Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 4 Σεπτεμβρίου 2013

Γη και ελευθερία……Εντυπώσεις μιας κατασκηνώτριας



Βασσαράς, Αύγουστος 2013….
Κόσμος πηγαινοέρχεται στην αυλή του σχολείου (που οι διοργανωτές και εθελοντές, ντόπιοι και μη,καθάρισαν με πολύ κόπο, δίνοντας ζωή στο κτίσμα και στον περίγυρό του), άλλοι στήνουν σκηνές, άλλοι τοποθετούν τραπεζάκια μπροστά από ψυγεία με μπίρες και νερά, παιδάκια πανέμορφα παίζουν πινγκ – πονγκ,μουσικοί κουρδίζουν τα όργανά τους στην σκηνή….
Αν μου ζητούσαν να περιγράψω με λίγες λέξεις την εντύπωση που μου άφησε αυτό το φεστιβάλ, το πρώτο ορεινό φεστιβάλ στο χωριό Βασσαρά στις πλαγιές του Πάρνωνα θα έγραφα: καταπράσινο βουνό, ελευθερία, πανέμορφο χωριό, πέτρινα σπίτια, συζητήσεις,όμορφος κόσμος….
Κάθε μέρα μια διαφορετική εμπειρία, αρχικά με προβολές ταινιών , (για το ξεπούλημα του νερού στη Χιλή http://www.exandasdocumentaries.com/documentaries/bysubject/environment/%CE%A7%CE%B9%CE%BB%CE%AE), καθώς καΙ με την προβολή της καταπληκτικής ταινίας του Ken Loach, Γη και Ελευθερία.(Land and Freedom).
Ακολούθησαν καλλιτεχνικά εργαστήρια με εξωγήινες ματιές, των παιδιών, που μπορούν ακόμα να βλέπουν την αλήθεια διαφορετικά από εμάς, όπως είπε πολύ ωραία η κοπέλα που συν-οδηγούσε τους μικρούς “εξωγήινους”….Συζητήσεις για τα εργασιακά δικαιώματα, για την καλλιέργεια των σπόρων από το “Πελίτι”, (http://www.peliti.gr/), για την δημιουργία ενός νέου σχολείου, πιο καινοτόμου, με άλλους στόχους, προβληματισμοί και αναφορές για την αποανάπτυξη-τοπικοποίηση,έκθεση φωτογραφίας”Παράξενα Πλάσματα”….
Ο Βασσαράς, λοιπόν, με τα όμορφα καφενεδάκια του και τον πολύ συμπαθητικό κόσμο, το “κέντρο του κόσμου”, όπως μας είπε ο Γιώργος Μελέτης, πρόεδρος της διαμερισματικής κοινότητας και πιλοποιός με πολύ γούστο και φοβερά καπέλα! Η γυναίκα του, ο πολύ γλυκός τύπος που μιλούσε σπαστά ελληνικά και πολλοί άλλοι που ξεχνάω τα ονόματα, συγχωρέστε με, ήταν πολλές οι πληροφορίες για 3 μέρες! Τα παιδιά, που βοηθούσαν με μεράκι, κολλούσαν αφίσες, τα οποία έφτιαξαν μια πολύ ωραία ταινία , το “serial killer”, ο Τάκης, ο Στέφανος, η Ρόμπιν,(και όλα τα υπόλοιπα,είπαμε,με τα ονόματα,έπαθα Αλτσχάιμερ!), με το χαμόγελο πάντα στα χείλη, όλοι εκεί, μας έκαναν να νιώσουμε από την πρώτη στιγμή, μέρος της ομάδας, να γίνουμε ένα, να συνεισφέρουμε και να συνοργανώσουμε!
Μια άλλη ματιά, με αεράκι καινοτομίας και ελευθερίας, εν μέσω της κρίσης που μας παγώνει το αίμα και τις ιδέες, μας έκανε να ξαναθυμηθούμε πως η ζωή είναι ωραία όταν βρίσκεσαι με κόσμο που πιστεύει σε αυτή, στον τόπο, στη γη, στα ιδανικά….και ξαναπαίρνεις τα πράγματα στα χέρια σου!
Οι υπέροχες συναυλίες,οι Rumors, Οι Blueswire, οι Ital Light, οι Electra and the Local Seeds, καθώς και ο Θάνος Μικρούτσικος με την Ρίτα Αντωνοπούλου, μας έκαναν να λικνιστούμε στους ρυθμούς των blues, της reggae, να τραγουδήσουμε, να χορέψουμε, να αγαπήσουμε, να γελάσουμε με το φοβερό χιούμορ των Ital Light,να συγκινηθούμε με τους καταπληκτικούς στίχους του Καββαδία, να ξανανιώσουμε….
Η πιο ανατριχιαστική στιγμή, για μένα, ήταν, όταν με τους φίλους που γνώρισα και ήρθαμε κοντά σε αυτό το φεστιβάλ, τον Χάρη, την Σέβη, την Γιωργία και τους υπόλοιπους, τραγουδήσαμε με όλη την δύναμη της ψυχής μας, τους στίχους από το “Αερικό”: “ΟΣΕΣ ΚΙ ΑΝ ΧΤΙΖΟΥΝ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝ Ο ΚΛΟΙΟΣ ΣΤΕΝΕΥΕΙ, Ο ΝΟΥΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΤΑΡΙΟ, ΠΟΥ ΟΛΟ ΘΑ ΔΡΑΠΕΤΕΥΕΙ”!!!
Ευχαριστώ αδέρφια, για μία από τις καλύτερες στιγμές του καλοκαιριού, για τα χρώματα που πήρα από αυτό το φεστιβάλ, τα οποία θα πιτσιλίζουν τον καμβά του χειμερινού πίνακα που έρχεται….
Ευχαριστώ και σας, όλα τα αερικά του Βασσαρά, για τις ιδέες που φυσήξατε σε όλους μας και εύχομαι να ξαναφυσήξουμε όλοι μαζί του χρόνου, στο 2ο ορεινό φεστιβάλ!
Καλή Συνέχεια!!!
29/8/13
Ευθυμία

Σχόλιο: είχαμε πάει με τον Γιάννη τον Μπίλλα και παρουσιάσαμε το θέμα μας: αποανάπτυξη-τοπικοποίηση, μια απάντηση στην κρίση. Έγινε πολύ ωραία συζήτηση που συμμετείχαν και κάποιοι παλιοί γνωστοί που είναι «επανατοπικοποιημένοι» στην περιοχή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου