Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Καταγγελία περιβαλλοντικών οργανώσεων για την αδιαφανή «ιδιωτικοποίηση» της παραλίας «Σαχάρα» στη Νέα Ηράκλεια Χαλκιδικής



Κοινό Δελτίο Τύπου
Στις 26 Ιουνίου 2014 οι περιβαλλοντικές οργανώσεις Καλλιστώ, Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Δράση για την Άγρια Ζωή και Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης κατέθεσαν καταγγελία σε όλους τους αρμόδιους φορείς σχετικά με την οικολογική καταστροφή που συντελείται στην παραλία «Σαχάρα» της Χαλκιδικής. Οι οργανώσεις καταγγέλλουν τις κατασκευαστικές εργασίες που έχει ξεκινήσει ιδιώτης, που αγόρασε από το Δημόσιο μέσω ΤΑΙΠΕΔ έκταση 44 στρ. (επί της παράκτιας ζώνης), προβάλλοντας 5 σημαντικά σημεία που εγείρουν σοβαρά ερωτηματικά για την όλη διαδικασία παραχώρησης και επέμβασης στον αιγιαλό. Τα σημεία αυτά αφορούν: 1) την άδεια παραχώρησης απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας, 2) τους όρους δόμησης, 3) την άδεια δόμησης/ έγκριση δόμησης της περιοχής, 4) τις πράξεις χαρακτηρισμού ως προς τον δασικό χαρακτήρα της εν λόγω περιοχής και 5) την καταστρατήγηση του ν. περί «βιοποικιλότητας» (Ν.3937/11).

1). Ενώ δεν έχει εκδοθεί η απαραίτητη άδεια που θα επέτρεπε την χρήση του αιγιαλού και της παραλίας στη θέση έμπροσθεν του ακινήτου, ο ιδιώτης έχει ήδη τοποθετήσει 363 βάσεις ξύλινων ομπρελών καλύπτοντας έκταση μεγαλύτερη από την προβλεπόμενη των 500τμ. ( βλ. την επισυναπτόμενη φωτογραφία 1)
2). Μία σειρά από στοιχεία που επηρεάζουν τους όρους δόμησης στη συγκεκριμένη περιοχή φαίνεται είτε να αγνοούνται είτε να μεταχρονολογούνται είτε να παραποιούνται σε όλα τα έγγραφα που κατέθεσε ο ιδιώτης: α) Τα δύο τεμάχια 258 και 305 δεν είναι όμορα, β) ολόκληρο το ρέμα («Κουρτόρεμα») φαίνεται να απουσιάζει, γ) η οριοθέτηση των τεμαχίων ως παλιών αιγιαλών είναι μεταγενέστερη του καθορισμού της Ζώνης Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ), δ) η εκπόνηση και έγκριση Σχεδίου Ανάπτυξης Περιοχών δεύτερης κατοικίας (ΣΧΑΠ) και οικείας πολεοδομικής μελέτης (απαραίτητα και τα δύο για τη δυνατότητα δόμησης σε μία τέτοια περιοχή) ουδέποτε εκπονήθηκαν.
 3). Η άδεια δόμησης/ έγκριση δόμησης (αναρτημένη στο πρόγραμμα ΔΙΑΥΓΕΙΑ) φέρει δύο αριθμούς ΑΔΑ, ενώ απουσιάζουν από αυτή συνοδά έγγραφα και στοιχεία που αναφέρονται από τον ν. 4030/11 ως απαραίτητα (τοπογραφικό διάγραμμα, καθορισμός αιγιαλού και παραλίας, γνωμοδότηση της Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων). Επιπρόσθετα, είναι εξόφθαλμη η παράλειψη οιασδήποτε αναφοράς στο ρέμα «Κουρτόρεμα» που διατρέχει τα 2 τεμάχια! Το ζήτημα του ρέματος που μπαζώθηκε από τον ιδιώτη είναι κρίσιμο τόσο για λόγους οικολογικής ισορροπίας, όσο και για λόγους ασφάλειας σε περίπτωση πλημμύρας! ( βλ. την επισυναπτόμενη φωτογραφία 2)
4). Σε καμία από τις Πράξεις Χαρακτηρισμού Έκτασης του Δασαρχείου Πολυγύρου που αναφέρονται στην περιοχή δεν γίνεται σαφής αναφορά στα συγκεκριμένα τεμάχια 258 και 305 που μεταβιβάστηκαν στο ΤΑΙΠΕΔ, ενώ δεν λαμβάνεται υπόψη πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ περί αναθεώρησης ορισμού δασικής έκτασης.
5). Τέλος, υπάρχει κατάφορη παραβίαση του Νόμου περί Βιοποικιλότητας (Ν.3937/11), βάσει του οποίου «απαγορεύεται η κίνηση μηχανοκίνητων οχημάτων εκτός οδικού δικτύου σε οικολογικά ευαίσθητες εκτάσεις όπως αμμοθίνες κ.λπ.». Η θιγόμενη περιοχή χαρακτηρίζεται από εκτεταμένες αμμοθίνες. Οι αμμοθίνες είναι εξαιρετικά ευαίσθητα οικοσυστήματα και αποτελούν καταφύγιο για πολλά είδη χλωρίδας και πανίδας, προστατεύουν το έδαφος από τη διάβρωση της θάλασσας.
 Η «ανάπτυξη» που συντελείται αυτήν την στιγμή στη Σαχάρα της Χαλκιδικής είναι μία πρόγευση των ανυπολόγιστων συνεπειών που θα επιφέρει η απευκταία ψήφιση του νομοσχεδίου για την «Οριοθέτηση, διαχείριση, και προστασία αιγιαλού και παραλίας». Βάσει του σχεδίου «ανάπτυξης» μέσω διεθνούς διαγωνισμού, εκτιμάται ότι επαπειλείται αντίστοιχη εξέλιξη και για την παρακείμενη έκταση 420 στρ. που ανήκει στο Δήμο Ν. Προποντίδας.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις Καλλιστώ, Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Δράση για την Άγρια Ζωή και Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης καλούν όλους τους πολίτες να στηρίξουν με κάθε μέσο τόσο τον επιμέρους αγώνα για την παραλία της Σαχάρας, όσο και το συνολικότερο για τις ακτές ολόκληρης της Ελλάδας. Η νίκη στην περίπτωση της Σαχάρας θα αποτελέσει ένα «προηγούμενο» για την προστασία όλων των αιγιαλών και των παραλιών της χώρας.
Οι οργανώσεις ζητούν την άμεση αναστολή των εργασιών και δηλώνουν την πρόθεσή τους να κινηθούν νομικά κατά του ΤΑΙΠΕΔ. Καλούνε όσους καταλαβαίνουν το πόσο σημαντικό είναι να κερδηθεί αυτή η πρώτη μάχη στις εξής δράσεις:
-Να υπογράψουν το ψήφισμα που θα κατατεθεί στο ΥΠΕΚΑ και να το προωθήσουν σε φίλους και γνωστούς!
 -Να συμβάλουν στην κάλυψη των δικαστικών εξόδων καταθέτοντας όσα χρήματα μπορούν στον παρακάτω λογαριασμό με την ένδειξη «για δικαστικά έξοδα σχετικά με την παραλία της Σαχάρας»:

Alpha Bank: 4810 0200 2003 520
Τράπεζα Πειραιώς: 5233 050 834 495

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου