Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

ΦΑΡΜΑΚΟΝΗΣΙ 2014: Η ΕΥΡΩΠΗ – ΦΡΟΥΡΙΟ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ



ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ & ΠΟΡΕΙΑ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 μ.μ., Σταθμός Ηλεκτρικού Πειραιά
Όχι στη συγκάλυψη του εγκλήματος – Όχι στις «επαναπροωθήσεις» του θανάτου
Ένα μήνα μετά το έγκλημα στο Φαρμακονήσι όπου υπό την εποπτεία του λιμενικού βρήκαν τραγικό θάνατο από πνιγμό 8 παιδιά και 3 γυναίκες, οι διασωθέντες ναυαγοί ακόμα αγωνίζονται για δικαιοσύνη. Η ανάσυρση των πτωμάτων, συνέπεσε με την υποκριτική συγγνώμη του αρχηγού του Λιμενικού Σώματος στην επιτροπή της Βουλής, που κατά τα άλλα κάλυψε πλήρως τους άνδρες της επιχείρησης «Φαρμακονήσι». Όμως ακόμα κι αυτή η «συγγνώμη» φαίνεται πως ήταν εκτός γραμμής της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Ναυτιλίας, καθώς πριν από λίγες μέρες ο παλιός αρχηγός αντικαταστάθηκε από νέο. Την ίδια στιγμή, δημοσιογράφοι σε δήθεν μεγάλα κανάλια επιχείρησαν να βγάλουν λάδι το λιμενικό, χρησιμοποιώντας υποτιθέμενες καταθέσεις που έχουν ήδη καταγγελθεί ως πλαστές από τους πρόσφυγες που διασώθηκαν, κάνοντας κοπτοραπτική με τις συνεντεύξεις τους και επιχειρώντας να παρουσιάσουν την τοπική κοινωνία ως βέβαιη για τις αγαθές προθέσεις του λιμενικού. Παρ’ ότι διεξάγονται ταυτόχρονα 3 έρευνες (Από την εισαγγελία της Κω, το Ναυτοδικείο Πειραιά καθώς και εσωτερικά στο Λιμενικό), δεν έχει γίνει ακόμα αποδεκτή η συμμετοχή τεχνικών εμεπειρογνωμώνων εκ μέρους των οικογενειών των θυμάτων ενώ αντί για άσυλο οι διασωθέντες ναυαγοί εξασφάλισαν μετά από την γενική κατακραυγή μόνο μια προσωρινή 6/μηνη αναβολή απέλασης ως προστατευόμενοι μάρτυρες. Παρότι μετά από παρεμβάσεις Αντιρατσιστικών οργανώσεων και κομμάτων έχει μειωθεί η καθημερινή πίεση των «τυχαίων» προσαγωγών των 16 διασωθέντων και παρά το γεγονός πως έχουν εφοδιαστεί με ειδικά έγγραφα, οι παρενοχλήσεις συνεχίζονται με σποραδικές προσαγωγές τους στο ΑΤ Ομονοίας. Την ίδια ώρα εξακολουθεί η παντελής απουσία του κράτους από τη στοιχειώδη υποχρέωση στήριξης των ναυαγών για τις καθημερινές τους ανάγκες, οι οποίες καλύπτονται από την αλληλεγγύη.
Δηλώνουμε πως η διαφαινόμενη επιχείρηση συγκάλυψης του εγκλήματος δεν θα περάσει. Το χρωστάμε στους πατεράδες που έχασαν τις γυναίκες και τα παιδιά τους στα παγωμένα νερά του Αιγαίου. Το χρωστάμε σε κάθε ανώνυμο κι επώνυμο πρόσφυγα και μετανάστη που έχει πέσει θύμα των Ευρωπαϊκών κι Ελληνικών δολοφονικών παράνομων επιχειρήσεων «επαναπροώθησης» τα τελευταία χρόνια. Εχθρός μας δεν είναι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες της φτώχειας και του πολέμου που η ΕΕ οι «μεγάλες δυνάμεις» σε συνεργασία με την Ελλάδα υποχρεώνουν στον ξεριζωμό, ανεχόμενοι ή συνεργαζόμενοι με τα πιο αντιδραστικά καθεστώτα για να καταληστεύουν τις χώρες τους, ή διεξάγοντας ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Απέναντί μας έχουμε μια εγκληματική πολιτική με στόχο ντόπιους και μετανάστες, που άλλους τους καταδικάζει σε θάνατο στον Έβρο και το Αιγαίο, κι άλλους στο ίδιο τους το σπίτι από μαγκάλια στην προσπάθειά τους να μην ξεπαγιάσουν.
Καλούμε κάθε συλλογικότητα και κοινωνικό φορέα, κάθε ντόπιο και μετανάστη σε ένα μεγάλο Αντιρατσιστικό Συλλαλητήριο διεκδίκησης δικαιοσύνης, την Παρασκευή 28 Φλεβάρη, στις 5 μ.μ. στο σταθμό του Ηλεκτρικού στον Πειραιά. Θα ακολουθήσει πορεία στο κέντρο της πόλης με κατάληξη το Κεντρικό Λιμεναρχείο.
Απαιτούμε:
Ø  Να μη χαθούν κρίσιμα στοιχεία για τη διαλεύκανση των συνθηκών του ναυαγίου στο Φαρμακονήσι
Ø   Άσυλο στους διασωθέντες ναυαγούς και σε κάθε πρόσφυγα
Ø  Να σταματήσουν οι παράνομες δολοφονικές επαναπροωθήσεις
Ø  Να κλείσουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και να σταματήσει η απάνθρωπη πολύμηνη κράτηση των προσφύγων και μεταναστών σε αστυνομικά τμήματα

Μέχρι στιγμή υπογράφουν:
Ανοιχτή Πρωτοβουλία Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης, Αφγανική Κοινότητα, Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά, Αντιφασιστικός Συντονισμός Αθήνας – Πειραιά, Αντιφασιστικές Συλλογικότητες Πειραιά, Αντιφασιστικό Φεστιβάλ Παραστατικών Τεχνών, Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας, Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Δημοτικό Πειραϊκό Δίκτυο "το Λιμάνι της Αγωνίας", Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων,  Ένωση Αφρικανών Γυναικών, Μαροκινή Κοινότητα, Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών, Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό», Κίνηση Αγωνιστικής και Πολιτιστικής Αλληλεγγύης Τουρκίας – Ελλάδας, Νέοι/ες ΣΥΡΙΖΑ, Νομαρχιακή Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ Πειραιά, Οικολόγοι Πράσινοι, Πρωτοβουλία για την Εκπαίδευση Χωρίς Διακρίσεις – «τα Πίσω Θρανία», Σύλλογος Ενωμένων Αφγανών, Σύλλογος Συρίων, Συριακή Κοινότητα, Στέκι Μεταναστών,  Action Congo


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου