3η Πανθεσσαλική Οικογιορτή Βόλου στο πάρκο Αγ. Κωνσταντίου 5-6-7 Οκτωβρίου 2012

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΟΡΤΗΣ

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εργαστήρια καθώς και ώρες δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά τα οποία θα αναρτηθούν σύντομα. Επίσης περιλαμβάνει ζωντανή μουσική και τις παρακάτω συζητήσεις-θεματικές:

Πέμπτη 4/10/2012
18:00	Προετοιμασία Γιορτής

Παρασκευή 5/10/2012
9:00	Έναρξη Οικογιορτής
14:30	Λήξη πρωινού ωραρίου έκθεσης προϊόντων
17:30	Έναρξη απογευματινού ωραρίου έκθεσης προϊόντων
19:00	Ενημέρωση-συζήτηση ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού από τους κατοίκους του Πηλίου
20:30	Θεατρική παράσταση «Η νύχτα των παλιάτσων», από τις Τσιριτσάντσουλες
22:00	Συναυλία με τους: Παρωδία, Από Ξένο Τόπο

Σάββατο 6/10/2012
8:30	Έναρξη πρωινού ωραρίου έκθεσης προϊόντων
14:30	Λήξη πρωινού ωραρίου έκθεσης προϊόντων
17:30	Έναρξη απογευματινού ωραρίου έκθεσης προϊόντων
19:00	Ενημέρωση-συζήτηση ενάντια στη δημιουργία μεταλλείων χρυσού στη Β. Ελλάδα
20:00	Συζήτηση για τα βήματα εξόδου από την κρίση
21:00	Συναυλία με τους: BAiLdSA, ΑΕΡΑ ΠΑΤ∄RΑ

Κυριακή 7/10/2012
8:30	Έναρξη πρωινού ωραρίου έκθεσης προϊόντων
14:30	Λήξη πρωινού ωραρίου έκθεσης προϊόντων
17:30	Έναρξη απογευματινού ωραρίου έκθεσης προϊόντων
19:00	Ενημέρωση από τον αυτοδιαχειριζόμενο αγρό Τρικάλων
21:30	Συναυλία με: Eco-Jam

Περισσότερες πληροφορίες: Πανθεσσαλική Οικογιορτή Βόλου

Ο πιο φτωχός πρόεδρος του πλανήτη

Ο κύριος που βλέπετε να βγαίνει με δυσκολία από τον παλιό «Σκαραβαίο» είναι ο πρόεδρος της Ουραγουάης,  Χοσέ Μουχίκα, αντάρτης των Τουπαμάρος στα χρόνια της δικτατορίας.

Και το παλιό αυτό σκαρί της Volkswagen, που η αξία του είναι, μόλις, 1.945 δολάρια, είναι η μοναδική «πολυτέλεια» που έχει επιτρέψει στον εαυτό του.

Ο 77χρονος πολιτικός, που δεν έχει τραπεζικό λογαριασμό αλλά ούτε και χρέη,  απέκτησε πριν από λίγες ημέρες ακόμα έναν τίτλο τιμής, αυτόν του πιο φτωχού προέδρου στον κόσμο!

Το παρατσούκλι βγήκε μετά την αποκάλυψη ότι εάν και ο μηνιαίος μισθός τους είναι 12.500 δολάρια εκείνος κρατάει μόνον 1.250 δολάρια για τα έξοδά του και το υπόλοιπο ποσό, το 90%, το επιστρέφει στο κράτος προκείμενου να ενισχυθούν τα προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας.

 Όπως ο ίδιος είπε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «El Mundo», με τα 1.250 δολάρια το μήνα μπορεί να τα βγάλει πέρα. Και μπορεί γιατί οι περισσότεροι κάτοικοι της Ουρουγουάης ζουν με πολύ λιγότερα.

Αυτή η είδηση που κάνει τις τελευταίες ημέρες τον γύρο του κόσμου, δεν θα μπορούσε να μην μας βάλει σε σκέψεις.

Για παράδειγμα:

-  Όλοι εμείς οι ιδιότυποι νεοέλληνες θα αντέχαμε έναν τέτοιο πρόεδρο στη χώρα μας;  

-  Θα μας ενέπνεε «σεβασμό» όπως θα τον βλέπαμε με το τζιν παντελόνι και το μπουφάν να βγαίνει ασθμαίνοντας από τον «Σκαραβαίο» και όχι από απαστράπτουσα «μαύρη κούρσα», όπως έλεγαν παλιά στην επαρχία τα αυτοκίνητα υπουργών, βουλευτών και παρατρεχάμενων;

-  Θα θέλαμε να έχει μισθό κοντά στον δικό μας και να τα βγάζει δύσκολα πέρα;

-  Θα αντέχαμε να μην «ικανοποιεί» τους ευσεβείς μας πόθους για φλας, αναγνώριση, φράγκα, «επαφές» και παρασκήνιο;

-  Θα αντέχαμε να μην έχει τραπεζικό λογαριασμό αλλά ούτε και χρέη;

-  Θα αντέχαμε να μην είναι αυτό που θέλουμε να είμαστε; Ή τουλάχιστον η συντριπτική πλειοψηφία; Πλούσιοι (άντε εύποροι), διάσημοι, μάγκες, καταφερτζήδες, λαμόγια (με την καλή έννοια βεβαίως- βεβαίως), σκαφάτοι, σαλονάτοι και κυρίως στο απυρόβλητο…

Βάλια Μπαζού

Πηγή: Ποντίκι

Αλισίβα

Βρήκα χτες το βράδυ στην ταβέρνα την Κατερίνα (του Πιάμπα). Έπινε το ποτηράκι της με τον άντρα της.

Την ρωτάω πως φτιάχνανε παλιά την Αλισίβα.

Δεν πρόλαβε να ανοίξει το στόμα της και πετάγεται να μου δώσει την απάντηση ένας συνομήλικος της από ένα διπλανό τραπέζι.

Τα παίρνω και γίνομαι απότομος.

-«Δε ρώτησα εσένα . Εσύ δεν αξιώθηκες μια φορά στη ζωή σου να πλύνεις το σώβρακο σου.»

Το χάρηκε η Κατερίνα.

Σώπασαν και οι άλλοι και άρχισε να μου εξηγεί.

Η Αλισίβα (Lisciva) είναι ο τρόπος με τον οποίο έπλεναν τα ρούχα την μακράν και προ πλυντηρίων εποχή.

Πρώτα κουβαλούσαν στην πλάτη το νερό από την άλλη άκρη του Θεού. Άναβαν φωτιά . Έβραζαν το νερό και μέσα στο καζάνι έριχναν στάχτη και φύλλα δάφνης. Έβαζαν τα ρούχα μέσα σε κάνιστρες . Τα σκέπαζαν με ένα κομμάτι κατάλληλο πανί για σούρωμα . Έριχναν το σταχτόνερο από πάνω. Στη συνέχεια έπλεναν τα ρούχα στο μαστέλο με πράσινο σαπούνι που έφτιαχναν οι ίδιες από λάδι ελιάς. Έπαιρναν τέλος τα ρούχα και τα πήγαιναν στο ποτάμι η στις βρύσες (που ήταν μακριά) και τα ξέβγαζαν.

Τα ρούχα γινόταν κατάλευκα . Καμιά σύγκριση με τα σημερινά απορρυπαντικά.

Εδώ ο αναγνώστης πρέπει να λάβει υπόψη του ότι μιλάμε για τα ρούχα πολυμελών οικογενειών που ζούσαν σε περιβάλλον απόλυτης λασπουριάς. Ακόμα και το πάτωμα της κουζίνας ήταν χωμάτινο και λασπωμένο.

Αυτή ήταν η μια από τις γυναικείες δουλειές της καθημερινότητας. Πρέπει να προσθέσουμε τη δουλειά στα χωράφια , το τάισμα των παιδιών και πολλά άλλα.

Ακόμα και το βράδυ στο κρεβάτι με τον «αγαπημένο τους άντρα» έδεναν δύο σχοινιά από το ταβάνι ( τα λεγόμενα αναπαψώλια) για να κρατιούνται τα πόδια τους ψηλά .

Ήταν αδύνατο να το αντέξουν και αυτό μετά την κούραση της ημέρας.

Αυτές οι γυναίκες δεν χάρηκαν ποτέ το φαΐ τον ύπνο και τον έρωτα.

Αισθάνονταν ενοχές αν είχαν μια ώρα ελεύθερη.

Δεν μιλάμε για τη νεολιθική εποχή αλλά για πριν το εξήντα.

Μιλάμε για τις μανάδες μας.

Δεν μιλάμε για μεγάλες γυναίκες .

Μιλάμε για ηλικίες των είκοσι έως τριάντα.

Στην Pavia, δίπλα στο φημισμένο Ponte Coperto βρίσκεται το άγαλμα μιας άγνωστης πλύστρας .

Πλένει δίπλα στο ποτάμι όλες τις εποχές του χρόνου .

Έχω και μια φωτογραφία με χιόνια στην πλάτη της.

Φτάνει πια με τα αγάλματα των σπουδαίων δολοφόνων , των διάσημων απατεώνων και των αδίστακτων κακοποιών.

Δεν χρειάζονται ούτε καν τα αγάλματα των μεγάλων ποιητών , κάνουν κακό στα ποιήματα μας.

Ονειρεύομαι μια Πόλη που στις πλατείες και στα σταυροδρόμια θα έχουμε στήσει το άγαλμα του άγνωστου φίλου μου οδοκαθαριστή που πέθανε τις προάλλες και που μάζευε τα σκουπίδια υπό καταρρακτώδη βροχή χωρίς ούτε νιτσεράδα.

Θέλω να περνάω και να βλέπω το άγαλμα εκείνης της δασκαλίτσας που μου έλεγε ότι δεν μπορεί να κοιμηθεί τα βράδια γιατί κουβαλάει μαζί της το οικογενειακό δράμα του μικρού της μαθητή.

Αν πέρναγε από το χέρι μου θα έστηνα το άγαλμα της πλύστρας στη πάνω πλατεία.

Αυτοί δεν το χρειάζονται.

Θα χρειαστούν, όμως, οι επόμενες γενεές ένα μέρος που να αξίζει τον κόπο , για την κατάθεση των στεφάνων.

Αυτό θέλω.

Όλα τα άλλα τα συζητάμε.

IL TROVATORE

1ο Αντιφασιστικό – Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Καλαμάτας

Το κυνήγι που έχει ξεκινήσει με θύματα μετανάστες σε όλη την Ελλάδα (και την πόλη μας!) μας βάζει μπροστά στις ευθύνες μας. Μεγάλο μέρος των μέσων ενημέρωσης τους κατηγορεί για όλα τα κακά που βασανίζουν τον τόπο μας και προσπαθεί να πείσει ότι χωρίς αυτούς όλα τα προβλήματά μας θα λυθούν. Ξεχνάνε να πουν βέβαια ότι χωρίς τους μετανάστες η ύπαιθρος θα είχε ερημώσει, τα περισσότερα χωράφια θα ήταν ακαλλιέργητα και πολλοί ηλικιωμένοι συμπολίτες μας θα είχαν μείνει χωρίς φροντίδα. Οι μετανάστες για κάποιους ήταν χρήσιμοι όταν τους είχαν να δουλεύουν ανασφάλιστοι για ένα κομμάτι ψωμί. Τώρα που η ανεργία χτύπησε κόκκινο, έγιναν άχρηστοι και επικίνδυνοι και πρέπει να τους κλείσουμε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης;

Στο φασισμό και το ρατσισμό δε χωράει ανεκτικότητα. Η ανοχή είναι συνενοχή, η ιστορία μας έχει διδάξει και πλέον ξέρουμε πως σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο παρελθόν, όταν οι ισχυροί είδαν τα δύσκολα, αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν το φασισμό για να βγουν από το αδιέξοδο της οικονομικής κρίσης που αυτοί δημιούργησαν.
Η απάντηση πρέπει να δοθεί τώρα. Ας δούμε με νηφαλιότητα ποιοι είναι οι κύριοι υπεύθυνοι της κρίσης. Ποιοι είναι υπεύθυνοι για την ανεργία, την εξαθλίωση, την ανασφάλεια, την εγκληματικότητα, την κατάρρευση του κράτους πρόνοιας.

Η λύση δεν είναι η ξενοφοβία και τα τάγματα εφόδου. Πρέπει να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες, τα άτομα με αναπηρίες, τις γυναίκες, τους ομοφυλόφιλους και όλους όσους βρίσκονται αντιμέτωποι με τη ρατσιστική βία.

Αν νιώθετε και σεις την ίδια ανάγκη, ελάτε να συζητήσουμε, να αντιδράσουμε και να ενωθούμε στο Αντιφασιστικό Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Καλαμάτας στις 6 και 7 Οκτωβρίου στο πάρκο του Λιμενικού.

ΚΑΛΟΥΝ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ, ΕΛΜΕ, ΚΕΝΤΡΟ ΝΕΩΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ, KALAMATAFREESPACE, ΔΙΚΤΥΟ ΑΝΤΑΛΛΑΓΩΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ «ΕΛΙΑ», ΠΕΕΚΠΕ, ΣΥΛ.Ε.Ε.Γ.Ο «ΔΗΜΗΤΡΑ», ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΕΩΠΟΝΩΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ, ΔΙΚΤΥΟ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΗΔΕΝ, ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΕΕ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ, ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ, ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ,

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΕΣ-ΣΤΡΙΕΣ

 ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΝΙΩΘΟΥΝ ΑΚΟΜΑ  ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ…