Φωτοβολταϊκά για τους αγρότες

Ο νέος νόμος για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), που ψηφίστηκε από την ελληνική Βουλή, δίνει και στους επαγγελματίες αγρότες τη δυνατότητα να προχωρήσουν στην εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων ισχύος μέχρι 100 KW.
Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, επιτρέπεται η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκούς σταθμούς σε αγροτεμάχια που χαρακτηρίζονται - από την Διεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης του κάθε Νομού- ως αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας. Για τις εκτάσεις αυτές το νομοσχέδιο απαγορεύει ρητά την άσκηση οποιασδήποτε άλλης δραστηριότητας πέρα από τη γεωργική εκμετάλλευση και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από σταθμούς Α.Π.Ε. Απαγορεύεται η εγκατάσταση ΑΠΕ σε αγροτεμάχια της Αττικής που χαρακτηρίζονται ως αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας, καθώς και σε περιοχές της Επικράτειας που έχουν ήδη καθοριστεί ως αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας με ΦΕΚ. Απαγορεύεται, επίσης, η εγκατάσταση σε αγροτική γη που ορίζεται ως υψηλής παραγωγικότητας από εγκεκριμένα Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια (Γ.Π.Σ.) ή Σχέδια Χωρικής Οικιστικής Οργάνωσης Ανοιχτής Πόλης (Σ.Χ.Ο.Ο.Α.Π.) του ν.2508/1997 (Α’ 124), καθώς και Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου (Ζ.Ο.Ε.) του άρθρου 29 του ν. 1337/1983 (Α’ 33), εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στα εγκεκριμένα αυτά σχέδια.
οι εκτάσεις που θα δεσμευτούν για το σκοπό αυτό δεν πρέπει να ξεπερνούν το 1% του συνόλου των καλλιεργούμενων εκτάσεων του συγκεκριμένου νομού. Θα δίνεται προτεραιότητα στους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.
Το τιμολόγιο αγοράς ρεύματος από τη ΔΕΗ ξεκινά με 0,55 Ευρώ(για όσους συνδεθούν μέχρι 31/8/2010) και θα μειώνεται σταδιακά ανά εξάμηνο. Πέραν της τιμής, το νομοσχέδιο δεν παρέχει κάποιο επιπλέον κίνητρο ή επιδότηση για τους παραγωγούς, αλλά είναι πολύ πιθανό να βρουν ευκαιρίες χρηματοδότησης από τον νέο Αναπτυξιακό Νόμο που αναμένεται να ψηφισθεί.
Το νομοσχέδιο δεν αποσαφηνίζει αν οι αγρότες θα μπορούν να προχωρήσουν στις παραπάνω «πράσινες» επενδύσεις ως φυσικά πρόσωπα ή ως νομικά-οπότε και θα πρέπει να προχωρήσουν στη σύσταση εταιρείας. Οι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες που εγκαθιστούν φωτοβολταϊκό σύστημα ισχύος μέχρι 100 KW εξαιρούνται για μια πενταετία τουλάχιστον από την υποχρέωση ασφάλισης στον ΟΑΕΕ. Οι αγρότες αυτοί θα ασφαλίζονται στην 7η ασφαλιστική κατηγορία του ΟΓΑ.
Πρώτες στο παιγνίδι των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μπαίνουν οι τράπεζες, που φαίνεται να ήταν από καιρό προετοιμασμένες, προσφέροντας προγράμματα δανεισμού και leasing. Ειδικό πρόγραμμα 100% χρηματοδότησης μέσω leasing των κατά κύριο επάγγελμα αγροτών για την εγκατάσταση σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά, ετοιμάζει ο όμιλος της ATEbank. Το σχετικό πρόγραμμα θα «τρέξει» η ATELeasing καθώς θα κινείται με τους κανόνες της χρηματοδοτικής μίσθωσης(leasing) και η διάρκειά του θα κυμαίνεται μεταξύ 12 και 15 χρόνων(ουσιαστικά, τα πρώτα χρόνια της επένδυσης, ο αγρότης «νοικιάζει» τα φωτοβολταϊκά από την τράπεζα και μετά μεταβιβάζονται στον ίδιο). Το πρόγραμμα προβλέπει τη κατασκευή μονάδων μέχρι 100 ΚW, το συνολικό κόστος των οποίων υπολογίζεται σε 350.000 ευρώ.
Με βάση τα σημερινά δεδομένα, τα προβλεπόμενα μεικτά έσοδα μιας μονάδας φωτοβολταϊκών νέας τεχνολογίας (trackers) ισχύος 100 KW υπολογίζονται κατά μέσο όρο σε 80.000-90.000 ευρώ το χρόνο. Σε μια περίοδο 12 ετών παρέχεται η δυνατότητα απόσβεσης της επένδυσης με παράλληλη εξασφάλιση καθαρού εισοδήματος για τον αγρότη της τάξεως άνω των 25.000 ευρώ το χρόνο. Για μια μονάδα ηλεκτροπαραγωγής αυτής της κατηγορίας απαιτούνται 6 στρέμματα γης.
Πηγή: 237ο φύλλο της εφημερίδας Agrenda

Η «απελευθέρωση» των ενεργειακών αγορών και η δημοτικοποίηση των τοπικών ενεργειακών δικτύων

Αυτές τις μέρες τα ΜΜΕ ασχολούνται με την απαίτηση της Τρόικας για την «απελευθέρωση» της ενέργειας και την πώληση εργοστασίων ή και μέρους της ισχύος της ΔΕΗ σε ιδιώτες κεφαλαιούχους. Τα κόμματα εξουσίας και η Κυβέρνηση δεν διαφωνούν για την «απελευθέρωση», αλλά για το πώς θα δρομολογηθεί η ίδια η διαδικασία. Από τα κόμματα της αντιπολίτευσης την πιο προωθημένη θέση την εκφράζουν οι ΟΠ, που απαιτούν «να μη πουληθούν τα λιγνιτικά εργοστάσια, αλλά να κλείσουν»(βλέπε προηγούμενη ανάρτηση).
Με την ευκαιρία της επικαιρότητας του θέματος θα ήθελα να αναλύσω τη θέση για τη «δημοτικοποίηση» του ενεργειακού τομέα και την ενεργειακή αυτονομία των δήμων-κοινοτήτων, η οποία αποτελεί βασική συνέπεια για τη κατεύθυνσης της Τοπικοποίησης(1).
Η ιστορία του ενεργειακού εφοδιασμού της χώρας έχει να κάνει με τη «Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού»(ΔΕΗ), η οποία παρήγαγε σταδιακά την αναγκαία ηλεκ. ενέργεια στα εργοστάσια λιγνίτη, πετρελαίου και υδατόπτωσης και με το χρόνο ηλεκτροδότησε σταδιακά όλη τη χώρα(μέχρι και τα εξοχικά στα δάση), εγκαθιστώντας το δίκτυό της σε δημόσια-δημοτική-ιδιωτική γη και δρόμους, χωρίς να την αποζημιώνει(ούτε καν τους ιδιώτες, αφού δεν ικανοποιούσε μόνο το δημόσιο συμφέρον, αλλά και το ιδιωτικό τους). Στη χώρα δεν είχαν δημιουργηθεί ιδιωτικές εταιρείες παροχής ενέργειας, ούτε δημοτικές τέτοιες. Έτσι όταν η ΔΕΗ έγινε ΔΕΚΟ και λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, έγινε στην ουσία «κράτος εν κράτει» με όλα τα πλεονεκτήματα για αυτήν, της δημόσιας εταιρείας , αλλά και της Α.Ε. Δεν αποζημιώνει π.χ. ούτε το κράτος-δήμους για τη χρήση κρατικής –δημοτικής γης(πολλές φορές μάλιστα προκαλώντας μεγάλες ζημιές με τις πυρκαγιές που προκαλούνται από σπινθήρες του δικτύου της), αλλά μπορεί επίσης να καθορίζει τις τιμές του ρεύματος, ανάλογα με τις λογιστικές της ανάγκες και όχι τις κοινωνικές.
Πολλοί υποστηρίζουν ότι η απελευθέρωση στον τομέα της ενέργειας είναι η λύση για να μην λειτουργεί η ΔΕΗ σαν μονοπώλιο. Όμως η δημιουργία ιδιωτικών εταιρειών στο χώρο, όπου και αν έγινε αυτό σε άλλα κράτη, δεν απέβη υπέρ του «κοινωνικού συνόλου», αλλά σχεδόν πάντα υπέρ των εταιρειών. Ο ανταγωνισμός τους στα πλαίσια του ίδιου δικτύου διανομής του ρεύματος, κάθε άλλο παρά στη μείωση των τιμών οδήγησε.
Για παράδειγμα στη Γερμανία, όπου από το Σύνταγμα ανατίθεται στους ΟΤΑ, στα πλαίσια των βασικών υποχρεώσεών τους, η εξασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού. Με την απελευθέρωση στη δεκαετία του `90, πολλοί δήμοι προχώρησαν στην πώληση των δημοτικών τους επιχειρήσεων και ένα μεγάλο μέρος των τοπικών δικτύων διανομής ηλεκτρικής ενέργειας ( δίκτυα Μέσης Τάσης / Μ.Τ. και Χαμηλής Τάσης / Χ.Τ. ) και διανομής αερίου βρίσκεται στα χέρια των 4 μεγάλων εταιρειών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ( E.ΟΝ, RWE, EnBW, Vattenfall ) και περιφερειακών θυγατρικών τους. Αποτέλεσμα: ραγδαία αύξηση του κόστους παροχής των υπηρεσιών χωρίς απαραίτητα την ποιοτική αναβάθμισή τους. Απομάκρυσνη από τον δημότη, αγνόηση της ανάγκης συμβολής στην αντιμετώπιση των οξυνόμενων περιβαλλοντικών προβλημάτων, έλλειψη από τα ταμεία των ΟΤΑ σημαντικών οικονομικών πόρων από τη λειτουργία των ενεργειακών δικτύων, οι οποίοι πόροι κατέληγαν στα ταμεία των ιδιωτικών ενεργειακών κολοσσών που τα διαχειρίζονταν.
Δέκα – δεκαπέντε χρόνια μετά, πολλοί ΟΤΑ το ξανασκέπτονται. Εξετάζουν σήμερα την επιστροφή τους στους τομείς παροχής ενεργειακών υπηρεσιών, με πρόταγμα τον ΄΄Πράσινο΄΄ και ΄΄Αποκεντρωμένο΄΄ χαρακτήρα παροχής τους. Η συζήτηση περί Επαναδημοτικοποίησης παίρνει τα τελευταία χρόνια μία ώθηση. Οι ΟΤΑ δεν ανανεώνουν τις Συμβάσεις με τις εταιρείες και αναλαμβάνουν οι ίδιοι δράση στους τομείς του εφοδιασμού ( με ενέργεια και νερό ύδρευσης ) και της διαχείρισης των απορριμμάτων και των λυμάτων, και μάλιστα συχνά με ευνοїκότερες τιμές. Η πρόσφατη απόφαση του Ομοσπονδιακού Διοικητικού Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία μία εταιρεία ενεργειακού εφοδιασμού πρέπει, με τη λήξη της Σύμβασης Παραχώρησης, να πωλεί και να μεταβιβάζει τα τοπικά δίκτυα στον οικείο ΟΤΑ, έρχεται να ενισχύσει αποφασιστικά τις διαθέσεις πολλών δήμων, ώστε να τολμήσουν την Επαναδημοτικοποίηση των ενεργειακών δικτύων στις περιοχές τους.
Το πρώτο βήμα λοιπόν για τη λύση του ενεργειακού προβλήματος της χώρας μας θα ήταν-με την ευκαιρία της απελευθέρωσης- η μεταβίβαση της υποχρέωσης του ενεργειακού εφοδιασμού των πολιτών στους ΟΤΑ και η δημοτικοποίηση-κοινοτητοποίηση των τοπικών ενεργειακών δικτύων(θα είναι και ένα σημαντικό βήμα για τη μελλοντική μετάβαση στις κοινωνίες της Τοπικοποίησης).
Οι ΟΤΑ αποτελούν την πλέον κατάλληλη σημερινή δομή για τον ενεργειακό σχεδιασμό στην περιοχής τους. Η παροχή ενεργειακών υπηρεσιών μπορεί και αξίζει να γίνει το αποφασιστικό πεδίο επιχειρηματικής δράσης των δημοτικών-διαδημοτικών επιχειρήσεων. Με την προϋπόθεση φυσικά ότι η δημοτική-διαδημοτική επιχείρηση θα έχει ως στόχο την ικανοποιητική παροχή αντίστοιχων υπηρεσιών στους πολίτες της περιοχής ( με κριτήρια αμφίπλευρης οικονομικής αποδοτικότητας αλλά και κοινωνικής όσο και οικολογικής συμβατότητας ), και δεν θα μοιάζει στην επιχειρηματική της πολιτική και στάση με τα ενεργειακά μονοπώλια.
Η λειτουργία των τοπικών ενεργειακών δικτύων αποφέρει ένα, χαμηλό μεν, αλλά καθαρό οικονομικό όφελος για τους δήμους. Πράγμα που είναι λίγο για μία μεγάλη εταιρεία, αρκετό όμως για έναν δήμο. Υψηλότερες αποδόσεις ( μεγαλύτερες από 10% ) προέρχονται από τη λειτουργία ιδίων μονάδων ηλεκτροπαραγωγής. Επιπλέον, ένα μεγαλύτερο μερίδιο συναφών οικονομικών δραστηριοτήτων και προστιθέμενης αξίας παραμένουν στην ίδια την περιοχή. Με την απελευθέρωση των αγορών, οι δήμοι συνειδητοποιούν ότι χωρίς δικές τους μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας είναι εκτεθειμένοι στη διαμόρφωση των τιμών απ΄ τα ενεργειακά μονοπώλια και για το λόγο αυτό είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν υπεραυξημένες τιμές ρεύματος.
Με την ανάληψη της λειτουργίας των δικτύων από μία δημοτική επιχείρηση αναμένονται πάντα φθηνότερες τιμές ρεύματος για τους δημότες. Σε κάθε περίπτωση, οι επιπλέον πόροι από τη λειτουργία των δικτύων προσφέρονται για να καλύψουν τα έξοδα σε άλλους τομείς παροχής υπηρεσιών εκ μέρους του δήμου, οι οποίοι είναι ελλειμματικοί, π.χ. δημόσια μέσα μεταφοράς, πρόνοια κ.ά.
Ένας ΟΤΑ, ο οποίος έχει στην κυριότητά του τα τοπικά ενεργειακά δίκτυα, έχει πλέον αυξημένες δυνατότητες να σχεδιάσει και να ξεκινήσει τον ενεργειακό αναπροσανατολισμό στην περιοχή του, ο οποίος θα στηρίζεται στην αξιοποίηση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας ( ΑΠΕ ) στην περιοχή καθώς και στην αποτελεσματική χρήση και εξοικονόμηση ενέργειας ( ΕΕ ), με την οικοδόμηση αποκεντρωμένων ενεργειακών υποδομών. Δήμοι οι οποίοι δημοτικοποιούν τα τοπικά ενεργειακά δίκτυα καθώς και τον ενεργειακό εφοδιασμό με δικές τους ενεργειακές μονάδες παραγωγής, με δικές τους δια-δημοτικές επιχειρήσεις, είναι η πλέον κατάλληλη βαθμίδα κοινωνικής οργάνωσης και δημόσιας διοίκησης, προκειμένου να επιτυγχάνονται :
 Η παραγωγή και διάθεση επί τόπου ηλεκτρικού ρεύματος από αποκεντρωμένες, δια-δημοτικές ή κοινωνικής ιδιοκτησιακής βάσης, μονάδες, και μάλιστα με την αξιοποίηση κατά το δυνατό ντόπιων ΑΠΕ
 Η ενεργειακά και οικολογικά βέλτιστη παραγωγή ρεύματος και θερμότητας με μονάδες συμπαραγωγής
 Η ώθηση παροχής συμβουλών εξοικονόμησης ενέργειας ( ΕΕ ) στους πολίτες και στις επιχειρήσεις
 Φιλικές προς τον καταναλωτή ενεργειακές δραστηριότητες
 Συμβολή στην προστασία του κλίματος και του περιβάλλοντος
 Σημαντική συνεισφορά στην οικονομική αυτοδυναμία των ΟΤΑ
 Εξασθένιση της κυριαρχίας των μεγάλων εταιρειών
 Οικοδόμηση της ενεργειακής αυτάρκειας της περιοχής
 Ευαισθητοποίηση – Ενεργοποίηση – Συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση της ενεργειακής, αλλά και της γενικότερης πολιτικής στον τόπο τους, και μάλιστα με χαρακτηριστικά οικονομικής αποτελεσματικότητας – κοινωνικής αποδοχής και οικολογικής συμβατότητας
 Ουσιώδης ενίσχυση της πολιτικής χειραφέτησης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ακόμη και των μικρών από την κρατική και υπερεθνική διοίκηση

Αν η Κυβέρνηση πιεζόταν να ακολουθήσει αυτό το δρόμο «απελευθέρωσης» της ενέργειας, τότε η ΔΕΗ αναγκαστικά θα προχωρούσε και αυτή σε αποκεντρωμένες εγκαταστάσεις παραγωγής και διανομής, καθώς και στο κλείσιμο των λιγνητικών εργοστασίων της.
(1) Οι προτάσεις που διατυπώνονται συμφωνούν με μια ανάλυση και του Βασίλη Γιόκαρη, Φυσικού, Μηχανικού Μεταλλουργού, Σύμβουλου Έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας

Δ.Ε.Η.: Οι λιγνιτικές μονάδες πρέπει να κλείσουν, όχι να πουληθούν

Από τους Ο.Π.:

Αντίθετοι είναι οι Οικολόγοι Πράσινοι στην πώληση μονάδων της ΔΕΗ. Ως προτεραιότητα και κριτήριο θέτουν ένα βιώσιμο σύστημα ηλεκτρισμού, χωρίς μονοπωλιακά ή ολιγοπωλιακά χαρακτηριστικά. Τονίζουν την ανάγκη για άμεση και αποφασιστική στροφή προς την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και για τερματισμό των άμεσων ή έμμεσων επιδοτήσεων σε αυτά. Χαρακτηριστικά δηλώνουν πως οι λιγνιτικές μονάδες δεν πρέπει να πουληθούν, αλλά να κλείσουν το συντομότερο δυνατό.
Αναλυτικότερα
Η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας ξεκίνησε πριν σχεδόν 14 χρόνια με την Οδηγία 96/92. Η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα-μέλος, για την κρατική επιχείρηση ηλεκτρισμού της οποίας επιτράπηκε να μην σπάσει ή να μην πουλήσει μονάδες, αλλά με τη δέσμευση να προχωρήσει σε κατασκευή νέων μονάδων προς αντικατάσταση παλιών, μέχρι ισχύος 900MW. Όλα αυτά τα χρόνια, η απελευθέρωση δεν προχώρησε ουσιαστικά στην Ελλάδα.. Μια μονάδα κατασκευάστηκε από τα ημι-κρατικά ΕΛΠΕ ενώ άκρως ύποπτοι και αμφισβητούμενοι είναι οι όροι λειτουργίας και συμμετοχής στην αγορά της μονάδας της Αλουμίνιον της Ελλάδος. Ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή εμπειρία δείχνει σαφέστατα πως η «απελευθέρωση» οδήγησε στη δημιουργία πανίσχυρων ομίλων με πανευρωπαϊκή εμβέλεια, εμμονή στα ορυκτά καύσιμα και την πυρηνική ενέργεια, ολιγοπωλιακή συμπεριφορά και τεράστια κέρδη.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι πιστεύουμε πως η ενεργειακή επανάσταση που τόσο έχουμε ανάγκη δεν μπορεί να έρθει ούτε με μια «κρατική» ΔΕΗ εξαρτημένη από την εύκολη και καταστροφική λύση του λιγνίτη ούτε με χαριστικές συμπεριφορές προς επιχειρηματικούς ομίλους διαπλεκόμενους με το πελατειακό κράτος. Πιστεύουμε πως στοχευμένες αλλαγές στους Κώδικες Διαχείρισης του Συστήματος και Συναλλαγών Ηλεκτρικής Ενέργειας, με τη δημιουργία «έξυπνου δικτύου» διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από Α.Π.Ε., περιορισμοί στη ΔΕΗ για κατασκευή νέων μονάδων, καθώς και τόνωση του ανταγωνισμού στον τομέα της προμήθειας, είναι ικανοί να οδηγήσουν σε μια ανταγωνιστική αγορά ηλεκτρισμού, χωρίς να χρειάζεται πώληση υφιστάμενων μονάδων της ΔΕΗ.
Ταυτόχρονα, σημαντικά περιθώρια εξυγίανσης υπάρχουν στη ΔΕΗ: αναιτιολόγητες δαπάνες και καθυστερήσεις υπάρχουν στα νησιωτικά συστήματα ενώ υψηλότατο είναι το συνολικό κόστος μισθοδοσίας της επιχείρησης: 1,69 δις το 2009 για 22.582 εργαζόμενους, ποσό 64% μεγαλύτερο από τις συνολικές δαπάνες της ΔΕΗ για αγορές υγρών καυσίμων και φυσικού αερίου!
Αυτό που όμως απουσιάζει από την όλη συζήτηση είναι το τι Σύστημα Ηλεκτρισμού χρειαζόμαστε. Ακόμα και οι ελάχιστα φιλόδοξες Ευρωπαϊκές πολιτικές για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και την προώθηση των ΑΠΕ, επί της ουσίας σημαίνουν πως τουλάχιστον τα 2/3 των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ θα πρέπει να κλείσουν τα επόμενα 10-13 χρόνια. Από το 2013 η Δ.Ε.Η., αν δεν υπάρξει ριζική απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα, θα χρειαστεί να καταβάλλει περίπου 1,4 δις ευρώ το χρόνο για την αγορά δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου άνθρακα. Η αλλαγή των ενεργειακών μας προτύπων, η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και η στροφή στις ΑΠΕ θα έχουν οφέλη στη δημόσια υγεία, στην ποιότητα ζωής, στην απεξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα και τις διακυμάνσεις τιμών τους και θα περιορίσουν σημαντικά την ανάγκη για κατασκευή νέων μονάδων.
Κρίσιμο βήμα για τη μετάβαση σε ένα σύστημα ηλεκτρισμού χαμηλών εκπομπών ρύπων είναι ο τερματισμός των άμεσων ή έμμεσων επιδοτήσεων στα ορυκτά καύσιμα. Στην κατεύθυνση αυτή, οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητούν:
• Αύξηση του «Πόρου Ανάπτυξης» για την χρηματοδότηση της στροφής στην πράσινη οικονομία στις λιγνιτικές περιοχές
• Επαναφορά του φόρου στερεών καυσίμων από τον οποίο εξαιρέθηκε ο λιγνίτης λίγες βδομάδες μετά τη θέσπισή του το 2007
• Επιβολή «τέλους μείωσης λιγνιτικής ισχύος» για αποκατάσταση και προσαρμογή στη μεταλιγνιτική εποχή των λιγνιτικών περιοχών.
• Επανεξέταση της ρύθμισης (άρθ.34 του Ν.2773/99) για τον Οργανισμό Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ
Ειδικά για το τελευταίο, επισημαίνουμε τα εξής:
Ένα μεγάλο τμήμα των ορυχείων, των μονάδων και των δικτύων της ΔΕΗ κατασκευάστηκε αποκλειστικά με χρήση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων της. Το ποσό αυτό, ενσωματωμένο στην περιουσία της ΔΕΗ, υπολογίζεται σήμερα στα 11 δις ευρώ. Το κράτος, αναλαμβάνοντας τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις της ΔΕΗ προς τους εργαζόμενούς της, ουσιαστικά χάρισε αυτά τα 11 δις στην επιχείρηση και τα χρεώνεται το ίδιο καταβάλλοντάς τα στον ΟΑΠ ΔΕΗ κάτι που αποτελεί μια τεράστια και κοινωνικά άδικη επιδότηση στο λιγνιτικό παρελθόν και παρόν της ΔΕΗ.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητούν επανεξέταση της ρύθμισης αυτής με κριτήρια την ανάληψη από το σύστημα ηλεκτρισμού του πραγματικού κόστους παραγωγής αλλά και την κοινωνική δικαιοσύνη, ιδιαίτερα σε περίοδο δημοσιονομικής κρίσης όπως αυτή που διανύουμε.
Παράλληλα, ζητούν να πληροφορηθούν οι Έλληνες πολίτες:
1. Τι ποσά έχει καταβάλει μέχρι στιγμής η ελληνική κυβέρνηση στον ΟΑΠ-ΔΕΗ στο πλαίσιο των παραπάνω δεσμεύσεών της
2. Αν έχουν εγγραφεί οι δαπάνες αυτές στους αντίστοιχους προϋπολογισμούς της ελληνικής κυβέρνησης και αν έχουν προσμετρηθεί στον υπολογισμό του δημόσιου ελλείμματος και του χρέους
3. Αν έχει διενεργηθεί διαχειριστικός έλεγχος στον ΟΑΠ-ΔΕΗ και αν έχουν δημοσιοποιηθεί τα στοιχεία των ισολογισμών του
Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

OI θέσεις της Κίνησης για μια "Ευρωπαϊκή Οικολογική Ριζοσπαστική Αριστερά" Ε.Ο.Ρ.Α. για την Τ.Α. και τις δημοτικές εκλογές.

Πήρα με post το παρακάτω κείμενο με το οποίο συμφωνούμε σε αρκετά σημεία:

Οι θέσεις μας για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις

Με βάση τις παραπάνω πολιτικές ιδεολογικές θέσεις της κίνησης για μια ΕΟΡΑ διαμορφώνουμε και τις θέσεις μας για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου 2010:
I. Η θέση μας για τον Καλλικράτη: 1) Η αντίθεσή μας δεν έχει να κάνει με τους οικονομικούς πόρους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που όντως είναι ισχνοί. Εκτιμούμε ότι στην παρούσα φάση η Τ.Α. στο σύνολό της, είναι ανίκανη να διαχειριστεί ακόμα και τις υπάρχουσες αρμοδιότητες που έχει. Δεν επιθυμούμε να αναλάβει νέες αρμοδιότητες γιατί α)Ούτε την εμπειρία, την οργάνωση, τη διαφάνεια και την "καλή μαρτυρία" διαθέτει β)Είμαστε υπέρ των μικρών δήμων για να έχει άμεση επαφή, πρόσβαση, και έλεγχο ο πολίτης προς την τοπική εξουσία. Για μεγάλους δήμους όπως π.χ. Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Λάρισα - Πάτρα κ.λπ. θα προτιμούσαμε να χωριστούν σε μικρότερους δήμους των 150.000 κατοίκων.2) Θεωρούμε θετική ρύθμιση, την εκλεγμένη Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, με βασική προϋπόθεση ότι θα πρέπει και αυτή να διαχειριστεί με διαφάνεια και "επαγγελματισμό" (σύγχρονο τρόπο διοίκησης) τα θέματα τις αρμοδιότητες τις οποίες θα αναλάβει.
II. Οι αυτοδιοικητικές εκλογές δεν θα πραγματοποιηθούν σ΄ ένα «παρθένο» πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον. Τα κόμματα που θα στηρίξουν υποψηφίους και οι δημοτικές παρατάξεις που θα διεκδικήσουν την ψήφο των δημοτών, δεν ξεκινούν από μηδενική βάση, έχουν παρελθόν και παρόν που προδιαγράφουν και τη στάση που θα κρατήσουν στο μέλλον, τόσο σε τοπικό όσο και σε υπερτοπικό επίπεδο.
III. Παίρνοντας υπ΄ όψιν τις γενικές πολιτικές μας θέσεις (1-4) καθώς και τις αυτοδιοικητικές θέσεις (Ι,ΙΙ) προτείνουμε :
a) Τη συνεργασία αριστερών και οικολογικών πολιτικών δυνάμενων, δημοτικών παρατάξεων και πολιτών που είναι αντίθετοι με τον Καλλικράτη, καθώς και με τα κυβερνητικά μέτρα, που πλήττουν τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους μικροεπαγγελματίες, τους ανθρώπους της παραγωγής και του πνεύματος.
b) Η συνεργασία αυτή εξαιρεί κόμματα και δημοτικές παρατάξεις που έχουν το χρίσμα ή την επίσημη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ. Το ΚΚΕ αυτοεξαιρείται, έχει ήδη δηλώσει υποψήφιους και στρατηγική, και άρα θεωρούμε ότι είναι κατασπατάληση χρόνου και δυνάμεων η όποια συζήτηση μαζί του.
c) Να υπάρξει, συνεργασία όπου αυτό είναι δυνατόν, των κομμάτων των σχηματισμών και των δημοτικών παρατάξεων ΣΥΡΙΖΑ/ΣΥΝ/ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ/ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ/ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ/ ΠΟΛΙΤΩΝ.
d) Η παραπάνω © πρόταση γνωρίζουμε ότι δεν είναι ρεαλιστική, ωστόσο την καταθέτουμε. Εναλλακτικά η κίνηση για μια ΕΟΡΑ προτείνει την ψήφιση των δημοτικών σχημάτων που στηρίζουν μία ή περισσότερες από τις ανωτέρω πολιτικές δυνάμεις ©.
IV. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι οι δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου θεωρούμε ότι πρέπει να πάρει χαρακτήρα δημοψηφίσματος. Οι πολίτες που θίγονται από τα κυβερνητικά μέτρα, παρά το γεγονός ότι καταβάλουν με συνέπεια τις φορολογικές υποχρεώσεις τους και τις ασφαλιστικές εισφορές τους, οφείλουν να καταδικάσουν τα κόμματα που με την αντιλαϊκή τους πολιτική επιδεινώνουν το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων, εκχωρούν τα εθνικά μας δικαιώματα στην τρόικα, παίρνουν μέτρα εκχώρησης της δημόσιας περιουσίας (ενέργεια κ.λπ) και διευκολύνουν τους επιχειρηματίες σε βάρος του περιβάλλοντος (Mall στον Ελαιώνα κ.λπ)

Θα επανέλθουμε με νεώτερη ανακοίνωση για το θέμα των δημοτικών εκλογών.

Αύγουστος 2010.

Οι θέσεις βασίζονται στα προηγούμενα τέσσερα ντοκουμέντα που έχει εκδώσει η κίνηση.

http://ecoleft.blogspot.com/2010/08/blog-post_8552.html

ΓΙΟΡΤΗ ΜΠΟΚΑΣΙ

Αγαπητοί φίλοι των Ενεργών Μικροοργανισμών,

οι περισσότεροι από εμάς έχουν πάει ήδη διακοπές, ή θα πάνε σε λίγο.
Αν θέλετε να κάνετε μια εκδρομή στο δροσερό Πήλιο και να επσκεφτείτε τη Ζαγορά, θα μπορέσετε να μάθετε περισσότερα για το (σούπερ) μποκάσι, οργανική ύλη ζυμωμένη με Ενεργούς Μικροοργανισμούς, που είναι ένα πολύ αποτελεσματικό εργαλείο για πολλές εφαρμογές. Είναι άριστο λίπασμα αλλά και μεγάλο βοήθημα στην επεξεργασία λυμάτων.
Σκεφτήκαμε λοιπόν να κάνουμε μια γιορτή, όπου θα μάθουμε μεν χρήσιμα πράγματα για τους ΕΜ, όμως θα πιούμε και καφεδάκι και αργότερα τη μπυρίτσα μας και θα ψήσουμε και στα κάρβουνα. (Οι προσφορές σε γλυκό ή σαλάτα είναι ευπρόσδεκτες).
Για να κάνουμε τις απαραίτητες προετοιμασίες παρακαλούμε να δηλώσετε συμμετοχή το αργότερο μια ημέρα πριν στο τηλέφωνο 6978 288 264.

Οι επισκέπτες μας από μακριά, μπορούν να κλείσουν δωμάτιο στη Ζαγορά (Ξενώνας Ανάσα 24263 00360) ή να κατασκηνώσουν στην παραλία Παρίσαινα.

Πρόγραμμα:
6μμ: συνάντηση με καφέ και γλυκό
6:30μμ παρασκευή σούπερ μποκάσι (ζυμωμένα πίτουρα)
7:30μμ παρασκευή μποκάσι με οργανικά υπολείμματα
8:00μμ περιήγηση στο κτήμα
9:00μμ ψητό με μπυρίτσα

ΤΕΤΑΡΤΗ 11.08.2010
ΖΑΓΟΡΑ “Βίλα Ορίζοντες” οδός Ρήγα Φεραίου

Διαχείριση στερεών αποβλήτων από την Τοπική Αυτοδιοίκηση

Η πολιτική ολοκληρωμένης διαχείρισης των στερεών αποβλήτων έχει να κάνει με τους εξής τομείς:
1) πρόληψη-αποφυγή
2) επαναχρησιμοποίηση-ανακύκλωση- αξιοποίηση και ανάκτηση ενέργειας
3) και μόνο στο τέλος διαχείριση των υπολειμμάτων με ταφή
Σημαντικά εργαλεία για την εφαρμογή αυτής της πολιτικής είναι:
• ένα διαφορετικό σύστημα κοστολόγησης των τελών καθαριότητας, δηλαδή «πληρώνω δημοτικά τέλη καθαριότητας ανάλογα με το τι και πόσα σκουπίδια πετάω». Αυτό θα οδηγήσει σε μείωση των τελών, ιδιαίτερα για τους οικονομικά αδύνατους και τους ανέργους.
• «η ευθύνη του παραγωγού γι όλο τον κύκλο ζωής ενός προϊόντος», που αποτελεί μία προέκταση της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» και στοχεύει να διασφαλίσει ότι οι εταιρείες (παραγωγοί ή εισαγωγείς προϊόντων) αναλαμβάνουν την ευθύνη των προϊόντων που έχουν διαθέσει στην αγορά όταν τα προϊόντα αυτά έχουν πλησιάσει στο τέλος του κύκλου ζωής τους. Αυτό σημαίνει ότι ο παραγωγός έχει πλέον την ευθύνη, είτε μόνος του είτε δημιουργώντας μαζί με άλλους κατάλληλους φορείς, να συλλέγονται τα προϊόντα του μετά τη χρήση τους και να επαναχρησιμοποιούνται, ανακυκλώνονται και γενικότερα να αξιοποιούνται ώστε να μην καταλήγουν στο περιβάλλον είτε σε χώρους ταφής ή καύσης.
Στους χώρους τελικής διάθεσης πρέπει να καταλήγουν πλέον ελάχιστα υπολείμματα και όχι η μεγάλη ποσότητα των σημερινών αποβλήτων, κάτω από αυστηρές περιβαλλοντικές προδιαγραφές. Για την επίτευξη των στόχων μείωσης, επαναχρησιμοποίησης κι ανακύκλωσης απαιτείται η δημιουργία επιπλέον μονάδων διαχωρισμού-ανακύκλωσης των υλικών και η ανάπτυξη υποδομών, όπου είναι ανάγκη. Με συνεργασία των αρμόδιων φορέων (Εθνικά Συστήματα Εναλλακτικής Διαχείρισης, Πολιτεία, κοινωνικοί φορείς, ΟΤΑ κ.α.) και τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων λαϊκής βάσης και μη κερδοσκοπικών επιχειρήσεων (π.χ. παραγωγής φυσικού λιπάσματος ή εργαστηρίων επιδιορθώσεων παντός είδους), αλλά και τη δημιουργία αυτοδιαχειριζόμενων συνεργείων(από ανέργους, υπαλλήλους ΟΤΑ σαν εμψυχωτών και εθελοντών πολιτών) οικονομικά βιώσιμων, που θα αναλαμβάνουν τις σχετικές εργασίες κ.λ.π.
Η Αυτοδιοίκηση χρειάζεται να αναλάβει νέους, ουσιαστικούς ρόλους στο πλαίσιο της εναλλακτικής διαχείρισης των αποβλήτων και πέρα από το νόμο.
Χρειάζεται να ευαισθητοποιήσει τους ίδιους τους πολίτες προς αυτή την κατεύθυνση. Οι πολίτες έχουν και αυτοί ουσιαστική ευθύνη να συμμετάσχουν με σωστό και συνειδητό τρόπο στην διαλογή των διαφόρων αποβλήτων στην πηγή και στην κατάλληλη παράδοσή τους για επαναχρησιμοποίηση κι ανακύκλωση. Όποιες εφαρμογές της τεχνολογίας και αν εφαρμοστούν, ο πολίτης δεν μπορεί να είναι αμέτοχος και τη διαλογή των αποβλήτων να την αναλάβουν κάποια περίπλοκα αλλά δαπανηρά και ελάχιστα αποτελεσματικά συστήματα. Έτσι ο πολίτης πρέπει να μάθει πλέον να περιορίζει τα απόβλητα του (π.χ όχι πλαστικές σακούλες και συσκευασίες, μποϊκοτάρισμα προϊόντων μιας χρήσης που καταλήγουν αμέσως στα σκουπίδια κ.λ.π.), ήδη από το στάδιο των αγορών του και πριν το σπίτι του, να ξεχωρίζει σε κατηγορίες τα διάφορα απόβλητα που παράγει στο σπίτι, στην εργασία και στην αναψυχή του (διαλογή στην πηγή) και να τα μεταφέρει - δίνει σε κατάλληλους φορείς (ή κάδους) για αξιοποίηση κι ανακύκλωση. Σε πολλά ο ίδιος ο πολίτης είναι υπεύθυνος, για παράδειγμα να μαζεύει χωριστά τα διάφορα υλικά συσκευασίας και τα μεταφέρει στους ειδικούς κάδους για ανακύκλωση, φροντίζοντας να μην υπάρχουν αποφάγια ή άλλες κατηγορίες ξένων υλικών. Μαζεύει χωριστά τις μπαταρίες και τις μεταφέρει σε ειδικούς κάδους ανακύκλωσης ή τις άχρηστες ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές. Ενδιαφέρεται ο πολίτης π.χ. για την τύχη των ορυκτελαίων, όταν αλλάζει τα λάδια της μηχανής ή του αυτοκινήτου του σε ένα συνεργείο ή αντίστοιχα όταν αλλάζει τα λάστιχα του οχήματός του. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται ένας υπερασπιστής της περιβαλλοντικής ευθύνης, που πρέπει να έχει κάθε επαγγελματίας του κλάδου, συμμορφούμενος με τους κανόνες περιβαλλοντικής και κοινωνικής υπευθυνότητας.
Η συμμετοχή των πολιτών στα προγράμματα ανακύκλωσης και η επέκταση των προγραμμάτων πρέπει να συμβαδίζει με τη δημιουργία των απαραίτητων υποδομών-χώρων διαχωρισμού, προσωρινής αποθήκευσης, επεξεργασίας των υλικών και προώθησης για ανακύκλωση (Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών – ΚΔΑΥ)
Πρώτα από όλα λοιπόν, πρέπει να οργανωθεί ένα πρόγραμμα ευαισθητοποίησης, ενημέρωσης και συμμετοχής των ίδιων των πολιτών από τους δήμους κάθε περιοχής.
Ταυτόχρονα πρέπει να σχεδιασθούν και να οργανωθούν προγράμματα εναλλακτικής διαχείρισης – ανακύκλωσης όλων των υλικών που βρίσκονται στα απορρίμματα των δήμων. Αυτό μπορεί να γίνει, είτε σε συνεργασία με τα Εθνικά Συστήματα Εναλλακτικής Διαχείρισης είτε και αυτόνομα Τα υλικά για τα οποία μπορεί να οργανωθεί η εναλλακτική διαχείριση είναι:
1) οι συσκευασίες (υποχρεωτική για τους ΟΤΑ ,πρόγραμμα π.χ. της Ελληνικής Εταιρείας Αξιοποίησης Ανακύκλωσης ΕΕΑΑ Α.Ε.),
2) τα οργανικά (η προσφορότερη και οικονομικότερη μέθοδος διαχείρισης είναι η οικιακή κομποστοποίηση και εν συνεχεία η κομποστοποίηση σε επίπεδο δήμου, με διαλογή και χωριστή συλλογή των οργανικών στην πηγή και κομποστοποίηση σε ειδικές εγκαταστάσεις(εδώ μπορούν να παίξουν σπουδαίο ρόλο οι Ενεργοί Μικροοργανισμοί-ΕΜ, όπως και στα υγρά απόβλητα),
3) οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές (Απόβλητα Ηλεκτρικού Ηλεκτρονικού Εξοπλισμού-ΑΗΗΕ, Προεδρικό Διάταγμα 117/2004, ΦΕΚ: Τ.1-αρ.φύλ.82,5/3/04. Υπάρχει η Ανακύκλωση Συσκευών Α.Ε. στους Αγ. Θεοδώρους)
4) τα οχήματα τέλους ζωής ( υπάρχει π.χ. η ΕΔΟΕ),
5) τα μεταχειρισμένα ελαστικά (π.χ. η ΕCΟELASTICA),
6) οι μπαταρίες (π.χ. ΑΦΗΣ) και οι συσσωρευτές (π.χ. ΣΥΔΕΣΥΣ),
7) τα ορυκτέλαια (των συσκευασιών τους π.χ. από ΚΕΠΕΔ, επαναχρησιμοποίησής τους από π.χ. ΕΛΤΕΠΕ),
8) ο απορριπτόμενος ρουχισμός (δημιουργία χώρων συλλογής του, επιδιόρθωσής του και επαναδιάθεσής του με τη μορφή «από δεύτερο χέρι», σε φθηνές τιμές ή δωρεάν στους έχοντες ανάγκη)
9) τα επικίνδυνα οικιακά απόβλητα: κύρια περιέχονται σε άχρηστες συσκευές ηλεκτρικού, ηλεκτρονικού εξοπλισμού, εξοπλισμού πληροφορικής και επικοινωνίας, καταναλωτικά είδη, φωτιστικά, εργαλεία, παιχνίδια κ.λ.π. που περιέχουν τοξικές ουσίες όπως μόλυβδος, νικέλιο, ψευδάργυρος, υδράργυρος, κάδμιο, εξασθενές χρώμιο, πολυβρωμοδιφαινύλια (PBB) ή πολυβρωμοδιφαινυλαιθέρα (PBDE), χλωροφθοράνθρακες (CFC) κ.λ.π. , που απαγορεύεται η ταφή και η καύση τους. Η διαχείρισή τους μπορεί να γίνεται όπως και στην περίπτωση 3.
10) τα απορριπτόμενα έπιπλα (εργαστήρια όπου θα συλλέγονται, θα επιδιορθώνονται και θα επαναδιατίθενται όπως στο 8)
11) τα υπόλοιπα ογκώδη,
12) τα μπάζα (οργάνωση κατάλληλων χώρων όπου θα εναποθέτονται).

Η επιτυχία όλων αυτών των προγραμμάτων μπορεί να δρομολογήσει τη δραστική μείωση των προς τελική διάθεση απορριμμάτων τα επόμενα έτη (ώστε να περιοριστούν στο 10-20% κατά μέγιστο) και να δοθούν ουσιαστικές και μακροχρόνιες λύσεις στα σημερινά προβλήματα και αδιέξοδα. Η ταφή ανεπεξέργαστων αποβλήτων δεν επιτρέπεται πλέον, πόσο μάλλον η ανεξέλεγκτη διαχείρισή τους. Στους χώρους τελικής διάθεσης πρέπει να καταλήγουν πλέον ελάχιστα υπολείμματα (και όχι η μεγάλη ποσότητα των σημερινών αποβλήτων), κάτω από αυστηρές περιβαλλοντικές προδιαγραφές. Η καύση απορριμμάτων – εκτός του ότι σε όλο τον κόσμο, το κόστος της είναι τουλάχιστον τριπλάσιο του κόστους της υγειονομικής ταφής, ενώ η κατασκευή ενός εργοστάσιου καύσης συνοδεύεται πάντα από την κατασκευή μιας χωματερής τοξικών και τα κατάλοιπα της καύσης είναι τοξικά και χρήζουν ειδικής μεταχείρισης– λειτουργεί ανταγωνιστικά σε κάθε προσπάθεια μείωσης των απορριμμάτων, ανάκτησης υλικών και ανακύκλωσης.
Η «μαγική λύση» δεν είναι η καύση. Πριν λοιπόν σπεύσουν ΟΤΑ και φορείς να υιοθετήσουν τις «μαγικές λύσεις» ας πράξουν το αυτονόητο που συμβαίνει να αποτελεί και συμβατική τους υποχρέωση. Ας γεμίσουν οι γειτονιές από μπλε κάδους, ας ενημερωθούν όλοι οι πολίτες για την ανακύκλωση και τις δυνατότητές της, ας δημιουργηθούν κέντρα διαλογής για να προχωρήσει η ανακύκλωση και να σταματήσουν να καταλήγουν στη χωματερή πολύτιμα υλικά και ας προχωρήσει επιτέλους και η κομποστοποίηση ξεκινώντας από τα σπίτια. Με αυτά τα απλά βήματα μπορούμε να μειώσουμε μεσοπρόθεσμα περίπου κατά 70-80% τα παραγόμενα απορρίμματα. Ότι μένει δεν μπορεί να καεί γιατί είναι κυρίως αδρανή υλικά και μπορούν να ταφούν πλέον.

Διαχείριση οργανικών απορριμμάτων σε ένα αγροτικό δημοτικό διαμέρισμα

• Μια εναλλακτική διαχείριση των αποβλήτων σε ένα δήμο, ανεξάρτητα αν είναι υποχρεωτικό από το νόμο ή όχι, δεν μπορεί να μην αντιμετωπίζει τα οργανικά, που για την ελληνική πραγματικότητα αποτελούν το 40-60% του συνόλου των οικιακών (από τα οποία το 70% είναι κομποστοποιήσιμα, δηλαδή στο σύνολο περίπου 40%).
• Ειδικά σε ένα περιφερειακό Δήμο, η απόρριψη των οργανικών στους κάδους για μεταφορά στον ΧΥΤΑ, είναι έγκλημα. Εδώ μπορεί να γίνει συνδυασμός των οικιακών οργανικών αποβλήτων με τα οργανικά απόβλητα της γεωργικής φυτικής και ζωικής παραγωγής καθώς και των αποβλήτων των ελαιοτριβείων μαζί με τις σκόνες από τα εργαστήρια επεξεργασίας της πέτρας για την παραγωγή εξαιρετικού οργανικού λιπάσματος.
• Η προσφορότερη μέθοδος είναι: 1) οικιακή κομποστοποίηση από όσα νοικοκυριά έχουν πεισθεί και μπορούν μόνα τους να κομποστοποιήσουν τα οργανικά τους και να παράγουν λίπασμα για τον κήπο ή τις καλλιέργειές τους. 2) κομποστοποίηση σε επίπεδο Δήμου, με διαλογή στο σπίτι, χωριστή συλλογή (από όσα νοικοκυριά δεν μπορούν ή δεν έχουν πεισθεί να κάνουν μόνα τους κομποστοποίηση) και μεταφορά στις ειδικές για αυτό το σκοπό δημοτικές εγκαταστάσεις.
• Οικιακή κομποστοποίηση: σε ένα δημοτικό διαμέρισμα τα νοικοκυριά, όλα σχεδόν, έχουν κάποιο κήπο. Η διαχείριση των οργανικών μπορεί να γίνει με υποδειγματικό τρόπο. Τα οικιακά μαζί με τα άλλα οργανικά του κήπου καθώς και των πιθανών οργανικών απόβλητων των πτηνών ή ζώων (από τα μικρά κοτέτσια ή τους μικρούς στάβλους, που μπορεί να έχει κάθε νοικοκυριό) σε μικρές αυτοκατασκευασμένες εγκαταστάσεις κομποστοποίησης ή κατάλληλους για αυτό κάδους, μπορούν να μετατραπούν σε άριστο λίπασμα. Αν μάλιστα χρησιμοποιηθεί και η τεχνολογία των ενεργών-αναγεννητικών μικροοργανισμών (ΕΜ), η κομποστοποίηση επιταχύνεται και μέσα σε 2 μήνες έχουμε έτοιμο για χρήση λίπασμα με επιπλέον πλεονέκτημα την εξαφάνιση των δυσάρεστων οσμών (έτσι δεν θα υπάρχει και πιθανό παράπονο του γείτονα).
• Ειδική περίπτωση είναι τα ξενοδοχεία και οι ξενώνες της περιοχής, όπου το πρόβλημα των οργανικών οξύνεται. Θα πρέπει να πεισθούν (;) να εφαρμόσουν την οικιακή κομποστοποίηση οπωσδήποτε(μπορούν έτσι να κάνουν εξοικονόμηση στα λιπάσματα για τα φυτά του κήπου και τα συνήθως πολλά λουλούδια τους.
• Η δική μας εμπειρία: Εδώ και 15 χρόνια ζούμε σε μικρό αγρόκτημα έξω από το χωριό. Καλλιεργούμε με βιολογικό τρόπο οπωροφόρα και εκτρέφουμε πουλερικά και κουνέλια. Κάνουμε ανακύκλωση όλων των οργανικών υπολειμμάτων από τα οικιακά(1) μέχρι και τις κοπριές σε μικρή ιδιοκατασκευασμένη εγκατάσταση, παράγοντας το απαραίτητο για την καλλιέργεια του κτήματος οργανικό λίπασμα, χωρίς να έχουμε επιπλέον εισροές. Τον τελευταίο 1,5 χρόνο χρησιμοποιούμε ΕΜ ψεκάζοντας τις κοπριές στα κοτέτσια και το στάβλο καθώς και τα προς κομποστοποίηση υλικά και έχουμε πολύ καλύτερα αποτελέσματα και ως προς το χρόνο και ως προς την ποιότητα της κομπόστας, καθώς επίσης έχουμε απαλλαγεί από τις δυσάρεστες οσμές και τις μύγες.
• Δημοτική κομποστοποίηση: για όσα νοικοκυριά δεν υπάρχει η δυνατότητα ή η θέληση για οικιακή κομποστοποίηση, τη διαχείριση την αναλαμβάνει ο δήμος. Αυτά θα πρέπει να πεισθούν να κάνουν μόνο τη διαλογή των κομποστοποιήσιμων οργανικών τους στο σπίτι και να τα τοποθετούν στους αντίστοιχους, για οργανικά, κάδους του δήμου. Στη συνέχεια ο δήμος μαζεύει τους γεμάτους κάδους και τους αδειάζει στην εγκατάσταση κομποστοποίησης που θα πρέπει να έχει κατασκευάσει. Εκεί τα ανακατεύει και με τα άλλα υλικά κομποστοποίσης που συγκεντρώνει από κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, από ελαιοτριβεία, από εργαστήρια κοπής πέτρας και λατομεία της περιοχής (σκόνες πετρωμάτων, που είναι πολύ χρήσιμες για ένα οργανικό λίπασμα). Παράγεται έτσι ένα πλήρες λίπασμα, το οποίο και διαθέτει στους αγρότες της περιοχής. Έτσι μπορεί να εξασφαλίσει και κάποια έσοδα και να προωθήσει την βιοκαλλιέργεια στη περιοχή. Και εδώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί η τεχνολογία των ΕΜ με όλα τα πλεονεκτήματα που αναφέρθηκαν και πιο πάνω.
• Επειδή σε περιφερειακούς δήμους, δεν υπάρχει συνήθως κεντρικό αποχετευτικό σύστημα και βιολογικός καθαρισμός, αλλά σηπτικοί βόθροι για τα λύματα, μπορεί να χρησιμοποιηθούν οι ΕΜ και για την επεξεργασία των λυμάτων στους βόθρους. Τα λύματα θα ελαττώνονται, τα νερά τους θα καθαρίζονται και δεν θα περιέχουν κολοβακτηρίδια όταν καταλήγουν στον υδροφόρο ορίζοντα, ενώ δεν θα μυρίζουν άσχημα οι βόθροι (το εφαρμόζουμε ήδη στο δικό μας βόθρο)(2). Το πρόβλημα των βόθρων είναι περισσότερο οξυμένο στα ξενοδοχεία και τους ξενώνες, όπου εκτός από τα λύματα από τις τουαλέτες καταλήγουν και τα νερά από τις κουζίνες τους, τα οποία περιέχουν πολλά λίπη. Αυτά στη συνέχεια στερεοποιούνται στο σύστημα αποχέτευσής τους με αποτέλεσμα δυσάρεστες οσμές. Με χρήση των ΕΜ στην αποχέτευση μπορούν να απαλλαγούν από αυτές
• Αν καθιερωνόταν σε ένα τέτοιο περιφερειακό δήμο το σύστημα που περιγράφηκε πιο πάνω για τα αντίστοιχα απορρίμματα θα είχαμε τα εξής αποτελέσματα:
1) μείωση των απορριμμάτων για παραπέρα διαχείριση
2) μείωση των εξόδων διαχείρισης
3) μείωση-κατάργηση των χημικών λιπασμάτων και προώθηση της βιοκαλλιέργειας στην περιοχή
4) βελτίωση του περιβάλλοντος-κινητοποίηση των κατοίκων

(1) Ακόμα και των μαγειρεμένων υπολλειμμάτων, τα οποία τρώνε τα σκυλιά-γάτες-κότες. Το ίδιο θα μπορούσαν να κάνουν και οι άλλοι δημότες με το να διαθέτουν και τα μαγειρεμένα τους έξω απο την αυλή τους σε κάποιο δοχείο, για τα αδέσποτα σκυλιά και γάτες, που έτσι και αλλιώς τρέφονται απο τους κάδους, διασκορπίζοντας μάλιστα τα σκουπίδια τους στους δρόμους.
(2) Οι ΕΜ καταστέλλουν τη δράση των σαπρογενών-σηπτικών βακτηρίων, που προκαλούν τη σήψη των απορριμμάτων και βοηθούν στη διαδικασία της ζύμωσής τους. Επιταχύνουν την αποσύνθεση και ελαττώνουν τον όγκο των στερεών, προλαμβάνουν τις οσμές και τη μόλυνση, ενώ παράλληλα καθαρίζουν και βελτιώνουν την ποιότητα του νερού καθιστώντας το ακίνδυνο για τον υδροφόρο ορίζοντα και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Εισάγονται στους σωλήνες αποχέτευσης απο τα στόμια της κουζίνας, της μπανιέρας, του πλυντηρίου, της τουαλέτας κ.λ.π. και δρουν σαν αποσμητικό για το σπίτι απο τη μια και σαν καθαριστικό των λυμάτων που καταλήγουν στους βόθρους απο την άλλη. Βέβαια μπορούν να προστεθούν και απευθείας στους βόθρους.