«Η Ελλάδα χάνει τις ελπίδες της για παράταση της αποπληρωμής του δανείου», αναφέρει ρεπορτάζ των Costas Paris και Alkman Granitsas στη Wall Street Journal.
Παρά την επιθυμία του Γ.Α.Π. για επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου, ορισμένα μέλη της Ε.Ε. είναι αντίθετα. Η έλλειψη αξιοπιστίας που συνεχίζει να έχει η Ελλάδα, η αναθεώρηση του ελλείμματος από τη Eurostat, αλλά και οι ανησυχίες για εξάπλωση της κρίσης στην Ευρώπη, οδηγούν την Ε.Ε. να κρατήσει σκληρή γραμμή απέναντι στην Ελλάδα.
"Εάν δεν εκπληρώσουμε τους στόχους για το 2011 δεν πρόκειται να μας δοθεί καμία χάρη. Το ΔΝΤ και η κυβέρνηση πιστεύουν ότι η παράταση θα μας προσφέρει μία ανάπαυλα, αλλά χώρες όπως η Γερμανία το απορρίπτουν", δήλωσε κυβερνητική πηγή στους παραπάνω δημοσιογράφους.
Στη συνέχεια το ρεπορτάζ:
«Αυτό που αυτοί οι μύωπες δεν αντιλαμβάνονται είναι ότι η όλη η ιδέα είχε σκοπό να δώσει στη χώρα αρκετό χρόνο για να αποκαταστήσει τα δημόσια οικονομικά της και την αξιοπιστία στις αγορές. Αποδεικνύεται όμως ότι οι όροι είναι τόσο αυστηροί που δεν μπορούν να εκπληρωθούν και χρειάζεται περισσότερος χρόνος. Η Ελλάδα ούτε και τις καλές μέρες δεν θα μπορούσε να συγκεντρώσει πάνω από 50 δισ. ευρώ το χρόνο από τις αγορές που τότε την εμπιστεύονταν»...
«Επιπλέον, οι επενδυτές γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι προσδοκίες που έχει η τρόικα από την Ελλάδα είναι μη ρεαλιστικές. Και αυτό αποτελεί έναν ακόμα σοβαρό λόγο γιατί οι αγορές δεν έχουν ακόμα πεισθεί ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να αποτρέψει μία χρεοκοπία», σημειώνει και καταλήγει τονίζοντας ότι «η επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές θα είναι μία πολύ δύσκολη υπόθεση και ότι αυτοί που εμποδίζουν τώρα την παράταση της αποπληρωμής, εάν δεν θέλουν να χρεοκοπήσει ένα κράτος της ευρωζώνης και να διακινδυνεύσει το χρηματοπιστωτικό σύστημα της ένωσης, τότε θα πρέπει να είναι πιο γενναιόδωροι και να αφήσουν κατά μέρος την πολιτικολογία».
Πηγή: tvxsteam
Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010
Λαπαβίτσας: Η χώρα μπαίνει σε τροχιά αυτοκτονίας
«Όσο αυξάνεται η ανεργία και χειροτερεύουν οι τραπεζικές πιστώσεις, τόσο χειρότερα θα γίνονται τα πράγματα για τις επενδύσεις. Υπάρχει κίνδυνος να λιμνάσει η ελληνική οικονομία για χρόνια», δηλώνει ο καθηγητής οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, Κώστας Λαπαβίτσας, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα "Ελευθερία".
"Ναυάγησε η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου. Η λιτότητα έφερε βαθειά ύφεση, δηλαδή μείωση του ΑΕΠ κατά 4.5% το τελευταίο τρίμηνο, ανεργία 12.2% τον Αύγουστο με παράλληλη συρρίκνωση της απασχόλησης, σημαντική πτώση των εξαγωγών τον Σεπτέμβριο, αδυναμία της κατανάλωσης, αδυναμία των επενδύσεων, υποχώρηση των πιστώσεων, αλλά και πληθωρισμό στο 5.2%. Οι εκτιμήσεις των ειδικών του Μνημονίου αποδεικνύονται τελείως λανθασμένες.
Η κυβέρνηση δεν μπόρεσε καν να πετύχει το στόχο μείωσης του ελλείμματος. Τα έσοδα υπολείπονται, πρώτον, λόγω της ύφεσης που έχει περιορίσει την αποδοτικότητα των έμμεσων φόρων και, δεύτερον, λόγω της υποτονικής λειτουργίας του φοροσυλλεκτικού μηχανισμού, ο οποίος αντιδρά στις μισθολογικές περικοπές, αλλά και στο διασυρμό που έχει υποστεί. Η αναθεώρηση των στοιχείων από τη Γιούροστατ έφερε το έλλειμμα στο 9.4% για το 2010, τελείως πέρα από τις προβλέψεις του Μνημονίου.
Παρά την αποτυχία της η κυβέρνηση επιμένει ότι θα συνεχίσει στον ίδιο δρόμο. Αυτό σημαίνει περαιτέρω περικοπές, ύψους περίπου 4 δις ευρώ, που θα προστεθούν στην καταιγίδα των φόρων που ήδη προβλέπονται από το Μνημόνιο για το 2011. Η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι δεν πρόκειται να πειράξει μισθούς και συντάξεις. Αμφιβάλλω πολύ ότι θα κρατήσει το λόγο της.
Αλλά ακόμη κι αν το κάνει, τα αποτελέσματα θα είναι καταστροφικά. Θα μειωθεί η δημόσια κατανάλωση και οι επενδύσεις, η ύφεση θα γίνει βαθύτερη και η ανεργία θα μεγαλώσει. Τα σχολεία, οι δρόμοι και κυρίως τα νοσοκομεία για τα οποία προβλέπονται τεράστιες περικοπές, θα εμφανίσουν τραγική εικόνα. Πρόκειται για πορεία διάλυσης του οικονομικού και κοινωνικού ιστού. Παράλληλα το άχθος του δημόσιου χρέους θα γίνεται σταδιακά μεγαλύτερο, χωρίς η Ελλάδα να αποκτά τη δυνατότητα αυτοδύναμης αποπληρωμής. Ήδη, μετά την αναθεώρηση, το χρέος πιθανώς να ξεπεράσει το 140% του ΑΕΠ για το 2010. Η χώρα φαίνεται να μπαίνει σε τροχιά αυτοκτονίας”.
Σχόλιο: σε τροχιά οικονομικής αυτοκτονίας θέλει να πει ο καθηγητής. Δεν έχει όμως τίποτα να πει για το ότι μαζί με την οικονομική αυτοκτονία της χώρας, η κυβέρνηση αυτή θα οδηγήσει σε κατάρρευση και "πτώχευση" και το ίδιο το περιβάλλον της και αυτό θα είναι μεγαλύτερη καταστροφή, γιατί θα είναι ανεπανόρθωτη.
"Ναυάγησε η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου. Η λιτότητα έφερε βαθειά ύφεση, δηλαδή μείωση του ΑΕΠ κατά 4.5% το τελευταίο τρίμηνο, ανεργία 12.2% τον Αύγουστο με παράλληλη συρρίκνωση της απασχόλησης, σημαντική πτώση των εξαγωγών τον Σεπτέμβριο, αδυναμία της κατανάλωσης, αδυναμία των επενδύσεων, υποχώρηση των πιστώσεων, αλλά και πληθωρισμό στο 5.2%. Οι εκτιμήσεις των ειδικών του Μνημονίου αποδεικνύονται τελείως λανθασμένες.
Η κυβέρνηση δεν μπόρεσε καν να πετύχει το στόχο μείωσης του ελλείμματος. Τα έσοδα υπολείπονται, πρώτον, λόγω της ύφεσης που έχει περιορίσει την αποδοτικότητα των έμμεσων φόρων και, δεύτερον, λόγω της υποτονικής λειτουργίας του φοροσυλλεκτικού μηχανισμού, ο οποίος αντιδρά στις μισθολογικές περικοπές, αλλά και στο διασυρμό που έχει υποστεί. Η αναθεώρηση των στοιχείων από τη Γιούροστατ έφερε το έλλειμμα στο 9.4% για το 2010, τελείως πέρα από τις προβλέψεις του Μνημονίου.
Παρά την αποτυχία της η κυβέρνηση επιμένει ότι θα συνεχίσει στον ίδιο δρόμο. Αυτό σημαίνει περαιτέρω περικοπές, ύψους περίπου 4 δις ευρώ, που θα προστεθούν στην καταιγίδα των φόρων που ήδη προβλέπονται από το Μνημόνιο για το 2011. Η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι δεν πρόκειται να πειράξει μισθούς και συντάξεις. Αμφιβάλλω πολύ ότι θα κρατήσει το λόγο της.
Αλλά ακόμη κι αν το κάνει, τα αποτελέσματα θα είναι καταστροφικά. Θα μειωθεί η δημόσια κατανάλωση και οι επενδύσεις, η ύφεση θα γίνει βαθύτερη και η ανεργία θα μεγαλώσει. Τα σχολεία, οι δρόμοι και κυρίως τα νοσοκομεία για τα οποία προβλέπονται τεράστιες περικοπές, θα εμφανίσουν τραγική εικόνα. Πρόκειται για πορεία διάλυσης του οικονομικού και κοινωνικού ιστού. Παράλληλα το άχθος του δημόσιου χρέους θα γίνεται σταδιακά μεγαλύτερο, χωρίς η Ελλάδα να αποκτά τη δυνατότητα αυτοδύναμης αποπληρωμής. Ήδη, μετά την αναθεώρηση, το χρέος πιθανώς να ξεπεράσει το 140% του ΑΕΠ για το 2010. Η χώρα φαίνεται να μπαίνει σε τροχιά αυτοκτονίας”.
Σχόλιο: σε τροχιά οικονομικής αυτοκτονίας θέλει να πει ο καθηγητής. Δεν έχει όμως τίποτα να πει για το ότι μαζί με την οικονομική αυτοκτονία της χώρας, η κυβέρνηση αυτή θα οδηγήσει σε κατάρρευση και "πτώχευση" και το ίδιο το περιβάλλον της και αυτό θα είναι μεγαλύτερη καταστροφή, γιατί θα είναι ανεπανόρθωτη.
10 λόγοι για να μη ζει κάποιος στην Ελλάδα
Πριν κάποιες μέρες αναρτήσαμε το κείμενο: "από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα"(http://topikopoiisi.blogspot.com/2010/11/blog-post_7186.html)
Η Ελευθεροτυπία είχε πρωτοσέλιδο πρόσφατα με τον τίτλο "10 λόγοι για να μη ζει κάποιος στην Ελλάδα". Ποιό το σκεφτικό στο πρώτο και πόσο διαφορετικό στο δεύτερο! Ο homo demians και ο homo economicus σε αντιπαράθεση:
ΓΑΠ: Καταφέραμε να πετύχουμε 10 από τις θλιβερότερες πρωτιές στην Ευρώπη
ΕΧΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΗ ΑΜΟΛΥΒΔΗ ΒΕΝΖΙΝΗ ΣΤΗΝ Ε.Ε., ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ, ΔΙΑΤΗΡΟΥΜΕ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΥΨΗΛΟΤΕΡΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ, ΕΝΩ ΜΑΣ ΠΛΗΤΤΕΙ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΥΦΕΣΗ
Είναι ο μοναδικός Ευρωπαίος που για το 2010 υπέστη τόσο μεγάλη μείωση των αποδοχών του. Φορτώθηκε το μεγαλύτερο κύμα ανατιμήσεων στην Ευρώπη ενώ έζησε εντονότερα από οποιονδήποτε άλλο «εταίρο» στην Ε.Ε. την έννοια της ύφεσης. Ο έλληνας πολίτης έχει τουλάχιστον 10 λόγους να δυσανασχετεί για την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνησή του κατ' επιταγήν της τρόικας.
1 Με τον προϋπολογισμό του 2011, οι έλληνες καταναλωτές φορτώθηκαν τον υψηλότερο φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης το οποίο θα γίνει το ακριβότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης.
2 Στην πρώτη θέση της σχετικής λίστας είναι και η τιμή της αμόλυβδης βενζίνης.
3 Ο βασικός συντελεστής του ΦΠΑ (23%) είναι ο τρίτος υψηλότερος μεταξύ των «27».
4 Από τις υψηλότερες είναι και οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων, οι οποίοι πληρώνουν ακριβά για να πάρουν (τελικώς) μικρότερη σύνταξη.
5 Κατέχουμε θλιβερή πρωτιά στον πληθωρισμό, ο οποίος τρέχει πλέον στις μέρες μας με τον υψηλότερο ρυθμό (5,2%) στην Κοινότητα.
6 Η ανεργία είναι αυτή τη στιγμή η τέταρτη μεγαλύτερη σε ολόκληρη την Ε.Ε. ενώ δεν αποκλείεται να... κερδίσουμε και άλλες θέσεις, καθώς το 2011 θα εκτοξευτεί στο 14,6%, σύμφωνα με τις προβλέψεις της ίδιας της κυβέρνησης.
7 Υφεση της τάξεως του 4,5% σε επίπεδο τριμήνου δεν υπάρχει σε καμία άλλη χώρα ενώ η κατάσταση φαίνεται να χειροτερεύει στο τέταρτο τρίμηνο.
8 Σε καμία άλλη χώρα δεν υπήρξε μείωση αποδοχών. Μόνο οι Ελληνες είδαν το 2010 τις αποδοχές τους να μειώνονται κατά μέσο όρο γύρω στο 8%.
9 Κατήφεια προκαλούν και τα δημόσια οικονομικά: είμαστε πρωταθλητές τόσο σε έλλειμμα όσο και σε χρέος που θα ανέβει στο 160% του ΑΕΠ.
10 Στην κατεξοχήν άδικη φορολογία (τους έμμεσους φόρους) που πλήττουν όλους το ίδιο ανεξαρτήτως εισοδήματος, κάναμε ρεκόρ δεκαετιών καθώς στα 10 ευρώ φόρων, τα έξι προέρχονται από τον ΦΠΑ και τους άλλους έμμεσους φόρους που πλήττουν κυρίως τα φτωχότερα εισοδηματικά στρώματα της χώρας.
Η Ελευθεροτυπία είχε πρωτοσέλιδο πρόσφατα με τον τίτλο "10 λόγοι για να μη ζει κάποιος στην Ελλάδα". Ποιό το σκεφτικό στο πρώτο και πόσο διαφορετικό στο δεύτερο! Ο homo demians και ο homo economicus σε αντιπαράθεση:
ΓΑΠ: Καταφέραμε να πετύχουμε 10 από τις θλιβερότερες πρωτιές στην Ευρώπη
ΕΧΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΗ ΑΜΟΛΥΒΔΗ ΒΕΝΖΙΝΗ ΣΤΗΝ Ε.Ε., ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΑΚΡΙΒΟΤΕΡΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ, ΔΙΑΤΗΡΟΥΜΕ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΥΨΗΛΟΤΕΡΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ, ΕΝΩ ΜΑΣ ΠΛΗΤΤΕΙ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΥΦΕΣΗ
Είναι ο μοναδικός Ευρωπαίος που για το 2010 υπέστη τόσο μεγάλη μείωση των αποδοχών του. Φορτώθηκε το μεγαλύτερο κύμα ανατιμήσεων στην Ευρώπη ενώ έζησε εντονότερα από οποιονδήποτε άλλο «εταίρο» στην Ε.Ε. την έννοια της ύφεσης. Ο έλληνας πολίτης έχει τουλάχιστον 10 λόγους να δυσανασχετεί για την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνησή του κατ' επιταγήν της τρόικας.
1 Με τον προϋπολογισμό του 2011, οι έλληνες καταναλωτές φορτώθηκαν τον υψηλότερο φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης το οποίο θα γίνει το ακριβότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης.
2 Στην πρώτη θέση της σχετικής λίστας είναι και η τιμή της αμόλυβδης βενζίνης.
3 Ο βασικός συντελεστής του ΦΠΑ (23%) είναι ο τρίτος υψηλότερος μεταξύ των «27».
4 Από τις υψηλότερες είναι και οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων, οι οποίοι πληρώνουν ακριβά για να πάρουν (τελικώς) μικρότερη σύνταξη.
5 Κατέχουμε θλιβερή πρωτιά στον πληθωρισμό, ο οποίος τρέχει πλέον στις μέρες μας με τον υψηλότερο ρυθμό (5,2%) στην Κοινότητα.
6 Η ανεργία είναι αυτή τη στιγμή η τέταρτη μεγαλύτερη σε ολόκληρη την Ε.Ε. ενώ δεν αποκλείεται να... κερδίσουμε και άλλες θέσεις, καθώς το 2011 θα εκτοξευτεί στο 14,6%, σύμφωνα με τις προβλέψεις της ίδιας της κυβέρνησης.
7 Υφεση της τάξεως του 4,5% σε επίπεδο τριμήνου δεν υπάρχει σε καμία άλλη χώρα ενώ η κατάσταση φαίνεται να χειροτερεύει στο τέταρτο τρίμηνο.
8 Σε καμία άλλη χώρα δεν υπήρξε μείωση αποδοχών. Μόνο οι Ελληνες είδαν το 2010 τις αποδοχές τους να μειώνονται κατά μέσο όρο γύρω στο 8%.
9 Κατήφεια προκαλούν και τα δημόσια οικονομικά: είμαστε πρωταθλητές τόσο σε έλλειμμα όσο και σε χρέος που θα ανέβει στο 160% του ΑΕΠ.
10 Στην κατεξοχήν άδικη φορολογία (τους έμμεσους φόρους) που πλήττουν όλους το ίδιο ανεξαρτήτως εισοδήματος, κάναμε ρεκόρ δεκαετιών καθώς στα 10 ευρώ φόρων, τα έξι προέρχονται από τον ΦΠΑ και τους άλλους έμμεσους φόρους που πλήττουν κυρίως τα φτωχότερα εισοδηματικά στρώματα της χώρας.
Πώς η FED προκαλεί αύξηση του ελληνικού χρέους & οδηγεί την Ελλάδα πιο βαθιά στην ύφεση
Διαβάστε το παρακάτω κείμενο, γαιτί είναι διαφωτιστικό για το πως βλέπουν την κατάσταση στη χώρα κάποιοι χρηματιστές της, που ξέρουν καλύτερα από κάθε άλλον-από μέσα που λέμε- ότι η κρίση χρεών γίνεται και κρίση κερδών στην πραγματική οικονομία, στα πλαίσια αυτού του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και του "παγκόσμιου χωριού":
Σκεφτείτε ότι λαμβάνετε ένα καταναλωτικό δάνειο αξίας 10.000 ευρώ και στη δεδομένη εκείνη στιγμή ο μισθός σας είναι 1000 ευρώ το μήνα. Τότε, το ύψος του δανείου που έχετε λάβει αντιστοιχεί στους μισθούς δέκα μηνών εργασίας. Αν για κάποιο λόγο σας γίνει μείωση μισθού κατά 50%, τότε το ύψος του δανείου θα αντιστοιχεί πλέον στους μισθούς είκοσι μηνών. Σε αυτήν την περίπτωση ο μισθός σας θα έχει ʽαποπληθωριστείʼ δηλαδή θα έχει υποστεί πραγματική μείωση... και αυτό θα έχει προκαλέσει την αύξηση της πραγματικής αξία του χρέους σας καθώς πλέον θα χρειάζεστε διπλάσιο χρόνο εργασίας για να το αποπληρώσετε.
Έστω τώρα ότι έχετε μία δική σας επιχείρηση από την οποία κερδίζετε 2000 ευρώ το μήνα πουλώντας ένα προϊόν και απασχολείτε έναν υπάλληλο στον οποίο πληρώνετε μισθό 1000 ευρώ το μήνα, ο οποίος και έχει λάβει ένα καταναλωτικό δάνειο ύψους 10.000 ευρώ.
Ένας ανταγωνιστής σας που βρίσκετε στις ΗΠΑ, πουλάει το ίδιο προϊόν με εσάς στην ίδια ακριβώς τιμή,κερδίζει 2000 δολάρια το μήνα και απασχολεί και αυτός έναν υπάλληλο που τον πληρώνει 1000 δολάρια και ο οποίος έχει λάβει ένα καταναλωτικό δάνειο αξίας 10.000 δολαρίων.
Κάποια στιγμή, επειδή η αμερικανική οικονομία αντιμετωπίζει προβλήματα, η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ σε συνεργασία με την αμερικανική κυβέρνηση αποφασίζουν να ακολουθήσουν μία πολιτική ʽχρηματιστηριακής υποτίμησηςʼ του δολαρίου για να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα της αμερικανικής οικονομίας και έτσι ενώ η ισοτιμία του βρίσκεται στο 1/1 με το ευρώ και τα υπόλοιπα ανταγωνιστικά του νομίσματα, καταλήγει να χάσει το 25% της αξίας του έναντι τους.
Ο Αμερικανός ανταγωνιστής σας συνεχίζει να πουλά το προϊόν του στην ίδια τιμή με πριν αλλά για τους αγοραστές εκτός ΗΠΑ αυτό έχει γίνει φθηνότερο κατά 25%, ενώ τόσο για τους αγοραστές εκτός ΗΠΑ όσο και γιʼ αυτούς εντός αυτών το δικό σας προϊόν έγινε ακριβότερο κατά 25%.
Τώρα η μόνη λύση για να μη χάσετε τους πελάτες σας είναι να προβείτε σε μείωση της τιμής του προϊόντος κατά 25%. Αν το κάνετε αυτό, ωστόσο, τα κέρδη σας θα μειωθούν κατά 1/4 και θα κερδίζετε μόνο 1500 ευρώ το μήνα έναντι 2000 μέχρι πρότινος. Προκειμένου να καλύψετε τη ζημιά μπορείτε να προβείτε σε μείωση του μισθού του υπαλλήλου σας κατά 50%, πιθανόν μειώνοντας και τις ώρες εργασίας του. Τώρα έχετε διατηρήσει το κέρδος σας ακέραιο αλλά ο υπάλληλος σας έπαθε ό,τι και εσείς στο πρώτο παράδειγμα, δηλαδή ο μισθός του αποπληθωρίστηκε και η πραγματική αξία του χρέους του διπλασιάστηκε.
Η ανατίμηση του ευρώ δεν προκάλεσε πρόβλημα μόνο σε εσάς αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη και φυσικά και στη χώρα σας η οποία ας υποθέσουμε ότι είναι η Ελλάδα. Πολλοί επιχειρηματίες αναγκάστηκαν να κάνουν το ίδιο με εσάς, δηλαδή να μειώσουν τους μισθούς των υπαλλήλων τους, αυξάνοντας έτσι την πραγματική αξία των χρεών τους. Παράλληλα οι επιχειρηματίες περιόρισαν δραστικά τις προσλήψεις και σταδιακά η ανεργία άρχισε να αυξάνεται.
Ο Αμερικανός ανταγωνιστής σας από την άλλη κρατώντας τον υπάλληλο του σε πλήρη απασχόληση μπόρεσε να παράσχει καλύτερες υπηρεσίες από εσάς και προσέλκυσε περισσότερους πελάτες παρά το γεγονός ότι εσείς προβήκατε σε μείωση των τιμών με αποτέλεσμα εσείς να έχετε αρχίσει να αντιμετωπίζετε μεγαλύτερες οικονομικές δυσκολίες και τελικά να αναγκαστείτε να απολύσετε τον υπάλληλο σας. Αυτός, χάνοντας το μισθό του αδυνατεί να προβεί στην αποπληρωμή του δανείου του και η τράπεζα προβαίνει σε κατάσχεση και εκποίηση του αυτοκινήτου του σε τιμή πολύ χαμηλότερη της πραγματικής του αξίας.
Καθώς αυτό γίνεται μία γενική κατάσταση σε όλη τη χώρα, χιλιάδες άνθρωποι χάνουν την εργασία τους και όλο και περισσότερα δάνεια γίνονται μη εξυπηρετούμενα με αποτέλεσμα οι κατασχέσεις και οι εκποιήσεις να αυξηθούν δραματικά. Αυτό έχει ως συνέπεια χιλιάδες αυτοκίνητα, σπίτια και άλλα περιουσιακά στοιχεία να ʽβγουν στο σφυρίʼ και να πουληθούν σε μειωμένες τιμές πιέζοντας χαμηλότερα και τις τιμές των υπόλοιπων αυτοκινήτων, σπιτιών κλπ.
Η εξέλιξη αυτή πυροδοτεί κρίσεις στις αγορές αυτοκινήτων και ακινήτων με το απόθεμα απούλητων μονάδων να αυξάνεται και τις τιμές τους να ʽαποπληθωρίζονταιʼ δηλαδή να μειώνονται. Η μείωση αυτή, όμως, οδηγεί σε περαιτέρω αποπληθωρισμό της αξίας της περιουσίας των νοικοκυριών και αυξάνει την πραγματική αξία του χρέους τους.
Η αυξανόμενη ανεργία, η μειούμενη ανταγωνιστικότητα, οι κρίσεις στην αγορά κατοικίας και στον επιχειρηματικό και εμπορικό τομέα, κάνουν τις τράπεζες να μειώσουν το ρυθμό δανειοδότησης επιχειρήσεων και νοικοκυριών καθώς ο κίνδυνος αδυναμίας αποπληρωμής των δανείων έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Η έλλειψη ρευστότητας επιδεινώνει την κατάσταση και οδηγεί σε περαιτέρω αύξηση της ανεργίας, μείωση της ανταγωνιστικότητας και επιδείνωση της οικονομίας.
Για κακή σας τύχη ενώ συμβαίνουν όλα αυτά ξεσπά η ʽελληνική κρίσηʼ και τώρα είναι το κράτος που βρίσκεται σε μία εξαιρετικά δύσκολη θέση, καθώς αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του και επιπλέον δε μπορεί να δανειστεί από τις τράπεζες. Το ΔΝΤ και η ΕΕ δημιουργούν το μηχανισμό στήριξης αλλά αυτός φέρνει περικοπές στους μισθούς και δραματική αύξηση της φορολογίας, πυροδοτώντας περαιτέρω αύξηση της ανεργίας, μείωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών, αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μείωση της δανειοδότησης από τις τράπεζες, μείωση της ανάπτυξης και γενικότερα πολύ μεγαλύτερη επιδείνωση της οικονομίας.
Καθώς το ΑΕΠ συρρικνώνεται και η ελληνική οικονομία ως σύνολο αποπληθωρίζεται, η Ελλάδα καταλήγει να πάθει ότι και πολλοί πολίτες της, δηλαδή να βλέπει την πραγματική αξία του χρέους της να αυξάνεται, παρά το γεγονός ότι κάνει τα πάντα για να το αποπληρώσει. Αυτό συμβαίνει καθώς ο ʽμισθόςʼ και τα περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας αποπληθωρίζονται.
Σε αυτή τη δεδομένη χρονική στιγμή το ημερολόγιο γράφει 03 Νοεμβρίου 2010 και η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ αποφασίζει να υιοθετήσει νέα μέτρα τόνωσης της αμερικανικής οικονομίας μέσω της παραγωγής χρήματος ύψους περίπου 800 δις δολαρίων, πολιτική η οποία μπορεί να προκαλέσει επιπλέον μείωση της αξίας του δολαρίου και περαιτέρω ανατίμηση της τιμής του ευρώ, κάνοντας την Ελλάδα ακόμη λιγότερο ανταγωνιστική και τροφοδοτώντας τον καταστροφικό αποπληθωριστικό κύκλο ο οποίος οδηγεί σε ολοένα και μεγαλύτερη αύξηση της πραγματικής αξίας του ελληνικού χρέους, κρατικού και ιδιωτικού.
Και καθώς το κινεζικό νόμισμα είναι συνδεδεμένο με το δολάριο η αμερικανική πολιτική απειλεί να οδηγήσει σε νέα μείωση των τιμών των κινέζικων προϊόντων και περαιτέρω αύξηση αυτών των ευρωπαϊκών, κάνοντας την Ελλάδα ακόμη ακριβότερη. Με τις μεγαλύτερες αναδυόμενες οικονομίες να βλέπουν την αδυναμία του δολαρίου ως μεγάλη απειλή και να υιοθετούν πολιτικές χρηματιστηριακής υποτίμησης και των δικών τους νομισμάτων η Ευρώπη γίνεται ολοένα και ακριβότερη και μαζί με αυτήν συνεχίζει να ακριβαίνει και η Ελλάδα και η ανταγωνιστικότητα της να μειώνεται, παρά τα όποια μέτρα λαμβάνει για να αποφύγει αυτήν την κατάσταση.
Οι δανειστές βλέπουν την επιδείνωση της κατάστασης και ζητούν τη λήψη επιπρόσθετων μέτρων ώστε να εξασφαλίσουν ότι θα λαμβάνουν τους τόκους των δανείων τους κανονικά αλλά τα νέα μέτρα επιδεινώνουν περισσότερο την οικονομία βυθίζοντας τη χώρα σε μία βαθιά και πολυετή ύφεση.
Η περιγραφή της εξέλιξης αυτού του κύκλου μπορεί να συνεχιστεί για πολύ ακόμη, λαμβάνοντας υπόψη παραμέτρους όπως την κατάσταση στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και την επιρροή που αναμένεται να έχει στην Ελλάδα κλπ αλλά η ουσία δεν αλλάζει και αυτή είναι ότι η χώρα έχει μπει σε ένα τούνελ που το πιθανότερο είναι να την οδηγήσει σε πολλά χρόνια μεγάλης ταλαιπωρίας.
Πάνος Παναγιώτου
χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής διευθυντής GSTA/EKTA
info@sta-gr.com
Πηγή:Σοφοκλέους 10
Σκεφτείτε ότι λαμβάνετε ένα καταναλωτικό δάνειο αξίας 10.000 ευρώ και στη δεδομένη εκείνη στιγμή ο μισθός σας είναι 1000 ευρώ το μήνα. Τότε, το ύψος του δανείου που έχετε λάβει αντιστοιχεί στους μισθούς δέκα μηνών εργασίας. Αν για κάποιο λόγο σας γίνει μείωση μισθού κατά 50%, τότε το ύψος του δανείου θα αντιστοιχεί πλέον στους μισθούς είκοσι μηνών. Σε αυτήν την περίπτωση ο μισθός σας θα έχει ʽαποπληθωριστείʼ δηλαδή θα έχει υποστεί πραγματική μείωση... και αυτό θα έχει προκαλέσει την αύξηση της πραγματικής αξία του χρέους σας καθώς πλέον θα χρειάζεστε διπλάσιο χρόνο εργασίας για να το αποπληρώσετε.
Έστω τώρα ότι έχετε μία δική σας επιχείρηση από την οποία κερδίζετε 2000 ευρώ το μήνα πουλώντας ένα προϊόν και απασχολείτε έναν υπάλληλο στον οποίο πληρώνετε μισθό 1000 ευρώ το μήνα, ο οποίος και έχει λάβει ένα καταναλωτικό δάνειο ύψους 10.000 ευρώ.
Ένας ανταγωνιστής σας που βρίσκετε στις ΗΠΑ, πουλάει το ίδιο προϊόν με εσάς στην ίδια ακριβώς τιμή,κερδίζει 2000 δολάρια το μήνα και απασχολεί και αυτός έναν υπάλληλο που τον πληρώνει 1000 δολάρια και ο οποίος έχει λάβει ένα καταναλωτικό δάνειο αξίας 10.000 δολαρίων.
Κάποια στιγμή, επειδή η αμερικανική οικονομία αντιμετωπίζει προβλήματα, η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ σε συνεργασία με την αμερικανική κυβέρνηση αποφασίζουν να ακολουθήσουν μία πολιτική ʽχρηματιστηριακής υποτίμησηςʼ του δολαρίου για να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα της αμερικανικής οικονομίας και έτσι ενώ η ισοτιμία του βρίσκεται στο 1/1 με το ευρώ και τα υπόλοιπα ανταγωνιστικά του νομίσματα, καταλήγει να χάσει το 25% της αξίας του έναντι τους.
Ο Αμερικανός ανταγωνιστής σας συνεχίζει να πουλά το προϊόν του στην ίδια τιμή με πριν αλλά για τους αγοραστές εκτός ΗΠΑ αυτό έχει γίνει φθηνότερο κατά 25%, ενώ τόσο για τους αγοραστές εκτός ΗΠΑ όσο και γιʼ αυτούς εντός αυτών το δικό σας προϊόν έγινε ακριβότερο κατά 25%.
Τώρα η μόνη λύση για να μη χάσετε τους πελάτες σας είναι να προβείτε σε μείωση της τιμής του προϊόντος κατά 25%. Αν το κάνετε αυτό, ωστόσο, τα κέρδη σας θα μειωθούν κατά 1/4 και θα κερδίζετε μόνο 1500 ευρώ το μήνα έναντι 2000 μέχρι πρότινος. Προκειμένου να καλύψετε τη ζημιά μπορείτε να προβείτε σε μείωση του μισθού του υπαλλήλου σας κατά 50%, πιθανόν μειώνοντας και τις ώρες εργασίας του. Τώρα έχετε διατηρήσει το κέρδος σας ακέραιο αλλά ο υπάλληλος σας έπαθε ό,τι και εσείς στο πρώτο παράδειγμα, δηλαδή ο μισθός του αποπληθωρίστηκε και η πραγματική αξία του χρέους του διπλασιάστηκε.
Η ανατίμηση του ευρώ δεν προκάλεσε πρόβλημα μόνο σε εσάς αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη και φυσικά και στη χώρα σας η οποία ας υποθέσουμε ότι είναι η Ελλάδα. Πολλοί επιχειρηματίες αναγκάστηκαν να κάνουν το ίδιο με εσάς, δηλαδή να μειώσουν τους μισθούς των υπαλλήλων τους, αυξάνοντας έτσι την πραγματική αξία των χρεών τους. Παράλληλα οι επιχειρηματίες περιόρισαν δραστικά τις προσλήψεις και σταδιακά η ανεργία άρχισε να αυξάνεται.
Ο Αμερικανός ανταγωνιστής σας από την άλλη κρατώντας τον υπάλληλο του σε πλήρη απασχόληση μπόρεσε να παράσχει καλύτερες υπηρεσίες από εσάς και προσέλκυσε περισσότερους πελάτες παρά το γεγονός ότι εσείς προβήκατε σε μείωση των τιμών με αποτέλεσμα εσείς να έχετε αρχίσει να αντιμετωπίζετε μεγαλύτερες οικονομικές δυσκολίες και τελικά να αναγκαστείτε να απολύσετε τον υπάλληλο σας. Αυτός, χάνοντας το μισθό του αδυνατεί να προβεί στην αποπληρωμή του δανείου του και η τράπεζα προβαίνει σε κατάσχεση και εκποίηση του αυτοκινήτου του σε τιμή πολύ χαμηλότερη της πραγματικής του αξίας.
Καθώς αυτό γίνεται μία γενική κατάσταση σε όλη τη χώρα, χιλιάδες άνθρωποι χάνουν την εργασία τους και όλο και περισσότερα δάνεια γίνονται μη εξυπηρετούμενα με αποτέλεσμα οι κατασχέσεις και οι εκποιήσεις να αυξηθούν δραματικά. Αυτό έχει ως συνέπεια χιλιάδες αυτοκίνητα, σπίτια και άλλα περιουσιακά στοιχεία να ʽβγουν στο σφυρίʼ και να πουληθούν σε μειωμένες τιμές πιέζοντας χαμηλότερα και τις τιμές των υπόλοιπων αυτοκινήτων, σπιτιών κλπ.
Η εξέλιξη αυτή πυροδοτεί κρίσεις στις αγορές αυτοκινήτων και ακινήτων με το απόθεμα απούλητων μονάδων να αυξάνεται και τις τιμές τους να ʽαποπληθωρίζονταιʼ δηλαδή να μειώνονται. Η μείωση αυτή, όμως, οδηγεί σε περαιτέρω αποπληθωρισμό της αξίας της περιουσίας των νοικοκυριών και αυξάνει την πραγματική αξία του χρέους τους.
Η αυξανόμενη ανεργία, η μειούμενη ανταγωνιστικότητα, οι κρίσεις στην αγορά κατοικίας και στον επιχειρηματικό και εμπορικό τομέα, κάνουν τις τράπεζες να μειώσουν το ρυθμό δανειοδότησης επιχειρήσεων και νοικοκυριών καθώς ο κίνδυνος αδυναμίας αποπληρωμής των δανείων έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Η έλλειψη ρευστότητας επιδεινώνει την κατάσταση και οδηγεί σε περαιτέρω αύξηση της ανεργίας, μείωση της ανταγωνιστικότητας και επιδείνωση της οικονομίας.
Για κακή σας τύχη ενώ συμβαίνουν όλα αυτά ξεσπά η ʽελληνική κρίσηʼ και τώρα είναι το κράτος που βρίσκεται σε μία εξαιρετικά δύσκολη θέση, καθώς αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του και επιπλέον δε μπορεί να δανειστεί από τις τράπεζες. Το ΔΝΤ και η ΕΕ δημιουργούν το μηχανισμό στήριξης αλλά αυτός φέρνει περικοπές στους μισθούς και δραματική αύξηση της φορολογίας, πυροδοτώντας περαιτέρω αύξηση της ανεργίας, μείωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών, αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μείωση της δανειοδότησης από τις τράπεζες, μείωση της ανάπτυξης και γενικότερα πολύ μεγαλύτερη επιδείνωση της οικονομίας.
Καθώς το ΑΕΠ συρρικνώνεται και η ελληνική οικονομία ως σύνολο αποπληθωρίζεται, η Ελλάδα καταλήγει να πάθει ότι και πολλοί πολίτες της, δηλαδή να βλέπει την πραγματική αξία του χρέους της να αυξάνεται, παρά το γεγονός ότι κάνει τα πάντα για να το αποπληρώσει. Αυτό συμβαίνει καθώς ο ʽμισθόςʼ και τα περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας αποπληθωρίζονται.
Σε αυτή τη δεδομένη χρονική στιγμή το ημερολόγιο γράφει 03 Νοεμβρίου 2010 και η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ αποφασίζει να υιοθετήσει νέα μέτρα τόνωσης της αμερικανικής οικονομίας μέσω της παραγωγής χρήματος ύψους περίπου 800 δις δολαρίων, πολιτική η οποία μπορεί να προκαλέσει επιπλέον μείωση της αξίας του δολαρίου και περαιτέρω ανατίμηση της τιμής του ευρώ, κάνοντας την Ελλάδα ακόμη λιγότερο ανταγωνιστική και τροφοδοτώντας τον καταστροφικό αποπληθωριστικό κύκλο ο οποίος οδηγεί σε ολοένα και μεγαλύτερη αύξηση της πραγματικής αξίας του ελληνικού χρέους, κρατικού και ιδιωτικού.
Και καθώς το κινεζικό νόμισμα είναι συνδεδεμένο με το δολάριο η αμερικανική πολιτική απειλεί να οδηγήσει σε νέα μείωση των τιμών των κινέζικων προϊόντων και περαιτέρω αύξηση αυτών των ευρωπαϊκών, κάνοντας την Ελλάδα ακόμη ακριβότερη. Με τις μεγαλύτερες αναδυόμενες οικονομίες να βλέπουν την αδυναμία του δολαρίου ως μεγάλη απειλή και να υιοθετούν πολιτικές χρηματιστηριακής υποτίμησης και των δικών τους νομισμάτων η Ευρώπη γίνεται ολοένα και ακριβότερη και μαζί με αυτήν συνεχίζει να ακριβαίνει και η Ελλάδα και η ανταγωνιστικότητα της να μειώνεται, παρά τα όποια μέτρα λαμβάνει για να αποφύγει αυτήν την κατάσταση.
Οι δανειστές βλέπουν την επιδείνωση της κατάστασης και ζητούν τη λήψη επιπρόσθετων μέτρων ώστε να εξασφαλίσουν ότι θα λαμβάνουν τους τόκους των δανείων τους κανονικά αλλά τα νέα μέτρα επιδεινώνουν περισσότερο την οικονομία βυθίζοντας τη χώρα σε μία βαθιά και πολυετή ύφεση.
Η περιγραφή της εξέλιξης αυτού του κύκλου μπορεί να συνεχιστεί για πολύ ακόμη, λαμβάνοντας υπόψη παραμέτρους όπως την κατάσταση στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και την επιρροή που αναμένεται να έχει στην Ελλάδα κλπ αλλά η ουσία δεν αλλάζει και αυτή είναι ότι η χώρα έχει μπει σε ένα τούνελ που το πιθανότερο είναι να την οδηγήσει σε πολλά χρόνια μεγάλης ταλαιπωρίας.
Πάνος Παναγιώτου
χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής διευθυντής GSTA/EKTA
info@sta-gr.com
Πηγή:Σοφοκλέους 10
Δημοκρατική ...Συμμαχία
το νέο μαγαζάκι της Ντόρας άνοιξε, και σας περιμένει.
Όσοι πιστοί προσέλθετε. Έχουμε πάσης φύσεως δημοκρατικά κεντρώα υλικά και καθόλου κεντροδεξιά !
Σε 'μάς θα βρείτε δωρεάν δημοκρατία και τη συμμαχία σε άτοκες δόσεις. Η πορτοκαλομπλέ δύναμη με σήμα μάλλον το δαφνόδεντρο.
http://www.apodimos-ellinas.com/
Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010
Το νέο είδος πολιτικής και οργάνωσης που απαιτείται σήμερα
Σε ένα πρόσφατο κείμενο σε αυτό το μπλόκ, γράφαμε:
«Οι Έλληνες ναυαγοί της ανάπτυξης, βιώνοντας με μεγαλύτερη ένταση αντιφάσεις που αφορούν όλες τις ευρωπαϊκές και τις «αναπτυγμένες» κοινωνίες, θα μπορούσαν να γυρίσουν την πλάτη τους στις απατηλές υποσχέσεις μιας ανάπτυξης αδύνατης πλέον γι’ αυτούς και να επιλέξουν δρόμους, οι οποίοι θα είχαν μια τεράστια σπουδαιότητα για όλους τους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς και όχι μόνο. Να αντιστρέψουν τα μειονεκτήματα που έχει η χώρα σαν «αδύνατος κρίκος», σε αντίστοιχα πλεονεκτήματα». (ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΑΦΘΟΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ:http://topikopoiisi.blogspot.com/2010/11/blog-post_09.html)
Όπως έδειξε και η παρούσα κρίση, επιστροφή στο εθνικό κοινωνικό κράτος πρόνοιας είναι αδύνατη. Και αυτό όχι μόνο στην Ελλάδα. Οι στενές και πολύμορφες οικονομικές σχέσεις κρατών και περιοχών στα πλαίσια της ΕΕ και της παγκοσμιοποίησης καθιστούν κυριολεκτικά αδύνατον για οποιαδήποτε εθνική κυβέρνηση να διαχειριστεί ανεξάρτητα την οικονομία και το περιβάλλον της επικράτειάς της. Οι οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις ξεπερνούν τα στενά εθνικά όρια και τα σύνορα.
Από την άλλη, οι αποφάσεις των κομμάτων εξουσίας για οποιεσδήποτε αλλαγές καθορίζονται από τα συμφέροντα της παγκόσμιας-τοπικής χρηματοπιστωτικής ελίτ και των πολυεθνικών και έχουν να κάνουν περισσότερο με τη διαχείριση αυτών των συμφερόντων. Οι πολίτες παντού και πολύ περισσότερο στην Ελλάδα, έχουν ελάχιστη δύναμη να επηρεάσουν τις πολιτικές και οικονομικές διαδικασίες, που καθορίζουν τη ζωή τους. Βλέπουν ότι αποκλείονται καθημερινά από το σημερινό «δημόσιο» χώρο. Η «αντιπροσωπευτική δημοκρατία» των σύγχρονων επαγγελματιών πολιτικών και των κομμάτων εξουσίας, προάγοντας τα συμφέροντα των ολίγων ισχυρών, έχει απογοητεύσει σε μεγάλο βαθμό τους ανθρώπους.
Τα άλλα κόμματα(είτε αριστερά, είτε περιβαλλοντικά), από τη στιγμή που επιδιώκουν την κατάληψη της εξουσίας στο κράτος οδηγούνται σε μορφές οργάνωσης, που εκ των πραγμάτων διαχωρίζουν τους πολίτες σε μέλη και μη μέλη τους. Πέρα από το γεγονός ότι και στα πλαίσιά τους δεν εφαρμόζεται η δημοκρατία πρόσωπο με πρόσωπο και τις αποφάσεις τις παίρνουν ουσιαστικά οι ηγεσίες τους, δεν έχουν τη δυνατότητα να την υλοποιούν και στις παρεμβάσεις στα κοινωνικά δρώμενα, στα πλαίσια της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Τέτοια συγκεντρωτικά κόμματα, απέτυχαν να εφαρμόσουν την άμεση δημοκρατία και τον κοινωνικό έλεγχο και στα κράτη του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού».
Εξάλλου από τη στιγμή που ένα κόμμα δημιουργείται σε εθνικό επίπεδο κεντρικά, αποκτά αμέσως τον χαρακτήρα μιας μεγα-δομής. Κάθε πολίτης -μέλος ή μη μέλος- νοιώθει αδύναμος να ελέγξει τις εξελίξεις στο κόμμα αυτό, και έτσι εύκολα αποφασίζει ότι δεν τον αφορά. Αν όμως δημιουργείται μια Ριζοσπαστική Κίνηση Πολιτών (με το χαρακτηριστικό της «δημοκρατίας εν δράσει») από πολίτες-που ο καθένας ξέρει τον άλλο και υπάρχει εμπιστοσύνη ότι η συμμετοχή συνδέεται με την κοινωνική προσφορά και όχι με την ατομική κοινωνική και πολιτική ανέλιξη-και αν η Κίνηση θέλει να παρέμβει με αμεσοδημοκρατικό τρόπο σε τοπικό επίπεδο για να αλλάξει την ζοφερή πραγματικότητα της καθημερινής ζωής, τότε ο απλός -και όχι μόνο ο ενεργός πολίτης -θεωρεί ότι κάτι τέτοιο είναι στα μέτρα του. Πείθεται πιο εύκολα ότι το ζήτημα τον αφορά και θα θέλει να συμμετάσχει, ανεξάρτητα από ποιόν κοινωνικό ή πολιτικό χώρο επηρεάζεται. Φυσικά τέτοιες Κινήσεις δεν ενδιαφέρουν μέλη υπαρχόντων κομμάτων, που η ενασχόλησή τους με τα κοινά καθορίζεται από την πελατειακή σχέση με το κόμμα τους ή από τον αριβισμό τους. Θα ενδιαφέρει όμως ανιδιοτελή τους μέλη-πρέπει να υπάρχουν και τέτοια-που η τοπική Κίνηση μπορεί να είναι σε θέση να διακρίνει κάθε φορά.
Τη πρώτη «μαγιά» μιας τέτοιας Κίνησης μπορούν να αποτελέσουν πολίτες της τοπικής κοινωνίας, που ήδη συμμετέχουν σε διάφορα κοινωνικά, οικολογικά και πολιτικά κινήματα και που συνήθως δεν έχουν κομματικές εξαρτήσεις. Είναι αυτοί που έχουν ονομασθεί γενικά «ενεργοί πολίτες» ή «ακτιβιστές» για την επίλυση διάφορων θεματικών προβλημάτων καθώς και μέλη του αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος των τελευταίων χρόνων, είναι αξιόλογοι άνθρωποι-μέχρι τώρα αποστασιοποιημένοι- αλλά προερχόμενοι από τους ιστορικούς ιδεολογικούς χώρους του σοσιαλιστικού, αναρχικού, κομμουνιστικού και οικολογικού προτάγματος. Αυτή η πρώτη «μαγιά» που αναλαμβάνει τη πρωτοβουλία, δεν περιχαρακώνεται. Φροντίζει να πλαισιωθεί, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, από απλούς πολίτες που θα αποφασίσουν ότι δεν πάει άλλο και δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από κανένα μηχανισμό ή «πεφωτισμένη» προσωπικότητα. Από πολίτες που σε μια σειρά τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων ψήφισαν με τον τρόπο τους τον «κανένα». Στη συνέχεια φροντίζουν όλοι μαζί να πετύχουν μεταξύ τους καταρχήν μια συναίνεση σε ένα πρόγραμμα τοπικής παρέμβασης στα καθημερινά κοινωνικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά προβλήματα. Η παρέμβαση αυτή δεν θα χαρακτηρίζεται μόνο από την αντίσταση στις πρακτικές διακυβέρνησης του κεντρικού και περιφερειακού κράτους, αλλά και από εναλλακτικές προτάσεις. Από προτάσεις για άμεσα υλοποιήσιμες δομές, που θα δίνουν λύσεις «εδώ και τώρα» και που μπορούν να λειτουργούν σαν παράδειγμα για εκτεταμένους κοινωνικούς πειραματισμούς, στους οποίους μπορεί να εμπλέκεται όλη η κοινωνία, γιατί θα αφορούν στο παρόν της καθώς και στο μέλλον των επερχόμενων γενιών. Αυτοί οι εκτεταμένοι κοινωνικοί πειραματισμοί(όπως π.χ. ο συμμετοχικός προϋπολογισμός-προγραμματισμός) θα μπορέσουν να πάρουν την τελική τους μορφή, όταν μια τέτοια Κίνηση ψηφισθεί και αναλάβει τον δήμο ή την περιφέρεια.
Αν τώρα πολλές τέτοιες πολιτικές κινήσεις, που έχουν σαν βασικό γνώρισμα την άμεση δημοκρατία και λίγο ως πολύ το ίδιο πρόγραμμα παρέμβασης για την κοινωνία και το περιβάλλον, βρεθούν και συνδεθούν στη συνέχεια με ομοσπονδιακή μορφή(καλό θα είναι να πάρουν και κοινή ονομασία, για να δίνουν κοινό μήνυμα), μπορούν να δημιουργήσουν στην ουσία, σε περιφερειακό ή και εθνικό επίπεδο, μια καινούργια κοινωνική και πολιτική δομή. Πολλοί μπορεί να την ονομάσουν νέας μορφής «κόμμα», αλλά θα είναι διαφορετική από τις δομές των κομμάτων που ξέρουμε μέχρι τώρα . Ο στόχος μιας τέτοιας κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης θα είναι η συμμετοχή των πολιτών σε όλα τα επίπεδα της δημοτικής, περιφερειακής και εθνικής δημόσιας σφαίρας, ώστε και μέσα από αυτή τη συμμετοχή να είναι δυνατή η μετατροπή του πολίτη-καταναλωτή υπαρχουσών κομματικών προγραμμάτων- σε πολίτη διαμορφωτή οικονομικού, κοινωνικού, περιβαλλοντικού και πολιτικού προγράμματος ικανού να εξασφαλίσει πλειοψηφίες. Πρώτα στους δήμους και τις κοινότητες, μετά στις περιφέρειες(1) και στη συνέχεια σε εθνική επικράτεια. Ώστε να εφευρεθούν και να δημιουργηθούν με συμμετοχή όσο γίνεται μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας οι καινούργιοι κοινωνικοί- οικονομικοί Θεμοί. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να αυτοθεσμισθεί(2) καλύτερα η αποκεντρωμένη, αυτοδιαχειριζόμενη, οικολογική κοινωνία της ισοκατανομής της εξουσίας σε όλα τα επίπεδα.
Αυτή η διαδικασία δεν αποκλείει λοιπόν και τη παρέμβαση σε εθνικό και ακόμα παραπέρα επίπεδο-ίσα ίσα πρέπει να επιδιωχθεί-, αλλά ο στόχος αυτής της παρέμβασης θα είναι η συρρίκνωση του κράτους και των δομών της παγκοσμιοποίησης και η δημιουργία μέσω των θεσμών της κοινοτητοποίησης-δημοτικοποίησης της παγκόσμιας κοινότητας των κοινοτήτων. Η στρατηγική της Τοπικοποίησης (όπως προτείνεται και στο βιβλίο) για τον καινούργιο πολιτικό πολιτισμό που απαιτείται σήμερα, είναι πιο ευνοϊκή και για τακτικούς και για ουσιαστικούς λόγους και δεν οδηγεί στον «τοπικισμό», γιατί από την αρχή ο στόχος είναι η παγκόσμια συνειδητοποιημένη κοινότητα και όχι η παγκόσμια κυβέρνηση, που προωθούν οι θεσμοί της παγκοσμιοποίησης.
Η σημερινή κρίση του κομματικού συστήματος και η «αποστράτευση» των πολιτών δεν μπορεί να ξεπερασθεί με τη δημιουργία κομμάτων της «παλιάς κοπής». Στη χώρα, η αποχή στις πρόσφατες εκλογές-που σημειωτέον μαζί με τα λευκά και άκυρα ήταν τελικά ο νικητής-δείχνει ότι έφθασε επιτέλους η ώρα να προχωρήσουμε σε μια τέτοια κατεύθυνση. Δεν χρειάζεται να καθορισθούν από την αρχή όλα τα βήματα για να ξεκινήσουμε!
Δέστε και το κείμενο της ανάρτησης:http://topikopoiisi.blogspot.com/2010/06/blog-post_1196.html
(1)Οι περιφέρειες μπορεί να μην είναι τελικά αυτές του Καλλικράτη. Θα πρέπει οι περιφέρειες να πάρουν τη μορφή της "Βιοπεριφέρειας". Δηλαδή μιας περιφέρειας που εξασφαλίζει την αρμονική ενότητα ενός τόπου (φυσικού οικοσυστήματος), της κοινότητας των ανθρώπων που τον κατοικούν και του συνόλου των παραγωγικών τους δραστηριοτήτων. Η εγγύτητα θα είναι καθοριστική στην διαχείρηση των εισροών και των εκροών των παραγωγικών μονάδων, των ανταλλαγών μεταξύ τους, όπως και με τους καταναλωτές. Όσον αφορά στην οικονομία της θα πρόκειται για μια οικονομία εγγύτητας.
(2)Δεν αγνοούμε την αδυναμία να προβλέψουμε από πριν τις μορφές και τους θεσμούς τους οποίους μπορεί να γεννήσει η εκπληκτική θεσμίζουσα δραστηριότητα μιας κοινωνίας σε αναβρασμό και σε στάδιο μετάβασης.
«Οι Έλληνες ναυαγοί της ανάπτυξης, βιώνοντας με μεγαλύτερη ένταση αντιφάσεις που αφορούν όλες τις ευρωπαϊκές και τις «αναπτυγμένες» κοινωνίες, θα μπορούσαν να γυρίσουν την πλάτη τους στις απατηλές υποσχέσεις μιας ανάπτυξης αδύνατης πλέον γι’ αυτούς και να επιλέξουν δρόμους, οι οποίοι θα είχαν μια τεράστια σπουδαιότητα για όλους τους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς και όχι μόνο. Να αντιστρέψουν τα μειονεκτήματα που έχει η χώρα σαν «αδύνατος κρίκος», σε αντίστοιχα πλεονεκτήματα». (ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΑΦΘΟΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ:http://topikopoiisi.blogspot.com/2010/11/blog-post_09.html)
Όπως έδειξε και η παρούσα κρίση, επιστροφή στο εθνικό κοινωνικό κράτος πρόνοιας είναι αδύνατη. Και αυτό όχι μόνο στην Ελλάδα. Οι στενές και πολύμορφες οικονομικές σχέσεις κρατών και περιοχών στα πλαίσια της ΕΕ και της παγκοσμιοποίησης καθιστούν κυριολεκτικά αδύνατον για οποιαδήποτε εθνική κυβέρνηση να διαχειριστεί ανεξάρτητα την οικονομία και το περιβάλλον της επικράτειάς της. Οι οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις ξεπερνούν τα στενά εθνικά όρια και τα σύνορα.
Από την άλλη, οι αποφάσεις των κομμάτων εξουσίας για οποιεσδήποτε αλλαγές καθορίζονται από τα συμφέροντα της παγκόσμιας-τοπικής χρηματοπιστωτικής ελίτ και των πολυεθνικών και έχουν να κάνουν περισσότερο με τη διαχείριση αυτών των συμφερόντων. Οι πολίτες παντού και πολύ περισσότερο στην Ελλάδα, έχουν ελάχιστη δύναμη να επηρεάσουν τις πολιτικές και οικονομικές διαδικασίες, που καθορίζουν τη ζωή τους. Βλέπουν ότι αποκλείονται καθημερινά από το σημερινό «δημόσιο» χώρο. Η «αντιπροσωπευτική δημοκρατία» των σύγχρονων επαγγελματιών πολιτικών και των κομμάτων εξουσίας, προάγοντας τα συμφέροντα των ολίγων ισχυρών, έχει απογοητεύσει σε μεγάλο βαθμό τους ανθρώπους.
Τα άλλα κόμματα(είτε αριστερά, είτε περιβαλλοντικά), από τη στιγμή που επιδιώκουν την κατάληψη της εξουσίας στο κράτος οδηγούνται σε μορφές οργάνωσης, που εκ των πραγμάτων διαχωρίζουν τους πολίτες σε μέλη και μη μέλη τους. Πέρα από το γεγονός ότι και στα πλαίσιά τους δεν εφαρμόζεται η δημοκρατία πρόσωπο με πρόσωπο και τις αποφάσεις τις παίρνουν ουσιαστικά οι ηγεσίες τους, δεν έχουν τη δυνατότητα να την υλοποιούν και στις παρεμβάσεις στα κοινωνικά δρώμενα, στα πλαίσια της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Τέτοια συγκεντρωτικά κόμματα, απέτυχαν να εφαρμόσουν την άμεση δημοκρατία και τον κοινωνικό έλεγχο και στα κράτη του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού».
Εξάλλου από τη στιγμή που ένα κόμμα δημιουργείται σε εθνικό επίπεδο κεντρικά, αποκτά αμέσως τον χαρακτήρα μιας μεγα-δομής. Κάθε πολίτης -μέλος ή μη μέλος- νοιώθει αδύναμος να ελέγξει τις εξελίξεις στο κόμμα αυτό, και έτσι εύκολα αποφασίζει ότι δεν τον αφορά. Αν όμως δημιουργείται μια Ριζοσπαστική Κίνηση Πολιτών (με το χαρακτηριστικό της «δημοκρατίας εν δράσει») από πολίτες-που ο καθένας ξέρει τον άλλο και υπάρχει εμπιστοσύνη ότι η συμμετοχή συνδέεται με την κοινωνική προσφορά και όχι με την ατομική κοινωνική και πολιτική ανέλιξη-και αν η Κίνηση θέλει να παρέμβει με αμεσοδημοκρατικό τρόπο σε τοπικό επίπεδο για να αλλάξει την ζοφερή πραγματικότητα της καθημερινής ζωής, τότε ο απλός -και όχι μόνο ο ενεργός πολίτης -θεωρεί ότι κάτι τέτοιο είναι στα μέτρα του. Πείθεται πιο εύκολα ότι το ζήτημα τον αφορά και θα θέλει να συμμετάσχει, ανεξάρτητα από ποιόν κοινωνικό ή πολιτικό χώρο επηρεάζεται. Φυσικά τέτοιες Κινήσεις δεν ενδιαφέρουν μέλη υπαρχόντων κομμάτων, που η ενασχόλησή τους με τα κοινά καθορίζεται από την πελατειακή σχέση με το κόμμα τους ή από τον αριβισμό τους. Θα ενδιαφέρει όμως ανιδιοτελή τους μέλη-πρέπει να υπάρχουν και τέτοια-που η τοπική Κίνηση μπορεί να είναι σε θέση να διακρίνει κάθε φορά.
Τη πρώτη «μαγιά» μιας τέτοιας Κίνησης μπορούν να αποτελέσουν πολίτες της τοπικής κοινωνίας, που ήδη συμμετέχουν σε διάφορα κοινωνικά, οικολογικά και πολιτικά κινήματα και που συνήθως δεν έχουν κομματικές εξαρτήσεις. Είναι αυτοί που έχουν ονομασθεί γενικά «ενεργοί πολίτες» ή «ακτιβιστές» για την επίλυση διάφορων θεματικών προβλημάτων καθώς και μέλη του αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος των τελευταίων χρόνων, είναι αξιόλογοι άνθρωποι-μέχρι τώρα αποστασιοποιημένοι- αλλά προερχόμενοι από τους ιστορικούς ιδεολογικούς χώρους του σοσιαλιστικού, αναρχικού, κομμουνιστικού και οικολογικού προτάγματος. Αυτή η πρώτη «μαγιά» που αναλαμβάνει τη πρωτοβουλία, δεν περιχαρακώνεται. Φροντίζει να πλαισιωθεί, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, από απλούς πολίτες που θα αποφασίσουν ότι δεν πάει άλλο και δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από κανένα μηχανισμό ή «πεφωτισμένη» προσωπικότητα. Από πολίτες που σε μια σειρά τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων ψήφισαν με τον τρόπο τους τον «κανένα». Στη συνέχεια φροντίζουν όλοι μαζί να πετύχουν μεταξύ τους καταρχήν μια συναίνεση σε ένα πρόγραμμα τοπικής παρέμβασης στα καθημερινά κοινωνικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά προβλήματα. Η παρέμβαση αυτή δεν θα χαρακτηρίζεται μόνο από την αντίσταση στις πρακτικές διακυβέρνησης του κεντρικού και περιφερειακού κράτους, αλλά και από εναλλακτικές προτάσεις. Από προτάσεις για άμεσα υλοποιήσιμες δομές, που θα δίνουν λύσεις «εδώ και τώρα» και που μπορούν να λειτουργούν σαν παράδειγμα για εκτεταμένους κοινωνικούς πειραματισμούς, στους οποίους μπορεί να εμπλέκεται όλη η κοινωνία, γιατί θα αφορούν στο παρόν της καθώς και στο μέλλον των επερχόμενων γενιών. Αυτοί οι εκτεταμένοι κοινωνικοί πειραματισμοί(όπως π.χ. ο συμμετοχικός προϋπολογισμός-προγραμματισμός) θα μπορέσουν να πάρουν την τελική τους μορφή, όταν μια τέτοια Κίνηση ψηφισθεί και αναλάβει τον δήμο ή την περιφέρεια.
Αν τώρα πολλές τέτοιες πολιτικές κινήσεις, που έχουν σαν βασικό γνώρισμα την άμεση δημοκρατία και λίγο ως πολύ το ίδιο πρόγραμμα παρέμβασης για την κοινωνία και το περιβάλλον, βρεθούν και συνδεθούν στη συνέχεια με ομοσπονδιακή μορφή(καλό θα είναι να πάρουν και κοινή ονομασία, για να δίνουν κοινό μήνυμα), μπορούν να δημιουργήσουν στην ουσία, σε περιφερειακό ή και εθνικό επίπεδο, μια καινούργια κοινωνική και πολιτική δομή. Πολλοί μπορεί να την ονομάσουν νέας μορφής «κόμμα», αλλά θα είναι διαφορετική από τις δομές των κομμάτων που ξέρουμε μέχρι τώρα . Ο στόχος μιας τέτοιας κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης θα είναι η συμμετοχή των πολιτών σε όλα τα επίπεδα της δημοτικής, περιφερειακής και εθνικής δημόσιας σφαίρας, ώστε και μέσα από αυτή τη συμμετοχή να είναι δυνατή η μετατροπή του πολίτη-καταναλωτή υπαρχουσών κομματικών προγραμμάτων- σε πολίτη διαμορφωτή οικονομικού, κοινωνικού, περιβαλλοντικού και πολιτικού προγράμματος ικανού να εξασφαλίσει πλειοψηφίες. Πρώτα στους δήμους και τις κοινότητες, μετά στις περιφέρειες(1) και στη συνέχεια σε εθνική επικράτεια. Ώστε να εφευρεθούν και να δημιουργηθούν με συμμετοχή όσο γίνεται μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας οι καινούργιοι κοινωνικοί- οικονομικοί Θεμοί. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να αυτοθεσμισθεί(2) καλύτερα η αποκεντρωμένη, αυτοδιαχειριζόμενη, οικολογική κοινωνία της ισοκατανομής της εξουσίας σε όλα τα επίπεδα.
Αυτή η διαδικασία δεν αποκλείει λοιπόν και τη παρέμβαση σε εθνικό και ακόμα παραπέρα επίπεδο-ίσα ίσα πρέπει να επιδιωχθεί-, αλλά ο στόχος αυτής της παρέμβασης θα είναι η συρρίκνωση του κράτους και των δομών της παγκοσμιοποίησης και η δημιουργία μέσω των θεσμών της κοινοτητοποίησης-δημοτικοποίησης της παγκόσμιας κοινότητας των κοινοτήτων. Η στρατηγική της Τοπικοποίησης (όπως προτείνεται και στο βιβλίο) για τον καινούργιο πολιτικό πολιτισμό που απαιτείται σήμερα, είναι πιο ευνοϊκή και για τακτικούς και για ουσιαστικούς λόγους και δεν οδηγεί στον «τοπικισμό», γιατί από την αρχή ο στόχος είναι η παγκόσμια συνειδητοποιημένη κοινότητα και όχι η παγκόσμια κυβέρνηση, που προωθούν οι θεσμοί της παγκοσμιοποίησης.
Η σημερινή κρίση του κομματικού συστήματος και η «αποστράτευση» των πολιτών δεν μπορεί να ξεπερασθεί με τη δημιουργία κομμάτων της «παλιάς κοπής». Στη χώρα, η αποχή στις πρόσφατες εκλογές-που σημειωτέον μαζί με τα λευκά και άκυρα ήταν τελικά ο νικητής-δείχνει ότι έφθασε επιτέλους η ώρα να προχωρήσουμε σε μια τέτοια κατεύθυνση. Δεν χρειάζεται να καθορισθούν από την αρχή όλα τα βήματα για να ξεκινήσουμε!
Δέστε και το κείμενο της ανάρτησης:http://topikopoiisi.blogspot.com/2010/06/blog-post_1196.html
(1)Οι περιφέρειες μπορεί να μην είναι τελικά αυτές του Καλλικράτη. Θα πρέπει οι περιφέρειες να πάρουν τη μορφή της "Βιοπεριφέρειας". Δηλαδή μιας περιφέρειας που εξασφαλίζει την αρμονική ενότητα ενός τόπου (φυσικού οικοσυστήματος), της κοινότητας των ανθρώπων που τον κατοικούν και του συνόλου των παραγωγικών τους δραστηριοτήτων. Η εγγύτητα θα είναι καθοριστική στην διαχείρηση των εισροών και των εκροών των παραγωγικών μονάδων, των ανταλλαγών μεταξύ τους, όπως και με τους καταναλωτές. Όσον αφορά στην οικονομία της θα πρόκειται για μια οικονομία εγγύτητας.
(2)Δεν αγνοούμε την αδυναμία να προβλέψουμε από πριν τις μορφές και τους θεσμούς τους οποίους μπορεί να γεννήσει η εκπληκτική θεσμίζουσα δραστηριότητα μιας κοινωνίας σε αναβρασμό και σε στάδιο μετάβασης.
Οι αναρχικοί απαγορεύεται να διαδηλώνουν…
Από το tvxsteam
Μετά τις αλλεπάλληλες επιθέσεις ακροδεξιών σε κοινωνικούς και πολιτικούς χώρους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και με αφορμή την πρόσφατη δολοφονική επίθεση που δέχτηκαν μέλη του Radio Revolt, συλλογικότητες της πόλης καλούσαν την Παρασκευή το απόγευμα σε αντιφασιστική πορεία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Η αστυνομία απαγόρευσε πρακτικά την διεξαγωγή της, καθώς επιτέθηκε χωρίς καμία απολύτως αφορμή στους διαδηλωτές, τα πρώτα λεπτά της πορείας, με προφανή στόχο τη ματαίωσή της. Στη συνέχεια και ενώ η πορεία συνεχίστηκε χωρίς επεισόδια, οι αστυνομικές δυνάμεις περικύκλωσαν τους διαδηλωτές σε απόσταση μικρότερη του ενός μέτρου, παρεμποδίζοντας και πάλι την συνέχισή της.
Ο κόσμος που συμμετείχε στη διαδήλωση κατευθύνθηκε στο κτήριο της Σχολής Δημοσιογραφίας του ΑΠΘ και επιδεικνύοντας ιδιαίτερη ψυχραιμία διέκοψε την πορεία προκειμένου να εκτονωθεί η ένταση. Οι συγκεντρωμένοι αποχώρησαν συντεταγμένα προς τα πανεπιστήμια, έπειτα από περίπου μία ώρα, χωρίς και πάλι να σημειωθεί το παραμικρό επεισόδιο.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδήλωσης άντρες της ασφάλειας Θεσσαλονίκης προσήγαγαν άτομα στην ΓΑΔΘ, με μοναδικό επιβαρυντικό στοιχείο την ηλικία και την εμφάνισή τους. Μάλιστα η μεταφορά τους στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης πραγματοποιούνταν από μίνι- βαν, χωρίς διακριτικά κρατικών οχημάτων, που έφεραν επιγραφές ανύπαρκτων εμπορικών εταιριών –relax travel κ.α.- και θύμιζε περισσότερο απαγωγή, παρά νόμιμη αστυνομική επιχείρηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μια πορεία που δεν συνέβη το παραμικρό επεισόδιο, οι προσαγωγές για προληπτικούς λόγους ξεπέρασαν τις 35.
Επιπλέον αστυνομικοί με πολιτικά, φορώντας κουκούλες και φέροντες επαγγελματικό εξοπλισμό, φωτογράφιζαν τους διαδηλωτές, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της πορείας, θεωρώντας προφανώς τα άτομα που ανήκουν στο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, εν δυνάμει υπόπτους για την τέλεση παράνομων πράξεων.
Χθες το απόγευμα στη Θεσσαλονίκη έγινε φανερό, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ότι οι αστυνομικές δυνάμεις δεν λειτουργούν με γνώμονα τις προβλεπόμενες νόμιμες διαδικασίες διαχείρισης τέτοιων καταστάσεων, αλλά με βάση το δικό τους συλλογικό πολιτικό κριτήριο, ποινικοποίησης του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού χώρου και δημιουργίας εσωτερικού εχθρού. Το μήνυμα που δόθηκε στη χθεσινή πορεία ήταν σαφές: Οι αναρχικοί απαγορεύεται να διαδηλώνουν…
Σχόλιο: οι αστυνομικές δυνάμεις είναι "εκεί έξω", σαν κατασταλτικό κράτος -που στέκει αρωγός ή δέχεται αρωγή από ακροδεξιούς- ώστε να εξασφαλίζει τους κρατούντες από τους κατεξοχήν αμφισβητίες της εξουσίας τους.
Μετά τις αλλεπάλληλες επιθέσεις ακροδεξιών σε κοινωνικούς και πολιτικούς χώρους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και με αφορμή την πρόσφατη δολοφονική επίθεση που δέχτηκαν μέλη του Radio Revolt, συλλογικότητες της πόλης καλούσαν την Παρασκευή το απόγευμα σε αντιφασιστική πορεία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Η αστυνομία απαγόρευσε πρακτικά την διεξαγωγή της, καθώς επιτέθηκε χωρίς καμία απολύτως αφορμή στους διαδηλωτές, τα πρώτα λεπτά της πορείας, με προφανή στόχο τη ματαίωσή της. Στη συνέχεια και ενώ η πορεία συνεχίστηκε χωρίς επεισόδια, οι αστυνομικές δυνάμεις περικύκλωσαν τους διαδηλωτές σε απόσταση μικρότερη του ενός μέτρου, παρεμποδίζοντας και πάλι την συνέχισή της.
Ο κόσμος που συμμετείχε στη διαδήλωση κατευθύνθηκε στο κτήριο της Σχολής Δημοσιογραφίας του ΑΠΘ και επιδεικνύοντας ιδιαίτερη ψυχραιμία διέκοψε την πορεία προκειμένου να εκτονωθεί η ένταση. Οι συγκεντρωμένοι αποχώρησαν συντεταγμένα προς τα πανεπιστήμια, έπειτα από περίπου μία ώρα, χωρίς και πάλι να σημειωθεί το παραμικρό επεισόδιο.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδήλωσης άντρες της ασφάλειας Θεσσαλονίκης προσήγαγαν άτομα στην ΓΑΔΘ, με μοναδικό επιβαρυντικό στοιχείο την ηλικία και την εμφάνισή τους. Μάλιστα η μεταφορά τους στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης πραγματοποιούνταν από μίνι- βαν, χωρίς διακριτικά κρατικών οχημάτων, που έφεραν επιγραφές ανύπαρκτων εμπορικών εταιριών –relax travel κ.α.- και θύμιζε περισσότερο απαγωγή, παρά νόμιμη αστυνομική επιχείρηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μια πορεία που δεν συνέβη το παραμικρό επεισόδιο, οι προσαγωγές για προληπτικούς λόγους ξεπέρασαν τις 35.
Επιπλέον αστυνομικοί με πολιτικά, φορώντας κουκούλες και φέροντες επαγγελματικό εξοπλισμό, φωτογράφιζαν τους διαδηλωτές, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της πορείας, θεωρώντας προφανώς τα άτομα που ανήκουν στο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, εν δυνάμει υπόπτους για την τέλεση παράνομων πράξεων.
Χθες το απόγευμα στη Θεσσαλονίκη έγινε φανερό, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ότι οι αστυνομικές δυνάμεις δεν λειτουργούν με γνώμονα τις προβλεπόμενες νόμιμες διαδικασίες διαχείρισης τέτοιων καταστάσεων, αλλά με βάση το δικό τους συλλογικό πολιτικό κριτήριο, ποινικοποίησης του αναρχικού και αντιεξουσιαστικού χώρου και δημιουργίας εσωτερικού εχθρού. Το μήνυμα που δόθηκε στη χθεσινή πορεία ήταν σαφές: Οι αναρχικοί απαγορεύεται να διαδηλώνουν…
Σχόλιο: οι αστυνομικές δυνάμεις είναι "εκεί έξω", σαν κατασταλτικό κράτος -που στέκει αρωγός ή δέχεται αρωγή από ακροδεξιούς- ώστε να εξασφαλίζει τους κρατούντες από τους κατεξοχήν αμφισβητίες της εξουσίας τους.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)