Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2014

Νότιο Πήλιο - Δήμος Ανατροπής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης



Η πρώτη ανοιχτή συνέλευση της Πρωτοβουλίας πολιτών για τη δημιουργία δημοτικής κίνησης στο Νότιο Πήλιο, πραγματοποιήθηκε προχθές Δευτέρα στην Αργαλαστή. Η προσέλευση των πολιτών υπήρξε αντιπροσωπευτική όλων των Δημοτικών Διαμερισμάτων του Δήμου, και συγκεκριμένα: Αργαλαστής, Σηπιάδος, Μηλεών, Αφετών και της πρώην κοινότητας Τρικερίου. Η συνέλευση άνοιξε με την ανάγνωση της Διακήρυξης Αρχών της κίνησης και ακολούθησαν, από τους παρευρισκόμενους ερωτήσεις ενώ έγιναν εποικοδομητική κριτική αλλά και τοποθετήσεις για τις πολιτικές θέσεις και τη δημοκρατικότητα της νέας αυτής προσπάθειας.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης αποφασίστηκε ομόφωνα, το όνομα με το οποίο θα παρουσιαστεί στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές η κίνηση και το οποίο είναι: «Νότιο Πήλιο - Δήμος Ανατροπής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης».
Παράλληλα, η συντονιστική ομάδα των έως τώρα μελών όρισε ολιγομελή Γραμματεία, αντιπροσωπευτική των πέντε Δημοτικών Διαμερισμάτων, η οποία απαρτίζεται από τους: Τσακανίκα Αντώνη, Αραβάνη Ανδρέα (Αφησσος), Βεργοζήση Βαγγέλη (Βυζίτσα) και Στεργιόπουλο Γιάννη (Κορόπη), Βλάχο Θεοχάρη (Προμύρι), Πασιά Ιωάννη (Τρίκερι), Τσερκέζη Κατερίνα και Ψιμοπούλου Κλεοπάτρα (Αργαλαστή).
Μετά την ανοιχτή συνέλευση η συντονιστική ομάδα της κίνησης «Νότιο Πήλιο - Δήμος Ανατροπής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης», τόνισε τα εξής : «Η συνέλευση ήταν η ιδρυτική του νέου αυτοδιοικητικού σχήματος, που θα προχωρήσει από δω και πέρα δυναμικά στην περιοχή του Ν. Πηλίου με θέσεις, προτάσεις, δεσμεύσεις και συγκεκριμένο πρόγραμμα. Οι προγραμματικές θέσεις «θα επικοινωνούνε» με τους δημότες με προσωπικές επαφές και συναντήσεις σε κάθε χωριό, προκειμένου να ενεργοποιηθούν όσοι ασπάζονται τις αρχές μας για ένα Δήμο της «Ανατροπής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης», αλλά και για να εμπλουτιστούν αυτές οι θέσεις από το σύνολο των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι πολίτες ανά περιοχή. Μέσα από αυτή την αμφίδρομη σχέση, που θα δημιουργηθεί, θα οργανωθεί η συλλογική μας δράση απέναντι σε όλα τα αντιδημοκρατικά, αδιαφανή, αντικοινωνικά, προσωποκεντρικά και υπάκουα έως τώρα δημοτικά σχήματα, τα οποία χωρίς καμιά αντίδραση-αντίσταση-εναλλακτική πρόταση, χωρίς καμιά έννοια για την ευημερία των δημοτών και ανάπτυξη του τόπου σέρνονται στο άρμα των επιταγών της καταστρεπτικής μνημονιακής συγκυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, με μόνο στόχο την παραμονή στην εξουσία και τις προσωπικές φιλοδοξίες. Πιστεύουμε ότι η μάχη που έχουμε να δώσουμε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι δύσκολη, όμως μέσα σ’ αυτή την καταστροφική για τον τόπο συγκυρία που βιώνουμε όλοι είναι μονόδρομος. Καλούμε όλους όσους οραματίζονται την ευημερία του τόπου και των ανθρώπων του να συστρατευτούν μαζί μας για να πορευτούμε προς ένα νικηφόρο αποτέλεσμα, χωρίς να χάσουμε την ψυχή μας, χωρίς να παραβλέψουμε τις αξίες και την παράδοσή μας, με μόνα εφόδια τη συλλογικότητα και το ήθος μας».
Ταχυδρόμος, Πανθεσσαλική Εφημερίδα


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου