Επιστροφή προς τα ... μπρος!

Επιστροφή προς τα ... μπρος!

ΕΝΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ

ΕΝΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ
ΝΑ ΘΕΜΕΛΕΙΏΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΌ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΉΣ ΙΣΌΤΗΤΑΣ

Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση -Αυτονομία- Άμεση Δημοκρατία-Ομοσπονδιακός Κοινοτισμός

Τον Μάιο του 2020, μια ομάδα περισσότερων από 1.100 υποστηρικτών της «Αποανάπτυξης», υπέγραψε ένα μανιφέστο καλώντας τις κυβερνήσεις να αδράξουν την ευκαιρία και να στραφούν προς ένα «ριζικά διαφορετικό είδος κοινωνίας, αντί να προσπαθούν απεγνωσμένα να θέσουν ξανά σε λειτουργία την «καταστροφική ανάπτυξη». Η Συνδημία του κοροναϊού δείχνει ότι θα χρειασθεί να γίνουν μεγάλες αλλαγές, αν δεν θέλουμε να πάμε στην κατάρρευση! Ειδικά για την μετά-COVID Ελλάδα: Για να ξεφύγει η χώρα από τη μέγγενη των χρεών, από την φτωχοποίηση και το πολιτισμικό αδιέξοδο, καθώς και από την κατάθλιψη και την μεμψιμοιρία στην οποία έχει πέσει ο πληθυσμός της-ιδίως μετά το σοκ της πανδημίας και τον εγκλεισμό του στα σπίτια- θα χρειασθεί, μετά το πέρασμα της καταιγίδας, να αναπτερωθεί το ηθικό του μέσα από μια στροφή προς μια ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση . Εφαλτήρας μπορεί να γίνει ο αγροδιατροφικός τομέας και στη συνέχεια ο μεταποιητικός ένδυσης- υπόδησης, ο ενεργειακός και ο ήπιος ποιοτικός τουρισμός να την συμπληρώσουν. Είναι μια εναλλακτική στη σημερινή κυρίαρχη κατεύθυνση, που δεν χρειάζονται κεφάλαια, ξένες επενδύσεις, χωροταξικά σχέδια, υπερτοπικές συγκεντρώσεις, μεγαλεπήβολα και εξουθενωτικά μεγέθη και ρυθμούς. Η κατεύθυνση της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης -Αυτονομίας- Άμεσης Δημοκρατίας-Ομοσπονδιακού Κοινοτισμού θα μπορούσε να είναι η διέξοδος για την χώρα, στην μετά-COVID εποχή!

Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010

Η Συγκέντρωση στο Αγρίνιο για την κλιματική αλλαγή


Τη πήρα κάπως αργά την παρακάτω ενημέρωση:

Το κλίμα ανατρέπεται. Απαιτείται δράση, τώρα, τόσο στην πολιτική όσο και στην καθημερινότητα

Μ΄αυτή την κοινή θέση εξέφρασαν τη βούλησή τους να πιέσουν για πολιτικές δραστικής αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, της μεγαλύτερης, σήμερα, παγκόσμιας ευθύνης της ανθρωπότητας μέλη και φίλοι 11 συλλογικών φορέων της Αιτωλοακαρνανίας και της Δυτικής Ελλάδας, στην κεντρική πλατεία του Αγρινίου, το Σάββατο 11 Δεκεμβρίου, στις 11.30 το πρωί.
Η συγκέντρωση έγινε με αφορμή την Διάσκεψη του ΟΗΕ στην Κανκούν του Μεξικού για το παγκόσμιο κλίμα και είχε στόχο να μεταφέρει το μήνυμα ότι αν και οι ισχυροί του κόσμου επαναπαύονται ή εθελοτυφλούν η Κλιματική Αλλαγή δεν περιμένει, ούτε μπορούμε να παζαρέψουμε μαζί της!
Χάρις στον λαμπρό ήλιο, και παρά το κρύο, μεγάλοι και παιδιά άκουσαν τις εισηγήσεις, ζωγράφισαν για τη γή, παρέταξαν τα ποδήλατά τους - σύμβολα ήπιας μετακίνησης και οικολογικής συμπεριφοράς- και χάρηκαν τα μπαλόνια με την υδρόγειο σφαίρα.

Η πολιτική αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής δεν είναι αναγκαία μόνο για την εκπλήρωση της ευθύνης μας έναντι του μέλλοντος της ανθρωπότητας αλλά και συμβάλει σοβαρά στην αειφορική στροφή της οικονομίας μας και την ενεργειακή μας ανεξαρτησία.
Πάγιες απαιτήσεις μας -όχι μόνο από την Συνδιάσκεψη στην Κανκούν - είναι:

• Συγκεκριμένος Οδικό Χάρτη για μια παγκόσμια δεσμευτική Συμφωνία στη Συνδιάσκεψη του 2011, με στόχους μείωσης εκπομπών ικανούς να αποτρέψουν την κλιματική αλλαγή
• Άμεση αναβάθμιση του στόχου μειώσεων της ΕΕ από 20% σε 30%
• Επέκταση του Πρωτοκόλλου του Κιότο χωρίς παράθυρα για εικονικές μειώσεις εκπομπών
• Δεσμευτικό και δίκαιο μηχανισμό μεταφοράς πόρων και τεχνολογίας προς τις φτωχότερες χώρες, χωρίς μείωση της χρηματοδότησης για ανθρωπιστικούς-αναπτυξιακούς σκοπούς
• Κατάργηση των μηχανισμών «αντιστάθμισης εκπομπών» μετά το 2013
• Ενισχύσεις για τον τερματισμό της αποψίλωσης δασών, με σεβασμό στην προστασία της βιοποικιλότητας και των δικαιωμάτων των ιθαγενών κοινοτήτων
• Περιορισμούς στις εκπομπές από τις διεθνείς αεροπορικές και θαλάσσιες μεταφορές
Το κλίμα ανατρέπεται. Απαιτείται δράση, τώρα, τόσο στην πολιτική όσο και στην καθημερινότητα.
Μ΄αυτή την κοινή θέση εξέφρασαν τη βούλησή τους να πιέσουν για πολιτικές δραστικής αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, της μεγαλύτερης, σήμερα, παγκόσμιας ευθύνης της ανθρωπότητας μέλη και φίλοι 11 συλλογικών φορέων της Αιτωλοακαρνανίας και της Δυτικής Ελλάδας, στην κεντρική πλατεία του Αγρινίου, το Σάββατο 11 Δεκεμβρίου, στις 11.30 το πρωί.
Η συγκέντρωση έγινε με αφορμή την Διάσκεψη του ΟΗΕ στην Κανκούν του Μεξικού για το παγκόσμιο κλίμα και είχε στόχο να μεταφέρει το μήνυμα ότι αν και οι ισχυροί του κόσμου επαναπαύονται ή εθελοτυφλούν η Κλιματική Αλλαγή δεν περιμένει, ούτε μπορούμε να παζαρέψουμε μαζί της!
Χάρις στον λαμπρό ήλιο, και παρά το κρύο, μεγάλοι και παιδιά άκουσαν τις εισηγήσεις, ζωγράφισαν για τη γή, παρέταξαν τα ποδήλατά τους - σύμβολα ήπιας μετακίνησης και οικολογικής συμπεριφοράς- και χάρηκαν τα μπαλόνια με την υδρόγειο σφαίρα που μοίρασαν μέλη των Οικολόγων Πράσινων.
Για το γενικότερο φαινόμενο της Κλιματικής αλλαγής μίλησε ο Γιώργος Κανέλλης, μέλος του Πανελλαδικού Συμβουλίου των Οικολόγων Πράσινων, ενώ για την Διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα στην Κανκούν του Μεξικού ο Κώστας Καπρέλης, συντονιστής των Οικολόγων Πράσινων Αιτωλοακαρνανίας.
Η πολιτική αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής δεν είναι αναγκαία μόνο για την εκπλήρωση της ευθύνης μας έναντι του μέλλοντος της ανθρωπότητας αλλά και συμβάλει σοβαρά στην αειφορική στροφή της οικονομίας μας και την ενεργειακή μας ανεξαρτησία.
Πάγιες απαιτήσεις μας -όχι μόνο από την Συνδιάσκεψη στην Κανκούν - είναι:

• Συγκεκριμένος Οδικό Χάρτη για μια παγκόσμια δεσμευτική Συμφωνία στη Συνδιάσκεψη του 2011, με στόχους μείωσης εκπομπών ικανούς να αποτρέψουν την κλιματική αλλαγή
• Άμεση αναβάθμιση του στόχου μειώσεων της ΕΕ από 20% σε 30%
• Επέκταση του Πρωτοκόλλου του Κιότο χωρίς παράθυρα για εικονικές μειώσεις εκπομπών
• Δεσμευτικό και δίκαιο μηχανισμό μεταφοράς πόρων και τεχνολογίας προς τις φτωχότερες χώρες, χωρίς μείωση της χρηματοδότησης για ανθρωπιστικούς-αναπτυξιακούς σκοπούς
• Κατάργηση των μηχανισμών «αντιστάθμισης εκπομπών» μετά το 2013
• Ενισχύσεις για τον τερματισμό της αποψίλωσης δασών, με σεβασμό στην προστασία της βιοποικιλότητας και των δικαιωμάτων των ιθαγενών κοινοτήτων
• Περιορισμούς στις εκπομπές από τις διεθνείς αεροπορικές και θαλάσσιες μεταφορές

Με την αλλαγή του κλίματος, η χώρα μας αναμένεται να πληγεί έντονα: μείωση βροχοπτώσεων, εντονότεροι καύσωνες, διάβρωση παράκτιων ζωνών, ανεξέλεγκτες πυρκαγιές, σοβαρές ζημιές στη γεωργία και τον τουρισμό. Το ελληνικό «κλιματικό αποτύπωμα» είναι ήδη πολύ μεγάλο, ενώ διαθέτουμε την πιο βρώμικη οικονομία στην Ευρώπη των 15.
Δεν μπορούμε να κρύβουμε άλλο το κεφάλι μας στην άμμο!

• Πέρα από τα κούφια λόγια της κυβέρνησης για «πράσινη ανάπτυξη», χρειαζόμαστε ουσιαστικά μέτρα και στη χώρα μας, για απεξάρτηση από το πετρέλαιο και το λιγνίτη.
• Να σταματήσουν τα σχέδια για νέα λιγνιτωρυχεία και για κλείσιμο των 2/3 του σιδηροδρομικού δικτύου.

Προωθούμε τις απαραίτητες αλλαγές και στις δικές μας καθημερινές συνήθειες μονώνοντας τα σπίτια μας, ανακυκλώνοντας συστηματικά και με επιμέλεια, εξοικονομώντας με κάθε τρόπο ηλεκτρική ενέργεια και καύσιμα.
Ακόμη προστατεύοντας τα δάση και τα ποτάμια και τις λίμνες, σεβόμενοι τις λεκάνες απορροής μακριά από φαραωνικά έργα τύπου εκτροπής του Αχελώου, καλλιεργώντας βιολογικά τη γη μας.

Να ακούσουμε το κλάμα της Γής!
Στροφή στην εξοικονόμηση ενέργειας!
Αειφορικές πολιτικές τώρα!

Οι συνδιοργανωτές της συγκέντρωσης:
• Οι Οικολόγοι Πράσινοι
• Η Πανελλήνια κίνηση ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου
• Η Οικολογική Δυτική Ελλάδα
• Ο Όμιλος φίλων του σιδηροδρόμου δυτικής Ελλάδας ‘'Χαρίλαος Τρικούπης΄΄
• Ο Ναυτικός Όμιλος Αγρινίου
• Ο Αθλητικός Όμιλος ΄΄Αχελώος΄΄ Τμήμα ποδηλασίας
• Ο Πολιτιστικός σύλλογος ΄΄Αχελωίς΄΄
• Ο Σύλλογος προστασίας περιβάλλοντος Νεοχωρίου
• Η Ποδηλατομάδα Κοκκινοσκουφίτσα
• Η Οικολογική εφημερίδα
• Η Οικολογική Κίνηση Αγρινίου

Μεταλλευτικές δραστηριότητες καταστρέφουν τη ζωή στην ελληνική ύπαιθρο


Εδώ και καιρό έχει ξεκινήσει ο αγώνας των τοπικών κοινωνιών ενάντια στις μεταλλευτικές δραστηριότητες. Ένας αγώνας χωρίς τέλος, εφόσον δραστηριότητες που στρέφονται κατά του περιβάλλοντος γίνονται ακόμα και με τη συνενοχή πολιτικών παραγόντων.
Τοπικές κοινωνίες, κινήσεις πολιτών και οικολογικές οργανώσεις τάσσονται ενάντια στο κατεστημένο που επιτρέπει την εξόρυξη ορυκτών και μετάλλων, προσφέροντας σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα αδειοδότηση επενδυτικών σχεδίων με αμφίβολη οικονομική βιωσιμότητα και αρνητικές επιπτώσεις για το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων της γύρω περιοχής. Υποσχόμενοι τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας που θα βοηθήσουν την τοπική οικονομία, οι ιδιοκτήτες των μεταλλευτικών εταιρειών καταφέρνουν τελικά να πραγματοποιήσουν τις εξορύξεις, οι οποίες αργότερα προκαλούν καταστροφή του φυσικού πλούτου και αναπνευστικά προβλήματα στους κατοίκους, λόγω της προβληματικής διαχείρισης των τοξικών αποβλήτων και τηςυπερεκμετάλλευσης των υδάτινων πόρων.
Στο εξωτερικό, το γνωστότερο παράδειγμα τοπικής αντίδρασης στα σχέδια μεταλλευτικών εταιρειών αφορά στη Rio Tinto, την τέταρτη μεγαλύτερη μεταλλευτική εταιρεία στον κόσμο. Πρόκειται για μια εταιρεία που τροφοδοτούσε τις δυνάμεις του Άξονα στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κι έχει δεχθεί αναρίθμητες καταγγελίες τόσο για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των δραστηριοτήτων της όσο και για την καταπάτηση των εργατικών δικαιωμάτων των υπαλλήλων της. Το πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ The Coconut Revolution περιγράφει τον αγώνα των αυτοχθόνων της νήσου Μπούγκαινβιλ στην Παπούα Νέα Γουινέα κατά της απόπειρας της εταιρείας να εκμεταλλευτεί τους φυσικούς της πόρους, με τη βοήθεια του στρατού. Το κίνημα αυτό περιγράφηκε ως η «πρώτη επιτυχημένη οικο-επανάσταση παγκοσμίως».
Στην Ελλάδα, η μεταλλευτική βιομηχανία έχει αναπτυχθεί κυρίως στη Γκιώνα, στο Στρατώνι και την Ολυμπιάδα της Χαλκιδικής. Δραστηριότητα υπάρχει στην Κίρκη του νομού Ροδόπης, ενώ σχέδια γίνονται για την εκμετάλλευση του γεωθερμικού πεδίου του νησιωτικού συμπλέγματος Μήλου - Κιμώλου - Πολυαίγου. Οι αντιδράσεις των κατοίκων σε όλες αυτές τις τοποθεσίες είναι έντονες και διαρκείς. Από τις πλέον χαρακτηριστικές είναι στην περιοχή των μεταλλείων Κασσάνδρας και στη Γκιώνα.
Η συγγραφέας Νέλλη Ψαρρού, στο βιβλίο «Ταξίδι στη Σαμοθράκη: ένα πολιτικό ημερολόγιο», παρουσιάζει ιδιαίτερα ενδιαφέροντα στοιχεία για την πρώτη περιοχή. Όπως αναφέρει, τα Μεταλλεία της Κασσάνδρας, τα οποία ανήκαν τη δεκαετία του ‘30 στον Αλέξανδρο Αθανασιάδη-Μποδοσάκη, πέρασαν, ύστερα από πτώχευση, στην εταιρεία T.V.X. GOLD, η οποία θέτει ως προϋπόθεση για την αγορά των μεταλλείων ότι δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για περιβαλλοντικά ζητήματα που έχουν γεννηθεί πριν από την υπογραφή του συμβολαίου. Και, ενώ η ευθύνη για την καταστροφή του περιβάλλοντος έπρεπε να αποδοθεί σε κάποιον, νομοθετική ρύθμιση του 1996 απάλλαξε τους πάντες.
Το πλέον αξιοπρόσεκτο είναι ότι, στις διαμαρτυρίες των κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι έβλεπαν τα σπίτια τους να γκρεμίζονται από τα εκρηκτικά και δεν μπορούσαν να πιουν πόσιμο νερό λόγω τα μολυσμένων υδάτων, «ασκήθηκε το 1997 χουντικό διάταγμα για 10 ημέρες, το οποίο απαγόρευε την κυκλοφορία στην Ολυμπιάδα της Χαλκιδικής, προκειμένου να περάσουν τα μηχανήματα για τα μεταλλεία εκεί όπου οι κάτοικοι αντιδρούσαν». Μάλιστα, όπως παραθέτει η κα Ψαρού από την Ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων:
«Ο Αστυνομικός Διευθυντής Χαλκιδικής απαγόρευσε "την πραγματοποίηση κάθε δημόσιας σε ανοικτό χώρο συνάθροισης, πορείας, διαδήλωσης κ.λ.π., πεζή ή με οποιοδήποτε τροχαίο μέσο στη διασταύρωση των οδών Στρατωνίου-Σταυρού με οδό Ολυμπιάδας-Βαρβάρας, όπου τα πρόχειρα παραπήγματα (κιόσκια) και στην ευρύτερη περιοχή των κοινοτήτων Ολυμπιάδας- Βαρβάρας, από 00.01 ώρας της 24.11.97 μέχρι 24.00 ώρα της 04.12.97, για αποτροπή σοβαρού κινδύνου της δημόσιας ασφάλειας και απειλής σοβαρής διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής στην περιοχή των κοινοτήτων Ολυμπιάδας-Βαρβάρας...". Η Ολυμπιάδα αποκλείεται από αστυνομικές δυνάμεις. Η πρόσβαση απαγορεύεται, καθώς την είσοδο στο χωριό φράζει ένα τεθωρακισμένο όχημα της αστυνομίας».
Όσον αφορά στην περίπτωση της Γκιώνας στη Φωκίδα, η οποία εδώ και εβδομήντα έξι χρόνια υφίσταται αδιάκοπη μεταλλευτική δραστηριότητα κοιτασμάτων βωξίτη, η δραστηριοποίηση των κατοίκων ήταν επίσης έντονη. Μεταξύ άλλων, η Κίνηση για τη Σωτηρία της Γκιώνας κατέθεσε στις 23-06-2009 στο Συμβούλιο της Επικρατείας αίτηση ακυρώσεως της απόφασης με θέμα «έγκριση ειδικού πλαισίου χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης για τη βιομηχανία και της στρατηγικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων αυτού», η οποία καταργούσε τη νομοθεσία για τις προστατευόμενες περιοχές και θεωρήθηκε αντισυνταγματική. Οι ενέργειες της Κίνησης, όμως, φαίνεται πως προκάλεσαν «δυσαρέσκεια» σε ορισμένους φορείς, με αποτέλεσμα τον διπλό εμπρησμό της οικίας του Στέφανου Κόλλια, ενός από τους ιδρυτές της. «Εάν στοιχειωδώς υπολογιζόταν το περιβαλλοντικό κόστος, δηλαδή αυτό που θα έπρεπε να ενταχθεί σε ένα επιχειρηματικό σχέδιο για να δώσει όσο είναι δυνατόν αποκαταστημένο το πεδίο μιας εκμετάλλευσης, προφανώς το κοστολόγιο του εξορυσσόμενου μεταλλεύματος θα ήταν πολλές φορές μεγαλύτερο», είχε δηλώσει στο tvxs το μέλος της Κίνησης, Τάσος Αφέντης, εξηγώντας την αδιαφορία των εταιρειών για τη λήψη περιβαλλοντικών μέτρων.
από το tvxs

ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΩΝ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ

ΌΧΙ λένε οι Ελληνικοί Ορειβατικοί και Χιονοδρομικοί Σύλλογοι, οι
οποίοι συνυπογράφουν και ένα σχετικό ψήφισμα διαμαρτυρίας. Η
κινητοποίηση ξεκίνησε από τέσσερα μέλη του Ελληνικού Ορειβατικού
Συλλόγου, οι οποίοι συγκροτούν την Ομάδα Πρωτοβουλίας κατά της
Δημιουργίας Νέων Χιονοδρομικών Κέντρων. Οι Σύλλογοι φέρουν τα παρακάτω
επιχειρήματα κατά της δημιουργίας των κέντρων στον Όλυμπο, τον Κίσσαβο
και τα Βαρδούσια, και προκρίνουν τις εναλλακτικές μορφές τουρισμού,
που συνάδουν με τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης:
Με αφορμή την γνωστοποίηση των σχεδίων για την κατασκευή και
λειτουργία νέων χιονοδρομικών κέντρων στον Όλυμπο, τον Κίσσαβο και τα
Βαρδούσια, με το παρόν ψήφισμα, επιθυμούμε να εκφράσουμε την αντίθεση
μας στην δημιουργία νέων χιονοδρομικών κέντρων σε ορεινούς όγκους της
χώρας μας, διότι με αυτόν τον τρόπο επιβαρύνονται υπέρμετρα τα ορεινά
οικοσυστήματα.
Η αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης που αποτελεί κεντρική Ευρωπαϊκή και
Ελληνική πολιτική επιλογή, επιβάλλει η ανάπτυξη επιχειρηματικών και
λοιπών δραστηριοτήτων να λαμβάνει υπόψη και την προστασία του
περιβάλλοντος, αρχή που δεν εξυπηρετείται με την λειτουργία των νέων
χιονοδρομικών κέντρων. Και αυτό διότι η κατασκευή ενός τέτοιου κέντρου
απαιτεί την διάνοιξη δεκάδων χιλιομέτρων ασφαλτόδρομων σε δασικές ή
αλπικές ορεινές ζώνες, την κατασκευή κτιρίων σε δεσπόζουσες αλπικές
τοποθεσίες, την ισοπέδωση πλαγιών για τις πίστες και τέλος, την
εγκατάσταση πυλώνων και συρματόσχοινων για τα δεκάδες lift. Επίσης,
κατά την λειτουργία του κέντρου, η εύκολη πρόσβαση χιλιάδων
αυτοκινήτων και μεγάλων λεωφορείων μεταφέρει στα μέχρι τώρα παρθένα
βουνά μας όλες τις επιβαρυντικές δραστηριότητες των πόλεων: τον
θόρυβο, τα καυσαέρια, τα σκουπίδια.
Όσον αφορά την οικονομική βιωσιμότητα των χιονοδρομικών κέντρων, θα
πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη ότι η χειμερινή περίοδος διαρκεί όλο και
λιγότερο - ήδη περιορίζεται στους 3 μήνες - είτε λόγω του φαινομένου
της υπερθέρμανσης του πλανήτη, είτε λόγω άλλων μετεωρολογικών
φαινομένων, γεγονός που καθιστά αμφίβολη την επιβίωση ενός τόσο
μεγάλου αριθμού χιονοδρομικών κέντρων στη χώρα. Επιπλέον, πιστεύουμε
ότι τα ήδη λειτουργούντα χιονοδρομικά κέντρα επαρκούν για να καλύψουν
τις ανάγκες για χειμερινές αθλητικές δραστηριότητες. Είναι όμως
απαραίτητο να εκσυγχρονισθούν και να βελτιώσουν το επίπεδο των
υπηρεσιών που προσφέρουν, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον
ανταγωνισμό από τα χιονοδρομικά κέντρα των γειτονικών Βαλκανικών χωρών
και των Άλπεων, τα οποία διαθέτουν καλύτερες υποδομές και προσφέρουν
αρτιότερες υπηρεσίες.
Αντίθετα, υπάρχουν εναλλακτικές μορφές τουρισμού που έχουν μικρότερο
κόστος κατασκευής και λειτουργίας, δεν επιβαρύνουν το ορεινό
οικοσύστημα και αναπτύσσονται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, όπως για
παράδειγμα η αναρρίχηση, το ράφτινγκ, το καγιάκ, η ποδηλασία, το
ορειβατικό σκι, η πεζοπορία σε σηματοδοτημένα μονοπάτια, οι
παραδοσιακοί οικισμοί, κλπ. Παραδείγματα πετυχημένης εναλλακτικής
τουριστικής ανάπτυξης αποτελούν η Κάλυμνος και τα Μετέωρα που, λόγω
των σημαντικών αναρριχητικών πεδίων που διαθέτουν, έχουν αναδειχθεί σε
παγκόσμιους αναρριχητικούς προορισμούς. Άλλο παράδειγμα αποτελούν το
Πάπιγκο και η Κόνιτσα, όπου οι παραπάνω φιλικές προς το περιβάλλον
δραστηριότητες αναπτύσσονται σε όλη την διάρκεια του χρόνου.
Για τους λόγους αυτούς, η δημιουργία νέων χιονοδρομικών κέντρων στα
προαναφερόμενα ορεινά συγκροτήματα ή οπουδήποτε αλλού, κρίνεται
οικονομικά ως μη βιώσιμη και περιβαλλοντικά ως ιδιαίτερα οχληρή
δραστηριότητα. Η αντίθεσή μας δεν έχει ως στόχο το άθλημα του σκι,
αφού θεωρούμε ότι τα βουνά μας, έστω και κατά τη διάρκεια των 3-4
μηνών με χιόνι, είναι κατάλληλα για ορειβατικό σκι. Η οικονομική
ανάπτυξη της ορεινής υπαίθρου μπορεί να πραγματοποιηθεί με
δραστηριότητες φιλικές προς το περιβάλλον, που θα δίνουν ίσες
ευκαιρίες σε όλους τους κατοίκους, όπως αυτές αναφέρθηκαν πιο πάνω.

Οι οργανώσεις που υπογράφουμε το παραπάνω ψήφισμα είμαστε πρόθυμοι σε
συνεργασία με τους τοπικούς φορείς να προωθήσουμε τις εναλλακτικές
μορφές τουρισμού.'
Ομάδα Πρωτοβουλίας κατά της Δημιουργίας Νέων
Χιονοδρομικών Κέντρων

Το ψήφισμα διαμαρτυρίας έχει εγκριθεί από τους ακόλουθους είκοσι
τέσσερις ορειβατικούς και χιονοδρομικούς συλλόγους:
* Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Αχαρνών, Φιλαδελφείας 126, 136 71
Αχαρνές, Τηλ. 2102461528
* Πεζοπορικός Όμιλος Αθηνών, Ζαΐμη 45, 106 82 Αθήνα, Τηλ. 2108218401
* Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Αθηνών, Ερμού 64, 105 63 Αθήνα, Τηλ.
2103212355 & 2103212429
* Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Ηλιούπολης, Καρνεάδου 8, 163 46
Ηλιούπολη, Τηλ. 2109911537, Fax 2109938286
* Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Άμφισσας, Σταλλού 8, 331 00 Άμφισσα,
Τηλ. 2265028577 & 2265029201, Fax 2265023200
* Ελληνικός Πολιτιστικός Ορειβατικός Σύλλογος Φυλής, Ι. Μεταξά & Κοιμ.
Θεοτόκου 3, 133 51 Φυλή, Τηλ. 2102411148
* Όμιλος Φίλων Βουνού και Θάλασσας, Ποσειδώνος 18, Βούλα, T.K. 166 73,
Αθήνα, Τηλ. 2109657879, Fax 2108992113
* Σύνδεσμος Ελλήνων Ορειβατών Πάτρας 'ΩΛΕΝΟΣ', Καρπενησίου 24, 262 22
Πάτρα, Τηλ. 2610279764
* Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Κορίνθου, Κολιάτσου 30, 201 00
Κόρινθος, Τηλ. 2741029970 & 2741025694
* Φυσιολατρικός Όμιλος Πειραιά, Μεσσηνίας 14-16, 185 34 Πειραιάς, Τηλ.
2104170814 & 2104130632

Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010

Μετανάστες το 7% του παγκόσμιου πληθυσμού μέχρι το 2050


Ο αριθμός των αθρώπων που έχουν εγκαταλείψει την εστία τους με στόχο την αναζήτηση εργασίας ή μιας καλύτερης ζωής παγκοσμίως, και βρίσκονται εκτεθειμένοι στους κινδύνους που δημιουργεί η διεθνής οικονομική ύφεση και η κρίση των αγορών, όπως η φτώχεια, ο στιγματισμός, οι διακρίσεις και η κακοποίηση, σύμφωνα με μελέτη της Διεθνούς Οργάνωσης για τη Μετανάστευση, αναμένεται να αγγίξει τα 405 εκατ. μέχρι το 2050, δηλαδή το 7% του παγκόσμιου πληθυσμού.
«Μέσα στις επόμενες δεκαετίες η διεθνής μετανάστευση θ' αλλάξει ως προς την κλίμακα, την εμβέλεια και την πολυπλοκότητά της. Εάν ο πληθυσμός των μεταναστών συνεχίσει ν' αυξάνει με το ρυθμό των τελευταίων 20 ετών, το σύνολο των διεθνών μεταναστών παγκοσμίως θα μπορούσε να φτάσει μέχρι και τα 405 εκ. ώς το 2050», επισημαίνεται στη σχετική έκθεση.
Η «αμείλικτη και αναπόφευκτη» αύξηση της μετανάστευσης, σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση για τη Μετανάστευση, εντείνεται εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, αλλά και του γεγονότος ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι κυνηγούν θέσεις εργασίας στις αναπτυσσόμενες οικονομίες.
Ο Οργανισμός κάνει λόγο για βραχυπρόθεσμη και αποσπασματική πολιτική εκ μέρους των κυβερνήσεων, τονίζοντας ότι εάν δεν δοθεί σημαντική έμφαση σε ζητήματα, όπως η παροχή στέγασης, εκπαίδευσης και υπηρεσιών υγείας, τα προβλήματα που συνδέονται με την ενσωμάτωση των μεταναστών θα οξυνθούν ακόμη περισσότερο.
Μετανάστευση και Ελλάδα
Σε πρόσφατη έκθεσή της με τίτλο «Ελλάδα: Παράτυποι μετανάστες και αιτούντες άσυλο κρατούνται τακτικά υπό ανεπαρκείς συνθήκες», η Διεθνής Αμνηστία υπογραμμίζει ότι «η Ελλάδα πρέπει να σταματήσει να μεταχειρίζεται τους παράτυπους μετανάστες και τους αιτούντες άσυλο ως εγκληματίες» και καλεί τις ελληνικές αρχές να αναθεωρήσουν άμεσα την πρακτική κράτησης των μεταναστών αυτών, μεταξύ των οποίων, συχνά συμπεριλαμβάνονται ασυνόδευτα παιδιά.
Ειδική αναφορά γίνεται για τη μεταχείριση των κρατουμένων μεταναστών σε συνοριακούς σταθμούς και κέντρα κράτησης, όπου καταγράφεται περιορισμένη ή ανύπαρκτη πρόσβαση σε δικηγόρους, διερμηνείς, ή γιατρούς. «Η μεταχείριση των μεταναστών από τις ελληνικές αρχές συνιστά περιφρόνηση των δικαιωμάτων τους υπό το διεθνές δίκαιο. Η συνήθης πρακτική είναι η κράτηση των παράτυπων μεταναστών, χωρίς να εξετάζεται αν είναι αναγκαίο αυτό το μέτρο που θα έπρεπε να αποτελεί την ύστατη επιλογή. Οι παράτυποι μετανάστες δεν ενημερώνονται για τη διάρκεια της κράτησής τους ή για το μέλλον τους. Μπορεί να κρατηθούν για μεγάλα διαστήματα σε ασφυκτικά γεμάτες εγκαταστάσεις με ελλιπείς συνθήκες υγιεινής και με τους ασυνόδευτους ανήλικους να κρατούνται στους ίδιους χώρους με τους ενήλικες».
Όπως υπογραμμίζει η Διεθνής Αμνηστία, η μεγάλη πλειοψηφία των εγκαταστάσεων που εξετάστηκαν κρίθηκαν από ανεπαρκείς έως πολύ χαμηλού επιπέδου. Παράλληλα, κρατούμενοι μετανάστες ανέφεραν ότι υπέστησαν άσχημη μεταχείριση από την ακτοφυλακή και την αστυνομία. Γίνεται, επίσης, αναφορά στις διαμαρτυρίες παράτυπων μεταναστών και αιτούντων άσυλο στη Βένα της Ροδόπης το Φεβρουάριο και την απεργία πείνας στη Σάμο τον Απρίλιο.
Παράλληλα, από τις 30.000 αιτήσεις ασύλου που εξετάστηκαν το 2009 μόνο σε 36 χορηγήθηκε καθεστώς προστασίας προσφύγων, ενώ ακόμα 128 εγκρίθηκαν υπό το καθεστώς εξαρτημένης προστασίας (μέλη οικογένειας).

Mια κρύα μέρα στον Κίσσαβο


Δεκ ‘2010

Ασχήμια δεν θα βρεθεί να ντύσει αυτές τις εικόνες. Μήτε σκιά την ομορφιά να κρύψει, όταν το φως του ήλιου πέσει επάνω τους. Ούτε τα δικά σου τα αισθήματα μπορεί να τα εκφράσει η δυσκολία. Απλά αφήνεσαι, προσμένεις κι οργανώνεις την απόλαυσή της. Αυτό είναι το βουνό, όταν χιονίζει ή μετά το χιόνι, όταν φυσάει ή μετά τον αέρα, με μείον δεκαπέντε ή με καλοκαιρινό λιοπύρι.

Ο Κίσσαβος δεν μπορεί να αποφύγει το μαστίγωμα του χιονιά του Δεκέμβρη. Το λευκό και ο παγωμένος αέρας σημαδεύει τη χειμερινή του τύχη. Κι εσύ ανηφορίζεις στα μονοπάτια του κοιτάζοντας τα σχήματα που φτιάχνει το παγωμένο χιόνι πάνω στα ξανθά χορτάρια. Νομίζεις ότι θα σου έρθει η θάλασσα του Αιγαίου• και το λευκό δεν θα τη φανερώσει.

Γι' αυτό και η φαντασία, καθώς ανεβαίνεις, δεν θέλει να κουραστεί. Πλάθει το παραμύθι του χαμένου ορειβάτη και τρέχει ανάμεσα στις χιονισμένες κορυφές κυνηγώντας τη σωτηρία• μέχρι να ξεπαγώσει η μύτη σου. “Σαν θέλεις από τις δυσκολίες του βουνού και της ζωής για να γλιτώσεις, πάνω τους πέσε κι ούρλιαξε, να φοβηθούν να στρέψουν”. Να μάθουν πως “στόχο” όταν σ' έβαζαν, σου ετοίμαζαν βραβείο.



Αγρίμι στα βουνά από παιδί, βγαίνεις για ταξίδι στις χιονισμένες πλαγιές, στα πιο «παρθένα» μέρη των απωθημένων σου, που γεμίζουν με σημάδια τη μνήμη. Κι όταν ξεπροβάλει το καταφύγιο, ανεβάζεις την ομπρέλα της λήθης, άσπρο στο κόκκινο της θύμησης.

11 Δεκεμβρίου 2010, Παγκόσμια Ημέρα του Βουνού, άλλη μια μέρα της φύσης. Μια κρύα μέρα στον Κίσσαβο. Κι αυτό το είδες μια μέρα πριν, αλλά το ξέρεις εδώ και χρόνια. Ημέρες βουνού, παγκόσμιες και τοπικές.

Στέφανος Σταμέλλος
http://www.e-ecology.gr
http://e-onthemountain.blogspot.com

Μικρογιορτή Οικοπαραγωγών

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις 21 Δεκέμβρη, από τις 10 το πρωί στην πλατεία Πανεπιστημίου, θα
πραγματοποιηθεί μικρογιορτή οικοπαραγωγών. Η μικρογιορτή είναι
αυτοργανωμένη και βασίζεται στις αρχές της αλληλέγγυας οικονομίας,
παρακάμπτοντας κάθε είδους μεσολάβηση ανάμεσα στον παραγωγό και τον
καταναλωτή.

Στην οικογιορτή θα πραγματοποιηθούν σεμινάρια/εργαστήρια (workshops)
με τεχνικές επεξεργασίας μαλλιού (felt), ανακύκλωση υλικών, ραπτικής
(πάνινης τσάντας), κ.α. Παράλληλα θα προβληθεί ντοκιμαντέρ («Το μέλλον
της τροφής») για τον τρόπο που παράγεται και διακινείται η τροφή.
Επίσης θα υπάρχει κυλικείο-χώρος γνωριμίας καθώς και έκθεση-πώληση
οικολογικών προϊόντων και χειροτεχνημάτων. Το μεσημέρι θα γίνει
παρουσίαση και ανοιχτή συνέλευση όπου θα συζητηθούν εκτενέστερα οι
λόγοι-κίνητρα της κίνησής μας.

Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2010

ΚΑΝΚΟΥΝ: ΔΕ ΣΩΘΗΚΕ ΤΟ ΚΛΙΜΑ, ΑΠΟΦΕΥΧΘΗΚΕ ΟΜΩΣ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ

Σε κοινή τους δήλωση, οι εκπρόσωποι Τύπου των Οικολόγων Πράσινων Ελεάννα Ιωαννίδου και Γιάννης Παρασκευόπουλος τονίζουν:
"Η Συμφωνία του Κανκούν μπορεί να μην επαρκεί για την προστασία του κλίματος, επαρκεί όμως για την αναζωογόνηση των διεθνών προσπαθειών στην κατεύθυνση αυτή. Στη διάθεσή μας δεν έχουμε παρά ελάχιστο χρόνο. Η Κοινωνία των Πολιτών πρέπει να καταβάλει κάθε πίεση στους επόμενους 12 μήνες ώστε το Δεκέμβριο του 2011 στη Νότια Αφρική οι κυβερνήσεις του κόσμου να δεσμευτούν σε μια παγκόσμια Συμφωνία: συμβατή με τις προτάσεις της επιστημονικής κοινότητας, δίκαιη προς τις φτωχότερες χώρες, χωρίς παράθυρα διαφυγής για τις πλουσιότερες. Η ευθύνη βρίσκεται τώρα στις κυβερνήσεις, ώστε κάθε χώρα να αναλάβει το μερίδιο που της αναλογεί από τις κοινές αλλά διαφοροποιημένες ευθύνες. Η Ευρώπη οφείλει να παίξει ηγετικό ρόλο στην προσπάθεια αυτή, αξιοποιώντας την οικονομική και πολιτική της δύναμη και δίνοντας το παράδειγμα με άμεση και μονομερή αναβάθμιση του στόχου της για μειώσεις εκπομπών το 2020, από 20% σε τουλάχιστον 30%."
Σχόλιο: ακόμα ελπίζουν οι Ο.Π. στις συμφωνίες των Κυβερνήσεων για το κλίμα; Η λύση-αν θα υπάρξει-μπορεί να προέλθει μόνο από την αλλαγή του κυρίαρχου προτύπου ανάπτυξης και την απόρριψή του από τις ανθρώπινες κοινότητες.