Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Εγκληματικό το νομοσχέδιο για τις ακτές μας



Αγαπητοί φίλοι,
Με κομμένη την ανάσα παρακολουθούμε τις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν το νέο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών για τον αιγιαλό. Ίσως έχετε ακούσει το θέμα από τα μέσα ενημέρωσης.
Μου είναι αδύνατο να συνοψίσω σε μερικές γραμμές τα προβλήματα του νομοσχεδίου, αλλά ελπίζω να σας δώσω μια ιδέα:
  • Επιτρέπει την ολοκληρωτική κατάληψη παραλιών από επιχειρηματικές εκμεταλλεύσεις (μπαράκια, ξαπλώστρες κλπ). Μέχρι σήμερα υπήρχε όριο έκτασης και ήταν υποχρεωτική η διατήρηση ελεύθερου τμήματος.
  • Αφαιρεί την υποχρέωση για όποιον εκμεταλλεύεται μια παραλία να εξασφαλίζει ανοιχτή δημόσια πρόσβαση (μας προετοιμάζει για να δούμε ταμπέλες «το μπάνιο επιτρέπεται αποκλειστικά στους πελάτες μας»).
  • Νομιμοποιεί αυθαίρετα κτίσματα στον αιγιαλό. Αυτό είναι πρωτοφανές, μιας και κανείς ως τώρα δεν είχε τολμήσει να αμφισβητήσει την ξεκάθαρη νομική απαγόρευση δόμησης στις παραλίες.
  • Δίνει το δικαίωμα σε οποιονδήποτε εκμεταλλεύεται εμπορικά μια παραλία να χτίσει λιμανάκια, να επιχωματώσει ή να μπαζώσει, αρκεί να κριθεί ότι είναι απαραίτητο για την επιχείρησή του.
Κι αυτά δυστυχώς δεν είναι όλα!
Στο πλαίσιο της ηλεκτρονικής διαβούλευσης, στο opengov.gr, η νομική ομάδα του WWF κατέθεσε αναλυτική κριτική. Την επόμενη μέρα στείλαμε επιστολή στον κάθε βουλευτή (μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ). Πιέζουμε ώστε να καταλάβουν πως ένας τέτοιος νόμος δεν μπορεί και δεν πρέπει να φτάσει ποτέ στη Βουλή.
Ήδη τουλάχιστον μια βουλευτής έχει πει ότι θα καταψηφίσει αυτό το «τέρας». Ελπίζουμε σε γενικευμένη κατακραυγή, ανεξαρτήτως κομμάτων. Αν χρειαστεί, δεν θα διστάσουμε να ριχτούμε και σε νομική μάχη για να αμφισβητήσουμε το νόμο στα ανώτατα δικαστήρια. Όμως, θέλουμε να τον σταματήσουμε νωρίτερα, γιατί πόση ζημιά άραγε θα έχει ήδη γίνει στις ακτές μας, μέχρι να καταπέσει δικαστικά;
Κανείς δεν λέει ότι σήμερα δεν γίνονται αυθαιρεσίες. Όλοι μας έχουμε δει περιπτώσεις όπου παραλίες έχουν καταστραφεί περιβαλλοντικά και η πρόσβασή τους για το κοινό έχει αποκλειστεί. Όμως, θέλουμε και απαιτούμε από το κράτος αυτά τα φαινόμενα να αποτελούν την εξαίρεση. Με τον καινούργιο νόμο θα ανοίξει ο δρόμος για να γίνουν ο κανόνας!
Μήπως τουλάχιστον ο νέος νόμος θα φέρει τέτοιο οικονομικό όφελος, ώστε στο μυαλό κάποιων να δικαιολογείται αυτή η καταστροφή; Ούτε καν αυτό! Προσπαθούμε να επισημάνουμε στους βουλευτές ότι τέτοιες κινήσεις καταστρέφουν τον τουριστικό μας πλούτο, αντί να τον προάγουν, και άρα σε βάθος χρόνου θα βλάψουν την τουριστική μας οικονομία. Οι ξένοι δεν έρχονται στην Ελλάδα για να δουν καταστραμμένες παραλίες και  μπετά παντού, αλλά τον μοναδικό φυσικό μας πλούτο.

Τι μπορείτε να κάνετε: η δημόσια διαβούλευση είναι ανοιχτή ως τις 13 Μαΐου και μπορείτε να μπείτε εδώ να υποβάλλετε και τα δικά σας σχόλια – οποιοσδήποτε πολίτης έχει το δικαίωμα να το κάνει, κι όχι μόνο οι ‘ειδικοί’.
Επίσης, έχουν ήδη στηθεί δυο δημόσιες πλατφόρμες για συλλογή υπογραφών διαμαρτυρίας. Η πρώτη λειτουργεί εδώ και μέρες από πρωτοβουλία πολιτών στο change.org, ενώ η δεύτερη από τη διεθνή οργάνωση «AVAAZ.ORG - Ο κόσμος εν δράσει» μόλις ξεκίνησε εδώ και ελπίζουμε ότι θα προσελκύσει και διεθνές ενδιαφέρον.
Θα είμαστε σε επαφή για τις εξελίξεις!
Με εκτίμηση,
Θεοδότα Νάντσου, επικεφαλής τμήματος περιβαλλοντικής πολιτικής
WWF Ελλάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου