Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010

i) Φωτοβολταϊκή γεννήτρια:


Αποτελείται από συνδεδεμένες μεταξύ τους πλάκες (πάνελ, οι οποίες είναι υπόθεση υψηλής τεχνολογίας και δεν θα ασχοληθούμε με την κατασκευή τους), που διατίθενται στο εμπόριο από διάφορες κατασκευάστριες εταιρείες. Οι κατάλληλες για σπίτι πλάκες είναι διαστάσεων 50χ100 εκατοστά και δίνουν ισχύ ηλεκτρική 50 ή 55 Βατ. Η απόδοση των πλακών (γενικά:13-14%) εξαρτάται από το πόσο είναι κάθετα στις ακτίνες του ήλιου. Αυτό σημαίνει ότι, όσο είναι δυνατό, πρέπει να στρέφονται ακολουθώντας τη πορεία του ήλιου καθημερινά από ανατολή στη δύση και κατά τη διάρκεια του έτους το ύψος του στον ουρανό. Για αυτό λοιπόν το λόγο το συγκρότημα των πλακών το τοποθετούμε σε κατάλληλη βάση, που να έχει τέτοιο μηχανισμό, ώστε να εξασφαλίζονται ταυτόχρονα αυτές οι δύο κινήσεις. Υπάρχουν μηχανικοί ή ηλεκτρονικοί τέτοιοι μηχανισμοί, όμως εκτός του ότι είναι ακριβοί καταναλώνουν οι ίδιοι μεγάλο μέρος της ενέργειας που παράγουμε. Υπάρχει απλός τρόπος κατασκευής βάσης (σε ένα μηχανουργείο), με την οποία να εξασφαλίζονται οι δύο κινήσεις (ως προς οριζόντιο και κατακόρυφο άξονα) χειροκίνητα. Έτσι μετακινούμε τη συστοιχία π.χ. 3 φορές τη μέρα(πρωί- μεσημέρι- απόγευμα) ως προς κατακόρυφο άξονα και π.χ μία φορά το μήνα ως προς οριζόντιο άξονα. Η πρώτη κίνηση γίνεται εύκολα με το μάτι ώστε να ακολουθείται ο ήλιος κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η δεύτερη κίνηση υπολογίζοντας το ύψος του ήλιου ανά μήνα και βρίσκοντας τη συμπληρωματική γωνία. Για το Γ.Π. των 40° (π.χ. Βόλος), η γωνία που πρέπει να σχηματίζει η συστοιχία με το οριζόντιο επίπεδο για κάθε μήνα του χρόνου φαίνεται στο παρακάτω πίνακα:
23 Ιούνη 17°
23 Μάη και 23 Ιούλη 24°
23 Απρίλη και 23 Αυγούστου 32°
23 Μάρτη και 23 Σεπτέμβρη 40°
23 Φλεβάρη και 23 Οκτώβρη 47°
23 Γενάρη και 23 Νοέμβρη 55°
23 Δεκέμβρη 63°

Επεξήγηση: στην εαρινή και φθινοπωρινή ισημερία (23 Μάρτη- 23 Σεπτέμβρη) π.χ. για το Γ.Π. των 40°, το ύψος του ήλιου είναι 50°. Οι πλάκες πρέπει να σχηματίζουν γωνία 90° με τις ακτίνες του, άρα: 180°-50°-90°=40°.

Εάν η συστοιχία τοποθετηθεί μόνιμα σε μια θέση(π.χ. στη στέγη, εδώ όμως θα έχει κανείς προβλήματα στεγανότητας, τα οποία πρέπει να λύσει), χωρίς δυνατότητα περιστροφών, τότε η βέλτιστη θέση είναι (για π.χ. Γ.Π.40°): για καλοκαιρινή μόνο κατοικία, όπου μας ενδιαφέρει η απόδοση το καλοκαίρι, σε γωνία περίπου 30° με το οριζόντιο επίπεδο. Σε μόνιμη κατοικία, που μας ενδιαφέρει η απόδοση όλο το χρόνο, η βέλτιστη γωνία είναι των 40°. Όσο δε αφορά στη γωνία Ανατολή-Δύση την τοποθετούμε έτσι ώστε οι ακτίνες να πέφτουν κάθετα το μεσημέρι (αυτό εξαρτάται για την ακρίβεια από το γεωγραφικό μήκος του τόπου και πότε ακριβώς έχουμε μεσημβρινή ισημερία π.χ. αν ο τόπος έχει 20° ανατολικό γεωγραφικό μήκος τότε η μεσημβρινή ισημερία θα είναι στις 11 και 40 λεπτά π.μ., γιατί κάθε 1 μοίρα μετά τις 15° αντιστοιχεί σε 4 λεπτά νωρίτερα, ενώ κάθε 1° πριν τις 15° σε 4 λεπτά αργότερα από τη 12 η ώρα). Η σταθερή διάταξη έχει από 30-50% λιγότερη απόδοση από μια κινητή ως προς 2 άξονες διάταξη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου