Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Δράστε για την απελευθέρωση των σπόρων

Σας καλώ μαζί με εκατοντάδες και χιλιάδες στην Παγκόσμια Συμμαχία για την απελευθέρωση των σπόρων, να συμμετέχετε μαζί μας στο Δεκαπενθήμερο Δράσεων για την Απελευθέρωση των Σπόρων που θα ξεκινήσει στις 2 Οκτωβρίου, επέτειο γέννησης του Γκάντι, μέχρι τις 16 Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Τροφίμων.

Γιατί χρειαζόμαστε την απελευθέρωση των σπόρων; Γιατί πρέπει να δράσουμε για την Απελευθέρωση των Σπόρων; Επειδή όλα τα είδη νομικών και τεχνολογικών δομών έχουν τεθεί σε εφαρμογή για την υποδούλωση των σπόρων. Παλιά είχαμε τη δουλεία, όπου οι άνθρωποι εμπορεύονταν ανθρώπους, τους κατείχαν σαν περιουσιακά στοιχεία. Μερικοί άνθρωποι το θεώρησαν αυτό ανήθικο, παράνομο και οργάνωσαν το κίνημα κατάργησης της δουλείας. Τώρα πρέπει να δράσουμε όλοι μαζί για ένα κίνημα κατάργησης μιας νέας μορφής υποδούλωσης για κάθε ζωή στη γη: Οι σπόροι του μέλλοντος μας, οι σπόροι της ελευθερίας μας. Γιατί επιλέγουμε τις 2 Οκτωβρίου για το ξεκίνημα αυτών των δράσεων; Επειδή ο Γκάντι μας είπε το 1901 πως «Όσο θα υπάρχει η δεισιδαιμονία ότι πρέπει να υπακούονται οι άδικοι νόμοι, τόσο θα υπάρχει δουλεία» και έγινε ένας μεταξύ πολλών: Martin Luther King, και άλλων, που είπαν: «Δεν θα υπακούμε σε άδικους νόμους, θα υπακούμε σε έναν ανώτερο νόμο, τον ανώτερο νόμο της ανθρωπότητας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τον ανώτερο νόμο της Γαίας, της Pachamama, της Vasundhara, της Bhumi για την οικολογική βιωσιμότητα». Τα νέα πρότυπα παραβιάζουν αυτόν τον ανώτερο νόμο και γι’ αυτό δεν πρέπει να υπακούσουμε. Μπορούμε να μην υπακούμε δημιουργικά, μπορούμε να μην υπακούμε με την αποθήκευση και την ανταλλαγή σπόρων, που δεν έχουν κατοχυρωθεί με ευρεσιτεχνία από μια γιγάντια εταιρεία και πέντε τέτοιες εταιρείες ελέγχουν ήδη το 75% των εμπορεύσιμων σπόρων στον κόσμο. Δεν μπορούμε να τους επιτρέψουμε να τα αρπάξουν όλα. Πρέπει να διεκδικήσουμε ξανά το σπόρο μας και μαζί με αυτόν, την Ελευθερία των σπόρων μας. Μπορούμε να παρακούσουμε τους νόμους που καθιστούν τους σπόρους μας παράνομους: σε κάθε χώρα γίνονται απόπειρες να απαγορευθούν οι ποικιλίες που κατέχουν οι γεωργοί, να απαγορευθούν οι φυλαγμένοι σπόροι, να απαγορευθούν οι ελεύθερες ανταλλαγές μεταξύ των ανθρώπων. Το 2004 το προσπάθησαν στην Ινδία μέσω ενός νέου νόμου περί σπόρων που θα καθιστούσε παράνομο για τους γεωργούς να κατέχουν δικούς τους σπόρους: νόμοι που απαιτούν «καταγραφή σπόρων», «υποχρεωτική αδειοδότηση» και αντιμετωπίζουν την ποικιλομορφία της γεωργικής αναπαραγωγής και την εξέλιξη της φύσης σαν παρανομία επιβάλλοντας μας τους τοξικούς σπόρους, την ομοιομορφία που οι εταιρίες χρησιμοποιούν με σκοπό τον έλεγχο της αγοράς των σπόρων. Μπορούμε να αρχίσουμε να αποθηκεύουμε σπόρους στο μπαλκόνι μας, στον κήπο μας, σε κάθε σχολείο, σε κάθε αυλή, σε κάθε ναό: παντού. Ας  αρχίσουμε δηλώνοντας σε κάθε σπίτι, σε κάθε ίδρυμα, σε κάθε κοινότητα, σε κάθε δήμο, στις περιοχές μας: «Ζώνες Ελεύθερων Σπόρων» όπου οι παράνομες νομοθεσίες ευρεσιτεχνίας των σπόρων και η ποινικοποίηση των δικαιωμάτων των γεωργών να διατηρούν σπόρους δεν τηρούνται, επειδή οι υψηλότεροι ηθικοί και οικολογικοί νόμοι κυβερνούν τις ζωές μας. Και ας δράσουμε εντατικά και συντεταγμένα, με τα χέρια μας ενωμένα έως τις 16 Οκτωβρίου, που είναι η Παγκόσμια Ημέρα Τροφίμων, η ημέρα που ο κόσμος γιορτάζει την ασφάλεια των τροφίμων, την επισιτιστική κυριαρχία. Δεν υπάρχει επισιτιστική κυριαρχία χωρίς την κυριαρχία των σπόρων, δεν υπάρχει ελευθερία τροφίμων χωρίς την ελευθερία των σπόρων. Δεν είναι ότι δεν θα ενεργήσουμε τις άλλες μέρες: κάθε μέρα, κάθε γεύμα, κάθε εποχή είναι μια ημέρα για δράση και θα συνεχίσουμε μέχρι ο τελευταίος σπόρος, ο τελευταίος αγρότης, το τελευταίο παιδί να έχει Ελευθέρους Σπόρους, άρα και Ελεύθερη Τροφή. Αλλά θέλουμε να δράσουμε έντονα σε αυτό το Δεκαπενθήμερο της Απελευθέρωσης των Σπόρων ώστε να είναι σαν την ακτίνα λέιζερ, που μπορεί να κόψει, να είναι σαν τη συνέργια ενός πολλαπλασιαστή και ενός ενισχυτή. Ας αναγνωρίσουμε ότι είμαστε μια ανθρωπότητα και μια οικογένεια στη γη και πως ενεργώντας από κοινού έχουμε τη δύναμη να φέρουμε καλύτερη τάξη σε αυτόν τον κόσμο. Γιορτάστε μαζί μας την Απελευθέρωση των Σπόρων, ενταχθείτε στο Δεκαπενθήμερο δράσης από τις 2 Οκτωβρίου έως τις 16 του Οκτώβρη.

Βαντάνα Σίβα

Κάλεσμα της Βαντάνα Σίβα ( http://www.youtube.com/watch?v=GR-Pndxsnx8 )

Περισσότερα μπορείτε να βρείτε στο http://seedfreedom.in/ (Αγγλικά)

Και στη σελίδα του Πελίτι στα Ελληνικά http://www.peliti.gr/pages/vandana.htm

Στις 21, 22 και 23 Απριλίου στις Διεθνείς Ημέρες Σπόρων στην Ελλάδα που οργάνωσε το Πελίτι με την υποστήριξη της Πανευρωπαϊκής  Εκστρατείας  για την Αυτοδυναμία για τους Σπόρους (www.seed-sovereignty.org)   είχαμε συζητήσεις για τη διοργάνωση εκδηλώσεων για τις 16 Οκτωβρίου 2012, με αφορμή την παγκόσμια μέρα διατροφής. Αυτές οι εκδηλώσεις εντάσσονται στο παγκόσμιο κάλεσμα που κάνει η Βαντάνα Σίβα  και θα πραγματοποιηθούν  στο διάστημα από 2 έως 16 Οκτωβρίου 2012. Ως Πελίτι έχουμε υπογράψει τη Διακήρυξη Ελευθερίας των Σπόρων http://seedfreedom.in/declaration/ και σχεδιάζουμε μια σειρά από εκδηλώσεις που θα ανακοινωθούν σύντομα στη σελίδα μας www.peliti.gr και στο ημερολόγιο εκδηλώσεων http://www.peliti.gr/pages/imerologio_ekdiloseon.htm

Για την καλύτερη ενημέρωση σας πάνω στο θέμα των σπόρων σας προτείνουμε να δείτε τα δύο βίντεο που προβλήθηκαν στις 22 Απριλίου 2012 στις Διεθνείς Ημέρες Σπόρων στην Ελλάδα. Τα βίντεο υποτιτλίστηκαν από εθελοντές του Πελίτι.

«Σπόροι που αντέχουν»

http://www.youtube.com/watch?v=T-EPhM0YAAc&feature=youtu.be

«Εν αρχή ην ο Σπόρος»

https://vimeo.com/49087255

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου