεται προσπάθεια να επιβληθεί από μεγάλο μέρος των ΜΜΕ, από τις κρατικές αρχές και τους κρατικούς φορείς, και από το ελληνικό περιβαλλοντικό λόμπυ. Βεβαίως, θα πρέπει να αναφέρουμε και την κοινωνία της Κρήτης, η οποία προς τιμήν της, παρά τις απειλές και τις πολιτικές πιέσεις που δέχεται, πρωτοστατεί στην αντίδραση ενάντια σε αυτή την επικίνδυνη προοπτική.
Το Αρχιπέλαγος, σε συνεργασία με δίκτυα επιστημόνων και φορέων από όλη την Ευρώπη και τη Μεσόγειο, συνεχίζει να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και να προβαίνει σε στοχευμένες ενέργειες, με στόχο τη συνεχή άσκηση πίεσης για την αποτροπή αυτού του ιδιαίτερα επικίνδυνου για τις Μεσογειακές θάλασσες εγχειρήματος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου