Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2014

Απλεπιστήμιο Βολισσού 2014

Οι συμμετέχοντες μπορούν, όπως και πέρσι, να έρθουν για τις διακοπές τους και για “ανεπίσημο απλεπιστήμιο” όσες μέρες επιθυμούν πριν και μετά το Απλεπιστήμιο, οι μέρες του οποίου, αποφασίστηκε τελικά να είναι οι 20 έως 24 Αυγούστου, κατά την διάρκεια των οποίων θα ασχοληθούμε θεωρητικά και πρακτικά με τους φυσικούς πόρους, την φυσική ζωή, την φυσική διατροφή, την φυσική καλλιέργεια, τον φυσικό εαυτό μας. (Το κατασκηνωτικό κέντρο θα το έχουμε στην διάθεσή μας από 18 μέχρι 24 Αυγούστου).
Πρόγραμμα Απλεπιστημίου 2014
Τετάρτη 20 Αυγ: αφίξεις, τακτοποίηση στο κατασκηνωτικό και στα δωμάτια, οργάνωση ομάδων μεταφοράς προσώπων, πρώτη συνάντηση και γνωριμία όλων, δείπνο στην ταβέρνα του χωριού
Αφηγήσεις εμπειριών και συζήτηση. Περσινοί συμμετέχοντες στο Απλεπιστήμιο μάς κάνουν κοινωνούς της δικής τους εμπειρίας
Πέμπτη 21 Αυγ: Ξενάγηση, περίπατος, γνωριμία με τον τόπο.
Συζήτηση: Φυσικοί πόροι και χρήμα, αξίες και ευτέλειες. Η θεώρηση του χρήματος ως φυσικού πόρου και μάλιστα μοναδικού. Όχι απλώς άλωση αλλά κατανάλωση, η μέγιστη ύβρις. Η αναπλήρωση φυσικών πόρων δεν αποτελεί ούτε καν σκέψη του “πολιτισμένου” καταναλωτή. Το διαρκές έγκλημα των ανυποψίαστων καταναλωτών και οι καθημερινές του συνέπειες επί της ζωής αυτών και των λοιπών πλασμάτων. Υποκατάσταση του οικοσυστήματος από το χρηματοπιστωτικό σύστημα και του ανθρώπου από το αριθμημένο αναλώσιμο άτομο.
Παρασκευή 22 Αυγ: Εισαγωγή στη φυσική καλλιέργεια, γνωριμία με τους σπόρους, παρασκευή σβόλων σποράς
Συζήτηση: Ο τρισυπόστατος σύγχρονος άνθρωπος. Φυσικό ον, καταναλωτικό άτομο, ψηφιακό προφίλ. Η φυσική ζωή, διατροφή και καλλιέργεια στη γη και στην κοινωνία ως μέθοδοι ευζωίας. Ο άνθρωπος ως κρίκος της αλυσίδας ζωής του οικοσυστήματος και ο καταναλωτής ως σημείο διακοπής της, ως ενσαρκωτής ενός στείρου θανάτου. Οι ασθένειες ως συνέπειες της καταναλωτικής διαβίωσης σε περιβάλλοντα αφύσικα, έξω από το οικοσύστημα και μακριά από την παραγωγή. Η ατομική στάση της μη ευθύνης. Η ανάθεση της ευθύνης της ζωής, της διατροφής, της υγείας μας στις πολυεθνικές του συστήματος που ενσαρκώνουμε και συντηρούμε οι ίδιοι. Η αφόδευση σπόρων ζώντων επί της γης ως απόδειξη υγείας και πολιτισμού.
Σάββατο 23 Αυγ: Εισαγωγή στη φυσική διατροφή, συλλογική κουζίνα
Συζήτηση: Το μάταιον της λεγόμενης ανάπτυξης, η διαστρέβλωση των εννοιών και των όρων και η μακάβρια κατάληξή της, η αρχή διατήρησης της ενέργειας, η αποανάπτυξη και το δημιουργικό εξισορροπητικό Χάος που όλα τα ορίζει. Άνθρωποι ως αντισώματα στην ύβρη των καταναλωτών. Από το σύστημα στο οικοσύστημα, πορεία ανάστροφη. Φυσική ζωή, διατροφή, καλλιέργεια. Ο Άνθρωπος ως ισότιμο μέλος του Κόσμου, ως μαέστρος και οργανωτής των πάντων και όχι πια καταναλωτής και κουρσάρος τους. Η αλλαγή πορείας της διαρκούς επανάστασης του Ανθρώπου επί της γης. Η Ζωή ως προετοιμασία για έναν ζωογόνο Θάνατο.
Κυριακή 24 Αυγ:  Συμπεράσματα, προγραμματισμός δράσεων
Αναγνώσεις λογοτεχνικών κειμένων-αποσπασμάτων με θέμα την σχέση του ανθρώπου με τα άλλα πλάσματα (φυτά και ζώα). Επιλέξτε βιβλίο και φέρτε το μαζί σας για να διαβάσετε. Μπορείτε να βγείτε και εκτός θέματος αν θέλετε να μας διαβάσετε κάτι αγαπημένο σας ή που θεωρείτε σημαντικό και δυνατό.
Καθ’ όλες τις μέρες θα κάνουμε και βιωματικά πειράματα επί της φυσικής – αλκαλικής διατροφής και φυσικής καλλιέργειας με θεωρητική προσέγγιση από τον φυσικό καλλιεργητή Μήτσο Καραφυλλίδη και με εργασία στους μπαξέδες φυσικής και παραδοσιακής καλλιέργειας.
Η ελευθερία του καθενός να κάνει οτιδήποτε σε οποιαδήποτε ώρα επιθυμεί είναι δεδομένη, το πρόγραμμα είναι ενδεικτικό, προέχει η ζωή, τα μπάνια, η φροντίδα του φυσικού εαυτού μας.
Δηλώσεις συμμετοχής στο μέηλ akridaki@gmail.com
Πληροφορίες
Από Χίο για Βολισσό λεωφορείο του ΚΤΕΛ καθε Δευτέρα Τετάρτη Παρασκευή 05.15 και 13.45
Από Βολισσό για Χίο ομοίως ώρα 08.00 και 17.00
Το Απλεπιστήμιο είναι εντελώ δωρεάν και δεν έχουμε ανάμιξη καθόλου στα χρήματα και στις τιμές δωματίων κλπ
Η διαμονή στο κατασκηνωτικό κέντρο προσκόπων στον Μάναγρο κοστίζε 7 ευρώ το άτομο για κάθε βραδιά.
Για να κλείσετε την διαμονή σας όσοι δεν μείνετε σε σκηνές, διαλέξτε από την παρακάτω λίστα καταλυμάτων :
Λευκάθια – Λήμνος
http://www.aigiali.gr/
Βίγλα. τηλ:22740 21304
Πανόραμα τηλ: 22740 21884 και 22740 21670
Βολισσός
Όσοι και όσες θέλουν να μοιραστούν έξοδα διαμονής και να συγκατοικήσουν, ας δηλώσουν την επιθυμία τους και την συμμετοχή τους στο μέηλ akridaki@gmail.com για να γίνει όσο το δυνατόν καλύτερη οργάνωση
Απλεπιστήμια παντού
Για κοινωνίες Αξιών και όχι ευτέλειας. Για πάταξη του καταναλωτή εαυτού μας. Για πολιτισμό πραγματικό και όχι αυτόν τον δήθεν, του καπιταλισμού, της παραγωγής σκουπιδιών και της απομύζησης του πλανήτη. Για συνύπαρξη και συνεργασία με τα πλάσματα και με τους ανθρώπους και όχι για ανταγωνισμούς και επιθέσεις στο οικοσύστημα. Βιώματα και θεωρητικές κατευθύνσεις φυσικής ζωής, διατροφής, καλλιέργειας στο Απλεπιστήμιο. Για αλλαγή πορείας της διαρκούς επανάστασης των ανθρώπων επί της γης
Κείμενα των περσινών συμμετεχόντων στο Απλεπιστήμιο σχετικά με την εμπειρία που ζήσαμε όλοι μαζί, μπορείτε να διαβάσετε εδω και εδώ και εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου