ΒΙΩΣΙΜΕΣ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ – ΕΛΕΓΧΟΣ – ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ - ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ
Η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών Λαμίας συμμετέχει στις εκλογές του Νοεμβρίου πιστεύοντας και επιδιώκοντας τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων σε όλα τα επίπεδα με την εφαρμογή μιας άλλης βιώσιμης πολιτικής, που να στηρίζεται κυρίως στη συμμετοχή των δημοτών.
Στόχος μας είναι να συμβάλουμε στην επίλυση των οξυμένων προβλημάτων της πόλης και των χωριών του νέου Δήμου: το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης, την κυριαρχία του μπετόν, τη διαχείριση των ελεύθερων χώρων, την απρόσωπη καθημερινότητα και την ασφάλεια των πολιτών με όρους νομιμότητας, τη διαχείριση των σκουπιδιών και την καθαριότητα, αλλά και τα θέματα της παραγωγής και της κατανάλωσης, των νέων μορφών οικονομίας κάτω και από το πρίσμα της οικονομικής κρίσης. Να ψάξουμε για ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες προτάσεις ανασυντάσσοντας το τελματωμένο παραγωγικό τοπικό δυναμικό, αλλά και τον “αραχτό” δημόσιο τομέα. Να δούμε την κρίση και ως ευκαιρία. Να βγάλουμε θετική ενέργεια υπερασπίζοντας το κοινωνικό κράτος με όρους αλληλεγγύης.
Οι κλασικές ως τώρα πρακτικές στις εκλογικές αναμετρήσεις στο χώρο της αυτοδιοίκησης είναι η επιδίωξη της καταγραφής και της συντήρησης της κομματικής συσπείρωσης των κομμάτων. Η Πρωτοβουλία Ενεργών Πολιτών αντίθετα, ο κινηματικός φορέας που εμείς συγκροτήσαμε και με τις συχνές μας παρεμβάσεις έγινε αναγνωρίσιμος, οραματίζεται γι’ αυτές τις εκλογές όχι την καταγραφή, αλλά τη διεκδίκηση -σε μια ιδανική κλίμακα, αυτή του νέου Δήμου- του δικαιώματος να σχεδιάσει και να υποστηρίξει τη Λαμία του μέλλοντος εφαρμόζοντας βιώσιμες ρεαλιστικές πολιτικές.
Πολιτικές, που θα επικεντρώνονται:
- Στην προστασία του περιβάλλοντος και του φυσικού πλούτου (ελεύθεροι χώροι, δάση, υδάτινοι πόροι, αντιμετώπιση της ρύπανσης), γιατί η βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας είναι πλούτος για όλους μας και τον καθένα χωριστά.
- Στη δράση σε όλους τους τομείς που επηρεάζουν την κλιματική αλλαγή (γεωργία, μεταφορές, εξοικονόμηση ενέργειας, Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας), γιατί είμαστε απλά μέρος ενός μεγάλου συνόλου, του πλανήτη.
- Στην πράσινη στροφή στην κοινωνία και στην οικονομία (καινοτόμες οικονομικές δραστηριότητες) με σεβασμό και προστασία των φυσικών πόρων, που είναι περιουσία όλων μας, υπερασπίζοντας τα συλλογικά αγαθά (μέσα μαζικής μεταφοράς, δημόσιους χώρους), γιατί μειώνουν το κόστος ζωής και ωφελούν τα ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα.
- Στη θεσμοθέτηση της κοινωνικής εταιρικής ευθύνης με τη δημιουργία νέων μορφών οικονομίας, κοινωνικής και αλληλέγγυας (δίκτυα παραγωγών – καταναλωτών, τοπικά ανταλλακτικά συστήματα, κοινωνικές επιχειρήσεις και συνεταιρισμοί), γιατί εξασφαλίζουν οικονομικά αυτούς που συμμετέχουν και τους δίνουν τη δυνατότητα να καθορίζουν την οικονομική δραστηριότητά τους, στηρίζοντας έτσι τις τοπικές κοινωνίες.
- Σε θεσμοθετημένες διαδικασίες άμεσο-δημοκρατικού και συμμετοχικού χαρακτήρα (δημοψηφίσματα, θεματικές επιτροπές, κοινωνική διαβούλευση, συλλογική εκτελεστική εξουσία, εφαρμογή της αρχής της εναλλαγής), γιατί πρέπει ο πολίτης να πάψει να είναι σε απόσταση από το κέντρο λήψης των αποφάσεων και να αποτελέσει τον καθοριστικό παράγοντα τους.
Καλούμε όλες και όλους να στηρίξετε με την ψήφο σας το ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών.
ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος
της Πρωτοβουλίας Ενεργών Πολιτών Λαμίας
Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010
Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010
Η Αφρική παχαίνει!
Έλαβα με μαίηλ και, με μικρή επεξεργασία όσον αφορά στο μέγεθος, αναρτώ το παρακάτω ενδιαφέρον κείμενο:
Συγκινησιακά λόγια και «πικρές» αλήθειες.
Με βασικό του θέμα (την Παγκόσμια Ασφάλεια Τροφίμων και τις Προκλήσεις από τις Κλιματικές Αλλαγές και τα βιοκαύσιμα), ο Διεθνής Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), γιόρτσε τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής (16 Οκτωβρίου).
Το ανακοινωθέν του είναι ενδεικτικό: «Σε πολλά μέρη του κόσμου, το φάσμα της πείνας είναι οξύ (εξαιτίας των χρόνιων κοινωνικών καταστάσεων, της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και της επίδρασης των κλιματικών αλλαγών)...
Μας προτρέπουν στην αλληλεγγύη. Στην ανάγκη να βοηθηθεί ο αναπτυσσόμενος κόσμος, για να ορθοποδήσει κοινωνικά, οικονομικά και διατροφικά. Να εξαλείφει, η δυστυχία, η πείνα από τον πλανήτη μας.
Η μέρα αυτή είναι μια καλή ευκαιρία ν’ αντικρίσουμε για μια ακόμη φορά, εικόνες φρίκης. Να κάνουμε αυτοκριτική στην ηθική μας, στο πόσο είμαστε κοντά σ’ όλους τους πονεμένους, εμείς οι χορτάτοι (πολλές φορές υπέρβαροι), οι βολεμένοι στην ευδαιμονία των καταναλωτικών αγαθών.
Κι αυτό είναι το επικοινωνιακό τρικ. Πώς να το κάνουμε. Ένα παιδικό κλάμα πάντα συγκινεί. Και μέσω της δικής μας ευαισθησίας, κάποιοι ελπίζουν, ότι θα τους ξημερώσουν καλύτερες μέρες.
Η ελεημοσύνη είναι το «όπλο», του φτωχού για ένα δικαιότερο κόσμο.
Οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί, θα κουβαλούν (όσα χρόνια κι αν περάσουν), το στίγμα του άξεστου αποικιοκράτη, που λεηλάτησε τον πλούτο της Αφρικής, γι’ αυτό άλλωστε τώρα εκεί, οι άμοιροι υποφέρουν!
Πάντα ο μαύρος συνάνθρωπος, είναι το συνώνυμο του αδύνατου, ενώ ο κάθε άσπρος, αναγνωρίζεται ως συνοδοιπόρος, ως πονηρός συναυτουργός του καπιταλισμού.
Κι όμως.
Αν ανατρέξετε βαθύτερα, στα αίτια της φτώχειας στην Αφρική, ίσως καταρρεύσουν πολλά ταμπού.
Σε πολλά από τα στιγματισμένα κράτη (Ζιμπάμπουε, Μαλάουι, Τανζανία, Κένυα, Ουγκάντα, Κονγκό, Μπουργκίνα Φάσο, Μπενίν κλπ) δίπλα στην πείνα, συγκατοικούν οι βολεμένοι, οι υπέρβαροι συμπολίτες τους.
Δίπλα στο άδειο πιάτο, συνυπάρχουν τα φασφουντάδικα με τα παχυντικά μπιφτέκια και τ’ αεριούχα ποτά.
Συνέπεια αυτών, σήμερα, όπως σημειώνει η Διεθνής Έκθεση για την Παχυσαρκία (IASO), στην Αφρική οι παχύσαρκοι, είναι 35% περισσότεροι, σε σχέση με 20 χρόνια πριν. Στην Ουγκάντα, οι καρδιοπάθειες, έχουν ανέλθει τόσο πολύ, που σε λίγα χρόνια θα ξεπεράσουν την αιτία θανάτου, από το AIDS και την ελονοσία.
Στη Νιγηρία των 140 εκατ. κατοίκων, το 8% είναι υπέρβαροι. Οι γυναίκες προτιμούν να τρώνε παχυντικά φαγητά, για να φαίνονται υγιείς. Για να είναι έτσι στα μάτια του γαμπρού πιο καρπερές, από τις πεινασμένες ανταγωνίστριες τους!
Στην Κένυα, με 18 εκατομ. υποσιτισμένους, το 12 % του πληθυσμού ( των 38 εκατ.) είναι υπέρβαροι.
Στη Ζιμπάμπουε, στη Νότια Αφρική, στο Μαλάουι, στο Κονγκό, οι τηλεοπτικές διαφημίσεις με τα καλοθρεμμένα παιδιά με τα λαμπερά πρόσωπα, έχουν γίνει το σήμα κατατεθέν για την ευτυχισμένη, ανέμελη οικογένεια. Η φτώχεια εκεί κατατάσσεται στα παραλειπόμενα, στην ντροπή. Στον κοινωνικό σνομπισμό. Στην Αφρική, οι έρανοι και οι συνδρομές υπέρ των αδυνάτων, είναι άγνωστες λέξεις. Γι’ αυτά φροντίζουν οι ανθρωπιστές άσπροι. Θέματα, όπως ο υπερπληθυσμός, η διαφθορά, η μεγάλη διάσταση (εξαθλίωσης και πλούτου), κρύβονται επιμελώς πίσω από τα παραβάν της κυβερνητικής προπαγάνδας. Γι α την νομενκλατούρα, το AIDS και οι φωτογραφίες με τους λιμοκτονούντες, είναι ένας καλός τρόπος για ν’ αυξηθούν (προς τα προσωπικά τους θησαυροφυλάκια), οι διεθνείς επιδοτήσεις. «Ο Θεός είναι η ελπίδα της Αφρικής», αντικρίζεις σε διαφημιστικές πινακίδες, διατρέχοντας την μαύρη ήπειρο. «Μ’ ένα τηλεφώνημα, μ’ ένα SMS, δίνεις πόντους, για να ‘χει φαγητό ένας συνάνθρωπό σου», προτρέπει τους καταναλωτές, η διαφήμιση της κινητής τηλεφωνίας!
Η Αφρική παχαίνει!
Όπως εξηγεί ο διευθυντής του νοσοκομείου του Ναϊρόμπι, παιδίατρος Ντέιβντ Κιτάνγκα, στις πόλεις οι άνθρωποι μετακινούνται λίγο σε σχέση με την ύπαιθρο, τρώνε συνεχώς και καταναλώνουν ζαχαρώδη ποτά. Αποτέλεσμα αυτών είναι, κυρίως στα παιδιά, η αύξηση των καρδιακών νοσημάτων και του διαβήτη.
Επικρατεί η συνήθεια, τα κορίτσια, για να δείξουν (ότι δεν είναι καχεκτικές, ότι δεν πάσχουν από ΑIDS), να τρώνε πολύ, για να φουσκώσει το στομάχι τους κι έτσι να το επιδεικνύουν καμαρωτές (με τα κοντά μπλουζάκια που φορούν), στους υποψήφιους εραστές τους.
Οι διατροφικές συνήθειες της νέας Αφρικής, που βγαίνει μέσα από την υπανάπτυξη, είναι ένα λουκούλλειο γεύμα. Το Σαββατόβραδο και την Κυριακή το μεσημέρι, οικογενειακώς στο φασφουντάδικο (με τις χημικές σάλτσες, τα λίπη, τα σούπερ μπιφτέκια, τα τηγανιτά και τα μιλκ σέικ).
Τα ίδια επαναλαμβάνονται στο σούπερ μάρκετ, με την αγορά παχυντικών τροφίμων και κάθε είδους ζαχαρώδους προϊόντος.
Ο μεγάλος νεωτερισμός στην κατανάλωση, είναι η νέα μόδα των τεράστιων σούπερ μάρκετ. Χαώδεις εγκαταστάσεις. 7 πολυεθνικές εταιρείες (αλυσίδες διατροφής), έχουν εδραιώσει την κυριαρχία τους στην Αφρική. Στην Μαύρη ήπειρο, η κατανάλωση τροφίμων αυξάνει κάθε χρόνο 6%, σε σχέση με το 2% των ΗΠΑ και το 2% της Ε.Ε. σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου Harvard. http://allafrica.com/stories/201002251215.html
Το σούπερ μάρκετ είναι το must στη επιδειξιμανία. Εκεί κάνει πασαρέλα η ανερχόμενη κοινωνική τάξη. Η επίσκεψη σ’ αυτά, έχει γίνει η καθιερωμένη βόλτα του Σαββάτου. Αυτά έχουν αντικαταστήσει τον μικροπαραγωγό, προωθώντας προϊόντα αμφίβολης διατροφικής αξίας και σε τιμές πολύ φτηνότερες. Έτσι οι γεωργοί, αναγκάζονται να πωλούν σε πολύ χαμηλές τιμές, από το κόστος της παραγωγής τους. Τεράστιες εκτάσεις γεωργικής παραγωγής, νοικιάζονται για την αλυσίδα των σούπερ μάρκετ. Η άρχουσα τάξη, οι κυβερνητικοί, βρίσκονται συνήθως πίσω από τα σούπερ μάρκετ, που επιφέρουν, μεγάλα έσοδα.
Οι αγρότες που δεν ενσωματώνονται στο σύστημα μεταπώλησης, αναγκαστικά φτωχαίνουν κι εγκαταλείπουν την εργασία τους. Στη συνέχεια γκετοποιούνται στις μεγαλουπόλεις και μετά αναζητούν τη δίοδο της μετανάστευσης.
Η εκτεταμένη κτηνοτροφία και η κρεατοκατανάλωση, έχει γίνει διατροφικό φετίχ, του διαιτολογίου των ανερχομένων τάξεων. Ερημοποιούνται τεράστιες εκτάσεις από την υπερβόσκηση, ενώ τα 2/3 της παραγωγής δημητριακών, οδηγούνται στις ζωοτροφές.
Σ’ αυτές τις εικόνες των έντονων αντιθέσεων, η σημερινή επέτειος ας προβληματίσει όλους εκείνους τους φορείς, που ψάχνουν ν’ αντιμετωπίσουν με συγκινησιακά λόγια, το δρά
μα του υποσιτισμού.
Ας σημειώσουμε ότι κάθε χρόνο 2,2 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν από την πείνα και την κακή διατροφή. Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι περίπου 925 εκατομμύρια άνθρωποι (το 16% του παγκόσμιου πληθυσμού), υποσιτίζεται.
Μιχάλης Μιχελής
Επίσης σα σχόλιο το παρακάτω κειμενάκι:
Σύμφωνα με τα στοιχεία Διεθνών Οργανισμών η πείνα θερίζει εκατομμύρια ανθρώπους σ΄όλο τον κόσμο.125 εκατ. άνθρωποι πεινούν και ένα στους 7 κατοίκους υποσιτίζεται.Ο Παγκόσμιος υποσιτισμός ευθύνεται για τον θάνατο 5εκατ. παιδιών.Στις αναπτυσσόμενες χώρες 146εκατ. παιδιά είναι ελλιποβαρή,ενώ γύρω στα 60εκατ. παιδιά παρουσιάζουν απίσχναση.Την ίδια στιγμή η Δύση μαστίζεται από κουζινομαγειρέματα με αυστηρούς κριτές και απαιτητικούς φαγάδες.Παράλληλα μια άλλη πεινα μαστίζει την ανθρωπότητα κι ευθύνεται για όλα της τα δεινά.Είναι η ακόρεστη και απύθμενη πείνα του Καπιταλισμού η οποία δε χορταίνει με τίποτε και η οποία εκλαμβάνει τον πλανήτη τα ζώα και τους ανθρώπους ως αναλώσιμα υλικα.
Μηνακούλη Ρόζα
Έρχεται ο δριμύτερος χειμώνας της τελευταίας χιλιετίας υποστηρίζουν οι μετεωρολόγοι

Ο ερχόμενος χειμώνας θα είναι ο σκληρότερος της Ευρώπης που καταγράφηκε την τελευταία χιλιετία.
«Στο εγγύς μέλλον ένας τεράστιος παγετώνας θα αρχίσει να καλύπτει το βόρειο μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου, ως αιτία της υποχώρησης της ροής του θερμού ρεύματος του Κόλπου, στον Ατλαντικό Ωκεανό, που φθάνει μέχρι τις βόρειες ακτές της ευρωπαϊκής ηπείρου»
Τα παραπάνω υποστηρίζουν επιστήμονες του πολωνικού Ινστιτούτο Μετεωρολογίας και Διαχείρισης Υδάτων, μετά τις μετρήσεις του ρεύματος του Κόλπου, του οποίου η ταχύτητά του έχει μειωθεί δύο φορές.
Αποτέλεσμα αυτού είναι η ροή των παγωμένων ανέμων της αρκτικής να κατευθύνονται νοτιότερα.
Τα συμπτώματα αυτών των κλιματικών αλλαγών ήδη παρατηρούνται στις σκανδιναβικές χώρες.
Εάν το ρεύμα του Κόλπου του Μεξικού σταματήσει εντελώς να ρέει εντελώς, τότε στην Ευρώπη θα ζήσουμε μια νέα εποχή παγετώνων. Ίσως η Σκανδιναβία καλυφθεί εξ ολοκλήρου από ένα τεράστιο παγετώνα που θα αναγκάσει τους κατοίκους να μετακινηθούν προς τα νότια.
Τα επιστημονικά πορίσματα των Πολωνών υποστηρίζονται από Ρώσους εμπειρογνώμονες. Ο επικεφαλής της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, Αλεξαντάρ Φρολόφ, προβλέπει πρωτοφανείς χαμηλές θερμοκρασίες στη διάρκεια του χειμώνα.
Τουλάχιστον επί τέσσερις ημέρες το θερμόμετρο στη Μόσχα θα δείχνει από -20 έως -25 βαθμούς.
Οι Ρώσοι μετεωρολόγοι πιστεύουν ότι ο ερχόμενος χειμώνας θα είναι ο πιο κρύος της τελευταίας χιλιετίας. Η μεγαλύτερη κλιματική ανωμαλία θα παρατηρηθεί στις βόρειες περιοχές της ευρωπαϊκής ηπείρου καθώς και στο ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας, όπου οι θερμοκρασίες θα κατέβουν στους μείον 25 βαθμούς.
Οι προβλέψεις αυτές έρχονται σε αντιδιαστολή με τις πρωτοφανείς θερμοκρασίες που παρατηρούνται στην Αρκτική.
Θεωρητικά η ψύξη του Ρεύματος του Κόλπου είναι πολύ πιθανή. Αυτό μπορεί να προέλθει από το λιώσιμο των πάγων της Γροιλανδίας, όπου τεράστια παγόβουνα θα κατέβουν στο μέσο του Ατλαντικού.
Αυτό που πραγματικά τρελαίνει τους μετεωρολόγους είναι οι αστάθμητοι παράγοντες. Το περασμένο καλοκαίρι στη Ρωσία επικράτησε ασυνήθιστη ζέστη που σύμφωνα με τα ρωσικά αρχεία ήταν η πιο θερμή περίοδος της τελευταίας χιλιετίας.
Όσο για τις μεσογειακές χώρες: οι προβλέψεις για τις περιοχές της Μεσογείου και των Βαλκανίων ομιλούν για ισχυρές καταιγίδες κατά τους μήνες Οκτώβριο και Νοέμβριο και γενικά ήπιο χειμώνα, ιδιαίτερα ξηρό για τα Βαλκάνια, με περιοδικές χιονοπτώσεις το Φεβρουάριο και το Μάρτιο.
Σχόλιο: Πράγματι οι μετεωρολόγοι, όσο δεν δέχονται το γεγονός ότι το κλίμα έχει αρχίσει ήδη να αποσταθεροποιείται και ότι δεν θα μπορούν πια με τα μοντέλα τους να προβλέπουν μακροπρόθεσμα, θα τρλαίνονται.
Πηγή: http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=25573:2010-10-19-170000&catid=52:episthmonika&Itemid=350
Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010
Προειδοποίηση της WWF για επικίνδυνη αύξηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα
Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μέχρι το 2020 θα υπερβούν κατά ένα τρίτο τα επικίνδυνα επίπεδα.
Οι παγκόσμιες εκπομπές αερίων, που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου ενδέχεται, στην περίπτωση που διατηρηθούν σε ισχύ οι σημερινές πολιτικές, να υπερβούν μέχρι το 2020 κατά σχεδόν ένα τρίτο το όριο πέραν του οποίου διαγράφεται προοπτική επικίνδυνης υπερθέρμανσης του πλανήτη, υποστηρίζει η WWF International σε μελέτη που παρουσίασε στο πλαίσιο των κλιματικών συνομιλιών των Ηνωμένων Εθνών, που διεξάγονται στην Τιαντζίν στην Κίνα.
Η μελέτη, με τίτλο «Φράζοντας το Χάσμα: ένας εύκολος οδηγός για ένα ασφαλές κλιματικό μέλλον», υποστηρίζει ότι οι πρόσφατες επιστημονικές έρευνες δείχνουν πως απαιτείται μείωση, μέχρι το 2020, των ετήσιων εκπομπών σε 44 γιγατόνους ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα ως προϋπόθεση για περιορισμό της ανόδου της θερμότητας κατά 2° Κελσίου σε σχέση με τα επίπεδα της προ-βιομηχανικής εποχής. Για την επίτευξη του πιο φιλόδοξου στόχου του περιορισμού της ανόδου της θερμοκρασίας σε 1,5° Κελσίου, απαιτείται μείωση των ετήσιων εκπομπών σε 40 γιγατόνους ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα.
«Ωστόσο, εξετάζοντας τις δεσμεύσεις χωρών - κατά τη διάρκεια και μετά τη Σύνοδο στην Κοπεγχάγη - για μείωση των εκπομπών, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι ετήσιες παγκόσμιες εκπομπές θα είναι, μέχρι το 2020, μεταξύ 47,9 και 53,6 γιγατόνους ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα», γράφουν οι συντάκτες της έκθεσης.
«Για να φράξουμε αυτό το χάσμα στους γιγατόνους, η έρευνα δείχνει ότι αν οι βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες αναθεωρήσουν προς τα άνω τους στόχους μείωσης των εκπομπών τους, μέχρι το 2020, στα επίπεδα τα οποία θέτει η Διακυβερνητική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή, θα αποφευχθούν οι εκπομπές 4,3 γιγατόνων ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα το χρόνο», τονίζεται στην έκθεση.
Οι παγκόσμιες εκπομπές αερίων, που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου ενδέχεται, στην περίπτωση που διατηρηθούν σε ισχύ οι σημερινές πολιτικές, να υπερβούν μέχρι το 2020 κατά σχεδόν ένα τρίτο το όριο πέραν του οποίου διαγράφεται προοπτική επικίνδυνης υπερθέρμανσης του πλανήτη, υποστηρίζει η WWF International σε μελέτη που παρουσίασε στο πλαίσιο των κλιματικών συνομιλιών των Ηνωμένων Εθνών, που διεξάγονται στην Τιαντζίν στην Κίνα.
Η μελέτη, με τίτλο «Φράζοντας το Χάσμα: ένας εύκολος οδηγός για ένα ασφαλές κλιματικό μέλλον», υποστηρίζει ότι οι πρόσφατες επιστημονικές έρευνες δείχνουν πως απαιτείται μείωση, μέχρι το 2020, των ετήσιων εκπομπών σε 44 γιγατόνους ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα ως προϋπόθεση για περιορισμό της ανόδου της θερμότητας κατά 2° Κελσίου σε σχέση με τα επίπεδα της προ-βιομηχανικής εποχής. Για την επίτευξη του πιο φιλόδοξου στόχου του περιορισμού της ανόδου της θερμοκρασίας σε 1,5° Κελσίου, απαιτείται μείωση των ετήσιων εκπομπών σε 40 γιγατόνους ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα.
«Ωστόσο, εξετάζοντας τις δεσμεύσεις χωρών - κατά τη διάρκεια και μετά τη Σύνοδο στην Κοπεγχάγη - για μείωση των εκπομπών, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι ετήσιες παγκόσμιες εκπομπές θα είναι, μέχρι το 2020, μεταξύ 47,9 και 53,6 γιγατόνους ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα», γράφουν οι συντάκτες της έκθεσης.
«Για να φράξουμε αυτό το χάσμα στους γιγατόνους, η έρευνα δείχνει ότι αν οι βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες αναθεωρήσουν προς τα άνω τους στόχους μείωσης των εκπομπών τους, μέχρι το 2020, στα επίπεδα τα οποία θέτει η Διακυβερνητική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή, θα αποφευχθούν οι εκπομπές 4,3 γιγατόνων ισοδυνάμου διοξειδίου του άνθρακα το χρόνο», τονίζεται στην έκθεση.
Κουτι της Πανδώρας "Αγρότης μόνος, ψάχνει..."
Γιατί η Ελλάδα μια γεωργική χώρα δεν παράγει πια γεωργικά προϊόντα;
Γιατί ένας καλλιεργεί και δέκα μεταπωλούν;
Γιατί ένα γεωργικό προϊόν καταλήγει έως και δέκα φορές πιο ακριβό στον καταναλωτή;
Γιατί τα τρακτέρ είναι πλέον πιο γνωστά από τα μπλόκα και όχι από το όργωμα;
Η εκπομπή παρουσιάζει τη μοναχική πορεία του αγρότη και της γεωργίας τις τελευταίες δεκαετίες. Τι συνέβη στην Ελλάδα; Η αγωνιώδης προσπάθεια του Έλληνα καλλιεργητή, αλλά και ο χορός των δισεκατομμυρίων στο όνομά του. Πώς η πρακτική των επιδοτήσεων δημιούργησε παρασιτικές λογικές; Γιατί οι αγρότες προτιμούν να αφήνουν τη σοδειά να σαπίζει και να εισπράττουν τις επιδοτήσεις;
Η χώρα μας καταναλώνει 33.000 τόνους φασόλια, αλλά παράγει μόνο τους 8.000. Το βαμβάκι όμως πλεονάζει. Οι λογικές του «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» που απέδωσαν στο 20% των παραγωγών, το 80% των επιδοτήσεων. Υπάρχει μέλλον για την ελληνική γεωργία, ή η επόμενη βασική καλλιέργεια θα είναι τα…φωτοβολταϊκά; Ένα αποκαλυπτικό οδοιπορικό για ένα θέμα ταμπού, για πρώτη φορά στην ελληνική τηλεόραση.
http://www.koutipandoras.gr/ArticleDetail.aspx?nodeSerial=001002006&nodeId=38&articleId=3991
Γιατί ένας καλλιεργεί και δέκα μεταπωλούν;
Γιατί ένα γεωργικό προϊόν καταλήγει έως και δέκα φορές πιο ακριβό στον καταναλωτή;
Γιατί τα τρακτέρ είναι πλέον πιο γνωστά από τα μπλόκα και όχι από το όργωμα;
Η εκπομπή παρουσιάζει τη μοναχική πορεία του αγρότη και της γεωργίας τις τελευταίες δεκαετίες. Τι συνέβη στην Ελλάδα; Η αγωνιώδης προσπάθεια του Έλληνα καλλιεργητή, αλλά και ο χορός των δισεκατομμυρίων στο όνομά του. Πώς η πρακτική των επιδοτήσεων δημιούργησε παρασιτικές λογικές; Γιατί οι αγρότες προτιμούν να αφήνουν τη σοδειά να σαπίζει και να εισπράττουν τις επιδοτήσεις;
Η χώρα μας καταναλώνει 33.000 τόνους φασόλια, αλλά παράγει μόνο τους 8.000. Το βαμβάκι όμως πλεονάζει. Οι λογικές του «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» που απέδωσαν στο 20% των παραγωγών, το 80% των επιδοτήσεων. Υπάρχει μέλλον για την ελληνική γεωργία, ή η επόμενη βασική καλλιέργεια θα είναι τα…φωτοβολταϊκά; Ένα αποκαλυπτικό οδοιπορικό για ένα θέμα ταμπού, για πρώτη φορά στην ελληνική τηλεόραση.
http://www.koutipandoras.gr/ArticleDetail.aspx?nodeSerial=001002006&nodeId=38&articleId=3991
STOP CARTEL
Στο πεζόδρομο της Διονυσίου Αεροπαγίτου, στην αρχή, στο νούμερο 5, κοντά στην Πύλη του Αδριανού και κάτω από την σκιά του Βράχου της Ακρόπολης οι σκληροί της τρόικας Μπομπ Τραα και Πωλ Τόμσεν πίνουν ελληνικό καφεδάκι στην βεράντα της πολυτελέστατης μεζονέτας 250 τ.μ. με ενοίκιο 9.100 ευρώ κάθε μήνα, σχεδιάζουν τα νέα μέτρα που θα πρέπει να εφαρμόσει η κυβέρνηση μετά από τις δημοτικές εκλογές και ετοιμάζουν τις νέες οδηγίες προς την ελληνική κυβέρνηση για να κάνει . . . οικονομία (!) και το 2011. Περιμένουν την eurostat να στρώσει χαλί με το αναθεωρημένο έλλειμμα του 2009 (που φαίνεται ότι ξεπερνά το 15% έναντι 13,8% που ανακοίνωσε το υπουργείο Οικονομικών) και την κυβέρνηση να τελειώσει με τις εκλογές για να φέρουν «τούμπα» και πάλι το μνημόνιο και να ξύσουν τον πάτο του προϋπολογισμού ζητώντας αιματηρές περικοπές στις δαπάνες των ΔΕΚΟ, των Νοσοκομείων αλλά και τις τοπικής αυτοδιοίκησης.
Οι ελεγκτές τους Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Κομισιόν εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα υπογράφοντας μισθωτήριο για 32 χρόνια και διαλέγουν πόστα για αν φτιάξουν και γραφεία. Δύο εμπειρογνώμονές τους θα αναλάβουν δράση στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και στον φορολογικό μηχανισμό. Παράλληλα, η Eurostat έχει ήδη στείλει τον μόνιμο εκπρόσωπό της στην Ελληνική Στατιστική Αρχή.
Πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας αναφέρουν ότι Μποπ Τράα θα είναι ο επικεφαλής της μόνιμης αντιπροσωπείας του ΔΝΤ στην Ελλάδα, ενώ θα έχει και μία συνεργάτιδα. Η Γερμανίδα Στέφανι Επλε θα είναι το «νούμερο δύο» του γραφείου. Η έδρα του κ. Τράα θα είναι στην Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ). Ο απεσταλμένος της Κομισιόν στην Αθήνα θα είναι ο κ. Καρλ Βάις, ο οποίος και θα εγκατασταθεί στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην πρωτεύουσα. Στην ΕΛΣΤΑΤ, έχει ήδη κάνει την εμφάνισή του ο ισλανδικής καταγωγής κ. Σνόρασον Χάλγκριμουρ.
Εντωμεταξύ:
Η αναμενόμενη αναθεώρηση του ελλείμματος για το 2009, η οποία αναμένεται να ανακοινωθεί επισήμως στις 22 του μήνα κοντά στο 15% του ΑΕΠ,μάλλον να έχει μικρή επίπτωση από το 2009 στο 2010.
Ωστόσο, η θέση του Έλληνα υπουργού Οικονομικών είναι πως, ανεξάρτητα από την παράταση ή μη της περιόδου αποπληρωμής, η Ελλάδα είναι προσανατολισμένη στην επίτευξη των στόχων του μνημονίου και της ολοκλήρωσης όλων των μεταρρυθμίσεων που έχουν δρομολογηθεί.
Η ανακοίνωση των στοιχείων στις 22 Οκτωβρίου φέρνει πιο κοντά το ενδεχόμενο λήψης νέων μέτρων, καθώς πηγές της Κομισιόν υποστηρίζουν ότι τα δεδομένα αλλάζουν και εάν τελικά το έλλειμμα του 2009 κλείσει πάνω από το 15%, είναι απαραίτητη η λήψη πρόσθετων μέτρων.
Τα νέα δεδομένα φέρνουν ανατροπές στους οικονομικούς σχεδιασμούς και για το 2010, καθώς αναμένεται να επηρεάσουν ανοδικά και το έλλειμμα του 2010.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Eurostat, θα διαμορφωθεί σε επίπεδα πάνω από το 8,1% και κάτω από το 9%, έναντι εκτίμησης του προσχεδίου του προϋπολογισμού για έλλειμμα στο 7,8%. Μια αύξηση του φετινού ελλείμματος κατά μισή μοναδα θα σήμαινε ότι απαιτούνται πρόσθετα μέτρα ύψους 1,2 ως 1,3 δισ. ευρώ.
πηγή : banksnews.gr
Οι ελεγκτές τους Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Κομισιόν εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα υπογράφοντας μισθωτήριο για 32 χρόνια και διαλέγουν πόστα για αν φτιάξουν και γραφεία. Δύο εμπειρογνώμονές τους θα αναλάβουν δράση στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και στον φορολογικό μηχανισμό. Παράλληλα, η Eurostat έχει ήδη στείλει τον μόνιμο εκπρόσωπό της στην Ελληνική Στατιστική Αρχή.
Πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας αναφέρουν ότι Μποπ Τράα θα είναι ο επικεφαλής της μόνιμης αντιπροσωπείας του ΔΝΤ στην Ελλάδα, ενώ θα έχει και μία συνεργάτιδα. Η Γερμανίδα Στέφανι Επλε θα είναι το «νούμερο δύο» του γραφείου. Η έδρα του κ. Τράα θα είναι στην Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ). Ο απεσταλμένος της Κομισιόν στην Αθήνα θα είναι ο κ. Καρλ Βάις, ο οποίος και θα εγκατασταθεί στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην πρωτεύουσα. Στην ΕΛΣΤΑΤ, έχει ήδη κάνει την εμφάνισή του ο ισλανδικής καταγωγής κ. Σνόρασον Χάλγκριμουρ.
Εντωμεταξύ:
Η αναμενόμενη αναθεώρηση του ελλείμματος για το 2009, η οποία αναμένεται να ανακοινωθεί επισήμως στις 22 του μήνα κοντά στο 15% του ΑΕΠ,μάλλον να έχει μικρή επίπτωση από το 2009 στο 2010.
Ωστόσο, η θέση του Έλληνα υπουργού Οικονομικών είναι πως, ανεξάρτητα από την παράταση ή μη της περιόδου αποπληρωμής, η Ελλάδα είναι προσανατολισμένη στην επίτευξη των στόχων του μνημονίου και της ολοκλήρωσης όλων των μεταρρυθμίσεων που έχουν δρομολογηθεί.
Η ανακοίνωση των στοιχείων στις 22 Οκτωβρίου φέρνει πιο κοντά το ενδεχόμενο λήψης νέων μέτρων, καθώς πηγές της Κομισιόν υποστηρίζουν ότι τα δεδομένα αλλάζουν και εάν τελικά το έλλειμμα του 2009 κλείσει πάνω από το 15%, είναι απαραίτητη η λήψη πρόσθετων μέτρων.
Τα νέα δεδομένα φέρνουν ανατροπές στους οικονομικούς σχεδιασμούς και για το 2010, καθώς αναμένεται να επηρεάσουν ανοδικά και το έλλειμμα του 2010.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Eurostat, θα διαμορφωθεί σε επίπεδα πάνω από το 8,1% και κάτω από το 9%, έναντι εκτίμησης του προσχεδίου του προϋπολογισμού για έλλειμμα στο 7,8%. Μια αύξηση του φετινού ελλείμματος κατά μισή μοναδα θα σήμαινε ότι απαιτούνται πρόσθετα μέτρα ύψους 1,2 ως 1,3 δισ. ευρώ.
πηγή : banksnews.gr
Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2010
Ένα βιβλίο συνταράζει τη Γερμανία
Του Βασίλη Στοϊλόπουλου
Το πόσο ανατρεπτικό δυναμικό μπορεί να εμπεριέχεται σ’ ένα βιβλίο είναι γνωστό σε κάθε μελετητή της Ιστορίας. Βιβλία όπως η Πολιτεία, η Βίβλος, το Κοράνι, ο Ηγεμόνας, ο Πλούτος των Εθνών, το Κοινωνικό Συμβόλαιο, το Κεφάλαιο, η Καταγωγή των Ειδών, η Θεωρία της Σχετικότητας και πολλά άλλα, προκάλεσαν, αργά ή γρήγορα, κοινωνικές αναταράξεις ή και άλλαξαν συθέμελα τον κόσμο.
Υπάρχουν βεβαίως και βιβλία πολύ μικρότερης αξίας και εμβέλειας από τα προαναφερθέντα, που και αυτά προάγουν τον δημόσιο διάλογο, αλλά και γκρεμίζουν στερεότυπα. Ποιος θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί, για παράδειγμα, ότι το βιβλίο ενός «προπαγανδιστή της ισλαμοφοβίας και του δημοκρατικού ρατσισμού», όπως ισχυρίζονται οι επικριτές του, το οποίο πραγματεύεται την αποτυχία της ενσωμάτωσης μεγάλου μέρους των μεταναστών στη Γερμανία, στη βάση ενός στοιχειοθετημένου συσχετισμού της διάνοιας και του ανθρώπινου χαρίσματος με την οικονομία, τη θρησκεία, τις μειονότητες και το δημογραφικό, θα προκαλούσε αναταράξεις στο γερμανικό πολιτικό σύστημα;
Το επίμαχο βιβλίο Η Γερμανία Αυτοκαταργείται, δεν είναι υπερβολή να τονιστεί ότι προκάλεσε μια απρόσμενη στην έντασή της δημόσια αντιπαράθεση, στη διάρκεια της οποίας, αντί να έχουμε τη δημόσια διαπόμπευση του «ύποπτου για ρατσισμό», κατά τον αρχηγό των Σοσιαλδημοκρατών Γκάμπριελ, συγγραφέα του βιβλίου, τελικά είδαμε πως καταβαραθρώθηκε η αυτοεκτίμηση και αναιρέθηκε η ιδιότυπη ασυλία της «προοδευτικής» ελίτ της Γερμανίας, που επί πολλές δεκαετίες πίστευε με φανατισμό στο ιδεολόγημα της πολυπολιτισμικότητας, εμποδίζοντας κάθε άλλη προσέγγιση αυτού του πολυσύνθετου θέματος. Μιας ελίτ αυτοαποκαλούμενων «καλών ανθρώπων», που βρέθηκε ξαφνικά μπροστά στα ερείπια του φαντασιακού κοσμοσυστήματός της, που υποχρεώθηκε –από θέση άμυνας– να το υπερασπίσει από τα οργανωμένα πυρά ενός καλά πληροφορημένου αντιπάλου, ο οποίος μπορεί ενίοτε να παρεκτρέπεται, όπως για παράδειγμα σε θέματα ευγονικής, αλλά που χρησιμοποιεί αδιάσειστα τεκμήρια, σαφήνεια και αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία για να παρουσιάσει μια σκληρή πραγματικότητα, που αποσιωπούνταν ή ωραιοποιούνταν συστηματικά από το εν λόγω καρτέλ. Μια πραγματικότητα που τη χαρακτηρίζουν οι παράλληλες κοινωνίες και ο εγκλωβισμός χιλιάδων Γερμανών σε υποβαθμισμένα, τεράστια πολυπολιτισμικά γκέτο, η αυξημένη εγκληματικότητα νεαρών κυρίως μουσουλμάνων μεταναστών, οι εξαναγκαστικοί γάμοι, το τέλος της παραδοσιακής γερμανικής γειτονιάς, η άρνηση συμμετοχής στη δημόσια εκπαίδευση και σε προγράμματα ενσωμάτωσης, η συστηματική εκμετάλλευση του κράτους πρόνοιας από ορισμένους μετανάστες και η επαπειλούμενη δημογραφική κατάρρευση της Γερμανίας (1).
Αλώβητη από την αντιπαράθεση δεν έμεινε βεβαίως ούτε η αποκομμένη από τις λαϊκές τάξεις οπορτουνιστική πολιτική ελίτ της Γερμανίας, η οποία σύσσωμη αντέδρασε δυναμικά στις προκλήσεις ενός «σεσημασμένου προβοκάτορα», που τόλμησε να σπάσει τα ταμπού δεκαετιών, διατυπώνοντας, με τον χειρότερο τρόπο, θέσεις ουσίας για την εκπαίδευση, την εξυπνάδα, τον πολιτισμό, την ταυτότητα, τη θρησκεία, την καταγωγή, την κοινωνική πρόνοια, το δημογραφικό και –παρεμπιπτόντως– ακόμη και τον βιολογικό ρατσισμό. Πολύ περισσότερο μάλιστα που ο συγγραφέας του βιβλίου, Σάρατσιν, είναι ένας γνήσιος αστός, εκπρόσωπος της γερμανικής ελίτ: μεγαλοτραπεζίτης, επιφανής σοσιαλδημοκράτης και πρώην υπουργός Οικονομίας στο κρατίδιο του Βερολίνου, που πέρασε και από το ΔΝΤ.
Είναι εντυπωσιακό πάντως το γεγονός ότι, πριν ακόμη βγει το βιβλίο στις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων, απ’ άκρου εις άκρον και σε ανώτατο επίπεδο, το πολιτικο-οικονομικό κατεστημένο αποδύθηκε με απίστευτη σφοδρότητα σε ένα κυνήγι μαγισσών έχοντας ως βασικό όπλο, όπως πάντα, την πολιτική ορθότητα, την ηθικολογία και τις αοριστίες περί πολυπολιτισμικότητας. Το βιβλίο-σκάνδαλο αναγορεύθηκε τάχιστα σε εθνικό ζήτημα, όπου τελικά ο μοναχικός συγγραφέας του αναδείχτηκε σε μεφιστοφελική φιγούρα, που «επιδίωκε το κακό, διχάζοντας την κοινωνία», αλλά που τελικά έκανε το καλό.
Γιατί, πέρα από το αν κανείς διαφωνεί με τις επιμέρους ρατσιστικές θέσεις περί «εβραϊκού γονιδίου» ή για τις λεκτικές αναφορές σε «εκτροφεία δημοσιονομικών παρασίτων», ένας ολόκληρος λαός μπήκε, ίσως με τον χειρότερο τρόπο, αλλά σε ελάχιστο χρόνο, στη συζήτηση για όσα αγνοούσε ή προσπερνούσε επί δεκαετίες. Ότι, δηλαδή, μια πολυδάπανη μεταναστευτική πολιτική πενήντα ετών και ένα σύστημα κρατικοδίαιτων «φιλάνθρωπων» απέτυχαν παταγωδώς και ότι τα προβλήματα που έχει, ιδιαίτερα με ένα μεγάλο μέρος μουσουλμάνων μεταναστών που αρνούνται την ενσωμάτωση, θα έχουν σαν αποτέλεσμα, όπως παραδέχτηκε και η καγκελάριος Μέρκελ, να κατασκευάζονται μελλοντικά όλο και περισσότεροι μιναρέδες και ισλαμικά κέντρα, να περιθωριοποιούνται όλο και περισσότεροι άνθρωποι σε νέα γκέτο χωρίς ελπίδα κοινωνικής, πολιτιστικής και οικονομικής ανέλιξης και να ισχυροποιούνται πολιτικά δυναμικές εθνικές μειονότητες που έχουν το βλέμμα στραμμένο στη μητέρα πατρίδα. Το μεφιστοφελικό κακό όμως δεν αποσοβήθηκε τελικά για τα κόμματα, αφού, μετά την έκδοση του βιβλίου, το 18% του γερμανικού λαού δηλώνει ότι θα ψήφιζε ένα κόμμα με αρχηγό τον Σάρατσιν, ενώ ένα 10% θα ψήφιζε σήμερα ένα κόμμα που ιδεολογικά θα ήταν δεξιότερα των Χριστιανοδημοκρατών.
Τα παραδείγματα της Ολλανδίας και πρόσφατα της Σουηδίας δείχνουν, όπως φαίνεται, ότι το μεταναστευτικό αναδεικνύεται σε μετωπικό ζήτημα της Δεξιάς συνολικά. Σημαίνουν όλα αυτά όμως ότι οι ευρωπαϊκές κοινωνίες βρίσκονται μπροστά σε μια «συντηρητική αναγέννηση» ή ακόμη και σε μια «συντηρητική επανάσταση», όπως ισχυρίζονται οι συντηρητικές FAZ και die Welt; Για την κεντροαριστερή Frankfurter Rundschau όλα αυτά είναι ευσεβείς πόθοι, καθώς, όπως διατείνεται, «οι αστοί συντηρητικοί είναι πολύ δειλοί και μοιρολάτρες για να πάρουν ενεργό θέση υπέρ των συντηρητικών θέσεων», και οι «καλοί άνθρωποι» συνεχίζουν να έχουν παντού την πρωτοκαθεδρία. Αυτό βέβαια μένει να φανεί μελλοντικά. Και εξάλλου, σε μια ανάλογη οικονομική συγκυρία, στον μεσοπόλεμο, άλλες θέσεις πήραν τελικά οι συντηρητικοί αστοί. Ο Σάρατσιν πάντως τους έδειξε τον δρόμο και αυτό που του αναγνωρίζουν άπαντες είναι ότι, παρά τη σκληρή πολεμική, κατάφερε όχι μόνο να θέσει στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου το μεταναστευτικό πρόβλημα και να μην απομονωθεί, αλλά και να βρει χιλιάδες υποστηρικτές, απ’ όλο το κομματικό φάσμα της Γερμανίας.
(1) Ενδεικτικό παράδειγμα είναι το γεγονός ότι το ποσοστό των παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε ετών, που ανήκουν σε οικογένειες μεταναστών, ξεπέρασε ήδη το 35% και οι τάσεις παραμένουν σταθερά αυξητικές.
Αντί σχολίου:

Μέρκελ: Το πολυπολιτισμικό μοντέλο στη Γερμανία “απέτυχε πλήρως”
Η καγκελάριος της Γερμανίας Αγγελα Μέρκελ δήλωσε ότι το μοντέλο μιας πολυπολιτισμικής Γερμανίας, όπου φέρονται να συμβιώνουν αρμονικά διάφοροι πολιτισμοί “απέτυχε εντελώς”, ενώ η συζήτηση για την κοινωνική ένταξη των μεταναστών έχει ανάψει στη Γερμανία. Ωστόσο η Γερμανία χρειάζεται μετανάστες με εξειδικευμένη επαγγελματική κατάρτιση, καθώς δεν διαθέτει επαρκές εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, τόνισε η Μέρκελ.
Το “πολυπολιτισμικό” δόγμα, σύμφωνα με το οποίο “Ζούμε ο ένας δίπλα στον άλλον και είμαστε ικανοποιημένοι, απέτυχε πλήρως”, τόνισε η Μέρκελ σε συγκέντρωση τηςνεολαίας του συντηρητικού κόμματός της, της Χριστιανοδημοκρατίας
Το πόσο ανατρεπτικό δυναμικό μπορεί να εμπεριέχεται σ’ ένα βιβλίο είναι γνωστό σε κάθε μελετητή της Ιστορίας. Βιβλία όπως η Πολιτεία, η Βίβλος, το Κοράνι, ο Ηγεμόνας, ο Πλούτος των Εθνών, το Κοινωνικό Συμβόλαιο, το Κεφάλαιο, η Καταγωγή των Ειδών, η Θεωρία της Σχετικότητας και πολλά άλλα, προκάλεσαν, αργά ή γρήγορα, κοινωνικές αναταράξεις ή και άλλαξαν συθέμελα τον κόσμο.
Υπάρχουν βεβαίως και βιβλία πολύ μικρότερης αξίας και εμβέλειας από τα προαναφερθέντα, που και αυτά προάγουν τον δημόσιο διάλογο, αλλά και γκρεμίζουν στερεότυπα. Ποιος θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί, για παράδειγμα, ότι το βιβλίο ενός «προπαγανδιστή της ισλαμοφοβίας και του δημοκρατικού ρατσισμού», όπως ισχυρίζονται οι επικριτές του, το οποίο πραγματεύεται την αποτυχία της ενσωμάτωσης μεγάλου μέρους των μεταναστών στη Γερμανία, στη βάση ενός στοιχειοθετημένου συσχετισμού της διάνοιας και του ανθρώπινου χαρίσματος με την οικονομία, τη θρησκεία, τις μειονότητες και το δημογραφικό, θα προκαλούσε αναταράξεις στο γερμανικό πολιτικό σύστημα;
Το επίμαχο βιβλίο Η Γερμανία Αυτοκαταργείται, δεν είναι υπερβολή να τονιστεί ότι προκάλεσε μια απρόσμενη στην έντασή της δημόσια αντιπαράθεση, στη διάρκεια της οποίας, αντί να έχουμε τη δημόσια διαπόμπευση του «ύποπτου για ρατσισμό», κατά τον αρχηγό των Σοσιαλδημοκρατών Γκάμπριελ, συγγραφέα του βιβλίου, τελικά είδαμε πως καταβαραθρώθηκε η αυτοεκτίμηση και αναιρέθηκε η ιδιότυπη ασυλία της «προοδευτικής» ελίτ της Γερμανίας, που επί πολλές δεκαετίες πίστευε με φανατισμό στο ιδεολόγημα της πολυπολιτισμικότητας, εμποδίζοντας κάθε άλλη προσέγγιση αυτού του πολυσύνθετου θέματος. Μιας ελίτ αυτοαποκαλούμενων «καλών ανθρώπων», που βρέθηκε ξαφνικά μπροστά στα ερείπια του φαντασιακού κοσμοσυστήματός της, που υποχρεώθηκε –από θέση άμυνας– να το υπερασπίσει από τα οργανωμένα πυρά ενός καλά πληροφορημένου αντιπάλου, ο οποίος μπορεί ενίοτε να παρεκτρέπεται, όπως για παράδειγμα σε θέματα ευγονικής, αλλά που χρησιμοποιεί αδιάσειστα τεκμήρια, σαφήνεια και αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία για να παρουσιάσει μια σκληρή πραγματικότητα, που αποσιωπούνταν ή ωραιοποιούνταν συστηματικά από το εν λόγω καρτέλ. Μια πραγματικότητα που τη χαρακτηρίζουν οι παράλληλες κοινωνίες και ο εγκλωβισμός χιλιάδων Γερμανών σε υποβαθμισμένα, τεράστια πολυπολιτισμικά γκέτο, η αυξημένη εγκληματικότητα νεαρών κυρίως μουσουλμάνων μεταναστών, οι εξαναγκαστικοί γάμοι, το τέλος της παραδοσιακής γερμανικής γειτονιάς, η άρνηση συμμετοχής στη δημόσια εκπαίδευση και σε προγράμματα ενσωμάτωσης, η συστηματική εκμετάλλευση του κράτους πρόνοιας από ορισμένους μετανάστες και η επαπειλούμενη δημογραφική κατάρρευση της Γερμανίας (1).
Αλώβητη από την αντιπαράθεση δεν έμεινε βεβαίως ούτε η αποκομμένη από τις λαϊκές τάξεις οπορτουνιστική πολιτική ελίτ της Γερμανίας, η οποία σύσσωμη αντέδρασε δυναμικά στις προκλήσεις ενός «σεσημασμένου προβοκάτορα», που τόλμησε να σπάσει τα ταμπού δεκαετιών, διατυπώνοντας, με τον χειρότερο τρόπο, θέσεις ουσίας για την εκπαίδευση, την εξυπνάδα, τον πολιτισμό, την ταυτότητα, τη θρησκεία, την καταγωγή, την κοινωνική πρόνοια, το δημογραφικό και –παρεμπιπτόντως– ακόμη και τον βιολογικό ρατσισμό. Πολύ περισσότερο μάλιστα που ο συγγραφέας του βιβλίου, Σάρατσιν, είναι ένας γνήσιος αστός, εκπρόσωπος της γερμανικής ελίτ: μεγαλοτραπεζίτης, επιφανής σοσιαλδημοκράτης και πρώην υπουργός Οικονομίας στο κρατίδιο του Βερολίνου, που πέρασε και από το ΔΝΤ.
Είναι εντυπωσιακό πάντως το γεγονός ότι, πριν ακόμη βγει το βιβλίο στις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων, απ’ άκρου εις άκρον και σε ανώτατο επίπεδο, το πολιτικο-οικονομικό κατεστημένο αποδύθηκε με απίστευτη σφοδρότητα σε ένα κυνήγι μαγισσών έχοντας ως βασικό όπλο, όπως πάντα, την πολιτική ορθότητα, την ηθικολογία και τις αοριστίες περί πολυπολιτισμικότητας. Το βιβλίο-σκάνδαλο αναγορεύθηκε τάχιστα σε εθνικό ζήτημα, όπου τελικά ο μοναχικός συγγραφέας του αναδείχτηκε σε μεφιστοφελική φιγούρα, που «επιδίωκε το κακό, διχάζοντας την κοινωνία», αλλά που τελικά έκανε το καλό.
Γιατί, πέρα από το αν κανείς διαφωνεί με τις επιμέρους ρατσιστικές θέσεις περί «εβραϊκού γονιδίου» ή για τις λεκτικές αναφορές σε «εκτροφεία δημοσιονομικών παρασίτων», ένας ολόκληρος λαός μπήκε, ίσως με τον χειρότερο τρόπο, αλλά σε ελάχιστο χρόνο, στη συζήτηση για όσα αγνοούσε ή προσπερνούσε επί δεκαετίες. Ότι, δηλαδή, μια πολυδάπανη μεταναστευτική πολιτική πενήντα ετών και ένα σύστημα κρατικοδίαιτων «φιλάνθρωπων» απέτυχαν παταγωδώς και ότι τα προβλήματα που έχει, ιδιαίτερα με ένα μεγάλο μέρος μουσουλμάνων μεταναστών που αρνούνται την ενσωμάτωση, θα έχουν σαν αποτέλεσμα, όπως παραδέχτηκε και η καγκελάριος Μέρκελ, να κατασκευάζονται μελλοντικά όλο και περισσότεροι μιναρέδες και ισλαμικά κέντρα, να περιθωριοποιούνται όλο και περισσότεροι άνθρωποι σε νέα γκέτο χωρίς ελπίδα κοινωνικής, πολιτιστικής και οικονομικής ανέλιξης και να ισχυροποιούνται πολιτικά δυναμικές εθνικές μειονότητες που έχουν το βλέμμα στραμμένο στη μητέρα πατρίδα. Το μεφιστοφελικό κακό όμως δεν αποσοβήθηκε τελικά για τα κόμματα, αφού, μετά την έκδοση του βιβλίου, το 18% του γερμανικού λαού δηλώνει ότι θα ψήφιζε ένα κόμμα με αρχηγό τον Σάρατσιν, ενώ ένα 10% θα ψήφιζε σήμερα ένα κόμμα που ιδεολογικά θα ήταν δεξιότερα των Χριστιανοδημοκρατών.
Τα παραδείγματα της Ολλανδίας και πρόσφατα της Σουηδίας δείχνουν, όπως φαίνεται, ότι το μεταναστευτικό αναδεικνύεται σε μετωπικό ζήτημα της Δεξιάς συνολικά. Σημαίνουν όλα αυτά όμως ότι οι ευρωπαϊκές κοινωνίες βρίσκονται μπροστά σε μια «συντηρητική αναγέννηση» ή ακόμη και σε μια «συντηρητική επανάσταση», όπως ισχυρίζονται οι συντηρητικές FAZ και die Welt; Για την κεντροαριστερή Frankfurter Rundschau όλα αυτά είναι ευσεβείς πόθοι, καθώς, όπως διατείνεται, «οι αστοί συντηρητικοί είναι πολύ δειλοί και μοιρολάτρες για να πάρουν ενεργό θέση υπέρ των συντηρητικών θέσεων», και οι «καλοί άνθρωποι» συνεχίζουν να έχουν παντού την πρωτοκαθεδρία. Αυτό βέβαια μένει να φανεί μελλοντικά. Και εξάλλου, σε μια ανάλογη οικονομική συγκυρία, στον μεσοπόλεμο, άλλες θέσεις πήραν τελικά οι συντηρητικοί αστοί. Ο Σάρατσιν πάντως τους έδειξε τον δρόμο και αυτό που του αναγνωρίζουν άπαντες είναι ότι, παρά τη σκληρή πολεμική, κατάφερε όχι μόνο να θέσει στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου το μεταναστευτικό πρόβλημα και να μην απομονωθεί, αλλά και να βρει χιλιάδες υποστηρικτές, απ’ όλο το κομματικό φάσμα της Γερμανίας.
(1) Ενδεικτικό παράδειγμα είναι το γεγονός ότι το ποσοστό των παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε ετών, που ανήκουν σε οικογένειες μεταναστών, ξεπέρασε ήδη το 35% και οι τάσεις παραμένουν σταθερά αυξητικές.
Αντί σχολίου:

Μέρκελ: Το πολυπολιτισμικό μοντέλο στη Γερμανία “απέτυχε πλήρως”
Η καγκελάριος της Γερμανίας Αγγελα Μέρκελ δήλωσε ότι το μοντέλο μιας πολυπολιτισμικής Γερμανίας, όπου φέρονται να συμβιώνουν αρμονικά διάφοροι πολιτισμοί “απέτυχε εντελώς”, ενώ η συζήτηση για την κοινωνική ένταξη των μεταναστών έχει ανάψει στη Γερμανία. Ωστόσο η Γερμανία χρειάζεται μετανάστες με εξειδικευμένη επαγγελματική κατάρτιση, καθώς δεν διαθέτει επαρκές εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, τόνισε η Μέρκελ.
Το “πολυπολιτισμικό” δόγμα, σύμφωνα με το οποίο “Ζούμε ο ένας δίπλα στον άλλον και είμαστε ικανοποιημένοι, απέτυχε πλήρως”, τόνισε η Μέρκελ σε συγκέντρωση τηςνεολαίας του συντηρητικού κόμματός της, της Χριστιανοδημοκρατίας
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)