Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Μπάλα, μαγκιά και… δήμαρχος του Βόλου



Με τον ισοπεδωτικό, δήθεν αντισυστημικό, λόγο του ο γνωστός -όχι για καλό- ποδοσφαιρικός παράγοντας Αχ. Μπέος διεκδικεί με αξιώσεις τη δημαρχία σε φόντο γαλάζιο και -φευ- μαύρο.
Οι κάλπες που θα στηθούν την Κυριακή για τον Δήμο Βόλου δεν είναι μια συνήθης εκλογική αναμέτρηση κομματικής καταγραφής.
Ισως για πρώτη φορά στην ιστορία της η πόλη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια απειλή που μάλλον υποεκτιμήθηκε, κρυμμένη σε μανδύα «αντισυστημισμού» και με κραυγές χωρίς ειρμό, πανομοιότυπες με εκείνες της Χρυσής Αυγής, περί κάθαρσης και απαλλαγής από τους «υπηρέτες του βρόμικου και ανήθικου καθεστώτος», τους «πολιτικούς απατεώνες», τα «λαμόγια», τα «κοπρόσκυλα» και άλλες εκφράσεις αντίστοιχου επιπέδου…
Εκφραστής αυτής της ισοπεδωτικής και επικίνδυνης επιχείρησης άλωσης ενός εκ των μεγαλυτέρων δήμων της Ελλάδας είναι ο Αχιλλέας Μπέος, γνωστός στο πανελλήνιο για την προσωπικότητα και την ευρύτερη δράση του.
Με το 38,29% και τις 25.559 ψήφους που έλαβε στον α' γύρο, φιλοδοξεί να εκλεγεί δήμαρχος μιας πόλης για την οποία είχε υποστηρίξει ότι «ντρέπεται που αποτελεί γενέτειρά του». Δεν έζησε φυσικά στον Βόλο σχεδόν ποτέ, παρά μόνο περιστασιακά από το 2008.
Για την ιδέα του δήμου εκμεταλλεύθηκε το γενικότερο κλίμα απαξίωσης για το πολιτικό σύστημα, αλλά και το οπαδικό αίσθημα μιας μερίδας Βολιωτών – εξαιτίας της σχέσης με τον Ολυμπιακό Βόλου.
Καταλυτικό ρόλο για το αποτέλεσμα της περασμένης εβδομάδας, σε μια δαπανηρή προεκλογική εκστρατεία, έπαιξε η γαλαντομία σε εξυπηρετήσεις, κεράσματα και υποσχέσεις π.χ. για εξεύρεση δουλειάς σε ανέργους ή οι μεγαλοστομίες του τύπου «θα κάνουμε τον Βόλο Μονακό», ενώ η πλειοψηφία των ΜΜΕ της Μαγνησίας -πλην εξαιρέσεων- στάθηκε στον Μπέο είτε ήπια είτε επιτήδεια ουδέτερα.
Εξίσου σημαντικός παράγοντας των ασύμμετρα διογκωμένων ποσοστών της προβαλλόμενης από τον ίδιο «ανεξάρτητης» υποψηφιότητάς του, είναι αναμφισβήτητα το έντονα γαλάζιο χρώμα του ψηφοδελτίου του, με επίλεκτα κομματικά στελέχη της τοπικής Ν.Δ., όπως ο γιατρός και επί χρόνια δημοτικός σύμβουλος, Γιώργος Μουλάς, ο πρόεδρος της Ενωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλίας, Τάσος Μπατζιάκας κ.ά. Πληροφορίες έφεραν την υφυπουργό Υγείας Ζέττα Μακρή να στηρίζει σιωπηρά τον κ. Μπέο, όμως η ίδια τις διαψεύδει κατηγορηματικά. Θέση ενάντια στον Αχιλλέα Μπέο πήρε ο πρώην βουλευτής της Ν.Δ. Γιώργος Σούρλας.
Στις εκλογές η Ν.Δ. στήριξε με αστερίσκους, καθώς πρώτα έδωσε το χρίσμα και μετά το πήρε πίσω, τον δικηγόρο Μιχάλη Μιτζικό, πρόσωπο λιγοστά αναγνωρίσιμο στην τοπική κοινωνία, ο οποίος όμως έλαβε 13,25% και 8.845 ψήφους. Το ποσοστό του θεωρείται καταλύτης για τον β' γύρο, καθώς η διαφορά του πρώτου Μπέου με τον δεύτερο, Μαργαρίτη Πατσιαντά (24,82% με 16.569 ψήφους), υποψήφιο με τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ είναι 8.990 ψήφοι. Πάντως, η απόφαση της ολομέλειας του συνδυασμού Μιτζικού «Δύναμη Βόλου» για ψήφο κατά συνείδηση κάνει τον Μπέο να χαμογελά.
Υπέρ της υποψηφιότητας Πατσιαντά στο πλαίσιο ενός «δημοκρατικού μετώπου» έχει ταχθεί ο απερχόμενος δήμαρχος Πάνος Σκοτινιώτης που ήρθε τρίτος (15,27%-10.195 ψήφοι), ενώ σε δηλώσεις συστράτευσης για να μη γίνει ο Βόλος «συνώνυμο της παρακμής» προέβησαν ο τέως δήμαρχος Μιχάλης Κουντούρης, ο πρώην βουλευτής Κώστας Καρτάλης, μαζικοί φορείς και σωματεία. Παρέμβαση του πρωθυπουργού ζήτησε ο Φώτης Κουβέλης και τέλος παράταξη του ΚΚΕ υπό τον Απόστολο Νάνο (8,37%-5.589 ψήφοι) έδωσε γραμμή για αποχή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Χρυσή Αυγή δεν κατέβασε αυτόνομο ψηφοδέλτιο στον Δήμο Βόλου, δίνοντας τροφή στα σενάρια περί υπόγειας συμφωνίας με τον Μπέο, ώστε να εκλεγούν στο δημοτικό συμβούλιο μέλη της, που ήταν υποψήφιοι με τον συνδυασμό του. Εξάλλου μόνο τυχαίο δεν ήταν το 8,79% που έλαβε στη Μαγνησία ο προφυλακισμένος υποψήφιος της Χ.Α. για την Περιφέρεια Θεσσαλίας, Παναγιώτης Ηλιόπουλος, ποσοστό που ήταν το υψηλότερο στους τέσσερις θεσσαλικούς νομούς.
Ο Αχιλλέας Μπέος αναμένει τους επόμενους μήνες την απόφαση για την παραπομπή του ή μη σε δίκη για την υπόθεση των στημένων και εφόσον παραπεμφθεί για κακούργημα, στην περίπτωση που εκλεγεί μεθαύριο, θα εκπέσει από το αξίωμα του δημάρχου.
του Δημήτρη Κουκλουμπέρη

efsyn.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου