Επιστροφή προς τα ... μπρος!

Επιστροφή προς τα ... μπρος!

ΕΝΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ

ΕΝΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ
ΝΑ ΘΕΜΕΛΕΙΏΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΌ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΉΣ ΙΣΌΤΗΤΑΣ

Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση -Αυτονομία- Άμεση Δημοκρατία-Ομοσπονδιακός Κοινοτισμός

Τον Μάιο του 2020, μια ομάδα περισσότερων από 1.100 υποστηρικτών της «Αποανάπτυξης», υπέγραψε ένα μανιφέστο καλώντας τις κυβερνήσεις να αδράξουν την ευκαιρία και να στραφούν προς ένα «ριζικά διαφορετικό είδος κοινωνίας, αντί να προσπαθούν απεγνωσμένα να θέσουν ξανά σε λειτουργία την «καταστροφική ανάπτυξη». Η Συνδημία του κοροναϊού δείχνει ότι θα χρειασθεί να γίνουν μεγάλες αλλαγές, αν δεν θέλουμε να πάμε στην κατάρρευση! Ειδικά για την μετά-COVID Ελλάδα: Για να ξεφύγει η χώρα από τη μέγγενη των χρεών, από την φτωχοποίηση και το πολιτισμικό αδιέξοδο, καθώς και από την κατάθλιψη και την μεμψιμοιρία στην οποία έχει πέσει ο πληθυσμός της-ιδίως μετά το σοκ της πανδημίας και τον εγκλεισμό του στα σπίτια- θα χρειασθεί, μετά το πέρασμα της καταιγίδας, να αναπτερωθεί το ηθικό του μέσα από μια στροφή προς μια ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση . Εφαλτήρας μπορεί να γίνει ο αγροδιατροφικός τομέας και στη συνέχεια ο μεταποιητικός ένδυσης- υπόδησης, ο ενεργειακός και ο ήπιος ποιοτικός τουρισμός να την συμπληρώσουν. Είναι μια εναλλακτική στη σημερινή κυρίαρχη κατεύθυνση, που δεν χρειάζονται κεφάλαια, ξένες επενδύσεις, χωροταξικά σχέδια, υπερτοπικές συγκεντρώσεις, μεγαλεπήβολα και εξουθενωτικά μεγέθη και ρυθμούς. Η κατεύθυνση της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης -Αυτονομίας- Άμεσης Δημοκρατίας-Ομοσπονδιακού Κοινοτισμού θα μπορούσε να είναι η διέξοδος για την χώρα, στην μετά-COVID εποχή!

Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2013

Μεταλλαγμένα εργασιακά καθεστώτα και η δυνατότητα κοινών αντιστάσεων

 
Bild
Η ψήφιση του τελευταίου (μέχρι το επόμενο) φοροληστρικού νομοσχεδίου στις 11 Γενάρη 2013 και οι διάφορες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, ερμηνευτικές εγκύκλιοι, ΠΟΛ κ.λπ. που ήρθαν από τις αρχές του χρόνου να εξειδικεύσουν και να εφαρμόσουν τα μέτρα του τρίτου Μνημονίου που πέρασαν τον Νοέμβριο του 2012 απέδειξαν ακόμα και στις πέτρες τον μακρόπνοο «αναπτυξιακό» στόχο των κυβερνώντων: να μετατρέψουν τον κόσμο της εργασίας σε ένα όσο γίνεται πιο φθηνό και απροστάτευτο εργατικό δυναμικό, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ασφάλιση, χωρίς επιδόματα, χωρίς έστω αυτή την τυπική ιδιότητα του εργαζόμενου ή του ανέργου – μια ανερμάτιστη μάζα εξατομικευμένων «εφέδρων» που άλλοτε θα δουλεύουν, άλλοτε όχι, άλλοτε θα επιβιώνουν, άλλοτε όχι, πάντα όμως σύμφωνα με τις ανάγκες και τις προδιαγραφές των εγχώριων και διεθνών αφεντικών, τις οποίες θα συντονίζουν και θα επιβάλλουν οι εγχώριοι και διεθνείς κυβερνητικοί θεσμοί....
 

Όταν ο θάνατος, η καταστροφή του περιβάλλοντος και η αδικία γίνονται νόμος, τότε η αντίσταση και ο αγώνας για τη γη και την ελευθερία γίνονται καθήκον



Ο αγώνας ενάντια στα μεταλλεία στη Χαλκιδική δεν ξεκινάει τώρα που τον θυμήθηκαν τα δελτία των 8. Πρόκειται για έναν πολύχρονο, μαζικό και πολύμορφο κοινωνικό αγώνα, που η εκάστοτε έκφραση και έντασή του καθορίζεται από τις συνθήκες μέσα στις οποίες συντελείται. Άλλοτε περιλαμβάνει πορείες στο χωριό ή στο βουνό, άλλοτε αποκλεισμούς δρόμων και άλλοτε καταστροφές των εγκαταστάσεων της εταιρείας, όπως αυτή που έγινε τα ξημερώματα της Κυριακής 17/2/2013, στο εργοτάξιο της Ελληνικός Χρυσός, στην τοποθεσία Σκουριές του όρους Κάκαβος στη Μ.Παναγιά Χαλκιδικής. Από την Κυριακή μέχρι και σήμερα, οι δυνάμεις καταστολής, στο πλαίσιο του δόγματος της μηδενικής ανοχής, και χρησιμοποιώντας μεθόδους αντιποίνων, εισβάλλουν βίαια σε σπίτια και καφενεία και προσαγάγουν αγωνιζόμενους κατοίκους, βάσει υποδείξεων της εταιρείας, στοχεύοντας κατά προτεραιότητα σε μέλη των επιτροπών αγώνα. Τους κρατούν αδικαιολόγητα στην ασφάλεια, χωρίς να επιτρέπουν την παρουσία δικηγόρων, προσπαθώντας να τους εκφοβίσουν και να θίξουν την αξιοπρέπειά τους και πραγματοποιούν λήψη γενετικού υλικού (DNA), χωρίς να έχουν καν απαγγελθεί κατηγορίες. Στο ίδιο πλαίσιο, έχουν προσαγάγει και αλληλέγγυους, με πρόφαση τη συμμετοχή τους σε προηγούμενες κινητοποιήσεις στην περιοχή.
Η επιθετική αυτή στάση του κράτους αποσκοπεί προφανώς στο φακέλωμα των αγωνιζόμενων και στην τρομοκράτηση όσων τάσσονται ενάντια στις μεταλλευτικές δραστηριότητες στην περιοχή, προκειμένου να καμφθεί κάθε αντίσταση και να αποφευχθεί η διάχυση του αγώνα έξω από τα στενά πλαίσια της περιοχής. Προσάπτοντας μάλιστα κατηγορίες περί ηθικής αυτουργίας, οι οποίες, στην προκειμένη περίπτωση, αποτελούν ξεκάθαρες φρονηματικές διώξεις, επίκαιρες πλέον στην εποχή της τρομοκρατίας όπου ζούμε, η εξουσία ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην αέναη προσπάθεια της να καταστείλει τους κοινωνικούς αγώνες. Διαφαίνεται πια καθαρά ότι συνιστά ποινικό αδίκημα για τη δημοκρατία τους ακόμα και το να εκφράζεις ελεύθερα τη γνώμη σου και την αντίθεση σου σε καταστροφικά έργα που έχουν άμεσες συνέπειες όχι μόνο για τη φύση αλλά και για την ίδια τη ζωή.
Ταυτόχρονα, ως πιστά εργαλεία της εξουσίας και προκειμένου να προστατέψουν τα συμφέροντα των αφεντικών (τους), τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης επιχειρούν τον τελευταίο καιρό να μετατοπίσουν την προσοχή σε μια κουβέντα περί βίας και ανομίας, στήνοντας παράλληλα ένα πολυδιάστατο επικοινωνιακό παιχνίδι, με σκοπό την προπαγάνδιση για τα υποτιθέμενα οφέλη της επένδυσης. Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζουν τα κοινωνικά τμήματα που αγωνίζονται ενάντια στην υλοποίηση του έργου ως αντιδραστικές μειοψηφίες και τους αγώνες τους ως αποσπασματικούς, ή/και ως ξενόφερτη βία, συνεχίζοντας να αποκρύπτουν το περιβαλλοντικό και κοινωνικό έγκλημα που ήδη συντελείται στην περιοχή από το σκάνδαλο της μεταβίβασης των μεταλλείων Κασσάνδρας μέχρι και σήμερα. Ένα έγκλημα που καταδεικνύεται από αντίστοιχα παραδείγματα σε Τουρκία, Φιλανδία, Στρατώνι, κ.α. και από τις πολυάριθμες – τεχνηέντως αποσιωπημένες – επιστημονικές μελέτες που τονίζουν κατηγορηματικά την έκταση των μη αναστρέψιμων επιπτώσεων που θα επιφέρουν οι μεταλλευτικές δραστηριότητες στο περιβάλλον και κατ’ επέκταση σε όλες τις παραγωγικές δραστηριότητες που αναπτύσσονται στην περιοχή.
Βέβαια, η συμπαιγνία κράτους, κεφαλαίου και ΜΜΕ έχει δείξει το πρόσωπό της ήδη από το Μάρτιο του 2012, όταν η τραμπούκικη επίθεση μισθοφόρων της εταιρείας σε αγωνιζόμενους κατοίκους, που είχε ως αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς, αλλά και την καταστροφή – με εμπρησμό – του φυλακίου αγώνα στις Σκουριές, έστρωσε το δρόμο για την εγκατάσταση της εταιρείας στο βουνό. Καθόλη τη διάρκεια του περασμένου χρόνου, η δραστηριότητα της εταιρείας προστατευόταν τόσο από πρωτοφανή μεγέθη δυνάμεων καταστολής και εταιρείες σεκιούριτι, όσο και από τη σιωπή των καθεστωτικών ΜΜΕ, που έχουν φιμώσει τη φωνή των τοπικών αντιστεκόμενων κοινωνιών και αποκρύψει τις πολυάριθμες δράσεις ενός μαζικού κινήματος, ακόμα και στις περιπτώσεις που η βία κράτους-εταιρείας ήταν τέτοιου μεγέθους που από τύχη δεν προκάλεσε θάνατο (πλαστικές σφαίρες, δακρυγόνα σε ευθεία βολή ή ρίψη μέσα σε αυτοκίνητα, ξυλοδαρμοί).
Η παραπληροφόρηση και η εντεινόμενη καταστολή δεν πρόκειται να κάμψει τον αγώνα των αντιστεκόμενων κατοίκων. Είναι γνωστές πλέον οι πρακτικές της κρατικής τρομοκρατίας, της αστυνομικής βίας, της φίμωσης και ποινικοποίησης κάθε μορφής διαμαρτυρίας. Γι αυτό και η αγριότητα των διώξεων είναι αναμενομένη και δεν μας τρομοκρατεί. Στεκόμαστε αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι στον αγώνα των κατοίκων ενάντια στα μεταλλεία, που αρνείται να υποταχθεί στην καπιταλιστική λογική της αστικής ευτυχίας, χωρίς να διαπραγματευόμαστε τη νομιμότητα του, όπως αυτή ορίζεται στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας, γιατί μας αρκεί ότι είναι δίκαιος!
Ο αγώνας ενάντια στο χρυσό θάνατο συνεχίζεται…
…μέχρι τον αποχαρακτηρισμό της περιοχής από μεταλλευτική και την αποκατάστασή της
Θα είμαστε τμήμα του αγώνα, όποια μορφή και αν αυτός παίρνει
Άλλωστε, τα άσχημα εργοτάξια…όμορφα καίγονται

 Ανοιχτό Συντονιστικό Θεσσαλονίκης ενάντια στα μεταλλεία χρυσού

website: nogoldthess.espivblogs.net
twitter: nogoldthess

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2013

Αγωνιζόμαστε για το χρυσάφι του τόπου μας

 
Bild Η μεγαλειώδης συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά των μεταλλείων στις Σκουριές που είχε ένταση και παλμό, πραγματοποιήθηκε στην Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής. Κατόπιν αιτήσεως των κατοίκων, κύριος και πρώτος ομιλητής είχε ορισθεί ο αγωνιστής Αρχιμανδρίτης π. Χριστόδουλος, Πνευματικός και εφημέριος του Ησυχαστηρίου “Παναγία, η Φοβερά Προστασία”, που εδρεύει στην Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής. Ο κόσμος παρ’ ότι η ομιλία του ήταν μακροσκελής, τον παρότρυνε να συνεχίσει.  Αξίζει να τη διαβάσετε:

Κάτοικοι της Μεγ. Παναγίας και της Ιερισσού με παρακάλεσαν να μιλήσω σήμερα στην αγάπη σας και, αφού προηγουμένως έθεσα το θέμα στην Γεροντική Σύναξη του Ησυχαστηρίου, έκανα υπακοή...

Περισσότερα

Σπίτια με χώμα και νερό με ελάχιστο κόστος

 
Bild
Χτίζουν μόνοι τους ασφαλή σπίτια από χώμα, άχυρο και νερό σε περιοχές εκτός πόλης…  με χαμηλό κόστος και όλες τις ανέσεις! Αρχιτέκτονες, μηχανικοί και περίπου 1.000 εθελοντές ενώνουν τα χέρια τους και κατασκευάζουν κύριες κατοικίες ή εξοχικά με υλικά της φύσης και σχεδόν ανέξοδα.

Σκοπός τους να εκπαιδεύσουν δωρεάν κάθε εθελοντή για την αρχαία τεχνική της «φυσικής κατασκευής» ή αλλιώς του «κομπ», ώστε να χτίσει τη δική του κατοικία μαζί με την οικογένεια του...

Eνώ η Ελλάδα παραμένει στο σκληρό ευρώ, ακόμα και η Μεγάλη Βρετανία προχωρά στην υποτίμηση της στερλίνας


Του Λουκά Ελευθερίου


Ακόμα και οι πιο νεοφιλελεύθερες και θατσερικής καταγωγής κυβερνήσεις, όπως του Κάμερον στη Μ. Βρετανία, αναζητούν διέξοδο από την κρίση τους – πολύ μικρότερης έντασης από της Ελλάδας, τηρουμένων των αναλογιών – προχωρώντας σε κεϊνσιανού χαρακτήρα κινήσεις, όπως η υποτίμηση του νομίσματος και η ενίσχυση των δημόσιων επενδύσεων.

Στη συνάντησή του αυτές τις μέρες με την Επιτροπή Νομισματικής Πολιτικής ο Διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας ζήτησε να γίνουν δύο κινήσεις. Πρώτο, να αυξηθεί άμεσα η κυκλοφορία της στερλίνας κατά 25δις προκειμένου να γίνει αγορά χρεογράφων, παίρνοντας υπόψη τις μεγάλες πια δυσκολίες των βρετανικών επιχειρήσεων. Μέσω της υποτίμησης της λίρας, που αναμένεται να προκύψει, να διευκολυνθεί έτσι η άνοδος της εξαγωγικής ικανότητας του Ηνωμένου Βασιλείου, η διεθνής ζήτηση για βρετανικά προϊόντα, ώστε να συμβάλλει στην επανεξισορρόπηση της οικονομίας.
Και δεύτερο, να ενισχυθεί η πλευρά της προσφοράς, μέσω επενδύσεων, αυτή τη φορά όχι μόνο με την ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα, σύμφωνα με το θατσερικό μοντέλο, αλλά και με ουσιαστική αύξηση των δημοσίων επενδύσεων.
Το ποσοστό κέρδους για τη βρετανική βιομηχανία ήταν 4,7% στα τέλη του 2012, ενώ για τις επιχειρήσεις υπηρεσιών, που λειτουργούν σε λιγότερο διεθνοποιημένο περιβάλλον κι έτσι αξιοποιούν περισσότερο την εσωτερική αγορά, ήταν τέσσερις φορές παραπάνω, 16,9%. Με την υπερτιμημένη λίρα, σε ένα πλαίσιο μάλιστα αποδυνάμωσης της διεθνούς ζήτησης, η υποτίμηση είναι το βασικό μέσο για την ανάκαμψη των βρετανικών εξαγωγών.
Η δυνατότητα της Βρετανίας να δημιουργεί διακυμάνσεις στο νόμισμά της, και να μη δεσμεύεται από ένα καθορισμένο από τη Γερμανία σκληρό ευρώ, θεωρείται κι ως ένας από τους λόγους που τα επιτόκια των δημοσίων ομολόγων της έχουν μείνει εξαιρετικά χαμηλά σε σύγκριση με το μέγεθος της κρίσης της βρετανικής οικονομίας, σε αντιδιαστολή με αυτό που γίνεται με την Ιταλία και την Ισπανία. ΄
Από την άλλη πλευρά στην επιδείνωση της βρετανικής οικονομίας μεγάλο ρόλο έχει παίξει η μεγάλη μείωση των δημοσίων επενδύσεων. Από 3,5% του ΑΕΠ που ήταν το 2009-10, περιορίσθηκε σχεδόν στο ένα τρίτο, στο 1,1%. Για αυτό και ακούγονται συνεχώς φωνές για την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων, όπως από τη μελέτη που έκανε η Lombard Street Research. Γιατί τελικά τα δημοσιονομικά μέτρα και η λιτότητα, παρά τα πολύ χαμηλά επιτόκια, έφεραν το παραγωγικό πάγωμα, τη μείωση του δανεισμού των βιομηχανικών επιχειρήσεων, την κάμψη.
Η κυβέρνηση Κάμερον είναι μια από τις πιο αντιδραστικές κυβερνήσεις στην Ευρώπη. Είναι πολύ πιθανό να μη κάνει ούτε καν τα βήματα που ζητάει η Τράπεζα της Αγγλίας, η London School of Economics και τόσοι άλλοι. Και μιλάμε για την υποτίμηση του νομίσματος, τη χαλάρωση της αντιπληθωριστικής και της περιοριστικής δημοσιονομικής πολιτικής, την αύξηση της επενδυτικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένης του δημοσίου. Δηλαδή για κινήσεις νεοκεϊνσιανής επινόησης, εντελώς μακριά από την ιδέα δομικών μεταρρυθμίσεων σε όφελος και των εργαζομένων και της οικονομίας της χώρας.
Έστω και ένας τέτοιος διάλογος, στην Ελλάδα, που πλήττεται από μια από τις μεγαλύτερες υφέσεις παγκοσμίως από την εποχή του 1929, είναι σχεδόν απαγορευμένος και παράνομος. Αυτό έχει επιδιώξει η τρικομματική κυβέρνηση, με την πλήρη συνδρομή της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μέσα από το κοινό και επίσημα εκφρασμένο και από τους δύο δόγμα «η έξοδος από το ευρώ είναι εθνική καταστροφή».
Μια τέτοια στάση τους είναι ιδιαίτερα αρνητική και επιθετική προς τις δυνάμεις που επιδιώκουν την σωτηρία μέσα από ένα ριζοσπαστικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας. Περιορίζουν τον διάλογο μέσα στα δεδομένα, τις συντεταγμένες και τα πλαίσια της Ευρωζώνης όπου αποκλείεται κάθε τομή προωθητικού, κι επομένως αντικαπιταλιστικού, χαρακτήρα. Κι όχι μόνο αυτό. Φτάνουν στα άκρα. Εξαιρώντας τη νομισματική πολιτική από κάθε δυνατότητα αλλαγής, ουσιαστικά απαγορεύουν ακόμα και τη συζήτηση για τη λήψη κεϊνσιανών μέτρων στα πλαίσια του συστήματος για την ισοτιμία, τη ζήτηση, τις επενδύσεις, παρότι βέβαια αυτά από μόνα τους, χωρίς δομικές αλλαγές ιδιαίτερα σε σχέση με το ρόλο του δημοσίου και το κοινωνικό κράτος, είναι ανίκανα να δώσουν απαντήσεις σε μια κρίση με τέτοιο βάθος, όπως στην Ελλάδα σήμερα.

Το ΔΝΤ και η τραγική μοναξιά της Ελλάδα


 To www.tometopo.gr παρουσιάζει έξι διαγράμματα από την πολυσέλιδη πρόσφατη Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την κατάσταση στην Ελλάδα, που αποτελεί ομολογία του φυσικού και ηθικού συναυτουργού – μαζί με την Ευρωζώνη – για το έγκλημα του σε βάρος της χώρας μας.
  (Μπορείτε  να κάνετε κλικ πάνω στις εικόνες για να φαινονται καθαρά τα διαγράμματα.)
 Το πρώτο διάγραμμα εκφράζει παραστατικά την τραγική μοναξιά της Ελλάδας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με το βαθμό της παρακμής που έχει φτάσει.
 Το σχέδιο αυτό παρουσιάζει ταυτόχρονα τις αλλαγές και στο ΑΕΠ και στους μισθούς στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης την περίοδο μεταξύ 2008 και 2012. Αριστερά της κάθετης γραμμής είναι οι χώρες που έχουν πτώση στο ΑΕΠ τους, δεξιά αυτές που έχουν αύξηση. Κάτω από την κάθετη γραμμή είναι οι χώρες που έχουν μείωση των μισθών των εργαζομένων, πάνω αυτές που έχουν άνοδο. Η μοναχική θέση της Ελλάδας με κατακόρυφη μείωση και του ΑΕΠ και των μισθών μιλάει από μόνη της για την ακραία απτυχία και του ΔΝΤ και της Ευρωζώνης που αυτά τα χρόνια κυβερνούν την Ελλάδα. Αξιοσημείωτο είναι ότι σε αυτή την πενταετία της μεγάλης κρίσης την καλύτερη επίδοση – πρώτη στη μεγέθυνση του ΑΕΠ, δεύτερη στις μισθολογικές αυξήσεις - έχει μια χώρα εκτός Ευρωζώνης, η Πολωνία. Ακολουθείται από τη Σουηδία – μια χώρα εκτός Ευρωζώνης, και οι δύο σε μεγάλη απόσταση από τις άλλες.. Πρώτη στην αύξηση μισθών, αν και με μικρή πτώση του ΑΕΠ της η Βουλγαρία – μια χώρα επίσης εκτός Ευρωζώνης.

 Η κατάρρευση του ΑΕΠ της Ελλάδας

 Η πλήρης διάψευση των εκτιμήσεων του ΔΝΤ για την εξέλιξη του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος. Η μπλε γραμμή είναι η πραγματική κατάρρευση του ΑΕΠ. Η κόκκινη διακεκομμένη γραμμή είναι η «ενδεχόμενη» κατά τις προηγούμενες εκτιμήσεις του ΔΝΤ. Συνολικά μέσα σε αυτό το διάστημα υπάρχει μια πτώση του ΑΕΠ κατά 20% περίπου. Το ΔΝΤ αποδίδει αυτή την εξέλιξη στην αβεβαιότητα, την παύση των κυβερνητικών πληρωμών, την έλλειψη ρευστότητας, την πτώση του διαθέσιμου εισοδήματος, την απότομη μείωση των μισθών.




 Η κατάρρευση των μισθών
 


Το διάγραμμα δείχνει μια μείωση κατά 25% των μισθών μεταξύ 2009 και 2012. Το ΔΝΤ ομολογεί πως κι εδώ έπεσε έξω στις προβλέψεις του.




  Η κατάρρευση των καταθέσεων

 Το διάγραμμα αυτό παρουσιάζει την απότομη καθοδική πορεία των ιδιωτικών καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζας.






Οι νέες προβλέψεις του ΔΝΤ για την εξέλιξη του ΑΕΠ, που το ΔΝΤ σπεύδει προκαταβολικά να δικαιολογήσει τη μελλοντική τους διάψευση.

 Το ενδιαφέρον σε αυτό το διάγραμμα είναι η εκτίμηση για τη χρονική στιγμή της αναστροφής της ύφεσης. Με βάση το ως σήμερα πρόγραμμα του ΔΝΤ προβλέπονταν στα μέσα του 2013 (κόκκινη διακεκομμένη γραμμή). Με βάση τη σημερινή προβολή του (projection) προβλέπεται για τα μέσα του 2014. Για καλό και για καλό όμως και για να αποφύγει την πλήρη γελοιοποίηση θέτει και το ενδεχόμενο (potential) κακό σενάριο για τα τέλη του 2015. Κι έχει ο Θεός.



 Το πρωτογενές πλεόνασμα δεν γλυτώνει από τα χρέη χωρίς ανάπτυξη

Ο πίνακας αυτός έχει ένα περίεργο ενδιαφέρον. Δείχνει τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είχαν τη μεγαλύτερη διάρκεια πρωτογενών πλεονασμάτων (δεν υπολογίζονται δηλαδή οι τοκοχρεωλυτικές τους υποχρεώσεις) στον κρατικό προϋπολογισμό τους. Το εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι τέταρτη στη σειρά έχει την Ελλάδα την περίοδο 1994 – 2000, που ανήκει στη φάση της συνεχούς διόγκωσης του χρέους. Αυτό επιβεβαιώνει την εκτίμηση ότι η το πρωτογενές πλεόνασμα – που το εμφανίζουν από μόνο του σαν τη μαγική στιγμή της σωτηρίας - χωρίς ανάπτυξη είναι ανίκανο να αναστρέψει τη διόγκωση του χρέους.