Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



                                                                                                            Αθήνα, 4/3/2014

Με την ανακοίνωσή μας αυτή θέλουμε να εκφράσουμε την συμπαράστασή μας στον αγώνα των κρατουμένων του Νοσοκομείου Κρατουμένων Κορυδαλλού «Άγιος Παύλος», που αυτές τις μέρες πραγματοποιούν αγωνιστικές κινητοποιήσεις και να ζητήσουμε από τους αρμόδιους κυβερνητικούς φορείς να εξετάσουν τα εύλογα αιτήματά τους και να δώσουν λύσεις στα υπαρκτά προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Έχοντας, αρκετοί από μας, υπάρξει κρατούμενοι, γνωρίζουμε πολύ καλά τις συνθήκες που επικρατούν στο νοσοκομείο κρατουμένων και σε όλες τις φυλακές της χώρας και κατανοούμε την απελπισία  αλλά και τον θυμό των ασθενών κρατουμένων του νοσοκομείου.
Γνωρίζουμε τα πάντα, για τον υπερπληθυσμό, τις άθλιες συνθήκες κράτησης και υγιεινής, την ανύπαρκτη ποιότητα και περιορισμένη ποσότητα του συσσιτίου, την παντελή έλλειψη ειδών προσωπικής καθαριότητας και υγιεινής, την ανύπαρκτη θέρμανση,  την μηδενική υγειονομική περίθαλψη……
Αλλά και τις εξοντωτικές και παράλογες ποινές, την δικαιοσύνη μόνο στους τύπους και ποτέ στην ουσία, την εφαρμογή των κανονισμών και των νόμων πάντα σε βάρος του κρατούμενου και ποτέ υπέρ του, την τιμωρητική λογική και τις κατ’ όνομα κοινωνικές υπηρεσίες……

Οι κρατούμενοι στο Νοσοκομείο «Άγιος Παύλος» συνεχίζουν τη διαμαρτυρία τους από τις 17 Φεβρουαρίου, με αποχή από το συσσίτιο αλλά και από τις φαρμακευτικές τους αγωγές ζητώντας βελτίωση στις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσής τους, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και απαραίτητες εξετάσεις, επίλυση του προβλήματος της φυματίωσης, επέκταση του ευεργετήματος που ψηφίστηκε πρόσφατα από τη Βουλή ώστε να περιλαμβάνει και καταδικασθέντες με μεγαλύτερες των 10 ετών ποινές κ.α.
Το (φερόμενο ως) νοσοκομείο ενώ έχει δυναμικότητα 60 κλινών, στοιβάζει πλέον 215 ασθενείς εκ των οποίων 130 οροθετικοί.
Οι υποσχέσεις για καλυτέρευση των συνθηκών δίνονται η μία μετά την άλλη εδώ και πολύ καιρό, δυστυχώς χωρίς να γίνονται πράξη.

Και αντί να παρθούν άμεσα μέτρα για την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων των κρατουμένων, βλέπουμε την εισαγγελία να εξαντλεί την αυστηρότητά της ασκώντας πειθαρχική δίωξη σε κρατούμενο, ο οποίος κατηγορείται για τη διαρροή φωτογραφικού υλικού μέσα από τους χώρους κράτησης προς τα ΜΜΕ με σκοπό τη δημοσιοποίηση του θέματος. Μάλιστα, όπως καταγγέλλουν, κρατούμενος αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει, γεγονός που καταδεικνύει τον βαθμό απελπισίας που έχουν φτάσει οι συνάνθρωποί μας αυτοί.

Συμπαραστεκόμαστε λοιπόν κι εμείς στον αγώνα των κρατουμένων στο νοσοκομείο Κορυδαλλού , πιστεύουμε πως τα αιτήματά τους είναι δίκαια και λογικά και καλούμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης να ακούσει τις φωνές τους και να λύσει τα προβλήματά τους.
Να υπενθυμίσουμε ότι η Πολιτεία είναι υπεύθυνη για την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα των ανθρώπων που θέτει σε κράτηση.
Και καλούμε άμεσα την πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στους υπό κράτηση ασθενείς συνανθρώπους μας.

                                                                            Το Διοικητικό Συμβούλιο του
                                                     ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΘΕΡΑΠΕΥΟΜΕΝΩΝ Ο.ΚΑ.ΝΑ. 

--
Σύλλογος Θεραπευομένων Ο.ΚΑ.ΝΑ.

Μη κερδοσκοπικό σωματείο
www.okanatherapevomenoi.blogspot.gr

Αιγηιδών 21Α Κάτω Πετράλωνα, Αθήνα 11853
Τηλ. : +30 211 1840087 και +30 6996360135

SMS : +30 6936828235
Fax : +30 211 1840087

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου