Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

Ευρωπαϊκό Χωριό(European Village ): Διευκρινίσεις σχετικά με το πρόγραμμα EV



Επειδή αναρτώ κατά καιρούς ανακοινώσεις του European Village(Ευρωπαϊκό Χωριό) για τις δραστηριότητές του, αναρτώ την ανακοίνωσή του σε σχέση με την προσπάθεια των ΜΜΕ να το εμπλέξουν στην κατηγορία των ΜΚΟ, που τα «τσέπωναν» όλα αυτά τα χρόνια:


Καθώς διαπιστώσαμε ότι κυκλοφορεί είδηση με απίστευτες ανακρίβειες στο διαδίκτυο, στην τηλεοράση (με ρεπορτάζ σε δελτία ειδήσεων) ,και όχι μόνο,  θα θέλαμε να κάνουμε κάποιες απλές δηλώσεις σχετικά με το θέμα.
Το Ευρωπαϊκό Χωριό είναι μια αστική εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με δράση από το 2006. Μια από τις βασικές μας προτεραιότητες είναι να προσφέρουμε ευκαιρίες σε νέους ανθρώπους. Ένα εργαλείο που θεωρούμε ότι προσφέρει τέτοιες ευκαιρίες είναι και το ευρωπαϊκό πρόγραμμα "Νεολαία σε Δράση" χάρη στο οποίο μετακινούνται εκατοντάδες νέοι άνθρωποι κάθε χρόνο. Στην Ελλάδα η αρμόδια εθνική υπηρεσία είναι το Ιδρυμα Νεολαίας και δια βίου μάθησης στην ιστοσελίδα του οποίου μπορείτε να βρείτε και περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα.
Συγκεκριμένα για το πρόγραμμα στο Βέλγιο η βελγική CATAPA είναι μια οργάνωση η οποία ασχολείται με τις εξορυκτικές δραστηριότητες πολυεθνικών εταιρειών και τις επιπτώσεις που έχουν αυτές στις τοπικές κοινότητες. Έτσι αποφάσισε να παρατηρήσει και την περίπτωση στις Σκουριές και να αιτηθεί στην Βέλγικη εθνική υπηρεσία (καμία σχέση δηλαδή με το ελληνικό δημόσιο) για έναν νέο από την Ελλάδα για να βοηθήσει στις εγκαταστάσεις της στο Βέλγιο. Tο πρόγραμμα εγκρίθηκε και μέσω κοινού γνωστού δεχτήκαμε να ενεργήσουμε σαν φορέας αποστολής καθώς κρίναμε ότι το εν λόγω πρόγραμμα είναι αξιόλογο. Η ίδια η CATAPA προχώρησε σε ανοιχτή πρόσκληση και βρήκε έναν νέο άνθρωπο για την θέση του εθελοντή χωρίς ούτε καν την δική μας βοήθεια και φυσικά χωρίς να έχει καμία απολύτως επαφή  με ανθρώπους από το κίνημα στην Χαλκιδική. (να γίνει μια μικρή σημείωση ότι οι Έλληνες δημοσιογράφοι που μετέφρασαν το κείμενο της πρόσκλησης από την ιστοσελίδα της βελγικής οργάνωσης μάλλον δεν ξέρουν και πολύ καλά αγγλικά καθώς ερμήνευσαν ορισμένα σημεία κυριολεκτικά όπως θέλουν).

Τέλος γίνεται μια αναφορά στο διαδίκτυο για ένα ποσό της τάξεως των 25.000 ευρώ και μια προσπάθεια σύνδεσης αυτού του ποσού με δραστηριότητες στην Χαλκιδική. Αυτό είναι το λιγότερο σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Προφανώς κάποιο "λαγωνικό" δημοσιογράφος ανακάλυψε ότι μια πρόταση του Ευρωπαϊκού Χωριού εν έτει 2006 προς το Υπουργείο Εργασίας με αυτό το ποσό είχε εγκριθεί τότε!
Απλώς για την ιστορία να ειπωθεί ότι για το συγκεκριμένο πρόγραμμα στο Βέλγιο αναλογεί στην οργάνωσή μας ένα χρηματικό ποσό της τάξεως των 300 εώς μάξιμουμ 500 ευρώ το οποίο σχετίζεται με την προετοιμασία του εθελοντή και γενικότερων διαχειριστικών εξόδων σαν φορέας αποστολής. (τα οποία δεν έχουμε λάβει και δεν είναι και απόλυτο ότι θα τα λάβουμε).

Τα συμπεράσματα είναι μάλλον απλά.
Με εκτίμηση,



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου