Η Αρκτική απειλείται από τις γεωτρήσεις πετρελαίου, τη βιομηχανική αλιεία και τον πόλεμο.

Η Αρκτικη λιωνει.  Τα τελευταία 30 χρόνια, έχουμε χάσει τα 3/4 του πάγου που επιπλέει στην κορυφή του κόσμου.

Για περισσότερα από 800.000 χρόνια, ο πάγος αποτελούσε ένα από τα μόνιμα χαρακτηριστικά του Αρκτικού Ωκεανού. Εξαιτίας της εμμονής μας στα βρώμικα ορυκτά καύσιμα, ο πάγος λιώνει και στο κοντινό μέλλον η Αρκτική κινδυνεύει να μείνει χωρίς πάγο για πρώτη φορά από τότε που οι άνθρωποι εμφανίστηκαν στη Γη. Αυτό θα ήταν καταστροφικό, όχι μόνο για τους κάτοικους, τις πολικές αρκούδες, τις φάλαινες, τους θαλάσσιους ίππους και τα άλλα είδη που ζουν εκεί, αλλά και για εμάς τους ίδιους. Ο πάγος της Αρκτικής αντανακλά μεγάλο μέρος της ηλιακής ακτινοβολίας στο διάστημα και διατηρεί ολόκληρο τον πλανήτη μας δροσερό, σταθεροποιώντας το κλίμα, στο οποίο βασιζόμαστε για να καλλιεργήσουμε την τροφή μας. Η προστασία των πάγων σημαίνει προστασία όλων μας.

Τα αρκτικά κράτη προετοιμάζονται για πιθανή σύγκρουση στην Αρκτική.

«Όπως αποκαλύπτει το Wikileaks, οι ΗΠΑ μίλησαν για «αύξηση των στρατιωτικών απειλών στην περιοχή της Αρκτικής» και η Ρωσία προβλέπει «ένοπλη επέμβαση» στο μέλλον». Η απειλή ενός μελλοντικού πολέμου στην Αρκτική είναι πραγματική. Οι χώρες γύρω από την Αρκτική αγοράζουν υποβρύχια, μαχητικά αεροσκάφη και πυρηνοκίνητα παγοθραυστικά, προκειμένου να υπερασπιστούν τις κυριαρχικές τους βλέψεις με βία. Tόσο η Ρωσία, όσο και η Νορβηγία έχουν ανακοινώσει «Αρκτικά Τάγματα» προκειμένου να αγωνιστούν για τα εθνικά τους συμφέροντα. Μαζί με την αυξανόμενη στρατικοποίηση της περιοχής, έξι χώρες προσπαθούν να αρπάξουν τμήματα της Αρκτικής, συμπεριλαμβανομένου του Βόρειου Πόλου, ως εθνική τους επικράτεια. Αυτή η περιοχή σήμερα ανήκει σε όλους μας. Πρέπει να την προστατεύσουμε.

Μια καινούρια μάχη για την εξεύρεση πετρελαίου ξεκινά στην Αρκτική. Η Shell, η BP, η Exxon, η Gazprom και άλλες εταιρείες, δεν έχουν πρόβλημα να προκαλέσουν μία πετρελαιοκηλίδα στην Αρκτική, μόνο και μόνο για να βρουν πετρέλαιο ικανό να καλύψει τις ανάγκες μόλις 3 ετών.

Οι ίδιες οι εταιρείες βρώμικης ενέργειας που προκάλεσαν το λιώσιμο των πάγων στην Αρκτική, ψάχνουν πώς θα επωφεληθούν από αυτό. Έχουν βάλει στόχο τα πετρελαϊκά κοιτάσματα της Αρκτικής προκειμένου να αποκομίσουν 90 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου. Αυτό σημαίνει πολλά χρήματα για τις εταιρείες, αλλά για τον υπόλοιπο κόσμο ισοδυναμεί με μόλις 3 χρόνια πετρελαίου. Εμπιστευτικά κυβερνητικά έγγραφα αναφέρουν ότι η αντιμετώπιση πετρελαιοκηλίδας στα παγωμένα νερά είναι «σχεδόν αδύνατη» και αναπόφευκτα λάθη θα μπορούσαν να καταστρέψουν το εύθραυστο περιβάλλον της Αρκτικής. Για την εξόρυξη πετρελαίου στην Αρκτική, οι εταιρείες πετρελαίου πρέπει να σύρουν τα παγόβουνα μακριά από τις πλατφόρμες εξόρυξης και να χρησιμοποιήσουν τεράστιους σωλήνες με ζεστό νερό για να λιώσουν τον πάγο. Αν τους αφήσουμε να το κάνουν αυτό, η πρόκληση μιας τεράστιας πετρελαιοκηλίδας, είναι απλά θέμα χρόνου. Είδαμε τη μεγάλη καταστροφή που προκάλεσε η BP στον κόλπο του Μεξικού. Δεν μπορούμε να αφήσουμε κάτι αντίστοιχο να συμβεί και στην Αρκτική.

Μηχανότρατες βιομηχανικής κλίμακας έχουν αρχίσει να καταστρέφουν τη θαλάσσια ζωή στην Αρκτική.

Οι ντόπιοι, εδώ και χιλιάδες χρόνια, ψαρεύουν με βιώσιμο τρόπο, αλλά θα βρεθούν σε σοβαρό κίνδυνο αν αφήσουμε τη βιομηχανική αλιεία να εκμεταλλευτεί τον Ατλαντικό Ωκεανό. Χρειαζόμαστε την απαγόρευση της καταστροφικής αλιείας στα νερά της Αρκτικής.

Δεν υπάρχει καμία κυβέρνηση ή στρατός για την προστασία της Αρκτικής, μόνο οι χώρες και οι εταιρείες που σχεδιάζουν να την κατακερματίσουν.

Βοήθησέ μας να τοποθετήσουμε μία Σημαία του Μέλλοντος στο Βόρειο Πόλο. Είμαστε 7 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο. Η Αρκτική είναι πολύτιμη για όλους μας: με την αντανάκλαση της ηλιακής ακτινοβολίας στον πάγο, η Αρκτική καθορίζει τις καιρικές συνθήκες και το φαγητό που καλλιεργούμε και τρώμε.

Την ίδια στιγμή, η Αρκτική αποτελεί την πρώτη γραμμή στον αγώνα της ανθρωπότητας ενάντια στις κλιματικές αλλαγές, με τη θερμοκρασία να αυξάνεται δυο φορές πιο γρήγορα από οπουδήποτε αλλού. Σταματώντας την παράλογη κούρσα πετρελαίου στην Αρκτική βρισκόμαστε πιο κοντά σε μία πραγματική Ενεργειακή Επανάσταση, που θα τροφοδοτήσει το μέλλον των παιδιών μας με 100% καθαρή ενέργεια.

Ξέρουμε ότι ερχόμαστε αντιμέτωποι με τα πιο ισχυρά κράτη του πλανήτη. Μαζί όμως έχουμε κάτι πιο ισχυρό από οποιαδήποτε στρατιωτική δύναμη και οποιοδήποτε οικονομικό προϋπολογισμό εταιρείας. Το κοινό μας ενδιαφέρον για τον πλανήτη που θα αφήσουμε στα παιδιά μας ξεπερνά τα σύνορα που μας χωρίζουν και μας καθιστά την πιο ισχυρή δύναμη. Αυτός είναι ο λόγος που θα τοποθετήσουμε το όνομά σου -και ένα εκατομμύριο άλλα- στο Βόρειο Πόλο, μαζί με μία Σημαία για το Μέλλον. Θα δείξει ότι το κοινό μας όραμα για έναν πράσινο, ειρηνικό και υγιή πλανήτη εξαρτάται από την προστασία της πολύτιμης Αρκτικής.

Αλλά η Σημαία είναι μονάχα ένα σύμβολο. Θα μεταφέρουμε τη φωνή σου στους πολιτικούς ηγέτες σε όλο τον κόσμο και θα τους ζητήσουμε να πάρουν θέση για την Αρκτική. Και όσο θα γινόμαστε όλο και περισσότεροι, θα απαιτήσουμε από τα Ηνωμένα Έθνη μία παγκόσμια συμφωνία που θα προστατεύει την Αρκτική.

Πριν από 30 χρόνια, ξεκινήσαμε μια παρόμοια εκστρατεία για την προστασία της Ανταρκτικής. Ως αποτέλεσμα, δημιουργήσαμε ένα παγκόσμιο πάρκο προστασίας γύρω από τον Νότιο Πόλο.

Τώρα, η Αρκτική μας χρειάζεται.

Για να σώσουμε την Αρκτική πρέπει να δράσουμε σήμερα. Πάρε θέση τώρα.

Αλλάζουν οι συνήθειες, αυξάνεται (εξ ανάγκης) η οικολογική συνείδηση

Η οικονομία πολλές φορές αποδεικνύεται οικολογική. Το τελευταίο διάστημα πολλοί είναι εκείνοι που έχουν αποκτήσει «οικολογική συνείδηση» στην προσπάθειά τους να περιορίσουν τους λογαριασμούς κοινής ωφελείας και τα υπόλοιπα έξοδά τους.

«Το βασικότερο, όπως διαπιστώνουμε σήμερα, είναι ότι παλαιότερα δεν μας ένοιαζε τι είναι αυτό που καταναλώνουμε, πώς λειτουργούν οι διάφορες συσκευές και τι πετάμε στα σκουπίδια. Σήμερα, ακόμα και 20 ευρώ λιγότερα στον λογαριασμό του ρεύματος, μας κάνει διαφορά», λέει στην «Κ» η συνταξιούχος Εφη Παπαδοπούλου. 

Κάτω από τον πάγκο της κουζίνας της μας δείχνει μερικά μπουκάλια μπίρας του συζύγου της. «Αγοράζεις μόνο το περιεχόμενο, τα μπουκάλια επιστρέφονται και τελικά σου βγαίνει φθηνότερα», εξηγεί. Οι μπαταρίες που χρησιμοποιεί στο τηλεχειριστήριο είναι επαναφορτιζόμενες, λιγότερο βολικές, αλλά πιο οικονομικές. Μερικές τροποποιήσεις στο μπάνιο της μείωσαν την κατανάλωση του νερού (κυρίως στο καζανάκι).

«Το πιο σημαντικό είναι η σωστή διαχείριση των τροφίμων, ούτως ώστε να μην πετιούνται, όπως παλιότερα. Αγοράζω και μαγειρεύω όσο χρειάζεται για δύο άτομα, ενώ ψάχνω πλέον λύσεις για τη μετατροπή του χθεσινού φαγητού. Κάνω πίτες με τα μακαρόνια, ομελέτα με το ψητό κοτόπουλο και πατάτες. Θέλει φαντασία». Κάποιοι άλλοι έχουν προχωρήσει ένα βήμα παραπάνω, καλλιεργώντας μέρος των τροφίμων τους στις αυλές ή μεταποιώντας και επιδιορθώνοντας παλιά έπιπλα και άλλα αντικείμενα αντί να αγοράζουν καινούργια. «Εδώ και δύο χρόνια έχω αρχίσει να καλλιεργώ λαχανικά μόνος μου. Φέτος ετοιμάζω σύστημα υδρορροών το οποίο θα συγκεντρώνει νερό σε δεξαμενή για τα ποτιστικά του επόμενου καλοκαιριού», αναφέρει ο Βασ. Διαμαντίδης, ιδιωτικός υπάλληλος.

Μεγάλο ενδιαφέρον παρατηρείται τους τελευταίους μήνες και όσον αφορά τους τρόπους εξοικονόμησης ηλεκτρικού ρεύματος. «Φέτος σημειώθηκε πολύ μεγάλος περιορισμός της κατανάλωσης ενέργειας τον χειμώνα (αν και ήταν από τους πιο βαρείς των τελευταίων ετών) – γεγονός που οφείλεται προφανώς στην πτώση του εισοδήματος των νοικοκυριών. Ακριβώς αυτή η συγκυρία κάνει το μήνυμα της εξοικονόμησης ακόμα πιο επίκαιρο, δίδοντας έμφαση σε παρεμβάσεις εκεί ακριβώς που διαπιστώνεται σπατάλη και όχι σε κάθετες περικοπές», σχολιάζει στην «Κ» ο Μιχ. Προδρόμου, συνεργάτης της WWF σε θέματα κλιματικής αλλαγής και ενέργειας.

Τα μέτρα αυτά δεν είναι περίπλοκα. Για παράδειγμα, η καλή μόνωση του σπιτιού εξοικονομεί έως και 40% ενέργειας για θέρμανση, η τοποθέτηση σύγχρονων κουφωμάτων 20% εξοικονόμηση ρεύματος, αντικατάσταση του παλαιού ψυγείου με ένα που έχει σήμανση Α++ και καίει 40%-50% λιγότερο.

Η αντικατάσταση του κοινού λέβητα με συμπίεσης εξοικονομεί 15%-20% ενέργεια. Η αντικατάσταση 5 κοινών λαμπτήρων με λαμπτήρες εξοικονόμησης γλιτώνει περίπου 15 ευρώ τον χρόνο. Η τοποθέτηση ηλιακού θερμοσίφωνα προσφέρει δωρεάν νερό σχεδόν όλο τον χρόνο και η απόσβεση της εγκατάστασής του γίνεται σε 4-5 χρόνια. Ενα σύστημα φωτοβολταϊκών ισχύος 5kWp απαιτεί επιφάνεια 35-50m² κεραμοσκεπής, κοστίζει περίπου 20.000 και θα αποφέρει ετήσιο εισόδημα 3.000 - 4.000 ευρώ (απόσβεση σε περίπου επτά χρόνια). Οσον αφορά την ενεργειακή σήμανση και ορθή χρήση ηλ. συσκευών, μπορείτε να επισκεφθείτε τον διαδικτυακό τόπο του WWF (http://www.ecotopten.gr/).

Tου Κωστα Ονισενκο για την καθημερινή

Νέες Πολυδύναμες Καλλιέργειες: Ιπποφαές και Γκότζι

Τα τελευταία 4 χρόνια για το Ιπποφαές και τα τελευταία 2 χρόνια για το Γκότζι, επικρατεί μεγάλος ενθουσιασμός μεταξύ των Ελλήνων. Σε αυτό βοηθά και η οικονομική κρίση με το ανανεωμένο ενδιαφέρον για μια επιστροφή στο χωριό όπου υπάρχουν και κάποια χωράφια εγκαταλειμμένα ή νοικιαζόμενα που πολλοί σκέφτονται να τα αξιοποιήσουν με τις νέες καλλιέργειες.
Πρώτα-πρώτα επιτρέψτε μου να εκφράσω τον ενθουσιασμό μου για το ανανεωμένο ενδιαφέρον για την ύπαιθρο και την Ελληνική γεωργία. Εμείς που μελετούσαμε χρόνια τα προβλήματα του αγροτικού χώρου περιμέναμε μια τέτοια στροφή και την υποδεχόμαστε με ενθουσιασμό ως μια πολύ θετική εξέλιξη. Η Ελληνική γεωργία χρειαζόταν από χρόνια μια μετάγγιση σε νέα άτομα και προπαντός φροντίδες.
Για το Ιπποφαές έχουν γραφεί και κυκλοφορούν 2 βιβλία (ένα δικό μου) και για το Γκότζι κυκλοφόρησε ήδη το πρώτο βιβλίο με δική μου συγγραφή και πρωτοβουλία.
Ο κίνδυνος των εσφαλμένων φυτεύσεων και μάλιστα σε μεγάλες εκτάσεις και η επανάληψη του ίδιου σκηνικού που οδήγησε στο παρελθόν πολύ λίγους να ευημερήσουν και τους πολλούς να έχουν χάσει μερικές χιλιάδες ευρώ με οδήγησε στη συγγραφή των 2 βιβλίων και στην ενεργό συμμετοχή στην ενημέρωση με διαλέξεις και σεμινάρια των ενδιαφερόμενων να επενδύσουν στις νέες αυτές καλλιέργειες. Συχνά με ρωτούν και για πολλές άλλες καλλιέργειες. Δεν έχω ασχοληθεί και προς το παρόν δεν θα ασχοληθώ γιατί η ενασχόληση με αυτές τις δύο και μάλιστα με αυτοχρηματοδότηση υπερβαίνει τις οικονομικές και οργανωτικές μου δυνατότητες.
Στη ιστοσελίδα μας www.daoutop.gr έχει ήδη δημοσιευτεί η ανακοίνωση για τη διοργάνωση ενός σε-
μιναρίου κατάρτισης στην καλλιέργεια του Γκότζι. Στο σεμινάριο θα διδάξουν ο σ. Καθ. Γ. Δαουτόπουλος και οπολύπειρος φυτοπαθολόγος σε βιολογικά θέματα Γεωπόνος Δημ. Χαραντώνης.
Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στα Πεύκα της Θεσσαλονίκης (2ο χιλμ από την έξοδο της περιφερειακής για Ασβεστοχώρι) σε ιδιαίτερο κατάλληλο χώρο της φημισμένης Ταβέρνας ΚΟΡΥΦΗ και βέβαια θα ακολουθήσει στη λήξη του και γεύμα ενώ οι συζητήσεις θα συνεχιστούν πριν, κατά και
μετά το γεύμα.
Δηλώστε συμμετοχή και διασφαλίστε μια από τις περιορισμένες θέσεις που προσφέρονται.

Γεώργιος Α. Δαουτόπουλος, σ. Καθηγητής Γεωπονίας ΑΠΘ

Η Βιοποικιλότητα θυσιάζεται στο βωμό της παραγωγικότητας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΟΚΟΠΕΛΙ, 13/7/12

 

Το δικαστήριο αποκηρύσσει την Γενική  του Εισαγγελέα και το  Κοκοπελί 

Το δικαστήριο, με την  απόφαση του που εκδόθηκε χθες σχετικά με την υπόθεση Κοκοπελί –Βaumaux,  απονέμει  ολοκληρωτικό έπαινο στην ευρωπαϊκή νομοθεσία για τους σπόρους.

Όμως, στις 19 του περασμένου Γενάρη, η Γενική Εισαγγελέας του δικαστηρίου απέδωσε σε μας απόλυτο  δίκιο καθώς εκτίμησε ότι η υποχρεωτική εγγραφή όλων των σπόρων στον επίσημο κατάλογο ήταν δυσανάλογος και παραβίαζε, την ελευθερία της οικονομικής δράσης, την  απουσία διακρίσεων και την ελεύθερη διακίνηση των εμπορευμάτων (βλέπε τα συμπεράσματα της Εισαγγελέως).

Αυτή η απόλυτη αλλαγή πλεύσης μας δημιουργεί έκπληξη και ερωτηματικά.

Το δικαστήριο, με μια ανάλυση του θέματος εξαιρετικά επιφανειακή, με μια απόφαση που περισσότερο μοιάζει με δελτίο τύπου παρά με κρίση δικαστηρίου, δικαιολογεί την απαγόρευση του εμπορίου των σπόρων  παλιών ποικιλιών,  μέσω ενός στόχου που κρίνεται ανώτερος δηλαδή για μια «μεγαλύτερη αγροτική παραγωγικότητα»!

Αυτή η φράση, που επαναλαμβάνεται 15 φορές στο κείμενο της απόφασης, δείχνει την παντοδυναμία του προτύπου παραγωγικότητας. Είναι το  ίδιο πρότυπο που είχε επικρατήσει στο σχεδιασμό της νομοθεσίας τη δεκαετία του 1960 και διατηρεί ακόμα και σήμερα πλήρως τη θέση του. Επομένως η βιοποικιλότητα μπορεί να θυσιασθεί στο βωμό της παραγωγικότητας.

Αυτή η κατάσταση διαρκεί  50 χρόνια  και παρά το γεγονός, ότι αυτός ο τρόπος σκέψης μας έχει  οδηγήσει στην απώλεια του 75% της αγροτικής βιοποικιλότητας, δεν  έχει αλλάξει τίποτα. (βλέπε υπολογισμούς του Οργανισμού Γεωργίας του ΟΗΕ-FAO,σχετικά με τη βιοποικιλότητα).

Αν και το δικαστήριο αναφέρει τις παρεκκλίσεις που υποτίθεται ότι εισήχθησαν με την Οδηγία 2009/145 για τις «διατηρητέες ποικιλίες», η ανάλυση του σταματά στην ανάγνωση των τίτλων. Πώς οι δικαστές δεν θέλησαν να αναγνωρίσουν ότι οι προϋποθέσεις εγγραφής των διατηρητέων ποικιλιών στη πράξη παραμένουν οι ίδιες με εκείνες του επίσημου καταλόγου(1);  Παραδείγματος χάριν δεν προβλέπεται καμιά τροποποίηση  για το κριτήριο της ομοιομορφίας, το οποίο  είναι ιδιαίτερα προβληματικό για τις παλιές ποικιλίες.

Το δικαστήριο δεν διάβασε τις μαρτυρίες των ευρωπαίων συναδέλφων μας που έχουν αντιμετωπίσει αδυναμία εγγραφής των σπόρων τους σε αυτή τη λίστα;

Αυτή η οδηγία αποτελεί πραγματική παραπλανητική παγίδα, που το Κοκοπελί και πολλές άλλες οργανώσεις έχουν καταγγείλει.  Δεν στοχεύει  στο να επιτραπεί η εμπορική κυκλοφορία  των παλιών ποικιλιών ούτε  στη διατήρηση της βιοποικιλότητας των σπόρων.

Επιπλέον, αυτή η βιοποικιλότητα που έχει θρέψει τους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς για πολλούς αιώνες, γίνεται αντικείμενο της πιο μεγάλης υποψίας. Το δικαστήριο φθάνει μέχρι την αναφορά – δυο  φορές- ότι η νομοθεσία επιτρέπει την αποφυγή «της φύτευσης σπόρων δυνητικά επιβλαβών»

Αυτή η παρατήρηση είναι εντελώς λανθασμένη, καθώς όπως σωστά είχε αναφέρει η Γενική Εισαγγελέας,, η εγγραφή στον κατάλογο δεν στοχεύει στην προστασία των καταναλωτών από κάποιο κίνδυνο για την υγεία ή το περιβάλλον,  θέματα για τα οποία η νομοθεσία ουδεμία αναφορά κάνει!

Η ανωτέρω παρατήρηση είναι ιδιαίτερα ενοχλητική, όταν σκεφθεί κανείς ότι οι σπόροι του καταλόγου, ντυμένοι με παρασιτοκτόνα (Cruiser, Gaucho και άλλα με Régent), ή συνοδευόμενοι από πρόσθετα υλικά  θανατηφόρας χημείας, δηλητηριάζουν την βιόσφαιρα και τους πληθυσμούς εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια!

Το λόμπυ συμφερόντων της βιομηχανίας  σπόρων (European Seed Association) που φρόντισε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας να κάνει  γνωστή προς το δικαστήριο τη διαφωνία του με την άποψη της Γενικής Εισαγγελέως,  χαίρεται ιδιαίτερα  από αυτή την πλήρη ταύτιση απόψεων με το δικαστήριο (βλέπε το δελτίο τύπου και την επιστολή προς το δικαστήριο).

Οι άμεσοι αντίδικοι μας σε αυτή τη διαδικασία, δηλαδή η εταιρία Graines Baumaux αλλά επίσης η Γαλλική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο της ΕΕ, πρέπει επίσης να τρίβουν τα χέρια τους

Με αυτήν την απόφαση πέφτουν οι μάσκες: Το δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης  προστίθεται στην υπηρεσία της χημικής γεωργίας που φέρνει το θάνατο και της ιδεολογίας της, που φέρνει τη διαφθορά.

Και το Κοκοπελί, σε αντίθεση με αυτά που κυκλοφόρησαν τους τελευταίους μήνες δεν έχει κανένα κοινό συμφέρον με τη Μονσάντο και τους άλλους χημικούς σπόρο- βιομήχανους. Αυτοί οι φόβοι που εκφράσθηκαν από ορισμένους δεν ήταν παρά κακόβουλες φαντασιοπληξίες.

Όλα γίνονται κατανοητά από την εξέταση της συγκυρίας στα πλαίσια της οποίας ελήφθη  αυτή η απόφαση: Μια συνολική αναθεώρηση της νομοθεσίας που διέπει το εμπόριο σπόρων είναι σε εξέλιξη. Η διαδικασία έχει τοποθετηθεί υπό την αιγίδα  της βιομηχανίας σπόρων. Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεν έχουν κληθεί, οι οργανώσεις διάσωσης της βιοποικιλότητας, οι μικροί παραγωγοί, οι παθιασμένοι αγρότες και κηπουροί που σε ολόκληρη την Ευρώπη διατηρούν σιωπηρά πολύ περισσότερες ξεχασμένες ποικιλίες από όσες θα μπορούσε να περιλάβει ο κατάλογος των  ποικιλιών.

Μήπως  μέσα σε αυτό το πλαίσιο αναμένεται να υπάρξει  επαναπροσδιορισμός των στόχων του νομοθέτη; Οι βιομήχανοι σπόρων θα φροντίσουν να μην συμβεί.

Η Γαλλία σε αυτό το πλαίσιο έχει ιδιαίτερο ρόλο. Το Υπουργείο Γεωργίας έχει αποσπάσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με στόχο τη σύνταξη του προσχέδιου για το νόμο,  την κ. Ιζαμπέλ Κλεμέντ-Νισού μια συνεργάτιδα του GNIS(2)!  Φαίνεται ότι στους ευρωπαϊκούς  θεσμούς οι απαράδεκτες συγκρούσεις συμφερόντων δεν σοκάρουν κανένα….

Έτσι, η θηλειά σφίγγει και οι προοπτικές για τη βιοποικιλότητα δεν ήταν ποτέ τόσο μαύρες.

Και η οργάνωση Κοκοπελί που εδώ και 20 χρόνια φροντίζει με πάθος τη διατήρηση των σπόρων της  ευρωπαϊκής κληρονομιάς, ένα αγαθό κοινό για όλους, χωρίς οποιαδήποτε δημόσια επιδότηση, θα μπορούσε αύριο να εξαφανισθεί,  γιατί  ενοχλεί μια από τις πιο καλοστεκούμενες εμπορικές επιχειρήσεις και  δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον για μια «μεγαλύτερη αγροτική παραγωγικότητα». Αυτή η απόφαση μας αφήνει άναυδους και μας αγανακτεί.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ,  το Κοκοπελί έχει ανάγκη της ηθικής υποστήριξης του πληθυσμού. Γιατί δεν είναι αποδεκτό να απαγορεύονται οι παλιές ποικιλίες, η κληρονομιά των παππούδων μας!

Κάνουμε ταυτόχρονα έκκληση στην κυβέρνησή μας. Η Αριστερά, κατά τη διάρκεια των προηγουμένων  κυβερνήσεων της δεξιάς μας είχε επανειλημμένα πει ότι μπορούμε να βασιστούμε σε αυτή. Ήλθε η ώρα να κάνει πράξη  τις υποσχέσεις (αρχίζοντας από την αφαίρεση της εντολής από την κ. Κλεμέντ-Νισσού)!

 Κοκοπελί, 13 Ιουλίου 2012

(1)    Η οδηγία 2009/145 προβλέπει ότι τα κριτήρια διακριτότητας και σταθερότητας  μπορούν να παραμείνουν στην αρμοδιότητα του κράτους=μέλους, ενώ  αντίθετα» για την αξιολόγηση του κριτηρίου της ομοιομορφίας, εφαρμόζεται η οδηγία 2003/91/CE.

(2)    Το GNIS εκπροσωπεί τους επαγγελματίες σποροπαραγωγούς στη Γαλλία και επίσημα αναφέρει στον ιστότοπο του ως στόχο «την υπεράσπιση των συμφερόντων της βιομηχανίας σπόρων»

 Τι θέλουμε για τη  νομοθεσία και τις ρυθμίσεις:

O επίσημος κατάλογος είναι ο αποκλειστικός χώρος των ποικιλιών που προστατεύονται από τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, τα υβρίδια F1 που δεν αναπαράγονται. Ας παραμείνει ως έχει.

Επιθυμούμε να εξαιρεθούν από την εφαρμογή της νομοθεσίας για το εμπόριο σπόρων, όλες οι ποικιλίες παλιές και καινούριες που αποτελούν δημόσια ιδιοκτησία.

Δεν υπάρχει επίσημος κατάλογος για τα καρφιά και τις βίδες. Δεν υπάρχει λόγος να υποβάλουμε τους σπόρους σε μια προληπτική διαδικασία  εμπορικής διακίνησης μέσω καταλόγου,  όπως τα παρασιτοκτόνα ή τα φάρμακα.

Οι στόχοι της ποιότητας και της αξιοπιστίας στις εμπορικές συναλλαγές μπορούν εύκολα  να καλυφθούν από ρύθμιση στη βάση που θα βάζει ελάχιστα κριτήρια για την ποιότητα σε σχέση με την υγεία, για την βλαστικότητα και  την καθαρότητα της ποικιλίας.

 Τι ζητά η εταιρία  Graines Baumaux ;

O αντίδικός μας ενώπιον του δικαστηρίου του Νανσύ ζητά την καταδίκη του Κοκοπελί, την πληρωμή αποζημίωσης 100.000 ευρώ με τους τόκους, καθώς και την παύση όλων των δραστηριοτήτων της οργάνωσης. Για ενημέρωση αναφέρουμε ότι στις 30 Ιουνίου 2011 η εταιρία  Baumaux  είχε ετήσιο τζίρο 14 εκατομμυρίων ευρώ και κέρδη 2 εκατομμυρίων ευρώ.