Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

Αντιδρούν στο «τσουβάλιασμα» Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις


Με αφορμή το θόρυβο που έχει ξεσπάσει για τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) και τις αδιαφανείς χρηματοδοτήσεις τους από τον δημόσιο κορβανά, γνωστές τέτοιες οργανώσεις αντιδρούν δηλώνοντας: «η αδιαφάνεια και μη νομιμότητα των σκοπών κάποιων οργανώσεων δεν μπορεί να οδηγήσει στην συνολική καταδίκη όλων μας».

 1) Δημόσια Δήλωση ActionAid, Greenpeace και WWF

Σε μια διάχυτη κουλτούρα ισοπέδωσης και απαξίωσης των πάντων, και σε μία προσπάθεια αποπροσανατολισμού, με αφορμή το σκάνδαλο του «Διεθνούς Κέντρου Αποναρκοθέτησης» έχει εξαπολυθεί τις τελευταίες μέρες μια άνευ προηγουμένου επίθεση κατά των μη κυβερνητικών οργανώσεων.
Οι συνεχείς και επίμονα γενικευμένες αναφορές οδηγούν στην καθολική απαξίωση ενός από τους λίγους εναπομείναντες υγιείς χώρους της Ελληνικής κοινωνίας, αυτού της Κοινωνίας των Πολιτών.
Φτάνει πια!
Η αδιαφάνεια και μη νομιμότητα των σκοπών κάποιων οργανώσεων δεν μπορεί να οδηγήσει στην συνολική καταδίκη όλων μας.
Σεβαστείτε τις δεκάδες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και έχουν να επιδείξουν ουσιαστικό και σοβαρό έργο, διαφάνεια και αποτελεσματικότητα.
Σεβαστείτε τους 300.000 υποστηρικτές της ActionAid, της Greenpeace και του WWF που χρόνια τώρα μας έχουν εμπιστευτεί, χρηματοδοτώντας από το υστέρημά τους το ανθρωπιστικό και περιβαλλοντικό έργο μας.
Σεβαστείτε τα δεκάδες κοινωφελή ιδρύματα της χώρας μας που με απόλυτα αυστηρά και διαφανή κριτήρια στήριξαν και στηρίζουν τις δράσεις των οργανώσεών μας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Σεβαστείτε τα εκατομμύρια ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο που έχουν δει τη ζωή τους να βελτιώνεται, τα δικαιώματα και το περιβάλλον τους να προστατεύονται μέσω των προγραμμάτων μας εδώ και δεκαετίες.
Σεβαστείτε τέλος τις ανεξάρτητες εταιρείες ορκωτών λογιστών που ελέγχουν κάθε χρόνο τα οικονομικά μας στοιχεία, τα αποτελέσματα των οποίων κοινοποιούμε στις ετήσιες εκθέσεις μας και αναρτούμε στις ιστοσελίδες μας.
Ξεκινήσαμε τη δράση μας διεθνώς τις δεκαετίες του 60 και του 70, προϋπήρχαμε των σκανδάλων που κατά καιρούς αποκαλύπτονται στη χώρα μας και θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε για πολύ καιρό ακόμη χάρη στην εμπιστοσύνη, την αναγνώριση και την έμπρακτη αποδοχή των υποστηρικτών μας.
Καλούμε τις υπόλοιπες οργανώσεις, ιδρύματα, συλλόγους και ομάδες πολιτών, τοπικές ή διεθνείς, μικρές ή μεγάλες, που μοιράζονται τις ίδιες αξίες διαφάνειας, λογοδοσίας και αποτελεσματικότητας, να αντιδράσουν. Είναι ώρα η Ελληνική πολιτεία να δημιουργήσει στη χώρα μας ένα νομικό πλαίσιο λειτουργίας για τις ΜΚΟ, που να επιτρέπει στους πολίτες που πιστεύουν στην προσφορά και στον εθελοντισμό να κάνουν τα οράματά τους για ένα καλύτερο κόσμο πράξη.

2) Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης: Είμαστε υπερήφανοι για το έργο μας

«Το “Ελληνικό Καραβάνι Αλληλεγγύης” συστάθηκε το 1993 και είναι μία από τις παλαιότερες ελληνικές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις.
 Η οργάνωσή μας, με σεμνότητα και χαμηλούς τόνους, ανέπτυξε σημαντική δραστηριότητα, τόσο στον τομέα της άμεσης ανθρωπιστικής βοήθειας, όσο κυρίως, στον τομέα στήριξης ορφανεμένων οικογενειών, μέσω προγραμμάτων «οικονομικής υιοθεσίας» ορφανών παιδιών από έλληνες δωρητές. Οι δωρητές μας είναι απλοί άνθρωποι που γνωρίζουν πού πάνε τα χρήματά τους, μας εμπιστεύονται και συνήθως από το υστέρημά τους, αναλαμβάνουν να στηρίξουν ένα τέτοιο παιδί.
Αυτά τα προγράμματα έγιναν σε περιοχές που υπήρχαν πόλεμοι, εμφύλιες συρράξεις, φυσικές και ανθρωπιστικές καταστροφές. Στα 20 περίπου χρόνια λειτουργίας μας, βοηθήσαμε περίπου 22 χιλιάδες ορφανά παιδιά, σε Βοσνία, Κόσσοβο, Γάζα, Δυτική Όχθη, Σομαλία, Λίβανο, Αϊτή, Σρι Λάνκα, και αλλού.
Τα τελευταία 2 χρόνια της τεράστιας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, κλείσαμε όλα μας τα προγράμματα στο εξωτερικό και επικεντρωθήκαμε στη Ελλάδα, σε πρόγραμμα οικονομικής “υιοθεσίας” ορφανών παιδιών που μένουν με τον παππού και τη γιαγιά, με ελάχιστα ή καθόλου εισοδήματα. Για κάθε ορφανό παιδί του προγράμματος, δίνουμε 900 ευρώ το χρόνο, που είναι πολλαπλάσια από αυτά που δίνει σήμερα η ανύπαρκτη κυβερνητική πρόνοια.
Είμαστε υπερήφανοι για το έργο μας, γι αυτό οφείλουμε να το υπερασπιστούμε: Δηλώνουμε ότι όλα αυτά τα χρόνια, δεν πήραμε ούτε ένα ευρώ, ούτε από τα κονδύλια του Υπουργείου Εξωτερικών, ούτε από τον ΟΗΕ, ούτε από τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν πήραμε γιατί δεν ζητήσαμε. Δεν ζητήσαμε γιατί είναι ακλόνητη πεποίθησή μας ότι δεν μπορεί να υπάρχει Μη Κυβερνητική Οργάνωση που να στηρίζεται σε “κυβερνητικές” χορηγίες. Γιατί δεν μπορεί μια τέτοια οργάνωση να σπεύδει όπου τους στέλνει το χρήμα και οι σκοπιμότητες των χορηγών και όχι εκεί που υπάρχουν οι πραγματικές ανάγκες. Αλλά και γιατί δεν θέλαμε να ανακατευτούμε σε αυτή τη χρονίζουσα, “δύσοσμη” και αδιαφανή υπόθεση των εθνικών και ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων». 

3) Την αντίδραση της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας "Σπείρα" μπορείτε να τη διαβάσετε σε προηγούμενη ανάρτησή μας και να συμμετάσχετε στη διαμαρτυρία της: http://topikopoiisi.blogspot.gr/2014/02/blog-post_20.html


Αλήτες, ρουφιάνοι, ΜΚΟ. Του Κωστή Παπαϊωάννου

Μεγάλος ο σάλος από τις καταγγελλόμενες απάτες της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης (ΜΚΟ) «Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης». Ευλόγως, γιατί «είναι πολλά τα λεφτά» και η επικερδής, όπως φαίνεται, δράση της συνδέεται με μια συγκεκριμένη περίοδο και μια λογική διακυβέρνησης. Καλώς γίνεται ο έλεγχος, έστω και τώρα. Καλώς να γίνει, επιτέλους, έλεγχος και στα υπόλοιπα αντίστοιχα κρατικοδίαιτα μορφώματα. Δικαιούμαι όμως κι εγώ, καχύποπτος ων μετά από 30 χρόνια δράσης σε οργανώσεις για τα δικαιώματα του ανθρώπου, να κάνω μερικές σκέψεις για τον τρόπο δημοσιογραφικής παρουσίασης και πολιτικής εκμετάλλευσης του θέματος...
http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/alites-royfianoi-mko-toy-kosti-papaioannoy

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου