Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2013

ΕΞΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΤΟΝ(ΔΗΜΑΡΧΟ)ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΤΕΣ



Τίποτα δεν είναι δωρεάν στις μέρες μας...


2,5 εκατ. ευρώ δωρεά από το μεταλλείο χρυσού στο δήμο του Πάχτα
Της Βάλιας Μπαζού από ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ


Το ιλιγγιώδες ποσό των 2.530.000 ευρώ, αφορά μόνον το 2013 και μέχρι σήμερα ο δήμος Αριστοτέλη, του οποίου προΐσταται ο Χρήστος Πάχτας, έχει εισπράξει από την Ελληνικός Χρυσός 1.900.000 ευρώ!

Το άκρως περίεργο είναι ότι όλες οι χρηματικές δωρεές, πρώτα εισπράχθηκαν από τον Χρήστο Πάχτα και μετά πέρασαν από την έγκριση της Οικονομικής Επιτροπής του δήμου που έχει κατά το νόμο την αρμοδιότητα να αποδέχεται κληρονομιές, κληροδοτήματα και δωρεές.
Σε όλες τις περιπτώσεις, το θέμα της αποδοχής της ήδη εισπραχθείσας δωρεάς, εισάγεται στις συνεδριάσεις από τον Χρήστο Πάχτα ως έκτακτο ενώ η αιτιολογία είναι επίσης πάντα η ίδια, για την κάλυψη, δηλαδή, λειτουργικών και επενδυτικών αναγκών του δήμου ενώ η αποδοχή τους γίνεται κατά πλειοψηφία αφού υπάρχουν και μέλη της ΟΕ που διαφωνούν.
Είναι χαρακτηριστικό, για παράδειγμα, ότι μία από τις έξι χρηματικές δωρεές, εισπράχθηκε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2012 και πέρασε από την Επιτροπή τον Φεβρουάριο του 2013!
Να πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.
Η πρώτη δωρεά ύψους 100.000 ευρώ, όπως φαίνεται και στο σχετικό πρακτικό, εισπράχθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2012 και παρουσιάστηκε από τον Χρήστο Πάχτα στην Οικονομική Επιτροπή του δήμου στις 18 Φεβρουαρίου 2013, προκειμένου να γίνει ψηφοφορία για την αποδοχή της.
Η δεύτερη δωρεά ύψους 200.000 ευρώ εισπράχθηκε στις 22 Μαρτίου 2013 και εισήχθη ως έκτακτο θέμα στην Οικονομική Επιτροπή προκειμένου να γίνει ψηφοφορία για την αποδοχή της στις 3 Απριλίου 2013.
Η τρίτη δωρεά ύψους 600.000 ευρώ εισπράχθηκε στις 4 Απριλίου 2013 και έγινε αποδεκτή από την Οικονομική Επιτροπή στις 8 Απριλίου.
Η τέταρτη δωρεά ύψους 200.000 ευρώ εισπράχθηκε την 1η Ιουλίου 2013 και έγινε ψηφοφορία για την αποδοχή της την επομένη.
Η πέμπτη δωρεά ύψους 300.000 ευρώ, εισπράχθηκε στις 22 Ιουνίου 2013 και έγινε ψηφοφορία για την αποδοχή της στις 6 Ιουλίου 2013. Να σημειωθεί ότι στη συνεδρίαση αυτή ένα μέλος της Οικονομικής Επιτροπής και συγκεκριμένα ο κ. Βλαχόπουλος δήλωσε ότι δεν ψηφίζει την αποδοχή της χρηματικής δωρεάς «επειδή η πολιτική της εταιρείας απέναντι στους κατοίκους έγινε επιθετική και απαράδεκτη».
Η έκτη δωρεά ύψους 500.000 ευρώ, εισπράχθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2013 και η ψηφοφορία για την αποδοχή της έγινε στις 4 Νοεμβρίου.
Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι τα εξής:
- Είναι λογικό ένας δήμαρχος πρώτα να εισπράττει μια χρηματική δωρεά από μια εταιρεία και να ζητά κατόπιν εορτής την αποδοχή της, την νομιμοποίηση, δηλαδή, της είσπραξης  της;
-Είναι λογικό η αρμόδια κατά το νόμο ΟΕ να ενημερώνεται ότι έχουν εισπραχθεί ποσά από 100.000 έως και 600.000 ευρώ έως και ενάμιση μήνα μετά την είσπραξή τους;
Ένα άλλο ερώτημα που προκύπτει είναι για ποιο λόγο γίνονται οι τόσο κιμπάρικες χρηματικές δωρεές από την Ελληνικός Χρυσός στο δήμο Αριστοτέλη. Πρόκειται για αντισταθμιστικά οφέλη; Και εάν ναι, είναι θεσμοθετημένα; Από ποια συμφωνία και διαδικασία προβλέπονται; Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ιστοσελίδα της η εταιρεία αναφέρει ότι από το 2006 ως το 2012 έχει επενδύσει «περίπου 13 εκ. ευρώ σε αντισταθμιστικά έργα για τα χωριά Στρατώνι, Στρατονίκη, Στάγειρα, Μεγάλη Παναγία, Παλαιοχώρι, Νεοχώρι, Αρναία, Βαρβάρα, Στανό, Ολυμπιάδα κ.ά.». Δεν αναφέρει, όμως, με ποια διαδικασία τα επένδυσε, εάν έχουν γίνει  μέσω χρηματικών δωρεών στο δήμο ή μέσω άλλων διαδικασιών.
Το προφανές, πάντως, είναι, όπως λένε οι κάτοικοι της Χαλκιδικής,  ότι οι παχυλές χρηματικές δωρεές εξασφαλίζουν την πολιτική «νομιμοποίηση» του μεταλλείου χρυσού μέσω της δημοτικής αρχής του Αριστοτέλη και προσωπικά του Χρήστου Πάχτα που στέκεται έρημος και μόνος απέναντι στην καθολική αντίδραση των κατοίκων.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου