Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Η καταστροφή του Ουρανού, παγκόσμιο Χημικό Έγκλημα στην Ατμόσφαιρα

Αποσπάσματα από άρθρο του Gabriel Stetter, Basel - Ελβετία, στο περιοδικό raum & zeit 127

Όλο το άρθρο στα γερμανικά στο: http://www.holmestead.ca/chemtrails/r+z-german.pdf

Ακούγεται σαν μια απίστευτη Ιστορία Φαντασίας-Τρόμου και όμως οι νεώτερες αποκαλύψεις επιβεβαιώνουν: Στα πλαίσια αμερικανικού Πρότζεκτ ψεκάζουν αεροπλάνα μία επικίνδυνη μίξη Αλουμινίου στον Ουρανό, και στην Ευρώπη.

Η γεμάτη από χημικά «τεχνητή» ατμόσφαιρα υποτίθεται πως θα δροσίσει την ατμόσφαιρα της γης και θα εξυγιαίνει το στρώμα Όζοντος.

Το αποτέλεσμα: ανυπολόγιστες καταστροφές για την Υγεία και το Περιβάλλον!

Μερικές εκατοντάδες χιλιάδες άτομα παρακολουθούν ήδη τις παρακάτω διαδικασίες:

Πέντε έως δεκαπέντε αεροπλάνα εμφανίζονται τόσο σε αγροτικές όσο και αστικές περιοχές και πηγαινοέρχονται σε ένα ύψος στα 6.000 περίπου μέτρα.

Αυτό που αρχικά μοιάζει με απλή «ουρά» αεροπλάνου από τα καυσαέρια του, αφήνει τον θεατή, με μια προσεκτικότερη και μεγαλύτερης διάρκειας ματιά, κατάπληκτο:

Αυτές οι «ουρές» που σχηματίζονται δημιουργώντας ένα κανονικότατο τεράστιο πλέγμα δεν χάνονται ακόμη και μετά από αρκετά λεπτά, αλλά παραμένουν ακίνητα στη θέση τους να «κρέμονται». Παράλληλα εμφανίζεται συχνά και μια διάταξη του εκπεμπόμενου αερίου («ουράς») που μοιάζει με κορδόνι από πέρλες, η οποία μπορεί να παίρνει και μορφή σταγόνας.

Αργά αλλά σταθερά σε μια διάρκεια 30 έως 60 λεπτών απλώνονται οι «ουρές» ή οι «σταγόνες» δημιουργώντας μια επίμονη θολή μάζα από σύννεφα, που μοιάζει σαν ανακατεμένες αφρός γάλακτος.

Αυτό που αρχικά θεωρήθηκε σαν «ουρά» από καυσαέρια αεροπλάνου εξελίσσεται ακόμη περισσότερο σε στρώμα ομίχλης.

Μετά από δύο με πέντε ώρες καλύπτεται το τμήμα του ουρανού στο οποίο διασταυρώθηκαν τα αεροπλάνα, με ένα θολή στρώση ομίχλης-σύννεφου.

Κατά περίεργο τρόπο οι αρχικές γραμμές («ουρές») παραμένουν ακόμη και μετά από ώρες μέσα σ’ αυτή τη γαλακτώδη ομίχλη αναγνωρίσιμες.

Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας συνεχίζουν να διασταυρώνονται τα αεροπλάνα στον ουρανό σε σχήμα – διάταξη σκακιέρας, μέχρι που χάνονται στην ολοένα πυκνότερη ομίχλη.

Ανάμεσα στον παρατηρητή και τον προηγουμένως γαλάζιο ουρανό δημιουργήθηκε πλέον ένα αδιαπέραστο στρώμα ομίχλης, το οποίο σύντομα καλύπτει όλο τον ουρανό.

Εάν κάπου ανάμεσα στο στρώμα ομίχλης μπορεί ακόμη να φανεί ο ήλιος, περιβάλλεται συχνά από μία αύρα φωτός, στην οποία μπορεί να διακρίνει κανείς ένα αμυδρό εφέ ουράνιου τόξου. (Αυτό το εφέ οφείλετε στη διάθλαση του φωτός πάνω στη σκόνη αλουμινίου των chemtrails («χημικές ουρές»), των χημικών γραμμών δηλαδή που αφήνουν τα αεροπλάνα.

Ήδη μετά από λίγες ώρες αλλάζει εντελώς η θερμοκρασία περιβάλλοντος, και σημειώνεται μία πτώση της θερμοκρασίας μέχρι και 7 βαθμών Κελσίου.

Ταυτόχρονα μειώνεται ομοιόμορφα και η υγρασία στην ατμόσφαιρα με τιμές γύρω στα 30%.

(Αυτό το αποτέλεσμα οφείλεται στα άλατα βαρίου τα υπάρχουν στα συστατικά των chemtrails. Στους επόμενους ψεκασμούς της ίδιας σειράς ψεκασμών η μείωση της υγρασίας είναι μικρότερη.)

Το κρύο και η υγρασία που προκύπτουν διατηρούνται ακόμη και μέρες αργότερα, στη συνέχεια ακολουθεί συνήθως ωραίος καιρός, αλλά ασυνήθιστα ομιχλώδης και πιο δροσερός. Οι βροχοπτώσεις απουσιάζουν εντελώς. Επίσης παρατηρείται ένα χαρακτηριστικό «θόλωμα-ξέπλυμα» του ουρανού. Αν κοιτάξει κανείς στον ορίζοντα, δεν φαίνονται πουθενά τόνοι του γαλάζιου χρώματος στο ουρανό. Μόνο μια ωχρή, λευκή λωρίδα φαίνεται, η οποία στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να χρωματίζεται επιπλέον με αποχρώσεις του καφέ από τα ορυκτά καύσιμα στον αέρα.

Αυτό το χαρακτηριστικό των «White Skies”, του λευκά επιχρισμένου ουρανού, είναι το πιο προδοτικό, καθότι το πιο επίμονο χαρακτηριστικό της δράσης των chemtrails.

Συχνά επανέρχεται ο Καιρός μετά από μια ολόκληρη εβδομάδα στις «φυσιολογικές» για την εποχή τιμές. Όχι σπάνια ακολουθεί τότε και η επόμενη επιχείρηση ψεκασμού.

Τί κρύβεται από πίσω;

Ήδη εδώ και τουλάχιστον 12 χρόνια αναζητούν επιστήμονες και ειδικοί στρατηγικές ενάντια στη καταστροφή του κλίματος, για την οποία επανειλημμένα έχουν γίνει προγνώσεις.

Το Μάρτιο του 1991 καταθέτουν οι δύο κινέζικης καταγωγής, αμερικανοί ερευνητές David Chang και I-Fu Shih αίτηση για καταχώρηση πατέντας για «Στρατοσφαιρικό εμπλουτισμό-Welsbach με σκοπό την Μείωση της παγκόσμιας Υπερθέρμανσης»

(“Πατέντα Wlsbach”)

Ο αντιπροσωπευόμενος καταθέτης της ανωτέρω Αίτησης και εμπορικός επικαρπωτής ήταν ο γίγαντας των αεροπορικών και διαστημικών πτήσεων “Hughes Aerospace” στο Λος Άντζελες.

Κατά τη διάρκεια των ερευνών τους, ανάμεσα σε άλλα και στο Lawrence Livermore National Laboratory στην Καλιφόρνια, ανέπτυξαν οι δύο Βιοχημικοί μία πανούργα λύση Υψηλής Τεχνολογίας για το πρόβλημα, το οποίο αξιολογείται ως το μεγαλύτερο του παρόντος, την Υπερθέρμανση του πλανήτη.

Οι επίσημες Κλιματολογικές έρευνες υπολογίζουν, με απλά λόγια, πως εξαιτίας της εκτεταμένης χρήσης ορυκτών καυσίμων τα τελευταία 150 χρόνια, παρεμποδίζεται η διαφυγή θερμότητας από τη Γη στο διάστημα. Αυτή η δυσκολία στην ανταλλαγή θερμότητας οδηγεί σε άνοδο της Θερμοκρασίας σε παγκόσμια κλίμακα, η οποία εν’ τω μεταξύ έχει λάβει τρομακτικές διαστάσεις. Αυτή η υπέρ-Θέρμανση τελικά θα ανατρέψει το κλίμα σε όλη τη Γη. Ακολούθως θα λιώσουν οι πάγοι στους Πόλους, θα εμφανιστούν παγκοσμίως ξηρασίες, όλο και περισσότερα Είδη ζώντων οργανισμών θα εκλείψουν και τελικά μέσα σε 20 έως 50 χρόνια δεν θα μπορεί να επιβιώσει εδώ ούτε ο Άνθρωπος.

Για να αντιμετωπιστούν αυτές οι εξελίξεις προτείνουν ο Chang και ο Shih να απελευθερωθούν στη Στρατόσφαιρα τα λεγόμενα σωματίδια Welsbach μέσω μιας συνδετικής ουσίας (ουσίας φορέα).

Μεταλλικά Σωματίδια με μεγάλη Δράση

Τα σωματίδια Welsbach είναι Οξείδια Μετάλλων, τα οποία μετατρέπουν την Θερμότητα, η οποία εμποδίζεται στη διαφυγή της από την ατμόσφαιρα της Γης από τα αέρια-Θερμοκηπίου, πλησίον της Γης σε υπέρυθρα κύματα. Αυτά τα υπέρυθρα κύματα παροχετεύονται στη συνέχεια στο διάστημα, έτσι ώστε να προκύψει το επιθυμητό αποτέλεσμα του «δροσισμού». Σύμφωνα με την περιγραφή της πατέντας θα πρέπει να προστεθούν μικροσκοπικά σωματίδια μετάλλων στα καύσιμα των αεροπλάνων, έτσι ώστε αυτά να εξέρχονται από τον κινητήρα κατά τη διαδικασία καύσης. Πρόκειται εδώ ιδιαίτερα για Οξείδια Αλουμινίου με μορφή σκόνης, όπως και Άλατα Βαρίου, τα οποία στον ουρανό γίνονται ορατά - άκουσον άκουσον - σαν «καθαρά λευκές πουπουλένιες λωρίδες»!

Στα μεταλλικά σωματίδια αποδίδεται μια διπλή ιδιότητα: από τη μία πλευρά επενεργούν έτσι ώστε η εκπεμπόμενη από τη Γη θερμότητα να μετατραπεί - μέσω ενός ιδιαίτερα περίπλοκου φωτοχημικού μηχανισμού - αρχικά σε φως και στη συνέχεια σε υπέρυθρη Ακτινοβολία, η οποία παροχετεύεται τελικά στο Διάστημα. Από την άλλη πλευρά το φως του ήλιου που φτάνει στη Γη «χτυπά» πάνω στη σκόνη Αλουμινίου και αντανακλάται.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μπορεί να διαβάσει κανείς επιπλέον στην Πατέντα Welsbach, πως τα σωματίδια τα οποία διασπείρονται στην Ατμόσφαιρα θα μπορούν να αναπτύσσουν και να διατηρούν την αποτελεσματικότητα τους κατά τη διάρκεια ενός διαστήματος μέχρι και ένα χρόνο, αφού πρώρα επιτευχθεί ένας επαρκής κορεσμός μίας περιοχής.

Άλλες «Κορυφές» του Livermore, , εξέφρασαν αρχικά τον σκεπτικισμό. Έτσι ένας Ειδικός πραγματογνώμονας, ο Kenneth Caldeira, εξέτασε την ανακάλυψη με τη βοήθεια πολύπλοκων μοντέλων αναπαραστάσεων μέσω υπολογιστών. (Computersimulation).

Οι αναπαραστάσεις στους υπολογιστές εκπλήσσοντας επιβεβαίωσαν τελικά τις υποθέσεις των Chang και Shih και προέβλεπαν ένα βαθμό επίδρασης της τάξης του ενός με δύο τοις εκατό. Ο Caldeira υπολόγισε πως αυτό θα ήταν αρκετό, ώστε να αναχαιτιστεί η υπερθέρμανση του πλανήτη μέχρι και κατά 85%. Και συμπέρανε πως αυτό το αποτέλεσμα θα επέτρεπε ακόμη και τον διπλασιασμό καύσεων ορυκτών καυσίμων για ένα διάστημα 50 χρόνων – χωρίς ιδιαίτερα μειονεκτικά επακόλουθα...



Το οικονομικό κόστος γι’αυτό είναι ανεκτό. Αναλύσεις του Liveromre έδειξαν πως για το Chemtrail-Projekt θα έπρεπε να δαπανώνται ετησίως περί τα 1 δις δολάρια.

Ένα σχετικά χαμηλό ποσό συγκρινόμενο με τα κέρδη που θα άφηνε να εισρεύσουν ετησίως οι Βιομηχανίες Πετρελαίου, Χημικών και η Βιομηχανία Στρατού.

Ενθουσιασμένοι Ερευνητές

Η αρχική πυροδότηση της ανάπτυξης αυτής της παγκοσμίως πρωτοφανούς, θρασύτητας, όπως και υπερβολικά παράτολμης Επιχείρησης, θα μπορούσε να είχε γίνει, όταν ακόμη ο Dr. Edward Teller, ιδρυτής της Livermore Laboratory όπως επίσης γνωστός στο κόσμο σαν Πατέρας της Βόμβας Υδρογόνου, τέθηκε επί το έργο.

Από το 1994 έως το 1998 ο Τeller εξασκούσε εντατικό Lobbying για τους προστατευόμενούς του από το Livermore και την «Μέθοδο τους περί της Βιοφυσικής Μείωσης της υπερθέρμανσης της Γης» και πρότεινε εκτεταμένα πιλοτικά πειράματα, αρχικά πάνω από δικές τους (αμερικανικές) περιοχές και μετά πάνω από περιοχές των «φιλικών Κρατών.»

Ήδη από το Μάιο του 2000, σύμφωνα με τον William Thomas στο “Stolen Skies”, είχε παρουσιαστεί η Πατέντα Welsbach, στο ΙPCC (International Panel on Climate Change-Διεθνής Επιτροπή Κλιματικών Αλλαγών). Αυτή η διεθνής Επιτροπή, απαρτίζεται από πολλές εκατοντάδες Ερευνητές του Κλίματος, οι οποίοι συνεδριάζουν τακτικά κάτω από την «ομπρέλα επικυριαρχίας» της UNO.

Η πλειοψηφία των Ειδικών καλωσόρισε αμέσως την πρόθεση Ψεκασμού ως επιτυχία υποσχόμενη. Ο βαρύτερος ενδοιασμός που προέκυψε ήταν αυτός που αφορούσε τον παράγοντα χρωματικής αισθητικής. Επρόκειτο για τον εμφανή αποχρωματισμό του ουρανού τις ημέρες που ακολουθούσαν αμέσως μετά τις επιχειρήσεις ψεκασμών.

Οι Ειδικοί φοβόντουσαν πως αυτό θα διακινδύνευε τη μυστικότητα της επιχειρούμενης χειραγώγησης του Κλίματος.

Αυτός ο εμφανής λευκός χρωματισμός, ιδιαίτερα προς τον ορίζοντα, θα μπορούσε να τραβήξει ιδιαιτέρως την προσοχή συνειδητοποιημένων σχετικά με το περιβάλλον μεμονωμένων ατόμων και να βάλει σε κίνδυνο ολόκληρη την επιχείρηση.

Εφόρμηση της Πολεμικής Αεροπορίας

Τον καιρό της Συνδιάσκεψης του IPCC όμως ήδη διενεργούνταν σε μεγάλη κλίμακα πειράματα με Chemtrails από την αμερικανική Πολεμική Αεροπορία. Τον Ιούνιο του 1996 παρουσιάσθηκε μία έκθεση με τον Τίτλο “Ο Καιρός ως πολλαπλασιαστής Δύναμης: “κατακτώντας” τον Καιρό έως το 2025». (“Weather as a Force multiplier: Owning the weather in 2025”). Διασαφηνίζει τις προσπάθειες που γίνονται, ώστε να τεθεί υπό έλεγχο ο Καιρός σε παγκόσμια κλίμακα, έτσι ώστε να μπορεί κανείς να τον χειριστεί και να τον διαμορφώσει στη συνέχεια κατά την αρέσκεια του. Σε αυτό το στρατιωτικό έγγραφο, γίνετε λόγος ειδικά για “cloud seeding”, για δημιουργία νεφών δηλαδή με συγκεκριμένες χημικές ή κλιματολογικές ιδιότητες. Στόχος των διεξαγόμενων πειραμάτων ήταν η «ατμοσφαιρική συσκότιση» (“aerial obfuscation”).

Δεν χρειάζεται κανείς μεγάλη φαντασία για να αναγνωρίσει στα παραπάνω περιγραφόμενα τεχνητούς σχηματισμούς νεφών.

Κάτω από τον τίτλο «Χειρισμός Καιρού» («Weather Modification»), προτείνεται στην αμερικανική Αεροπορία, στο προσεχές μέλλον, να χειριστεί-διαμορφώσει κατά τέτοιο τρόπο συνολικά τον καιρό, ώστε να ευνοηθούν σε παγκόσμια κλίμακα καταστροφές όπως Ξηρασίες και Πλημμύρες.

Το Θέμα Ελέγχου του Καιρού είναι σχεδόν πέντε χρόνια μετά την έναρξη των πειραμάτων στις ΗΠΑ, περισσότερο από ποτέ το αγαπημένο παιχνίδι των τεχνολογικών Ελίτ.

Πρόγραμμα ανάγκης για τη Σωτηρία της Ανθρωπότητας

Το Πρόγραμμα-Chemtrail, είναι μία απαραίτητη Λύση Ανάγκης, για να αναχαιτιστεί η υπερθέρμανση της ατμόσφαιράς μας και για να εξασφαλιστεί πως θα επιζήσει τουλάχιστον ένα τμήμα της ανθρωπότητας.

Επίσημα το πρόγραμμα αυτό ονομάζεται «η Ασπίδα» και πραγματοποιείται με τη χρήση της Πατέντας –Welsbach (1991) ήδη από το 1995.

Η ασπίδα θερμότητας που δημιουργείται, είναι ένα γιγαντιαίο εγχείρημα παγκόσμιας κλίμακας με μη προβλεπόμενη έκβαση.

Η πρόθεση δημιουργίας παγκόσμιας Ασπίδας, υπόκειται στην UNO και στον δικό της διεθνή έλεγχο. Η πραγματοποίηση αυτού γίνεται διαμέσου της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (WHO), η οποία με τη σειρά της προωθεί την εκτέλεση στο NATO και σε μεγάλες αεροπορικές εταιρείες (πολιτικής αεροπορίας).

Η διάταξη εντολών μέσα στο Πρόγραμμα «Ασπίδα», είναι αυστηρά ιεραρχικής δομής. Πληροφορίες προωθούνται μόνο όταν είναι απαραίτητο για το Πρόγραμμα.

Όταν κάποιος καινούργιος πρόκειται να «μυηθεί», πρέπει να δεσμευτεί με συμβόλαιο σε διατήρηση της μυστικότητας.

Προϋπολογισμένοι Κίνδυνοι

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολογίζει πως ο αριθμός των ανθρώπινων θυμάτων του Προγράμματος «Ασπίδα» θα είναι περίπου 2 δισεκατομμύρια κατά την 50ετή προβλεπόμενη διάρκεια διεξαγωγή τυ προγράμματος, δηλαδή 40 εκατομμύρια θύματα ανά έτος. Εδώ συνυπολογίζεται και ο πρόωρος θάνατος ηλικιωμένων ανθρώπων όπως και ανθρώπων με αναπνευστικά προβλήματα.

Άλλες πηγές, όπως το US-αμερικάνικο Κέντρο Έλεγχου ασθενειών (US-american Disease Control –CDC) στο Meryland μιλούν για 3-4δισεκατομμύρια νεκρούς, δηλαδή 60-80 Εκατομμύρια ανά έτος.

Αυτές οι «παράπλευρες απώλειες» θεωρούνται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WΗΟ) και το CDC μάλλον ανεκτά, εάν ληφθεί υπ’ όψιν η επαπειλούμενη καταστροφή του κλίματος ή των οικονομικών επιρροών που θα λάμβαναν χώρα διαφορετικά.

Οικολογία σε οικονομικό ζουρλομανδύα

Συμβατικά μέτρα οικολογικής προστασίας είναι, για τους κινούντες τα νήματα, αργές, ασύμφορες οικονομικά και μη αποδοτικές λύσεις. Πολλές προσπάθειες για την προστασία του περιβάλλοντος δημιούργησαν-κατά μια άποψη- προσωρινά τουλάχιστον, περισσότερα προβλήματα παρά λύσεις.

Η υποψία πως, πολλά προγράμματα προστασίας του περιβάλλοντος ανά τον κόσμο εδώ και αρκετό καιρό σκηνοθετούνται απλά προς εφησυχασμό της συνείδησης των πολιτών, δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα. Σε αυτή την κατεύθυνση δείχνουν και οι σταδιακές ακυρώσεις μεγάλων οικολογικών προγραμμάτων όπως του Πρωτοκόλλου του Κυότο ή της διαγραφής σχεδόν όλων των περιβαλλοντικών οδηγιών για τα εργοστάσια που λειτουργούν με κάρβουνο στις Η.Π.Α.(2003).

Γίνεται λοιπόν αναζήτηση ενός συμβιβασμού ανάμεσα σε βραχυπρόθεσμες οικολογικές και μακροπρόθεσμες οικονομικές λύσεις για την προστασία της Παγκόσμιας Οικονομίας και όχι της αντίστοιχης Οικολογίας– με τα ανάλογα αβέβαια αποτελέσματα.

Δισεκατομμύρια κέρδη για την Βιομηχανία

Το παγκόσμια Πρόγραμμα chemtrails-Έλεγχος καιρού είναι, και δεν υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία επ’ αυτού, μία πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων επιχείρηση. Παρά το τεράστιο κόστος, διενεργείται γιατί είναι υψηλά κερδοφόρο. Η βιομηχανία κερδίζει πολύ περισσότερα από όσα «γίνονται καπνός» στον ουρανό. Η επιχείρηση chemtrail θα μπορούσε να είναι μία σύμπραξη ανάμεσα στις πετρελαϊκές εταιρίες, τις φαρμακευτικές όπως και τις στρατιωτικές βιομηχανίες, όπου ακόμη και η τελευταία παριστάνει όπως κάθε άλλη επιχείρηση μία επιχείρηση με σκοπό το κέρδος. Όπως και σε πολλά άλλα προγράμματα η μεγιστοποίηση του κέρδους, σε αυτή τη σύμπραξη των τριών βασικών βιομηχανιών, θα αποτελεί άμεση προτεραιότητα.

Επιπτώσεις στη Υγεία

Έρευνες που αφορούν τις επιπτώσεις στην Υγεία, από την ευρεία προσπάθεια επηρεασμού του καιρού μέσω των chemtrails, μπορούν να διεξαχθούν εύκολα από ανεξάρτητους ερευνητές.

Κατά τις ημέρες και εβδομάδες μετά από ψεκασμούς σε συγκεκριμένες περιοχές των ΗΠΑ σημειώθηκαν ως στατιστικά συχνά εμφανιζόμενα τα ακόλουθα συμπτώματα:

Ξαφνικό μάτωμα της μύτης σε έντονη παραμονή έξω, προβλήματα αναπνευστικά, πονοκέφαλοι, προβλήματα Ισορροπίας όπως και χρόνια ατονία.

Επιπλέον εμφανίστηκαν πολλές επιδημίες γρίπης, Άσθμα, Φλεγμονές των ματιών (επιπεφυκίτιδες), όπως και απώλεια μνήμης. Σύμφωνα με τις έρευνες για το Alzheimer, η δηλητηρίαση του σώματος με αλουμίνιο είναι ως γνωστόν ένας από τους βασικούς παράγοντες για την εμφάνιση της ασθένειας.

Τα επονομαζόμενα Νανοβακτηρίδια, τα οποία κατά προτίμηση τρώνε αλουμίνιο, θα μπορούσαν να προωθούνται μέσω των chemtrails στις αναπνευστικές οδούς των ανθρώπων.

Γιατί μυστικά;

Η φανερή προσπάθεια, να διατηρηθεί μυστική η διεξαγωγή του Πειραματισμού με τον Καιρό μας , η οποία διενεργείται τουλάχιστον από το 1999, εξηγείται ανάμεσα σε άλλα και με τα παρακάτω:

Ο Ψεκασμός με chemtrails έρχεται σε αντίθεση με αμέτρητους διεθνείς κανονισμούς και συγκρούεται με βασικά ερωτήματα εθνικής κυριαρχίας, όπως και ερωτήματα σχετικά με την προστασία του εθνικού εναέριου χώρου.

Η εναέρια κυκλοφορία ανώνυμων –δίχως διακριτικά- αεροπλάνων, είναι ακόμη και σε περίοδο πολέμου παράνομη, λόγος για τον οποίο οι από- και προσγειώσεις να επιτρέπονται μόνο σε στρατιωτικά αεροδρόμια μιας ξένης δύναμης, η οποία να διαθέτει τα δικά της κυριαρχικά δικαιώματα επί της χώρας. Εδώ θα μπορούσε να μιλά πρακτικά κανείς μόνο για την περίπτωση της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας, η οποία είναι η μόνη που μπορεί να δρα κατ’ αυτό τον τρόπο.

Επιπλέον προστίθενται και βασικά ερωτήματα νομικής ευθύνης σε περίπτωση απόδειξης πρόκλησης βλάβης σε Ανθρώπους (αρρώστιες, φυσικές βλάβες) και στο περιβάλλον (ερωτήματα νομικής ευθύνης κατά το Διεθνές Δίκαιο). Πως θα έπρεπε να γίνουν οι χειρισμοί για παράδειγμα μηνύσεων από Ομάδες Περιβαλλοντικής Προστασίας για αποζημίωση και πως με μία αγανακτισμένη αντίδρασή?

Εξ’ αιτίας του εύρους τέτοιων προβλημάτων που μπορεί να δημιουργηθούν προτείνεται φυσικά μια μυστική διαδικασία δράσης, η οποία έρχεται να συνδυαστεί σε περίπτωση ανάγκης με την «αξιόπιστα αρνητική» στάση στις δημόσιες υπηρεσίες.

Διότι αν γινόταν γνωστές οι διαπλεκόμενες πλευρές-παράμετροι, θα οδηγούνταν με σχετικά σίγουρη πιθανότητα στην παύση των chemtrails τουλάχιστον στην Ευρώπη.

Σχόλιο: Τι απομένει λοιπόν να κάνουμε; Είναι ένα ζήτημα που χρειάζεται συντονισμένοι δράση των πολιτών σε όλες της χώρες, κύρια στις ΗΠΑ και Ευρώπη. Το παγκόσμιο κίνημα ενάντια στην αλλαγή του κλίματος θα χρειασθεί να κινηθεί όχι μόνο με βάση το μακροπρόθεσμο σύνθημα «αλλάξτε το σύστημα, όχι το κλίμα», αλλά και με ένα πιο βραχυπρόθεσμο: «σταματείστε τους ψεκασμούς της ατμόσφαιρας, σταματείστε την υπερθέμανση»


Ο ήλιος παρουσιάζει μία αύρα καθώς πέφτει το φως πάνω στη σκόνη Αλουμινίου δημιουργώντας ιριδισμούς τύπου ουράνιου τόξου.

Εικόνες 1-4: Τραβήχτηκαν μέσα σε μισή ώρα στις 14/10/2003 στο Ζeist της Ολλανδίας.Οι «χημικές Ουρές» απλώνονται σταδιακά στον προηγουμένως καταγάλανο ουρανό σχηματίζοντας ένα νεφώδες πέπλο.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου