Επιστροφή προς τα ... μπρος!

Επιστροφή προς τα ... μπρος!

ΕΝΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ

ΕΝΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ
ΝΑ ΘΕΜΕΛΕΙΏΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΌ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΉΣ ΙΣΌΤΗΤΑΣ

Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση -Αυτονομία- Άμεση Δημοκρατία-Ομοσπονδιακός Κοινοτισμός

Τον Μάιο του 2020, μια ομάδα περισσότερων από 1.100 υποστηρικτών της «Αποανάπτυξης», υπέγραψε ένα μανιφέστο καλώντας τις κυβερνήσεις να αδράξουν την ευκαιρία και να στραφούν προς ένα «ριζικά διαφορετικό είδος κοινωνίας, αντί να προσπαθούν απεγνωσμένα να θέσουν ξανά σε λειτουργία την «καταστροφική ανάπτυξη». Η Συνδημία του κοροναϊού δείχνει ότι θα χρειασθεί να γίνουν μεγάλες αλλαγές, αν δεν θέλουμε να πάμε στην κατάρρευση! Ειδικά για την μετά-COVID Ελλάδα: Για να ξεφύγει η χώρα από τη μέγγενη των χρεών, από την φτωχοποίηση και το πολιτισμικό αδιέξοδο, καθώς και από την κατάθλιψη και την μεμψιμοιρία στην οποία έχει πέσει ο πληθυσμός της-ιδίως μετά το σοκ της πανδημίας και τον εγκλεισμό του στα σπίτια- θα χρειασθεί, μετά το πέρασμα της καταιγίδας, να αναπτερωθεί το ηθικό του μέσα από μια στροφή προς μια ενδογενή παραγωγική ανασυγκρότηση . Εφαλτήρας μπορεί να γίνει ο αγροδιατροφικός τομέας και στη συνέχεια ο μεταποιητικός ένδυσης- υπόδησης, ο ενεργειακός και ο ήπιος ποιοτικός τουρισμός να την συμπληρώσουν. Είναι μια εναλλακτική στη σημερινή κυρίαρχη κατεύθυνση, που δεν χρειάζονται κεφάλαια, ξένες επενδύσεις, χωροταξικά σχέδια, υπερτοπικές συγκεντρώσεις, μεγαλεπήβολα και εξουθενωτικά μεγέθη και ρυθμούς. Η κατεύθυνση της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης -Αυτονομίας- Άμεσης Δημοκρατίας-Ομοσπονδιακού Κοινοτισμού θα μπορούσε να είναι η διέξοδος για την χώρα, στην μετά-COVID εποχή!

Παρασκευή 23 Απριλίου 2010

Ημέρα της Γης 2010


Τα στοιχεία δεν είναι καθόλου ευχάριστα. Πάνω από 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι στον κόσμο ζουν σε παραγκουπόλεις, σχεδόν ένα δισεκατομμύριο παιδιά δεν έχουν πρόσβαση σε μια απλή τουαλέτα, 425 εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές καθαρό νερό και 600 εκατομμύρια παιδιά ζουν με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα.

Στις αναπτυσσόμενες χώρες, η έλλειψη νερού και υγιεινής σε συνδυασμό με τις κακές συνθήκες διαβίωσης παραμένουν οι κύριες περιβαλλοντικές αιτίες που απειλούν τα παιδιά, που είναι περισσότερο ευάλωτα από τους ενήλικες σε περιβαλλοντικούς κινδύνους και στην περιβαλλοντική υποβάθμιση. Για παράδειγμα ο μόλυβδος βλάπτει σοβαρά την εγκεφαλική ανάπτυξη των παιδιών, καθώς απορροφούν μέχρι και το 50% του μολύβδου που εισέρχεται στο σώμα τους, ενώ οι ενήλικες μόλις το 10%-15%.
Από τη UNICEF

Πέμπτη 22 Απριλίου 2010

Από τη Κοτσαμπάμπα: ομιλία Μοράλες


“We have two paths: either capitalism dies or Mother Earth dies. Either capitalism lives or Mother Earth lives. Of course, brothers and sisters, we are here for life, for humanity and for the rights of Mother Earth. Long live the rights of Mother Earth! Death to capitalism!”

"Έχουμε δύο δρόμους: είτε ο καπιταλισμός θα πεθάνει ή η Μητέρα Γη θα πεθάνει. Είτε θα ζήσει ο καπιταλισμός είτε θα ζήσει η Μητέρα Γη. Φυσικά, αδελφοί και αδελφές, βρισκόμαστε εδώ για τη ζωή, για την ανθρωπότητα και για τα δικαιώματα της Μητέρας Γης. Ζήτω τα δικαιώματα της Μητέρας Γης! Θάνατος στον καπιταλισμό!

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ 17Ης ΓΙΟΡΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Από το 1994 που ξεκίνησαν οι Οικολογικές Γιορτές, όταν ακόμη η βιολογική γεωργία έκανε τα πρώτα της βήματα και το πρόταγμα ήταν η διάσωση της και η μετάδοση στους πολίτες ενός άλλου τρόπου παραγωγής, διατροφής και αντίληψης, οι καιροί έχουν αλλάξει.
Από τότε μέχρι σήμερα υπάρχουν στην Ελλάδα τουλάχιστον 15.000 βιοκαλλιεργητές, εκατοντάδες πράσινα μαγαζιά και τα βιολογικά προϊόντα τα συναντάμε πλέον και στα ράφια των super markets.
Η βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία, ο παραδοσιακός τρόπος παραγωγής με φυσικά υλικά έγιναν βιώσιμη λύση. Ταυτόχρονα όμως η παραγωγή, η εμπόρια και η κατανάλωση των βιολογικών προϊόντων έγιναν μορφές επιχειρηματικού κέρδους και ωφελιμιστικής κατανάλωσης σε τέτοιο βαθμό που οι όροι οικολογικό και βιολογικό έχουν πια μια συγκεχυμένη και στρεβλή σημασία παρά κοινωνική και οικολογική .
Μέσα σ΄ένα καινούργιο και εξελισσόμενο τοπίο, οι οικολογικές γιορτές δεν έχουν πια το νόημα της διάδοσης της βιολογικής καλλιέργειας ή άλλων συναφών δραστηριοτήτων.
Η ένια της οικολογικής γιορτής έχει πλέον τη σημασία και το περιεχόμενο ότι μέσα σ’έναν αποχαυνωμένο, υποταγμένο, κυριαρχούμενο και αυτό-καταστρεφόμενο κόσμο, υπάρχουν κάποιοι πολίτες και συλλογικότητες που διαμορφώνουν με βάση τη συνείδησή τους έναν άλλο πολιτισμό.
Αυτός ο άλλος πολιτισμός δεν είναι μια ιδεατή η εφικτή υπόνοια όπως ισχυρίζονται διάφορες πολιτικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές ομάδες, αλλά για κάποιους είναι τρόπος ζωής και βιωματική σχέση με την φύση και την κοινωνία που ζουν.
Στη βάση του ότι θέλουμε να ζούμε ισορροπημένα με τη φύση, τον εαυτό μας και την κοινωνία διαχειριζόμενοι τις ριζικές μας ανάγκες σαν πολίτες και σαν παραγωγοί που θέλουμε να ζήσουμε με όρους κοινωνικής προσφοράς και όχι πλουτισμό, έχουμε την ελπίδα ότι ο κόσμος μπορεί να πάρει το μήνυμα και να γίνει κοινωνός των προσπαθειών και των δραστηριοτήτων μας.
Για εμάς ένας άλλος κόσμος δεν είναι μόνο εφικτός, είναι ΥΠΑΡΚΤΟΣ.
Επειδή νομίζουμε ότι πρέπει να απευθύνουμε ένα κεντρικό, «πολιτικό» και κοινωνικό μήνυμα ακριβώς στο επίκεντρο του πολιτισμού τους στην Αθήνα, ένα μήνυμα όπως «υπάρχουμε και το αποδεικνύουμε» ή «ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα » προτάσσουμε και αναλαμβάνουμε την διοργάνωση της 17ης οικολογικής γιορτής στην Αθήνα, τον Σεπτέμβριο του 2010.

Η Γ.Σ. Του «Δικτύου Οικοκοινοτητα» και η συλλογικότητα «Ο Σπόρος» που ανέλαβαν την διοργάνωση της γιορτής .

21η Απριλίου-ΔΝΤ

Τετάρτη 21 Απριλίου 2010

Εκδήλωση - Συζήτηση: Τρόφιμα




Ενδιαφέρει τους Αθηναίους/ες, γίνεται στον κοινωνικό χώρο Βοτανικός Κήπος.

Τετάρτη 21/4 Ώρα 20:30 μ.μ
Εκδήλωση - Συζήτηση: Τρόφιμα

"Αξίες" στα χρηματιστήρια τροφίμων ή αναφαίρετο δικαίωμα όλων μας? Οι συνέπειες του "τζόγου" στα τρόφιμα για την κοινωνία και την υγεία των καταναλωτών.

Ομιλητές:
Μάριος Δεσσύλας (γεωπόνος, σύμβουλος Οικολογικής-Ομοιοδυναμικής Γεωργίας)
Ηλίας Κάνταρος (γεωπόνος, σύμβουλος Βιολογικής Γεωργίας)
Γιώργος Φούφας (γεωπόνος, μέλος της Ελευθεριακής Κίνησης Βιοκαλλιεργητών)


Σάββατο 24/4 Ώρα 11:00 π.μ

Ανοιχτό Κάλεσμα για την πρώτη διανομή σπορόφυτων
από παραδοδιακές ποικιλίες κηπευτικών (ντομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες κλπ.)

Θα ακολουθήσει ρεμπέτικη ζωντανή μουσική, φαγητό και ταχυδακτυλουργικά παιχνίδια για τα παιδιά

Μαδρίτη: δίκτυα παραγωγών-καταναλωτών

Στη Μαδρίτη έγινε στο τέλος του Γενάρη η αποκεντρωμένη έκδοση του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ. Πήρα αυτή την ενημέρωση από τον Κώστα, σαν μέλος της οργανωτικής ομάδας για τη φετεινή οικογιορτή, η οποία θα γίνει στην Αθήνα, και που συμμετείχε εκείνο το τριήμερο στο Φόρουμ:

Έγιναν 80 εργαστήρια (τα διπλάσια από πέρυσι), από τα οποία αυτά που είχαν θέμα το αγροτικό ή την αλληλέγγυα οικονομία ήταν:
"Εναλλακτικές εμπειρίες στην ύπαιθρο: αφήνοντας την πόλη και επιστρέφοντας
στη γη"
"Καλλιέργησε βιοποικιλότητα, σπείρε τα δικαιώματά σου"
"Το δίκαιο εμπόριο από την οπτική της διατροφικής κυριαρχίας"
"Αλληλέγγυα οικονομία"
"Το περιβόλι: συνάντηση για τη διατροφική ασφάλεια μεταξύ παραγωγών και
καταναλωτών οικολογικών προϊόντων από τη Μαδρίτη και τα περίχωρά της"

Επίσης, υπήρχαν 3-4 σχετικά με την αποανάπτυξη, την κλιματική αλλαγή, το ποδήλατο κ.λπ. Επειδή γίνονταν όλα σχεδόν ταυτόχρονα, παρακολούθησα το τελευταίο, αυτό σχετικά με τα δίκτυα παραγωγών-καταναλωτών, το οποίο κράτησε συνολικά γύρω στις 6 ώρες και είχε γύρω στα 80-100 άτομα. Ο στόχος του ήταν να δημιουργηθεί ένας συντονισμός μεταξύ των ομάδων κατανάλωσης, μεταξύ των παραγωγών που εφοδιάζουν αυτές τις ομάδες και να διοργανωθούν δράσεις ενημέρωσης για τη δυνατότητα δημιουργίας ομάδων κατανάλωσης αγροτικών προϊόντων ως εναλλακτική στο βιομηχανικό μοντέλο αγροτικής παραγωγής.

Οι ομάδες κατανάλωσης είναι άτυπες ομάδες τουλάχιστον 10 "μονάδων κατανάλωσης" (που αποτελούνται συνήθως από δύο άτομα μέχρι μια οικογένεια), οι οποίες συγκροτούνται για να πραγματοποιούν παραγγελίες από έναν ή μία παραγωγό (σε αυτή την περίπτωση, έναν). Συνήθως υπάρχουν τρία μοντέλα:

α) Λαμβάνουν σε εβδομαδιαία ή 15θήμερη βάση ένα καλάθι με ό,τι βγάλει ο παραγωγός, χωρίς δυνατότητα επιλογής. Είναι συν'ηθως προϊόντα συνολικού βάρους 6-8 κιλά, τα οποία κοστίζουν 15 ευρώ. Κάνουν συνελεύσεις συνήθως μια φορά τον μήνα για πρακτικά κυρίως θέματα. Σε μία τέτοια ομάδα ο είμαι κι εγώ.

β) Παίρνουν πάλι με την ίδια συχνότητα πράγματα που έχουν όμως επιλέξει από πριν (άρα ο παραγωγός ετοιμάζει ξεχωριστά καλάθια για την κάθε μονάδα κατανάλωσης). Πάλι βρίσκονται περίπου μια φορά τον μήνα για πρακτικά θέματα.

γ) Στην τρίτη περίπτωση πραγματοποιούνται εβδομαδιαίες συνελεύσεις, παρουσία των παραγωγών, που είναι μέλη κι αυτά της συλλογικότητας και έχουν επιλεγεί ως τα άτομα που θα δουλεύουν για ένα διάστημα στο χωράφι.
Στη συνέλευση συζητούνται όλα τα θέματα: από το τι θα καλλιεργηθεί μέχρι τον μισθό των παραγωγών. Είναι η περίπτωση του BAH (Κάτω από την Άσφαλτο υπάρχει το Χωράφι), της ομάδας που ξεκίνησε πριν από 7 χρόνια το εγχείρημα των ομάδων κατανάλωσης. Τώρα υπάρχουν νομίζω πάνω από 6 ομάδες BAH, η καθεμία με το χωράφι και τον παραγωγό της, και τα δικά της χαρακτηριστικά.

Τα κοινά στοιχεία και των τριών μοντέλων είναι ότι προμηθεύονται από έναν μόνο παραγωγό (μπορεί ευκαιριακά να παίρνουν τυποποιημένα προϊόντα και από κάπου αλλού) και ότι αυτός ο παραγωγός ζει και δουλεύει σε κοντινή απόσταση, γι αυτό βέβαια μπορεί και μεταφέρει την παραγωγή του στις ομάδες κατανάλωσης. Πριν από 6 χρόνια που ήμουν πάλι εδώ υπήρχε μόνο μια ομάδα κατανάλωσης, το BAH. Στο χθεσινό σεμινάριο, χωρίς να έχουν πλήρη εικόνα, ειπώθηκε ότι υπάρχουν αυτή τη στιγμή 60 περίπου ομάδες, μόνο στη Μαδρίτη. Και ότι σε όλες σχεδόν υπάρχουν λίστες αναμονής, για δύο κυρίως λόγους:
επειδή οι παραγωγοί δεν μπορούν να τροφοδοτήσουν περισσότερα άτομα και, κυρίως, επειδή οι ομάδες κατανάλωσης δεν μπορούν να σηκώσουν μεγαλύτερο φόρτο δουλειάς.

Αυτή η μεγάλη ανάπτυξη των ομάδων κατανάλωσης, σε όλη τη χώρα, εξηγείται εν μέρει από την κατάσταση της γεωργίας και της παραγωγής τροφίμων στην Ισπανία: οι μικροί παραγωγοί είναι ελάχιστοι και η αγροτική παραγωγή είναι υπερ-βιομηχανοποιημένη και συγκεντρωμένη στα χέρια λίγων εταιρειών. Δεν υπάρχει η παράδοση των λαϊκών αγορών και η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων αγοράζει τα αγροτικά προϊόντα στο σούπερ μάρκετ. Αλλά ακόμα και στο μανάβικο της γειτονιάς να τα αγόραζε, αυτά είναι όλα ομοιόμορφα και συσκευασμένα σε πλαστικές συσκευασίες (άσε που για να διαλέξεις τα χύμα προϊόντα θα πρέπει να φορέσεις πλαστικό γάντι, μην τυχόν και περάσεις στην πατάτα τα μικρόβιά σου), και προέρχονται από τις ίδιες εταιρείες. Επίσης η Ισπανία είναι η ευρωπαϊκή χώρα με τη μεγαλύτερη παραγωγή μεταλλαγμένων προϊόντων και στα χωράφια της γίνεται το 44% των πειραμάτων, όχι σε εργαστήρια, αλλά στο χωράφι. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για αυτή τη βιομηχανοποίηση, είναι ότι το χωράφι του παραγωγού που προμηθεύει τη δική μας ομάδα (που καλλιεργεί βέβαια βιολογικά) το ψεκάζει συχνά ένα αεροπλάνο της κοινότητάς του, επειδή δίπλα του έχει έναν ελαιώνα. Έχουν ψεκάσει μάλιστα και τον ίδιο!(κάτι μου θυμίζει αυτό! Συνέβαινε παλαιότερα π.χ. και στο Πήλιο! Παρατήρηση δική μου)
Τέλος πάντων, επειδή πολύ τράβηξε το σεντόνι, να κλείσω λέγοντας ότι το εργαστήριο εκείνο έκλεισε αποφασίζοντας συγκεκριμένες δράσεις σε όλη τη Μαδρίτη όλον τον Μάιο, σχετικά με την αγροιοκολογία και τις ομάδες κατανάλωσης. Και, τέλος, έκανα μια επαφή με τον παραγωγό της αρχικής ομάδας BAH, που τώρα είναι στο συντονιστικό για τη διατροφική ασφάλεια και έχει γράψει και αρκετά βιβλία για αυτό το θέμα και για τα δίκτυα παραγωγών-καταναλωτών, και θα τον ενδιέφερε να έρθει στην Αθήνα για την Οικογιορτή.

«Πήλινο χωριό στον Κίσσαβο!»


Από το tvxs:

Τη δημιουργία ενός οικολογικού χωριού που θα βρίσκεται σε μια πλαγιά του Κισσάβου καλύπτοντας μία έκταση περίπου 150 στρεμμάτων οραματίζεται ο Δήμος Μελιβοίας πρωτοπορώντας για ακόμα μια φορά στα δρώμενα του Νομού και όχι μόνο.
Έτσι μία προσπάθεια που ξεκίνησε από πέρυσι το καλοκαίρι συνεχίζεται και φέτος με τη συμμετοχή εθελοντών από την Ελλάδα και το εξωτερικό που θα φιλοξενηθούν από το Δήμο και θα αναλάβουν δράση στην περιοχή κτίζοντας με πηλό, άμμο άχυρο και πέτρα αναβιώνοντας την τεχνική των προγόνων μας που κατασκεύαζαν σπίτια από πλιθιά!
Η... αφορμή για όλα αυτά ήταν μία συνεργασία που άρχισε ο Δήμος Μελιβοίας με τον οικονομολόγο κ. Κώστα Κοντομάνο και το φίλο του Στέλιο Γκαγκάρα οι οποίοι έχοντας σαν «χόμπι» τις κατασκευές από πλιθιά με τον παραδοσιακό τρόπο είχαν προχωρήσει στο κτίσιμο ενός πλίθινου σπιτιού σε κτήμα του οικονομολόγου στο χωριό Νέσσωνας. Κινητοποιήθηκαν λοιπόν οι εθελοντές μέσω ειδικού site στο internet, συγκεντρώθηκαν 60 νέοι άνθρωποι, και μέσα σε 15 ημέρες έφτιαξαν το πρώτο σπίτι ανάμεσα από Κουτσουπιά και Κόκκινο Νερό που τελικά θα χρησιμοποιηθεί από το Δήμο σαν τουριστικό περίπτερο.
Για φέτος οι εργασίες με πλιθιά προγραμματίζονται σε δύο φάσεις:
* Η πρώτη υλοποιείται την ερχόμενη εβδομάδα όπου 50 εθελοντές από 23-25 Απριλίου θα διαμορφώσουν τον υπάρχοντα εξωτερικό χώρο με... πήλινα παγκάκια, ψησταριές, θέσεις για φωτοβολταϊκά, κ.ά.
* Η δεύτερη μέσα στο καλοκαίρι με την κατασκευή εκεί ενός θεάτρου.
Τα... γήινα υλικά
Εξηγώντας τις τεχνικές και τα γήινα υλικά ο Κώστας Κοντομάνος θα μας διαφωτίσει:
«Tο κομπ θεωρείται σαν μία από τις πιο αρχαίες τεχνικές χτισίματος με γήινα υλικά. Εδώ χρησιμοποιούνται τα χέρια και τα πόδια για να σχηματιστούν μάζες πηλού αναμεμιγμένου με άμμο και άχυρο οι οποίες τοποθετούνται η μία πάνω στην άλλη διαμορφώνοντας έτσι μονολιθικές κατασκευές με μεγάλη σταθερότητα. Η λέξη κομπ προέρχεται από μια παλιά αγγλική λέξη cob που σημαίνει σβώλος.
Τα πλιθιά είναι επίσης από τα πιο παλιά δομικά υλικά. Γίνονται μόνον από αργιλώδες χώμα που έχει υγρανθεί με νερό, προσθέτοντας μερικές φορές κομμένο άχυρο, τρίχες κατσίκας ή άλλες ίνες που προστίθενται για ενίσχυση και που στη συνέχεια αφήνεται να στεγνώσει στο επιθυμητό σχήμα. Συνήθως τα πλιθιά έχουν σχήμα παραλληλεπίπεδο και κτίζονται όπως τα τούβλα.
Το άχυρο σαν οικοδομικό υλικό αποτελεί ανανεώσιμη πηγή, έχει εξαιρετικές μονωτικές δυνατότητες, καλύτερες από οποιοδήποτε άλλο υλικό και είναι πολύ εύκολο στο κτίσιμο. Τα σπίτια από αχυρόμπαλες είναι πολύ της μόδας στην Αγγλία και στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες όπου υπάρχουν συγκεκριμένοι για αυτά πολεοδομικοί κανονισμοί ακόμη και δυνατότητα εξασφάλισης στεγαστικού δανείου από τράπεζες.
Τα τσουβάλια με χώμα σαν τεχνική είναι και παλιά και νέα. Σάκοι με άμμο χρησιμοποιούνται από το στρατό για τη δημιουργία οχυρωματικών έργων ή για τον έλεγχο των νερών των ποταμών. Οι ίδιοι λόγοι που καθιέρωσαν τους σάκους στις παραπάνω εφαρμογές ισχύουν και για το κτίσιμο σπιτιών. Οι τοίχοι είναι συμπαγείς και γεροί, αντέχοντας όλων των ειδών τις καταπονήσεις από άσχημες καιρικές συνθήκες μέχρι σφαίρες και βόμβες.
Η μέθοδος με το χώμα σε καλούπια είναι τουλάχιστον τόσο παλιά όσο και το Σινικό Τείχος. Είναι αρκετά όμοια με τα πλιθιά και το κόμπ στο ότι το μίγμα είναι κυρίως άμμος και πηλός. Η διαφορά είναι ότι το υλικό συμπιέζεται σε καλούπια τα οποία συνήθως δημιουργούν πολύ επίπεδες και κάθετες επιφάνειες.

Σχόλιο: Με πηλό ξεκινήσαμε να κτίζουμε τους τοίχους του βιοκλιματικού μας σπιτιού και εμείς. Αποτύχαμε όμως με τη μέθοδο που ακολουθήσαμε(καλούπωμα, και συμπίεση του κοσκινισμένου ξηρού πηλού με ακατάλληλο κομπρεσέρ)και έτσι συνεχίσαμε με τουβλέτες κτίζοντας διπλό τείχο με 10 εκατ. κενό μεταξύ τους.
Κάποιοι έχουν καταφέρει να κτίσουν με πηλό και ξύλο είτε το σπίτι είτε την αποθήκη τους και στο Πήλιο. Η παραπάνω μέθοδος είναι απλή και μπορεί να ακολουθηθεί από νέους που θέλουν να εγκατασταθούν στην επαρχία ομαδικά.