Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου, Κουζίνα Ανέργων: Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ!



Τους τελευταίους μήνες κι άλλοι δικοί μας άνθρωποι, φίλοι, συγγενείς και γνωστοί, έχασαν τη δουλειά τους. Όμως κι όσοι/ες έχουν ακόμα δουλειά, ασφυκτιούν οικονομικά και αγωνιούν για την ίδια τους την επιβίωση. Άλλοι και άλλες πάλι επέλεξαν να δώσουν τέλος στη ζωή τους, καθώς δεν άντεχαν ταυτόχρονα να ζουν και να μη ζουν. Και εμείς οι ίδιοι/ες ίσως κάποιες φορές λυγίσαμε και αναρωτηθήκαμε "προς τι όλ' αυτά;", κοιτάξαμε μπροστά και αντικρύσαμε το απόλυτο σκοτάδι. Δεν έγιναν μόνο οι προσωπικοί μας δρόμοι πιο σκοτεινοί. Εξίσου σκοτείνιασαν και οι δρόμοι αυτής της πόλης από πρεζέμπορους, μπάτσους και φασίστες, κι αυτό το παρεάκι -σε απόλυτη αρμονία- προσπαθεί, καιρό τώρα, να μας κλείσει μια και καλή στα σπίτια μας.

Υπάρχει, λοιπόν, φως στο τούνελ; Υπάρχει, αλλά όχι όπως το εννοούν τα κυβερνητικά βλακόμετρα και τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ.

Υπάρχει φως στα γέλια, τις κουβέντες και τον αυτοσαρκασμό μας κάθε Τρίτη που μαζευόμαστε πάνω απ' τις κατσαρόλες μας. Υπάρχει φως στο χέρι που απλώνουμε ο ένας στον άλλον όταν τα προσωπικά -και μη- ζόρια μας παίρνουν από κάτω. Υπάρχει φως στα πρόσωπα των ανθρώπων που -κάποιες φορές κι απ' την άκρη του κόσμου- κατεβαίνουν τα σκαλιά του υπογείου, μαγειρεύουν, τρώνε κι αράζουν μαζί μας στα τραπέζια μας. Υπάρχει φως στο κουτί οικονομικής ενίσχυσης που κρατάει την συλλογικότητά μας ζωντανή και "γεννάει" αλληλεγγύη κάθε φορά που το κρίνουμε απαραίτητο. Υπάρχει φως σε κάθε νίκη μας γιατί, όσο μικρή κι αν είναι, πάνω απ' όλα είναι συλλογική.

Γι' αυτό το φως και για όλα όσα πιστεύουμε ότι αξίζει, συνεχίζουμε. Στα κάθε λογής αφεντικά και στα θρασύδειλα φασιστάκια που προσπαθούν να μας κλείσουν στο καβούκι μας και να μας μετατρέψουν σε ανθρώπινες σκιές, διαμηνύουμε ότι:

ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΣΚΥΜΜΕΝΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

Η Κουζίνα Ανέργων ξεκινά πάλι λοιπόν αυτή την Τρίτη, 25/9 (όπως κάθε Τρίτη εδώ και καιρό).

Μαγειρεύουμε στις 17:00 και τρώμε στις 20:00, στο Αυτόνομο Στέκι (Ζωοδόχου Πηγής 95-97 και Ισαύρων).  


Τετάρτη 26 Σεπτέμβρη: Απεργιακή Συλλογική Κουζίνα

Απεργιακή όπως σε κάθε απεργία έτσι και σ’  αυτή δεν πηγαίνουμε για φαγητό σε μαγαζιά στηρίζοντας έτσι την απεργία και τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού.
Μετά την απεργία τρώμε στο Αυτόνομο Στέκι (Ζ. Πηγής 95-97 & Ισαύρων) συλλογικά- αλληλέγγυα- ταξικά
Στην Απεργία ούτε στην δουλειά, ούτε στα μαγαζιά.
Η Συλλογική Κουζίνα της Τετάρτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου