Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

Αντιδρούν στο «τσουβάλιασμα» Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις


Με αφορμή το θόρυβο που έχει ξεσπάσει για τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) και τις αδιαφανείς χρηματοδοτήσεις τους από τον δημόσιο κορβανά, γνωστές τέτοιες οργανώσεις αντιδρούν δηλώνοντας: «η αδιαφάνεια και μη νομιμότητα των σκοπών κάποιων οργανώσεων δεν μπορεί να οδηγήσει στην συνολική καταδίκη όλων μας».

 1) Δημόσια Δήλωση ActionAid, Greenpeace και WWF

Σε μια διάχυτη κουλτούρα ισοπέδωσης και απαξίωσης των πάντων, και σε μία προσπάθεια αποπροσανατολισμού, με αφορμή το σκάνδαλο του «Διεθνούς Κέντρου Αποναρκοθέτησης» έχει εξαπολυθεί τις τελευταίες μέρες μια άνευ προηγουμένου επίθεση κατά των μη κυβερνητικών οργανώσεων.
Οι συνεχείς και επίμονα γενικευμένες αναφορές οδηγούν στην καθολική απαξίωση ενός από τους λίγους εναπομείναντες υγιείς χώρους της Ελληνικής κοινωνίας, αυτού της Κοινωνίας των Πολιτών.
Φτάνει πια!
Η αδιαφάνεια και μη νομιμότητα των σκοπών κάποιων οργανώσεων δεν μπορεί να οδηγήσει στην συνολική καταδίκη όλων μας.
Σεβαστείτε τις δεκάδες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και έχουν να επιδείξουν ουσιαστικό και σοβαρό έργο, διαφάνεια και αποτελεσματικότητα.
Σεβαστείτε τους 300.000 υποστηρικτές της ActionAid, της Greenpeace και του WWF που χρόνια τώρα μας έχουν εμπιστευτεί, χρηματοδοτώντας από το υστέρημά τους το ανθρωπιστικό και περιβαλλοντικό έργο μας.
Σεβαστείτε τα δεκάδες κοινωφελή ιδρύματα της χώρας μας που με απόλυτα αυστηρά και διαφανή κριτήρια στήριξαν και στηρίζουν τις δράσεις των οργανώσεών μας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Σεβαστείτε τα εκατομμύρια ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο που έχουν δει τη ζωή τους να βελτιώνεται, τα δικαιώματα και το περιβάλλον τους να προστατεύονται μέσω των προγραμμάτων μας εδώ και δεκαετίες.
Σεβαστείτε τέλος τις ανεξάρτητες εταιρείες ορκωτών λογιστών που ελέγχουν κάθε χρόνο τα οικονομικά μας στοιχεία, τα αποτελέσματα των οποίων κοινοποιούμε στις ετήσιες εκθέσεις μας και αναρτούμε στις ιστοσελίδες μας.
Ξεκινήσαμε τη δράση μας διεθνώς τις δεκαετίες του 60 και του 70, προϋπήρχαμε των σκανδάλων που κατά καιρούς αποκαλύπτονται στη χώρα μας και θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε για πολύ καιρό ακόμη χάρη στην εμπιστοσύνη, την αναγνώριση και την έμπρακτη αποδοχή των υποστηρικτών μας.
Καλούμε τις υπόλοιπες οργανώσεις, ιδρύματα, συλλόγους και ομάδες πολιτών, τοπικές ή διεθνείς, μικρές ή μεγάλες, που μοιράζονται τις ίδιες αξίες διαφάνειας, λογοδοσίας και αποτελεσματικότητας, να αντιδράσουν. Είναι ώρα η Ελληνική πολιτεία να δημιουργήσει στη χώρα μας ένα νομικό πλαίσιο λειτουργίας για τις ΜΚΟ, που να επιτρέπει στους πολίτες που πιστεύουν στην προσφορά και στον εθελοντισμό να κάνουν τα οράματά τους για ένα καλύτερο κόσμο πράξη.

2) Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης: Είμαστε υπερήφανοι για το έργο μας

«Το “Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης” συστάθηκε το 1993 και είναι μία από τις παλαιότερες ελληνικές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις.
 Η οργάνωσή μας, με σεμνότητα και χαμηλούς τόνους, ανέπτυξε σημαντική δραστηριότητα, τόσο στον τομέα της άμεσης ανθρωπιστικής βοήθειας, όσο κυρίως, στον τομέα στήριξης ορφανεμένων οικογενειών, μέσω προγραμμάτων «οικονομικής υιοθεσίας» ορφανών παιδιών από έλληνες δωρητές. Οι δωρητές μας είναι απλοί άνθρωποι που γνωρίζουν πού πάνε τα χρήματά τους, μας εμπιστεύονται και συνήθως από το υστέρημά τους, αναλαμβάνουν να στηρίξουν ένα τέτοιο παιδί.
Αυτά τα προγράμματα έγιναν σε περιοχές που υπήρχαν πόλεμοι, εμφύλιες συρράξεις, φυσικές και ανθρωπιστικές καταστροφές. Στα 20 περίπου χρόνια λειτουργίας μας, βοηθήσαμε περίπου 22 χιλιάδες ορφανά παιδιά, σε Βοσνία, Κόσσοβο, Γάζα, Δυτική Όχθη, Σομαλία, Λίβανο, Αϊτή, Σρι Λάνκα, και αλλού.
Τα τελευταία 2 χρόνια της τεράστιας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, κλείσαμε όλα μας τα προγράμματα στο εξωτερικό και επικεντρωθήκαμε στη Ελλάδα, σε πρόγραμμα οικονομικής “υιοθεσίας” ορφανών παιδιών που μένουν με τον παππού και τη γιαγιά, με ελάχιστα ή καθόλου εισοδήματα. Για κάθε ορφανό παιδί του προγράμματος, δίνουμε 900 ευρώ το χρόνο, που είναι πολλαπλάσια από αυτά που δίνει σήμερα η ανύπαρκτη κυβερνητική πρόνοια.
Είμαστε υπερήφανοι για το έργο μας, γι αυτό οφείλουμε να το υπερασπιστούμε: Δηλώνουμε ότι όλα αυτά τα χρόνια, δεν πήραμε ούτε ένα ευρώ, ούτε από τα κονδύλια του Υπουργείου Εξωτερικών, ούτε από τον ΟΗΕ, ούτε από τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν πήραμε γιατί δεν ζητήσαμε. Δεν ζητήσαμε γιατί είναι ακλόνητη πεποίθησή μας ότι δεν μπορεί να υπάρχει Μη Κυβερνητική Οργάνωση που να στηρίζεται σε “κυβερνητικές” χορηγίες. Γιατί δεν μπορεί μια τέτοια οργάνωση να σπεύδει όπου τους στέλνει το χρήμα και οι σκοπιμότητες των χορηγών και όχι εκεί που υπάρχουν οι πραγματικές ανάγκες. Αλλά και γιατί δεν θέλαμε να ανακατευτούμε σε αυτή τη χρονίζουσα, “δύσοσμη” και αδιαφανή υπόθεση των εθνικών και ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων». 

3) Την αντίδραση της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας "Σπείρα" μπορείτε να τη διαβάσετε σε προηγούμενη ανάρτησή μας και να συμμετάσχετε στη διαμαρτυρία της: http://topikopoiisi.blogspot.gr/2014/02/blog-post_20.html


Αλήτες, ρουφιάνοι, ΜΚΟ. Του Κωστή Παπαϊωάννου

Μεγάλος ο σάλος από τις καταγγελλόμενες απάτες της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης (ΜΚΟ) «Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης». Ευλόγως, γιατί «είναι πολλά τα λεφτά» και η επικερδής, όπως φαίνεται, δράση της συνδέεται με μια συγκεκριμένη περίοδο και μια λογική διακυβέρνησης. Καλώς γίνεται ο έλεγχος, έστω και τώρα. Καλώς να γίνει, επιτέλους, έλεγχος και στα υπόλοιπα αντίστοιχα κρατικοδίαιτα μορφώματα. Δικαιούμαι όμως κι εγώ, καχύποπτος ων μετά από 30 χρόνια δράσης σε οργανώσεις για τα δικαιώματα του ανθρώπου, να κάνω μερικές σκέψεις για τον τρόπο δημοσιογραφικής παρουσίασης και πολιτικής εκμετάλλευσης του θέματος...
http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/alites-royfianoi-mko-toy-kosti-papaioannoy

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου