Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

Κοινότητα και η γοητεία του Δρόμου του Συμβουλίου



Πρόσκληση για συμμετοχή στο 2ο Εργαστήριο Αποτελεσματικών Εργαλείων Επικοινωνίας για τη θεμελίωση ενός κοινοτικού πλαισίου δράσης και συνύπαρξης με τις Ρηνιώ Κουρδάκη και Erica Weel
την Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014, ώρα 19.45-21.00
στο Οικόπολις, Πτολεμαίων 29Α, 5ος όροφος, στη Θεσ/νίκη
Ο Δρόμος του Συμβουλίου ή Way of Council είναι ένας πανάρχαιος μη – ιεραρχικός τρόπος συνεύρεσης και επικοινωνίας των ανθρώπων. Είναι ένας μη βίαιος τρόπος που στο κέντρο του έχει την – υποστηρικτική – συναισθαντική ακρόαση (χωρίς κρίση). Η έκπληξή για αυτό που μοιραζόμαστε, που βγαίνει από τα βάθη της καρδιάς μας, συνοδεύεται συχνά από την έκλαμψη μιας ιδέας, ενός ευρήματος, μίας έμπνευσης. Είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο για τη λήψη αποφάσεων και για την εξερεύνηση δημιουργικών λύσεων στις συγκρούσεις μεταξύ μας. Όλοι μας έχουμε μια ιστορία να πούμε, ο κάθε τόπος έχει μια ιστορία να πει.
Ο κύκλος και το κέντρο του Δρόμου του Συμβουλίου σημαίνουν ισότιμη συμμετοχή. Το αντικείμενο ομιλίας το «κηρύκειο» βοηθάει στη προσοχή που δίνουμε σ” αυτά που λέμε και σε αυτά που ακούμε. Όταν υπάρχει αλληλοκατανόηση μεταξύ μας η εμπιστοσύνη δυναμώνει, οι διαφορές λειαίνονται και δημιουργείται η κοινότητα. Είναι τελικά ένας φυσικός χώρος για να ακουστεί η αλήθεια των ιστοριών και για να συνειδητοποιήσουμε την δύναμη της ψυχής της ομάδας, τη συλλογική νοημοσύνη και τη σοφία του κύκλου μοιράσματος και του οραματισμού από την καρδιά.
Το τραγούδι και τα διαδραστικά παιχνιδίσματα αποτελούν μέρος της διαδικασίας. Ο έρως αυτή τη φορά έχει την τιμητική του. Η εφαρμογή του είναι κατάλληλη να χρησιμοποιηθεί στην οικογένεια, στην κοινότητα, στην επιχείρηση, στις συλλογικότητες, σε πολιτικά σχήματα, σε οργανώσεις.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ
Ρηνιώ Κουρδάκη
Εκπαιδευτικός, καλλιτέχνης, συνιδρυτής του Καφεθεάτρου Μπουλούκι, του Οικολογικού Κέντρου Θες/νίκης, της Ομάδας ΟικοΧωριά , της Κοινσεπ-«Aγνάντι της λίμνης Βεγορίτιδας». Από το 1986 ταξιδεύει ανά την Ευρώπη και εκπαιδεύεται σε θέματα οργάνωσης και λειτουργίας οικοινοτήτων, μεταφράζει, αρθρογραφεί. Τα εργαλεία ομαδικής αποτελεσματικής επικοινωνίας όπως: Forum κατά Zegg-Τamera, Οpen Space –οργ. ημερίδων – συνεδρίων, Way of Council-Δρόμου του Συμβουλίου ( Rob Dreamer, Gigi Coyle), Μη Βίαιης Επικοινωνίας (NVC-M. Rosenberg) είναι στο επίκεντρο των ενδιαφερόντων της και προσπαθεί να τα κάνει ευρέως γνωστά ανά την Ελλάδα. Είναι ανταποκρίτρια του Παγκοσμίου Δικτύου Οικοχωριών και Οικοκοινοτήτων, www.gen-europe.org .
Ως τραγουδίστρια έχει γίνει γνωστή από την ερμηνεία του έργου του Μάνου Χατζιδάκι και Άρη Δαβαρακη «Οι μπαλάντες της οδού Αθηνάς». Στην εκπαίδευση εργάστηκε 25 χρόνια ως χημικός, διάρκεια κατά την οποία εφάρμοσε αμέτρητα προγράμματα Π.Ε (1989-2009). Σήμερα είναι τεχνικός σύμβουλός της ΚΟΙΝΣΕΠ «Το Αγνάντι της λίμνης Βεγορίτιδας» και εκπαιδευτής και σύμβουλος σε θέματα δημιουργίας οικοκοινοτήτων.
Email: irinikourdaki@yahoo.gr, Tηλ. 6975103897
Erica Weel
Μετά από πολυετή καριέρα στην Αρχιτεκτονική Τοπίου (Βραζιλία, Ολλανδία και Ελλάδα), το 2009 ξεκίνησε την αναζήτησή για μια πιο ουσιαστική και ενδιαφέρουσα ζωή. Βίωσε στην πράξη τη συμβίωση «co-housing» και έχει πολύμηνη εμπειρία στην κοινότητα Tamera – Πορτογαλία. Σήμερα ασχολείται με τη δημιουργία μιας Οικο-Κοινότητας και ενός Ελεύθερου Σχολείου στην Ελλάδα. Εν τω μεταξύ ανάπτυξε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για ομαδική επικοινωνία. Παρακολούθησε τα δύο σεμινάρια «Way of Council» που διεξήχθησαν στην Ελλάδα με παρουσία της Gigi Coyle.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου