Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Κυριακή, 1 Ιουνίου 2014

Λέμε STOP στην πώληση της Ελαφονήσου

 
Bild Κάλεσμα για συλλογή υπογραφών προκειμένου να μπει φρένο στην πώληση της Ελαφονήσου απευθύνουν πολίτες μέσω της πλατφόρμας Avaaz. Η διαδικασία ξεκίνησε αφού έγινε γνωστό ότι η κυβέρνηση προσφέρει μέσω ΤΑΙΠΕΔ προς πώληση έκταση 175 στρεμμάτων στο Σαρακίνικο και τον Σίμο της Ελαφονήσου.

Το ψήφισμα

Καλούμε όλους όσους αγαπούν την Ελαφόνησο να πουν STOP στην πώληση της!

Λέμε STOP στην πώληση της Ελαφονήσου.

Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε ότι το ΤΑΙΠΕΔ, μέσα στα σχέδια του προς πώληση έχει συμπεριλάβει και το κομμάτι της παραλίας «Σαρακίνικο» και «Σίμος» που αποτελούν το σήμα κατατεθέν της Ελαφονήσου και πολλές φορές έχει χαρακτηριστεί ως «επίγειος παράδεισος» από διεθνή τουριστικά περιοδικά και γραφεία αλλά και από εκατομμύρια επισκέπτες που έχουν βρεθεί εδώ.

Όσοι έχουν επισκεφθεί την περιοχή και εκείνοι που έχουν ακούσει γι αυτήν γνωρίζουν ότι πρόκειται για μια μοναδική και ευαίσθητη περιοχή του νησιού της Ελαφονήσου, που χαρακτηρίζεται από την πανδαισία χρωμάτων της, τα πεντακάθαρα – γαλαζοπράσινα νερά της, τους φυσικούς αμμόλοφους που ξεπερνούν τα 10μ σε ύψος, τα απίστευτης ομορφιάς κρίνα της θάλασσας, το σπάνιο είδος κέδρων και το μοναδικό πάντρεμα γης και θάλασσας σε μια λωρίδα που φαντάζει ως μονοπάτι προς τον ουρανό.

Μάλιστα, το μεγαλείο του φυσικού πλούτου, της χλωρίδας, της περιοχής έκανε το αρμόδιο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Προστατευμένων Περιοχών, να εντάξει την Ελαφόνησο στις περιοχές ΝΑΤURA 2000.

Προκαλεί τεράστια έκπληξη το γεγονός, ότι από την μανία ορισμένων να πουλήσουν δημόσια γη δεν γλυτώνουν ούτε μέρη σαν την παραλία του Σίμου της Ελαφονήσου, που για χρόνια τώρα παρέμεινε χώρος ελεύθερος και ανοικτός σε όλους ανεξαιρέτως.

Ζητάμε να υπογράψετε αυτό το κείμενο διαμαρτυρίας, ζητώντας να σταματήσουν άμεσα οι ενέργειες για την πώληση 175 στρεμμάτων λευκής αμμουδιάς στο «Σαρακίνικο» και τον «Σίμο» (με «Property Code» ΑΒΚ 382) γιατί:

- Η πώληση του συγκεκριμένου τμήματος σε συνδυασμό με το άρθρο 14 του Ν. 3986/2011 (εφαρμοστικός νόμος του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου ΦΕΚ 152 Α), επιτρέπει στον ιδιώτη – επενδυτή το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης και απαγόρευσης εισόδου στην παραλία σε όσους δεν είναι πελάτες του για 50 ολόκληρα χρόνια!

- Καταπατάται η χλωρίδα της περιοχής και καταστρέφεται ο φυσικός πλούτος της Ελαφονήσου, παρότι προστατεύεται με ΠΔ και ανήκει στις περιοχές ΝATURA 2000

- Επιχειρείται η τσιμεντοποίηση της παραλίας και η υποβάθμιση του χαρακτήρα της, με την άδεια που δίνεται για να χτιστούν τεράστια ξενοδοχειακά συγκροτήματα και παραθεριστικές κατοικίες. Θα ξεριζώνονται οι αμμοθίνες και οι κέδροι και θα διαλύονται οι αμμόλοφοι για να μπαίνει τσιμέντο και να χτίζονται ξενοδοχεία και σπίτια.

- Αν στη συνέχεια δημιουργηθεί «ιδιωτικό θαλάσσιο πάρκο» που δεν θα υπάγεται στον έλεγχο του Δήμου Ελαφονήσου, δεν θα επιτρέπεται στους επισκέπτες ούτε η πρόσβαση από τη θάλασσα στις παραλίες μας.

- Καταστρέφεται όλο το γραφικό νησάκι της Ελαφονήσου, καθώς την τουριστική κίνηση και τη ζωή των κατοίκων του, την οφείλει κατά κύριο λόγω στις δύο αυτές παραλίες.
Τέλος διαφωνούμε με την πώληση των παραλιών μας επειδή:

- Μετατρέπονται οι παραλίες μας από χώροι ελεύθερης και ανοικτής πρόσβασης σε όλους σε κλειστά θέρετρα επιλεγμένης εισόδου λίγων και εκλεκτών.

Με τα παραπάνω είναι ξεκάθαρο πως ο ιθύνων νους που προχώρησε σε αυτήν την ανήκουστη απόφαση, δεν είχε γνώση ούτε για την τοποθεσία των παραλιών αλλά ούτε και για την μοναδικότητα του περιβαλλοντικού θησαυρού της Ελαφονήσου. Είναι ξεκάθαρο, ότι πρόκειται για μια στυγνή γραφειοκρατική απόφαση, που δεν βασίζεται στη λογική της προστιθέμενης αξίας για τον τόπο αλλά στην εξυπηρέτηση συγκεκριμένων μικρονοϊκών ιδιωτικών συμφερόντων.

Για όλα αυτά και γιατί σε καμία περίπτωση δεν δεχόμαστε χωρίς καμία συζήτηση με την τοπική κοινωνία να προχωρούν τέτοιες απαράδεκτες ενέργειες ζητούμε από όλους τους πολίτες να υπογράψουν αυτήν την επιστολή διαμαρτυρίας και να πουν STOP στην απόφαση του ΤΑΙΠΕΔ περί πώλησης της Ελαφονήσου.

Για υπογραφές ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου