Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Σας χρειαζόμαστε!



Αγαπητοί Φίλοι,
Σας γράφω τα νεότερα για την «Πτολεμαΐδα 5». Το θέμα πήρε δημοσιότητα χάρη στις υπογραφές (πλησιάζουμε τις 9.000)! Βγήκαμε στα ΜΜΕ με στοιχεία που αμφισβητούν τους βασικούς μύθους της υπόθεσης. Για την εξοικονόμηση ρύπων που θα φέρει το νέο εργοστάσιο σε σχέση με τα παλιά που θα αποσυρθούν: είναι μόλις 6%! Για τις θέσεις εργασίας και την 'αναπτυξιακή επιτυχία' του λιγνίτη: η Δυτική Μακεδονία - που φιλοξενεί τις λιγνιτικές μονάδες - κατέχει την πρώτη θέση στην ανεργία στην Ελλάδα, ενώ η ΔΕΗ απασχολεί μόλις το 2,5% του εργατικού δυναμικού της Περιφέρειας!
Αν δεν έχετε προλάβει να υπογράψετε ή θέλετε να προωθήσετε την έκκληση σε ένα φίλο σας, θα είναι μεγάλη βοήθεια! Βρίσκεται στο www.wwf.gr/ptolemaida5 (και στα αγγλικά στο www.wwf.gr/ptolemaida5en).
Για το ανθρώπινο κόστος της 'βρώμικης ενέργειας' ήδη μιλήσαμε, όμως η πιο τρομακτική υπενθύμιση ήρθε μόλις πριν λίγες μέρες: στη βόρεια Ιταλία, ο εισαγγελέας έκλεισε 2 εργοστάσια άνθρακα και απήγγειλε στους διευθυντές κατηγορίες για το θάνατο 442 ανθρώπων, που πέθαναν την περίοδο 2000-2007 από τους ρύπους! Μες στο τραγικό της είδησης, σκέφτηκα ότι τουλάχιστον υπήρχε κάτι θετικό: ότι ο κόσμος αντιδρά. Αυτό που κάποτε ήταν αποδεκτό σαν αναπόφευκτο, σήμερα φτάνει στη δικαιοσύνη ως έγκλημα. Κι αυτά όχι στη Σκανδιναβία, αλλά στη γειτονική Ιταλία.
Παρόλα αυτά, εδώ ακόμα πολλοί νιώθουν ότι “ο λιγνίτης είναι το εθνικό μας καύσιμο”. Και μάλλον ότι θα είναι για πάντα.
Δε θέλω καθόλου να απαξιώσω τη συμβολή που είχε ο λιγνίτης στην εθνική οικονομία, ούτε τις προσπάθειες πολλών ανθρώπων - πολλοί θυσίασαν και την υγεία τους ακόμα - για να έχουμε ενέργεια, σε μια εποχή που δεν είχαμε άλλες επιλογές. (Δείτε το προσωπικό άρθρο του συνάδελφού μου Κωνσταντίνου Λιαρίκου, "Είμαι περήφανος για την Πτολεμαΐδα, αλλά δε θέλω ακόμα μία".)
Ποιος όμως πιστεύει ότι σήμερα πρέπει να σχεδιάσουμε το μέλλον μας - ως το 2060 και παραπέρα - με βάση τα δεδομένα του 1950; Αυτό θέλουμε να πούμε με τις υπογραφές μας! Όχι μόνο στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, αλλά και στη γερμανική KfW, που θέλει να χρηματοδοτήσει το έργο. Γιατί κατά βάθος δικαιολογούνται λέγοντας ότι «είναι ένα μεγάλο έργο που το θέλει ο κόσμος».
Και η εναλλακτική; Όσες δυσκολίες κι αν αντιμετωπίζουν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην Ελλάδα, είναι δυνατόν με τόσο ήλιο και αέρα, να μην μπορούμε να αξιοποιήσουμε τη νέα τεχνολογία προς όφελός μας; Άλλες χώρες έχουν κάνει τεράστια άλματα με τις ίδιες «πρώτες ύλες». Η Πορτογαλία έχει εγκαταστήσει δυόμισι φορές περισσότερη ισχύ αιολικής ενέργειας από μας. Και προωθεί ακόμα περισσότερη, με στόχο τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Στη χώρα μας, πρώτη η ΔΕΗ θα μπορούσε να δώσει το καλό παράδειγμα χτίζοντας, αντί για την «Πτολεμαΐδα 5», το φωτοβολταϊκό πάρκο που σχεδίαζε στην Κοζάνη. Θα έδινε και 200 νέες θέσεις εργασίας.
Και πάλι, στηριζόμαστε σε σας για να προωθηθεί και να συζητηθεί το θέμα! Το βρίσκω σημαντικό ο καθένας να σχηματίσει τη δική του γνώμη με βάση τα στοιχεία. Είναι πολλά χρόνια που δίνουμε μάχη για πιο καθαρή ενέργεια στην Ελλάδα, όμως νιώθω πως τώρα βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο.
Θα σας κρατήσουμε ενήμερους για τις εξελίξεις!
Είμαι πάντα στη διάθεσή σας στο theo.nantsou@wwf.gr
Φιλικά,
Θεοδότα Νάντσου, επικεφαλής τμήματος περιβαλλοντικής πολιτικής
WWF Ελλάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου