Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ



Στη συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου Βόλου, στις 24-2-2012, με αφορμή τις άστοχες ενέργειες της ΔΕΥΑΜΒ να χλωριώσει χωρίς λόγο τα καθαρά νερά του Πηλίου (χωρίς καμιά ενημέρωση των κατοίκων) και την μετέπειτα αλαζονική της συμπεριφορά, εκατοντάδες κάτοικοι των χωριών του ορεινού όγκου του Δήμου Βόλου κατέκλυσαν το Δημαρχείο και απαίτησαν δυναμικά να αποσυρθούν οι χλωριωτές και να πραγματοποιηθεί δημόσιος διάλογος για τη διαχείριση των νερών σε ειδική και ανοιχτή συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου για το θέμα αυτό, όπου ο Δήμος να ενημερώσει για τις προθέσεις του, κυρίως όμως ν’ ακουστούν και να εισακουστούν οι απόψεις των κατοίκων των χωριών και του αστικού κέντρου.
Αποτέλεσμα αυτής της κινητοποίησης ήταν να γίνει δεκτό το αίτημα αυτό και να υπερψηφιστεί από όλες τις πολιτικές παρατάξεις του Δημοτικού συμβουλίου. Την πρόταση μάλιστα διατύπωσε ο ίδιος ο δήμαρχος προτείνοντας:
Κλιμάκιο της ΔΕΥΑΜΒ – Δήμου να επισκεφτεί όλα τα ορεινά χωριά και να συζητήσει με τους κατοίκους το ζήτημα των νερών και εντός δεκαπέντε ημερών να συζητηθεί το θέμα σε ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου με την άμεση συμμετοχή και των κατοίκων των χωριών.
Σήμερα, επτά μήνες μετά από κείνη την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και των πολιτών – κι ενώ η ΔΕΥΑΜΒ συνεχίζει να χλωριώνει το νερό της Πορταριάς –, όχι μόνο δεν έχει υλοποιηθεί η απόφαση αλλά βρισκόμαστε μπροστά σε μεγαλύτερα προβλήματα. Αυτά είναι η διαφαινόμενη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΥΑΜΒ για μετατροπή της σε Ανώνυμη Εταιρία και το ξεπούλημα των νερών σε ιδιώτες.
Παρακολουθούμε επίσης ότι στις μέρες μας πραγματοποιείται «δημόσια διαβούλευση» με σκοπό την εφαρμογή σχετικής οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προστασία των υδάτινων πόρων και την ορθή διαχείρισή τους μεταξύ κάποιων φορέων, σε στενό κύκλο και απουσία των κατοίκων, όπου προτείνονται διάφορα μέτρα και έργα και παρεμβάσεις στα νερά του Πηλίου και το φυσικό περιβάλλον.
Ακούστηκε επίσης από τη διευθύντρια της ΔΕΥΑΜΒ ότι τα νερά του Πηλίου αποτελούν μονόδρομο για την υδροδότηση του Βόλου. Όσοι διατυπώνουν την ίδια άποψη αγνοούν ουσιαστικά ότι στην πόλη μας εκτός απ’ τους δημοτικούς και περιφερειακούς «άρχοντες» κατοικούν και οι Πολίτες, που έχουν άποψη και λόγο.
  • Επειδή στην περιοχή μας έχουμε δει να χάνονται ή να μολύνονται πηγές από ανθρώπινες δραστηριότητες, στις οποίες συμμετείχαν και «αρμόδιοι»
  • Επειδή είδαμε και αποτρέψαμε προσπάθειες ιδιωτικοποίησης νερών με πρωταγωνιστές δημοτικούς «άρχοντες» πρόσφατα στην περιοχή μας
  • Επειδή ακούσαμε απ’ τον εκπρόσωπο των βιομηχάνων ότι η καθαριότητα του Δήμου και τα νερά πρέπει να περιέλθουν σε ιδιώτες
  • Επειδή «γευτήκαμε» πρόσφατα τις άστοχες ενέργειες του αρμόδιου φορέα του Δήμου μας
  • Επειδή γνωρίζουμε τι συμβαίνει με τα νερά σ’ όλες τις ηπείρους, όπου ξεπουλήθηκαν από κυβερνήτες και δημάρχους πηγές, ποτάμια, λίμνες κι αυτό ακόμη το νερό της βροχής σε ιδιωτικές εταιρίες, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να ακριβοπληρώνουν το πόσιμο νερό και να αδυνατούν να καλλιεργήσουν τη γη τους
  • Επειδή εδώ και πολλά χρόνια το πεντακάθαρο νερό του Πηλίου τροφοδοτεί και το αστικό κέντρο, άσχετα αν οι μεγάλες αυτές ποσότητες νερού δεν φτάνουν αυτούσιες και καθαρές στους Βολιώτες κατοίκους του αλλά αναμιγνύονται με τα νερά των γεωτρήσεων και με χλώριο, το αποτέλεσμα είναι να πίνουν οι Βολιώτες συμπολίτες μας εμφιαλωμένο νερό που μεταφέρεται από άλλες περιοχές της Ελλάδας και να χάνει η τοπική αγορά περίπου 30 εκατομμύρια κάθε χρόνο
  • Επειδή, τέλος, το νερό είναι πρώτα απ’ όλα φυσικό αγαθό, ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ αλλά σε όλους τους φυτικούς και ζωικούς οργανισμούς
Θέλουμε η διαχείρισή του να γίνεται φανερά, με ανοιχτές διαδικασίες και με σεβασμό στη Φύση και τους συνανθρώπους μας.
Απαιτούμε την άμεση υλοποίηση της απόφασης της 24-2-2012 κι όχι αυτής που επιμελώς διαφοροποιήθηκε και γράφηκε στα πρακτικά του Δ.Σ., ώστε πολίτες και δημοτικοί σύμβουλοι να συναποφασίσουμε δημοκρατικά και αυτοδιοικητικά για τη διαχείριση των νερών της περιοχής μας και την προστασία τους από κάθε λογής βουλιμία αρπακτικών – ιδιωτών.

ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ
ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΒΟΛΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου