Πήρα με μαίηλ και το αναρτώ:
''Που πήγαν τα λεφτά''; Βέβαια, ή ερώτηση του κ. Πρωθυπουργού είναι ρητορική γιατί, μετά από την μεγάλη πολιτική του καριέρα γνωρίζει πολύ καλά που είναι τα λεφτά.
''Θα πρέπει να ακολουθήσουμε τα ίχνη του χρήματος'', παρεμβαίνει ο κ. Βγενόπουλος, που, παρεμπιπτόντως, πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι έχει θέσει τις βάσεις ως εναλλακτική λύση, ώστε να αποτραπεί η διαφαινόμενη κατάρρευση του πολιτικού μας συστήματος.
Αυτήν ακριβώς, την ροή του χρήματος, προτείνει το κυβερνόν κόμμα να ακολουθήσουν , μέσω της εξεταστικής, κατά την τελευταία πενταετία. Από τις αρχές της δεκαετίας του '80 αντιπροτείνει η αξιωματική αντιπολίτευση και έχει δίκαιο γιατί, σύμφωνα με βιβλίο του πρώην πράκτορα της CIA κ. Πέρκινς, από τότε η Αμερικάνικη κυβέρνηση προέτρεπε, μέσω δανειοδοτήσεων, κυβερνήσεις άλλων χωρών να προχωρήσουν στην κατασκευή μεγάλων έργων αδιαφορώντας ή γνωρίζοντας πολύ καλά ότι στο μέλλον θα αδυνατούσαν να αποπληρώσουν τα χρέη. Εκείνο, βέβαια, που κατάφεραν, ήταν να σκάσει η φούσκα στα ίδια τους τα χέρια (στεγαστικά) και να συμπαρασύρει σε περιπέτειες ολόκληρο τον κόσμο. Τότε που, μέσω των focus groups, οι Αμερικανοτραφείς ψυχο - λόγοι - αναλυτές επιχειρούσαν να μετατρέψουν και την πιο ''τρελή'' ανθρώπινη επιθυμία σε ανάγκη, με απώτερο σκοπό την εξάρτηση. Εκείνο που εν τέλει πέτυχαν ήταν να ανοίξουν το κουτί της Πανδώρας.
Αν θέλουμε πραγματικά να ξετυλίξουμε το κουβάρι της Αριάδνης, είναι λάθος να ακολουθήσουμε τη ροή του χρήματος, ως μέσο που εξασφαλίζει την ομαλότητα στις αγοροπωλησίες υλικών αγαθών, διότι φρόντισαν οι σύγχρονοι πειρατές να το μετατρέψουν σε ομόλογα (δομικά ή τοξικά) και να το κρύψουν κάπου στα νησιά Κέημαν , επιμελώς φυλασσόμενο από εξαιρετικούς νομοπαίκτες. Εκείνο που, κατά την άποψή μου, θα πρέπει να κάνουμε, είναι να δούμε που πήγε η ύλη η οποία με την σειρά της εγγυάται την αξία του χρήματος.
Για παράδειγμα που πήγε το νερό του θεσσαλικού κάμπου, ώστε οι αγρότες να προσμένουν το νερό του Αχελώου, όχι για ευημερήσουν αλλά για να επιβιώσουν; Που πήγε το 30% των, υπερευαίσθητων και στην παραμικρή αλλαγή θερμοκρασίας του νερού, κοραλλιογενών υφάλων(μαζί με τα δέντρα και τα κυανοβακτήρια ή κυανοπράσινα φύκια αιχμαλώτισαν στη Γη το διοξείδιο του άνθρακα);Που πήγε το μεγαλύτερο μέρος των δασών; Που πήγε 80% των παγετώνων. Τι μεσολάβησε και το 40% της αρόσιμης Γης υπέστη μακροχρόνια καταστροφή; Που πήγε το 40% του παγκόσμιου πλούτου αλιευμάτων; Τι έγινε το οξυγόνο που εγγυάται την ύπαρξη ζωής στον πλανήτη;
Εκτιμώ ότι, τώρα που η χώρα μας είναι δακτυλοδεικτούμενη και για μεγαλύτερη ευκολία, θα πρέπει να προχωρήσουμε στον εξής συλλογισμό: Αν η Αρχαία Ελλάδα υπήρξε η βάση του πολιτισμένου κόσμου και ο Αριστοτέλης του ''μέτρου'' ορίζονταν ως παγκόσμιος πολίτης, τότε θα πρέπει να περιμένουμε επαρκείς απαντήσεις από τον απόγονό του, επίσης παγκόσμιο πολίτη, Τέλη της ''υπερβολής''. Διότι είναι αυτός που διαμορφώνει τη Γη κατ' εικόνα και ομοίωσή του.
Μόνο αυτός μπορεί να μας πει ότι το νερό εξαερώθηκε για να ψυχράνει τους πυρηνικούς αντιδραστήρες (σε λίγο καιρό θα μας σερβιριστούν ως ''πράσινοι''), για να αποσπαστεί επιτυχώς και χωρίς απώλειες η πίσσα από την άμμο κατά την εξόρυξη της πισσούχου άμμου, για να αποφύγει εν τέλει ο πλανήτης την υπερθέρμανση, την οποία προκάλεσε ο Τέλης της ''υπερβολής'' τρυπώντας τη Γη και απελευθερώνοντας στην ατμόσφαιρα το διοξείδιο του άνθρακα που για εκατομμύρια χρόνια, μεθοδικά, αιχμαλωτίζονταν από τα δέντρα στη Γη. Ότι μέρος των δασών θυσιάστηκε, ώστε οι τρομοκρατημένοι, από την πλειοδοσία τρόμου των οικολόγων, σωθούν από τον κατακλυσμό του διοξειδίου του άνθρακα φτιάχνοντας την ''κιβωτό'' τους. Και ότι τα ψάρια , τα δημητριακά και γενικότερα τα τρόφιμα φρόντισε ο Τέλης της ''υπερβολής'' να τα διοχετεύσει, είτε στα ρεζερβουάρ των ''πράσινων'' αυτοκινήτων, είτε στις λάσπες των βιολογικών καθαρισμών.
Με άλλα λόγια ισχύει και εδώ το ρητό :''ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος'' Που μας λέει ότι εκείνο που προέχει δεν είναι τα όσα χάθηκαν αλλά τα όσα έχουν απομείνει. Έχουμε ακόμα βουνά, δέντρα, πεδιάδες, ποτάμια, λίμνες, θάλασσες, ήλιο και αέρα. Μπορεί η φύση να μην μας έδωσε δύναμη, μας προίκισε όμως με περίσσια ευφυΐα. Καθήκον μας είναι να πάψουμε να τρυπάμε τη Γη και να επιδιώξουμε επειγόντως συνεργασία με τον Ήλιο. Σε μια ώρα ο Ήλιος μπορεί να προσφέρει την ενέργεια που καταναλώνουμε σε ένα χρόνο. Και το σημαντικότερο: Όσο υπάρχει ο Ήλιος θα υπάρχει και η Γη. Το μεγάλο μυστικό είναι η ενότητα. Η έμβια ύλη ενώνει το νερό, τον αέρα, την Γη, τον Ήλιο. Η Γη μας βασίζεται σε μια ισορροπία στην οποία κάθε ον παίζει τον δικό του ρόλο και υπάρχει μόνο μέσω της ύπαρξης ενός άλλου όντος
Τέλος, ως κάτοικοι αυτού του τόπου που τόσο υμνήθηκε η γυναίκα και ο έρωτας, ίσως, όσο σε κανένα άλλο τόπο, πρέπει να πούμε στους φίλους Γερμανούς ότι όντως η Αφροδίτη είναι δυσαρεστημένη με τους Τέληδες της ''υπερβολής'' μόνο που η χειρονομία της είναι διακριτική (Ο μέσος δάκτυλος δεν είναι τεντωμένος και προέκταση της παλάμης αλλά κεκλιμένος με φορά παράλληλη και αντίθετη προς την παλάμη) .
Χ. Παπαγεωργίου
papageorgiou_xristos@hotmail.com
Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010
Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010
ΧΩΡΑΝΕ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ ΣΤΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ;
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αποφασίσει να προωθήσει τα μεταλλαγμένα (γενετικώς τροποποιημένα προϊόντα), όσο γίνεται πιο γρήγορα στην Ευρώπη, γιατί υπάρχει καθυστέρηση, λόγω της αντίστασης των Ευρωπαίων αγροτών και καταναλωτών.
Οι ΗΠΑ, η Μονσάντο και οι γερμανικές πολυεθνικές Bayer και BASF, με τις οποίες συνεργάζεται πλέον ο γίγαντας των μεταλλαγμένων, πιέζουν αφόρητα. Φοβούνται την οικονομική τους κατάρρευση, λόγω της εντεινόμενης κρίσης. Η Μονσάντο π.χ. έχει δει τη μετοχή της να πέφτει κατά 40% στα χρηματιστήρια και το τζίρο της στην Ευρώπη να μειώνεται επίσης. Κατάφεραν λοιπόν να ξεπεράσουν και τη δυσκολία, που αντιπροσωπεύουν για αυτές τα βιολογικά προϊόντα. Σύμφωνα με τον από 1/1/09 ισχύοντα κανονισμό της Ε.Ε. 834/07, ορίζεται ως ανώτατο όριο παρουσίας γ.τ.ο. και στα βιολογικά προϊόντα το 0,9% (το ίδιο ποσοστό που ισχύει και για τα συμβατικά τρόφιμα).
Αυτό σημαίνει ότι ένα προϊόν μπορεί να χαρακτηρισθεί “βιολογικό”, παρόλο που μπορεί να περιέχει γ.τ.ο. αρκεί η περιεκτικότητα να είναι κάτω του 1%. Μέχρι τώρα ίσχυε η μηδενική περιεκτικότητα στα βιολογικά.
Με τον κανονισμό αυτό η Κομμισσιόν, παίζοντας το ρόλο του σπόνσορα των πολυεθνικών αυτών, θέλει να ξεπεράσει δύο σκοπέλους: 1) τα μικρής περιεκτικότητας απαραίτητα γ. τ. συστατικά των επεξεργασμένων βιολογικών προϊόντων και 2) την επιμόλυνση των βιολογικών καλλιεργειών από τις γ.τ. ποικιλίες, που καλλιεργούνται ή πρόκειται να καλλιεργηθούν σε ορισμένα κράτη ή περιοχές της Ευρώπης. Έτσι δεν θα είναι σίγουροι ούτε οι βιοκαταναλωτές για τη μηδενική περιεκτικότητα σε γ.τ. συστατικά των βιολογικών προϊόντων.
Εμείς απαιτούμε οι πιστοποιητικοί οργανισμοί των βιολογικών προϊόντων της χώρας μας να κάνουν ελέγχους στα εισαγόμενα βιολογικά προϊόντα για μηδενική περιεκτικότητα σε γ.τ.ο και να μην πιστοποιούν αυτά στα οποία εντοπίζεται γενετική επιμόλυνση.
Ιδίως από τις χώρες εκείνες που έχουν επιτρέψει την καλλιέργεια των γ.τ. ποικιλιών και που υπάρχει σίγουρα επιμόλυνση και των βιολογικών.
Με αυτόν τον τρόπο θα προστατευθούν οι έλληνες καταναλωτές και θα προτιμούν ελληνικά αντίστοιχα βιολογικά προϊόντα, με 0% περιεκτικότητα, αφού δεν καλλιεργούνται στην Ελλάδα(;). Ταυτόχρονα όμως θα μπει σε αμφισβήτηση και ο κανονισμός για την 0,9% περιεκτικότητα της ΕΕ. Όπως η απαγόρευση των καλλιεργειών είχε ξεκινήσει από περιοχές και χώρες και τώρα αμφισβητείται πια η πολιτική της αδειοδότησης από την Κομμισιόν, έτσι μπορεί να ξεκινήσει και η απαίτηση για μηδενική περιεκτικότητα γ.τ.ο. σε όλα τα προϊόντα, ξεκινώντας από τα βιολογικά στη χώρα μας.
* ΟΧΙ ΣΤΗ ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΕΠΙΜΟΛΥΝΣΗ ΤΩΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ.
• ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΣΕ Γ.Τ.Ο.
• ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ: ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΡΑΦΙ ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΧΩΡΑΦΙ.
• Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ.
«ΔΙΚΤΥΟ ΟΙΚΟΚΟΙΝΟΤΗΤΑ», «Ο ΣΠΟΡΟΣ» ΚΑΙ ΑΤΟΜΑ
*ΔΙΚΤΥΟ ΟΙΚΟΚΟΙΝΟΤΗΤΑ: Πανελλαδικά αυτοοργανωμένο δίκτυο στην βάση των σχέσεων αλληλεγγύης και συνεργασίας οικοπαραγωγών και ενεργών πολιτών με σκοπό την προώθηση της οικολογικής παραγωγής και των κοινοτιστικών εναλλακτικών δραστηριοτήτων.
E-MAIL oikodiktyo@gmail.com
ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 6939047462
* Ο ΣΠΟΡΟΣ : Συνεταιρισμός για το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο
Οι ΗΠΑ, η Μονσάντο και οι γερμανικές πολυεθνικές Bayer και BASF, με τις οποίες συνεργάζεται πλέον ο γίγαντας των μεταλλαγμένων, πιέζουν αφόρητα. Φοβούνται την οικονομική τους κατάρρευση, λόγω της εντεινόμενης κρίσης. Η Μονσάντο π.χ. έχει δει τη μετοχή της να πέφτει κατά 40% στα χρηματιστήρια και το τζίρο της στην Ευρώπη να μειώνεται επίσης. Κατάφεραν λοιπόν να ξεπεράσουν και τη δυσκολία, που αντιπροσωπεύουν για αυτές τα βιολογικά προϊόντα. Σύμφωνα με τον από 1/1/09 ισχύοντα κανονισμό της Ε.Ε. 834/07, ορίζεται ως ανώτατο όριο παρουσίας γ.τ.ο. και στα βιολογικά προϊόντα το 0,9% (το ίδιο ποσοστό που ισχύει και για τα συμβατικά τρόφιμα).
Αυτό σημαίνει ότι ένα προϊόν μπορεί να χαρακτηρισθεί “βιολογικό”, παρόλο που μπορεί να περιέχει γ.τ.ο. αρκεί η περιεκτικότητα να είναι κάτω του 1%. Μέχρι τώρα ίσχυε η μηδενική περιεκτικότητα στα βιολογικά.
Με τον κανονισμό αυτό η Κομμισσιόν, παίζοντας το ρόλο του σπόνσορα των πολυεθνικών αυτών, θέλει να ξεπεράσει δύο σκοπέλους: 1) τα μικρής περιεκτικότητας απαραίτητα γ. τ. συστατικά των επεξεργασμένων βιολογικών προϊόντων και 2) την επιμόλυνση των βιολογικών καλλιεργειών από τις γ.τ. ποικιλίες, που καλλιεργούνται ή πρόκειται να καλλιεργηθούν σε ορισμένα κράτη ή περιοχές της Ευρώπης. Έτσι δεν θα είναι σίγουροι ούτε οι βιοκαταναλωτές για τη μηδενική περιεκτικότητα σε γ.τ. συστατικά των βιολογικών προϊόντων.
Εμείς απαιτούμε οι πιστοποιητικοί οργανισμοί των βιολογικών προϊόντων της χώρας μας να κάνουν ελέγχους στα εισαγόμενα βιολογικά προϊόντα για μηδενική περιεκτικότητα σε γ.τ.ο και να μην πιστοποιούν αυτά στα οποία εντοπίζεται γενετική επιμόλυνση.
Ιδίως από τις χώρες εκείνες που έχουν επιτρέψει την καλλιέργεια των γ.τ. ποικιλιών και που υπάρχει σίγουρα επιμόλυνση και των βιολογικών.
Με αυτόν τον τρόπο θα προστατευθούν οι έλληνες καταναλωτές και θα προτιμούν ελληνικά αντίστοιχα βιολογικά προϊόντα, με 0% περιεκτικότητα, αφού δεν καλλιεργούνται στην Ελλάδα(;). Ταυτόχρονα όμως θα μπει σε αμφισβήτηση και ο κανονισμός για την 0,9% περιεκτικότητα της ΕΕ. Όπως η απαγόρευση των καλλιεργειών είχε ξεκινήσει από περιοχές και χώρες και τώρα αμφισβητείται πια η πολιτική της αδειοδότησης από την Κομμισιόν, έτσι μπορεί να ξεκινήσει και η απαίτηση για μηδενική περιεκτικότητα γ.τ.ο. σε όλα τα προϊόντα, ξεκινώντας από τα βιολογικά στη χώρα μας.
* ΟΧΙ ΣΤΗ ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΕΠΙΜΟΛΥΝΣΗ ΤΩΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ.
• ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΣΕ Γ.Τ.Ο.
• ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ: ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΡΑΦΙ ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΧΩΡΑΦΙ.
• Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ.
«ΔΙΚΤΥΟ ΟΙΚΟΚΟΙΝΟΤΗΤΑ», «Ο ΣΠΟΡΟΣ» ΚΑΙ ΑΤΟΜΑ
*ΔΙΚΤΥΟ ΟΙΚΟΚΟΙΝΟΤΗΤΑ: Πανελλαδικά αυτοοργανωμένο δίκτυο στην βάση των σχέσεων αλληλεγγύης και συνεργασίας οικοπαραγωγών και ενεργών πολιτών με σκοπό την προώθηση της οικολογικής παραγωγής και των κοινοτιστικών εναλλακτικών δραστηριοτήτων.
E-MAIL oikodiktyo@gmail.com
ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 6939047462
* Ο ΣΠΟΡΟΣ : Συνεταιρισμός για το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο
ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ
Στις αρχές του περασμένου Σεπτέμβρη βρέθηκε στα σουπερμάρκετς στη Γερμανία, σε ψωμί και δημητριακά(μούσλι) , ένα γ.τ. λινάρι . Αυτό ανέχεται τα ζιζανιοκτόνα και αντιστέκεται στα αντιβιοτικά της σειράς FP967/CDC Triffid και έχει αναπτυχθεί στον Καναδά, όπου και καλλιεργήθηκε εμπορικά από το 2000. Στην Ευρώπη δεν έχει πάρει άδεια για καλλιέργεια και διακίνηση στη διατροφή.
Ο Ελληνικός ΕΦΕΤ, όχι με δική του έρευνα γιατί από ότι φαίνεται δεν έχει αυτή τη δυνατότητα, ενημερώθηκε για αυτήν την περίπτωση πολύ αργότερα. Σύμφωνα με ανακοίνωσή του: « Ο Ε.Φ.Ε.Τ., μέσω του Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης για τα Τρόφιμα και τις Ζωοτροφές, ενημερώθηκε σήμερα, 16 Οκτωβρίου 2009, για τη διακίνηση μίγματος αρτοποιίας, το οποίο περιέχει καφέ λιναρόσπορο προέλευσης Καναδά, με τη γενετική τροποποίηση FP967... και στην Ελλάδα διακινείται μέσω της επιχείρησης «LIDL Hellas»[1]
Στην Ελβετία αντίστοιχα την ίδια περίοδο βρέθηκε σε προϊόντα ρυζιού από Κίνα και Ταϋλάνδη το γ.τ. ρύζι ΒΤ63, επίσης παράνομο στην Ευρώπη. Στη Κίνα είχε καλλιεργηθεί πειραματικά το 2001, αλλά δεν πήρε ποτέ άδεια για εμπορική καλλιέργεια. Στην Ταϋλάνδη είναι απαγορευμένη γενικά και η καλλιέργεια και η διακίνηση γ.τ. φυτών. Πώς έφθασε λοιπόν αυτή η ποικιλία ρυζιού στα χέρια των αγροτών αυτών των χωρών;
Ο ελεγκτικός οργανισμός βιολογικών προϊόντων της Γερμανίας Bioland αυτό τον χρόνο βρήκε οτι από 386 δείγματα καλαμποκιού τα 22 είχαν επιμολυνθεί με γ.τ.ο., χωρίς να το γράφουν στην ετικέτα τους. Τα 11 απο αυτά περιείχαν το απαγορευμένο και στη Γερμανία ΜΟΝ810, ενώ τα υπόλοιπα 11 περιείχαν άλλες γ.τ. ποικιλίες, απαγορευμένες επίσης στην ΕΕ.
Αυτό που είναι ιδιαίτερα σημαντικό είναι οτι τα μεταλλαγμένα κυκλοφορούν και χωρίς τη σήμανση, γιατί υπάρχει το όριο του 0,9%, σύμφωνα με το οποίο δεν υπάρχει αντίδραση αν η περιεκτικότητα σε γ.τ.ο. είναι κάτω από αυτό το όριο.
Η ΕΕ λοιπόν, μη θέτοντας τη μηδενική περιεκτικότητα σαν όριο και γνωρίζοντας καλά οτι η «επιμόλυνση» είναι σίγουρη, έχει αποδεχθεί την ανεξέλεγκτη διάδοση των μεταλλαγμένων.
Αν οι Έλληνες π.χ καταναλωτές εφησυχάσουν με την απαγόρευση των καλλιεργειών που πετύχαμε, σαν Κίνημα ενάντια στα μεταλλαγμένα, στη χώρα μας, κάποια στιγμή, χωρίς να το ξέρουν, θα φθάσουν στη διατροφή τους.
Σαν Κίνηση ενάντια στα μεταλλαγμένα Μαγνησίας είχαμε απαιτήσει πολλές φορές από τη Νομαρχία να οργανώσει κατάλληλη υπηρεσία, η οποία ελέγχοντας τις σπορομερίδες που διακινούνται στους αγρότες της περιοχής, καθώς και τα είδη που διακινούνται στα ράφια των σουπερμάρκετς, θα εξασφάλιζε τον νομό σαν «ελεύθερο από μεταλλαγμένα», πράγμα που έχει αποφασισθεί στο νομαρχιακό συμβούλιο από τις αρχές του 2004. Μέχρι τώρα αυτή η απόφαση έχει μείνει στα χαρτιά.
Γιατί όμως δεν θέλουμε τα μεταλλαγμένα (γ.τ). τρόφιμα ;
Επικριτές επιστήμονες υποστηρίζουν:
• οι γνώσεις για τη λειτουργία των γονιδίων είναι περιορισμένες
• Στο εργαστήριο αποδεικνύεται: τα γονίδια δεν δουλεύουν ένα-ένα, αλλά σαν περιοχές γονιδίων, σα δίκτυο. Έτσι υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός συνδυασμών τους, που δεν έχουν κατανοηθεί.
• Μπορούν να παραχθούν ανεπιθύμητες ή να μη παράγονται πια επιθυμητές πρωτεΐνες, γιατί το εισαχθέν γονίδιο πιθανά να μη μπορέσει να εκφρασθεί όπως στον οργανισμό «δότη».
• Στο γένωμα του «δέκτη» θα κάνει ότι του επιτρέψουν τα διπλανά γονίδια που τον «φιλοξενούν»
• Οι «προμότορες»(ιοί) που χρησιμοποιούνται για την ενεργοποίηση των εισαγόμενων γονιδίων, μπορεί να ενεργοποιήσουν και γειτονικά γονίδια και να ενισχύσουν την παραγωγή τοξινών ή αλλεργιογόνων στον «δέκτη»
• Για την ασφάλεια και τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία : επιφυλάξεις για την ακινδυνότητά τους έχει εκφράσει η Διεθνής Ένωση Επιστημονικών Οργανώσεων, Ιατρικές Επιθεωρήσεις (όπως Lancet) και Ιατρικές Ενώσεις(π.χ. η Γερμανική) ή Εθνικές Ακαδημίες(π.χ.Βρετανική) τονίζουν οτι δεν πρέπει να μπουν στην τροφική αλυσίδα, γιατί μπορεί να εισάγουν στον οργανισμό αλλεργιογόνα, νέες τοξίνες, άγνωστους συνδυασμούς πρωτεϊνών . Επίσης μπορούν να προκαλέσουν και γενετική ρύπανση-επιμόλυνση του εδάφους και του περιβάλλοντος. Ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσαλονίκης αναφέρει οτι εκτός από τα παραπάνω μπορεί να προκαλέσουν και εξαφάνιση φυσικών οργανισμών λόγω ανταγωνισμού και οτι «σε περίπτωση λάθους δεν υπάρχει διαδικασία απόσυρσης ή ανάκλησής τους από το περιβάλλον.
Παραδείγματα πολλά:
• Πείραμα Βρετανίας: γ.τ. καλλιέργειες 5 φορές πιο καταστροφικές για τη βιοποικιλότητα από τις συμβατικές.
• Έρευνες NAFTA: επιμολύνθηκαν οι πολλές ντόπιες ποικιλίες καλαμποκιού του Μεξικού με γ.τ.
• Το γ.τ.καλαμπόκι MON810 της Μονσάντο επιβλαβές για την πεταλούδα «Μονάρχης»
• Αυστραλοί επιστήμονες: γ.τ μπιζέλι προκαλεί πολλά προβλήματα, μέχρι και φυματίωση στα πειραματόζωα(ποντίκια)
• Μελέτη Γάλλων επιστημόνων(CRIIGEN), αποδείχνει ότι το γ.τ.MON863 καλαμπόκι της εταιρείας Monsanto είναι εν δυνάμει επικίνδυνο: ποντίκια που τραφήκανε με αυτό είχαν συμπτώματα δηλητηρίασης και τοξικότητα στο συκώτι και τα νεφρά.
• Σε έρευνα του γερμανικού πανεπιστημίου της Γένας με το γ.τ. καλαμπόκι ΒΤ, που περιέχει γονίδια του βακίλου της Θουριγγίας(ΒΤ), το οποίο βρίσκεται στο έδαφος και είναι τοξικό για τα έντομα, παρατηρήθηκε κάτι το φρικιαστικό: άλλαξε η επιφάνεια του εντέρου τους και μειώθηκε τόσο πολύ η αντίσταση του ανοσοποιητικού τους συστήματος, ώστε άρχισαν να προσβάλλονται πολύ εύκολα, από διάφορα παράσιτα και να μειώνεται δραματικά ο πληθυσμός τους
• L-tryptophan(συμπλήρωμα για έλεγχο παχυσαρκίας τής Showa Denko, Ιαπωνίας):37 νεκροί, 1500 με μόνιμες βλάβες, 5000 νοσηλεία, λόγω μη εντοπισμού της τοξίνης από τη γενετική τροποποίηση της αυθεντικής τρυπτοφάνης.
• Η γ.τ.σόγια Roundap-ready έχει αυξημένα οιστρογόνα
• Η γ.τ. Ινσουλίνη: έρευνα της Βρετανικής Εταιρίας Διαβητικών έδειξε πολλές παρενέργειες.
• Το γ.τ. φάρμακο Ιντερφερόνη, που στο τέλος της δεκαετίας του ’70 θεωρήθηκε το όπλο ενάντια στους όγκους του καρκίνου, στη συνέχεια τα τεστ με καρκινοπαθείς έδειξαν περισσότερες παρενέργειες από ό,τι θετική δράση
• Η Erythropoietin (ΕΡΟ, γενετικά από το κινέζικο Χάμστερ ,νεφρική ανεπάρκεια, αυξάνει το οξυγόνο στο αίμα , θαυματουργό στο ντοπάρισμα αθλητών μεγάλων αποστάσεων, κύρια των ποδηλατών, δεν μπορεί να ανιχνευθεί στους αντιντόπινγκ ελέγχους). Στο διάστημα 1987-91 είχαμε 20 ανεξήγητους θανάτους κορυφαίων ποδηλατών ενώ μέχρι το 1999 είχαμε άλλους 18 τέτοιους θανάτους. Πρόσφατα πέθαναν άλλοι δύο πρώην πρωταθλητές ποδηλάτες, ενώ έχουμε και περιπτώσεις ανεξήγητων θανάτων ποδοσφαιριστών που σωριάζονται ξαφνικά στο γήπεδο.
Την επικυνδυνότητά τους βέβαια είναι υποχρεωμένοι να την αποδεικνύουν τελικά, εκ των υστέρων, όσοι αντιστέκονται...
Και ποιά θα πρέπει να είναι η απάντησή μας στη μεταλλαγμένη διατροφή που μας ετοιμάζουν;
Πέρα από το οτι οι παραγωγοί και οι καταναλωτές θα πρέπει σε παγκόσμιο επίπεδο να αντισταθούν στη διάδοσή τους και να απαιτήσουν από τις Κυβερνήσεις την απαγόρευσή τους. Θα πρέπει να έχουμε εναλλακτική πρόταση για τη παγκόσμια διατροφή. Και αυτή δεν είναι άλλη από την οικο-βιο-διατροφή, που θα στηρίζεται κυρίως στους ντόπιους πόρους, ποικιλίες και ράτσες.
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι τα προϊόντα της βιομηχανικής χημικής/υβριδιακής γεωργίας, αλλά μιας γεωργίας που θα πρέπει να ξαναγίνει αγροτική, τοπικοποιημένη, κοινοτική και οικολογική.
Ας πούμε το όχι και στα μεταλλαγμένα τους σε συνδιασμό με το όχι στα οικονομικά μέτρα τους.
Ο Ελληνικός ΕΦΕΤ, όχι με δική του έρευνα γιατί από ότι φαίνεται δεν έχει αυτή τη δυνατότητα, ενημερώθηκε για αυτήν την περίπτωση πολύ αργότερα. Σύμφωνα με ανακοίνωσή του: « Ο Ε.Φ.Ε.Τ., μέσω του Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης για τα Τρόφιμα και τις Ζωοτροφές, ενημερώθηκε σήμερα, 16 Οκτωβρίου 2009, για τη διακίνηση μίγματος αρτοποιίας, το οποίο περιέχει καφέ λιναρόσπορο προέλευσης Καναδά, με τη γενετική τροποποίηση FP967... και στην Ελλάδα διακινείται μέσω της επιχείρησης «LIDL Hellas»[1]
Στην Ελβετία αντίστοιχα την ίδια περίοδο βρέθηκε σε προϊόντα ρυζιού από Κίνα και Ταϋλάνδη το γ.τ. ρύζι ΒΤ63, επίσης παράνομο στην Ευρώπη. Στη Κίνα είχε καλλιεργηθεί πειραματικά το 2001, αλλά δεν πήρε ποτέ άδεια για εμπορική καλλιέργεια. Στην Ταϋλάνδη είναι απαγορευμένη γενικά και η καλλιέργεια και η διακίνηση γ.τ. φυτών. Πώς έφθασε λοιπόν αυτή η ποικιλία ρυζιού στα χέρια των αγροτών αυτών των χωρών;
Ο ελεγκτικός οργανισμός βιολογικών προϊόντων της Γερμανίας Bioland αυτό τον χρόνο βρήκε οτι από 386 δείγματα καλαμποκιού τα 22 είχαν επιμολυνθεί με γ.τ.ο., χωρίς να το γράφουν στην ετικέτα τους. Τα 11 απο αυτά περιείχαν το απαγορευμένο και στη Γερμανία ΜΟΝ810, ενώ τα υπόλοιπα 11 περιείχαν άλλες γ.τ. ποικιλίες, απαγορευμένες επίσης στην ΕΕ.
Αυτό που είναι ιδιαίτερα σημαντικό είναι οτι τα μεταλλαγμένα κυκλοφορούν και χωρίς τη σήμανση, γιατί υπάρχει το όριο του 0,9%, σύμφωνα με το οποίο δεν υπάρχει αντίδραση αν η περιεκτικότητα σε γ.τ.ο. είναι κάτω από αυτό το όριο.
Η ΕΕ λοιπόν, μη θέτοντας τη μηδενική περιεκτικότητα σαν όριο και γνωρίζοντας καλά οτι η «επιμόλυνση» είναι σίγουρη, έχει αποδεχθεί την ανεξέλεγκτη διάδοση των μεταλλαγμένων.
Αν οι Έλληνες π.χ καταναλωτές εφησυχάσουν με την απαγόρευση των καλλιεργειών που πετύχαμε, σαν Κίνημα ενάντια στα μεταλλαγμένα, στη χώρα μας, κάποια στιγμή, χωρίς να το ξέρουν, θα φθάσουν στη διατροφή τους.
Σαν Κίνηση ενάντια στα μεταλλαγμένα Μαγνησίας είχαμε απαιτήσει πολλές φορές από τη Νομαρχία να οργανώσει κατάλληλη υπηρεσία, η οποία ελέγχοντας τις σπορομερίδες που διακινούνται στους αγρότες της περιοχής, καθώς και τα είδη που διακινούνται στα ράφια των σουπερμάρκετς, θα εξασφάλιζε τον νομό σαν «ελεύθερο από μεταλλαγμένα», πράγμα που έχει αποφασισθεί στο νομαρχιακό συμβούλιο από τις αρχές του 2004. Μέχρι τώρα αυτή η απόφαση έχει μείνει στα χαρτιά.
Γιατί όμως δεν θέλουμε τα μεταλλαγμένα (γ.τ). τρόφιμα ;
Επικριτές επιστήμονες υποστηρίζουν:
• οι γνώσεις για τη λειτουργία των γονιδίων είναι περιορισμένες
• Στο εργαστήριο αποδεικνύεται: τα γονίδια δεν δουλεύουν ένα-ένα, αλλά σαν περιοχές γονιδίων, σα δίκτυο. Έτσι υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός συνδυασμών τους, που δεν έχουν κατανοηθεί.
• Μπορούν να παραχθούν ανεπιθύμητες ή να μη παράγονται πια επιθυμητές πρωτεΐνες, γιατί το εισαχθέν γονίδιο πιθανά να μη μπορέσει να εκφρασθεί όπως στον οργανισμό «δότη».
• Στο γένωμα του «δέκτη» θα κάνει ότι του επιτρέψουν τα διπλανά γονίδια που τον «φιλοξενούν»
• Οι «προμότορες»(ιοί) που χρησιμοποιούνται για την ενεργοποίηση των εισαγόμενων γονιδίων, μπορεί να ενεργοποιήσουν και γειτονικά γονίδια και να ενισχύσουν την παραγωγή τοξινών ή αλλεργιογόνων στον «δέκτη»
• Για την ασφάλεια και τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία : επιφυλάξεις για την ακινδυνότητά τους έχει εκφράσει η Διεθνής Ένωση Επιστημονικών Οργανώσεων, Ιατρικές Επιθεωρήσεις (όπως Lancet) και Ιατρικές Ενώσεις(π.χ. η Γερμανική) ή Εθνικές Ακαδημίες(π.χ.Βρετανική) τονίζουν οτι δεν πρέπει να μπουν στην τροφική αλυσίδα, γιατί μπορεί να εισάγουν στον οργανισμό αλλεργιογόνα, νέες τοξίνες, άγνωστους συνδυασμούς πρωτεϊνών . Επίσης μπορούν να προκαλέσουν και γενετική ρύπανση-επιμόλυνση του εδάφους και του περιβάλλοντος. Ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσαλονίκης αναφέρει οτι εκτός από τα παραπάνω μπορεί να προκαλέσουν και εξαφάνιση φυσικών οργανισμών λόγω ανταγωνισμού και οτι «σε περίπτωση λάθους δεν υπάρχει διαδικασία απόσυρσης ή ανάκλησής τους από το περιβάλλον.
Παραδείγματα πολλά:
• Πείραμα Βρετανίας: γ.τ. καλλιέργειες 5 φορές πιο καταστροφικές για τη βιοποικιλότητα από τις συμβατικές.
• Έρευνες NAFTA: επιμολύνθηκαν οι πολλές ντόπιες ποικιλίες καλαμποκιού του Μεξικού με γ.τ.
• Το γ.τ.καλαμπόκι MON810 της Μονσάντο επιβλαβές για την πεταλούδα «Μονάρχης»
• Αυστραλοί επιστήμονες: γ.τ μπιζέλι προκαλεί πολλά προβλήματα, μέχρι και φυματίωση στα πειραματόζωα(ποντίκια)
• Μελέτη Γάλλων επιστημόνων(CRIIGEN), αποδείχνει ότι το γ.τ.MON863 καλαμπόκι της εταιρείας Monsanto είναι εν δυνάμει επικίνδυνο: ποντίκια που τραφήκανε με αυτό είχαν συμπτώματα δηλητηρίασης και τοξικότητα στο συκώτι και τα νεφρά.
• Σε έρευνα του γερμανικού πανεπιστημίου της Γένας με το γ.τ. καλαμπόκι ΒΤ, που περιέχει γονίδια του βακίλου της Θουριγγίας(ΒΤ), το οποίο βρίσκεται στο έδαφος και είναι τοξικό για τα έντομα, παρατηρήθηκε κάτι το φρικιαστικό: άλλαξε η επιφάνεια του εντέρου τους και μειώθηκε τόσο πολύ η αντίσταση του ανοσοποιητικού τους συστήματος, ώστε άρχισαν να προσβάλλονται πολύ εύκολα, από διάφορα παράσιτα και να μειώνεται δραματικά ο πληθυσμός τους
• L-tryptophan(συμπλήρωμα για έλεγχο παχυσαρκίας τής Showa Denko, Ιαπωνίας):37 νεκροί, 1500 με μόνιμες βλάβες, 5000 νοσηλεία, λόγω μη εντοπισμού της τοξίνης από τη γενετική τροποποίηση της αυθεντικής τρυπτοφάνης.
• Η γ.τ.σόγια Roundap-ready έχει αυξημένα οιστρογόνα
• Η γ.τ. Ινσουλίνη: έρευνα της Βρετανικής Εταιρίας Διαβητικών έδειξε πολλές παρενέργειες.
• Το γ.τ. φάρμακο Ιντερφερόνη, που στο τέλος της δεκαετίας του ’70 θεωρήθηκε το όπλο ενάντια στους όγκους του καρκίνου, στη συνέχεια τα τεστ με καρκινοπαθείς έδειξαν περισσότερες παρενέργειες από ό,τι θετική δράση
• Η Erythropoietin (ΕΡΟ, γενετικά από το κινέζικο Χάμστερ ,νεφρική ανεπάρκεια, αυξάνει το οξυγόνο στο αίμα , θαυματουργό στο ντοπάρισμα αθλητών μεγάλων αποστάσεων, κύρια των ποδηλατών, δεν μπορεί να ανιχνευθεί στους αντιντόπινγκ ελέγχους). Στο διάστημα 1987-91 είχαμε 20 ανεξήγητους θανάτους κορυφαίων ποδηλατών ενώ μέχρι το 1999 είχαμε άλλους 18 τέτοιους θανάτους. Πρόσφατα πέθαναν άλλοι δύο πρώην πρωταθλητές ποδηλάτες, ενώ έχουμε και περιπτώσεις ανεξήγητων θανάτων ποδοσφαιριστών που σωριάζονται ξαφνικά στο γήπεδο.
Την επικυνδυνότητά τους βέβαια είναι υποχρεωμένοι να την αποδεικνύουν τελικά, εκ των υστέρων, όσοι αντιστέκονται...
Και ποιά θα πρέπει να είναι η απάντησή μας στη μεταλλαγμένη διατροφή που μας ετοιμάζουν;
Πέρα από το οτι οι παραγωγοί και οι καταναλωτές θα πρέπει σε παγκόσμιο επίπεδο να αντισταθούν στη διάδοσή τους και να απαιτήσουν από τις Κυβερνήσεις την απαγόρευσή τους. Θα πρέπει να έχουμε εναλλακτική πρόταση για τη παγκόσμια διατροφή. Και αυτή δεν είναι άλλη από την οικο-βιο-διατροφή, που θα στηρίζεται κυρίως στους ντόπιους πόρους, ποικιλίες και ράτσες.
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι τα προϊόντα της βιομηχανικής χημικής/υβριδιακής γεωργίας, αλλά μιας γεωργίας που θα πρέπει να ξαναγίνει αγροτική, τοπικοποιημένη, κοινοτική και οικολογική.
Ας πούμε το όχι και στα μεταλλαγμένα τους σε συνδιασμό με το όχι στα οικονομικά μέτρα τους.
Κατεβαίνοντας τον Αχέροντα, του Ευτύχη Μπιτσάκη
Έλαβα με μαίηλ το άρθρο του και το αναρτώ, γιατί μπορεί να μη συμφωνώ με όλα όσα γράφει, αλλά με εκφράζει βασικά η άποψή του για την αναβίωση της αγροτο-γεωργίας και την αναζωογόνηση της ελληνικής επαρχίας, πράγμα που είναι πολύ κοντά με την Τοπικοποίηση.
Παλαιότερα, σε άρθρο μου στην «Ε», είχα χρησιμοποιήσει τον ίδιο τίτλο για να χαρακτηρίσω την πορεία της ελληνικής οικονομίας.
Στο διάστημα που πέρασε, και με επιταχυνόμενη πορεία, οδηγούμαστε προς την Αχερουσία. Παγκόσμια κρίση: αλλά μέσα στη γενικότερη κρίση, η Ελλάδα έχει και τις δικές της τοπικές ιδιομορφίες. Δηλαδή: Παρακμή της αγροτικής οικονομίας. Αποβιομηχάνιση. Δημόσιο χρέος 113% του ΑΕΠ. Δανεισμός με επαχθείς όρους. Αδεια ταμεία. Πρώτοι σε ποσοστό φτώχειας στην «Ευρώπη των 27». Η κυβέρνηση της Ν.Δ. κοιμόταν ύπνο βαθύ. Η σημερινή με σπασμωδικά μέτρα επιχειρεί να αντιμετωπίσει την κρίση. Αλλά στρατηγική εξόδου προς μια βιώσιμη και αξιοβίωτη κοινωνία δεν έχει επεξεργαστεί ούτε η Ν.Δ. ούτε, δυστυχώς, η κατακερματισμένη Αριστερά.
Πώς φτάσαμε λοιπόν εδώ; Σε ένα πρώτο επίπεδο εμπειρικών διαπιστώσεων, θα σημειώναμε τη διασπάθιση του δημόσιου πλούτου: Ολυμπιάδα, 3,5 τρισ. δραχμές, έργα βιτρίνας, δρόμοι, γραφειοκρατία, βουλευτές, δημοσιογράφοι, επιτροπές, σύμβουλοι κ.λπ. κ.λπ. Μερικά στοιχεία από τον Τύπο: βουλευτές, 16ο μισθό + συνεργάτες, σύμβουλοι, κ.λπ. Επιτροπές ων ουκ έστιν αριθμός: Τι στοιχίζουν και τι παράγουν; Κρατική τηλεόραση: Μισθοί 324.000, 218.976, 176.000 ευρώ κ.0.κ. Μια λαϊκίζουσα εκπομπή, 65.000 ευρώ και ο έχων την εκπομπή, 16.000 ευρώ κάθε Σάββατο. Προσθέστε τα golden boys, τους επικεφαλής οργανισμών κ.λπ. και βρείτε άκρη. Και μέχρι σήμερα δεν υπήρξε εισαγγελέας να παρέμβει. Από την άλλη, 20% του πληθυσμού κάτω από το όριο φτώχειας και ο αρμόδιος της Ε.Ε. έχει το θράσος να μας πει ότι 720 ευρώ αρκούν για αξιοπρεπή διαβίωση. Κρίση και σήψη: Χρηματιστήριο, Ομόλογα, Vodafone, Ζίμενς, Βατοπέδιο, Τοπλού, Χριστιανικά ήθη. «Η Ελλάδα ταξιδεύει»!
Τα προηγούμενα είναι κάτι από αυτό που απλώς φαίνεται. Επειδή η ελληνική ιδιομορφία καθορίστηκε από βαθύτερα αίτια, που σωρευτικά κατέληξαν στη σημερινή κατάσταση. Συγκεκριμένα: Ποια ήταν η στρατηγική της άρχουσας τάξης μετά τον πόλεμο; Μια απρογραμμάτιστη, περιστασιακή «ανάπτυξη», που δεν επρόκειτο να οδηγήσει σε μια κλασική αστική κοινωνία: Η ημιορεινή και ορεινή οικονομία είχε καταστραφεί από τον εμφύλιο. Οι εσωτερικοί πρόσφυγες είχαν εγκαταλειφθεί στη μοίρα τους, το καρκίνωμα της Αθήνας και των άλλων πόλεων γενικευόταν, με συνέπεια την κυριαρχία του παρασιτισμού σε βάρους της υλικής παραγωγής. Ταυτόχρονα: «Ανάπτυξη» μέσω του τουρισμού, «να γίνει η Ελλάδα ένα απέραντο ξενοδοχείο» (Σεφέρης). Ανεργία και παρισιτισμός: Μόνο σε μια πιτσαρία, στο Παγκράτι, 14 μηχανάκια delivery, δηλαδή 14 νέοι, αντί για παραγωγική απασχόληση, κουβαλούν κάθε βράδυ πίτσα (άλλο σύμβολο της ελληνικής αθλιότητας) στα διαμερίσματα-θήκες του κλεινού άστεως. Εντέλει: Τι ποιότητα ζωής και τι νόημα ζωής μπορεί να υπάρξει στις πόλεις των άθλιων διαμερισμάτων-τάφων, της μοναξιάς, της κυριαρχίας του χυδαίου αστικο-λαϊκού «πολιτισμού»;
Συνολικά οι πιο επικερδείς τομείς της ελληνικής οικονομίας έχουν ως επί το πλείστον παραδοθεί στο ξένο κεφάλαιο, από τη βιομηχανία, μέχρι τις βιομηχανίες τροφίμων και το εμπόριο τροφίμων. Και οι αγρότες; Τιμή λαδιού στην παραγωγή, 1,80 ευρώ. Στα σουπερμάρκετ 6 ευρώ. Παρόμοια και τα άλλα αγροτικά προϊόντα. Ποιος θα καθαρίσει την κόπρο του Αυγείου στη διακίνηση των αγροτικών προϊόντων, προς όφελος και των αγροτών και των κατοίκων της πόλεως; Εν τω μεταξύ η αγροτιά πεθαίνει και οι νέοι μεταναστεύουν στις πόλεις, ελπίζοντας τι; Η Ελλάδα είναι μια χώρα σε παρακμή. Η υλική παραγωγή αντιπροσωπεύει μόλις το 15% του εθνικού προϊόντος. Στη γεωργία, στην αλιεία και στη δασοκομία απασχολείται συνολικά μόλις το 12% του ενεργού πληθυσμού. Ο παρασιτισμός έχει γίνει κύριο χαρακτηριστικό της οικονομίας «μας». Είναι λοιπόν τυχαίο ότι το δημόσιο έλλειμμα ανέρχεται στο 12,7% του ΑΕΠ και ότι το δημόσιο χρέος ανήλθε στο 113% του ΑΕΠ;
Τι κάνει λοιπόν η σημερινή κυβέρνηση; Η κατάσταση είναι πράγματι τραγική. Ομως: Για τις τράπεζες βρέθηκαν 28 δισ. Για να σταματήσουν τα μπλόκα των αγροτών δεν βρίσκεται 1 δισ. Και γιατί τα 28 δισ. να δοθούν στις τράπεζες και όχι στους οφειλέτες, να γλιτώσουν και αυτοί, να γεμίσουν και τα ταμεία των καθ' όλα συμπαθών καθεδρικών του τζόγου; Δεν το σκέφτηκαν οι «αρμόδιοι»; Προφανώς το σκέφτηκαν. Ομως η ταξική τους όραση, εγγενώς πάσχουσα από δαλτωνισμό, έβλεπε μόνο τις τράπεζες. Συνολικά: Σκληρή ταξική πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης. Αλλά αρμόδιος φρόντισε να μας καθησυχάσει, δηλώνοντας ότι παρά την κρίση τα κέρδη των τραπεζών δεν πρόκειται να μειωθούν. Κι επειδή, κατά τον κύριο Λοβέρδο, «δεν υπάρχει σάλιο», πρέπει να περικοπούν μισθοί, συντάξεις, επιδόματα, να ζήσουν οι συνταξιούχοι με 350 ευρώ και οι νέοι, απόφοιτοι Λυκείου, ΤΕΙ, ΑΕΙ, με 700, αν είναι τυχεροί! Και οι χρυσοκάνθαροι της Κομισιόν να μας συμπεριφέρονται σαν γκαουλάιτερ, να μας θεωρούν αναξιόπιστους, να ζητούν ακριβή στοιχεία, να είμαστε υπό επιτήρηση, να μας απειλούν με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και να χαράσσουν «οδικό χάρτη» δίνοντας προθεσμία 4 μηνών. Η «ελληνική νομαρχία» δεν μπορεί να έχει τη δική της δημοσιονομική πολιτική. Ως «νομαρχία» υπόκειται στις εντολές της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας. Η ελληνική οικονομία δεν είναι βιώσιμη. Λοιπόν: περικοπή μισθών και συντάξεων, ξεπούλημα παλαιότερα του ΟΤΕ, της Ολυμπιακής κ.λπ., πρόσφατα του λιμανιού του Πειραιά κι έπεται συνέχεια. Ετσι, ενώ υποθηκεύεται το μέλλον, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την κρίση σαν κακός λογιστής. Δάνεια επί δανείων και διεύρυνση του φαύλου κύκλου.
Ποια προοπτική διαγράφεται λοιπόν για έξοδο από την κρίση; Οπως παντού και πάντοτε, στις χώρες όπου κυβερνά ο Μολώχ του κεφαλαίου, η κρίση θα έχει συνέπεια μια τεράστια ανακατανομή του κοινωνικού πλούτου σε βάρος των μισθωτών, των αγροτών και των μικρομεσαίων. Ειδικά για τους αγρότες: Να ξεριζωθούν. Να γίνουν και αυτοί προλετάριοι, άνεργοι, γκαρσόνια, πλασιέ. Να εισάγουμε μήλα, αχλάδια, πατάτες, βολβούς από το Μαρόκο (!), παπούτσια, ρούχα, ηλεκτρονικά. Να εισάγουμε σχεδόν τα πάντα! Και το εμπορικό ισοζύγιο; Γενειοφόρε προφήτη Μαρξ, κάτι ήξερες προβλέποντας ότι ο καπιταλισμός καταστρέφει χάριν του κέρδους και τις δύο μόνιμες πηγές του πλούτου: τη γη και τους ανθρώπους. Σε μας, και από ανικανότητα.
Τι θα πρέπει να γίνει; Να υπάρξει μια μακρόπνοη στρατηγική ανασυγκρότησης της παραγωγικής βάσης της χώρας, προς μια κατεύθυνση βιώσιμης και αξιοβίωτης οικονομίας και κοινωνικής συμβίωσης. Που θα σήμαινε μεταξύ άλλων: Πρόγραμμα και κίνητρα για την ανασυγκρότηση της αγροτικής οικονομίας. Κίνητρα για να ξαναζωντανέψουν τα χωριά με επιστροφή κατοίκων από τις πόλεις και κίνητρα για μόνιμη εγκατάσταση μεταναστών στα χωριά. (Οι εθνοκάπηλοι ας μη φοβηθούν ότι θα μολυνθεί η καθαρότητα της φυλής. Στον πρώιμο Μεσαίωνα οι Σλάβοι είχαν φτάσει μέχρι τον Ταΰγετο. Τα τοπωνύμια σε όλη την Ελλάδα, σλαβικά, αρβανίτικα κ.λπ., ήταν αψευδείς σχετικοί μάρτυρες, προτού τα σβήσουν οι εθνικόφρονες κυβερνήσεις.) Ταυτόχρονα: Δάνεια και επιχορηγήσεις μόνο στις μικρές πόλεις και στην ύπαιθρο, για αναπτυξιακούς σκοπούς, στο πλαίσιο μιας συστηματικής αποκέντρωσης. Ταυτόχρονα: Ανάκτηση από το κράτος κερδοφόρων επιχειρήσεων, όπως ο ΟΤΕ, τα λιμάνια, βιομηχανίες κ.λπ. Αγροτική πολιτική που θα στοχεύει στην κατά το δυνατόν εξάλειψη των μονοκαλλιεργειών, που προοπτικά καταστρέφουν τη γονιμότητα των εδαφών και οδηγούν στην οικολογική καταστροφή. Παιδεία που δεν θα υποβαθμίζεται, σε εκπαίδευση, δωρεάν υγεία κ.λπ., κ.λπ.
Ποιος θα τα κάνει όμως αυτά και πολλά άλλα, που δεν είναι βέβαια «σοσιαλισμός»; Να ελπίσουμε ότι η Ν.Δ. θα απαλλαγεί από το «ταξικό δέρμα» της; Οτι το ΠΑΣΟΚ θα ανακόψει τη νεο-φιλελεύθερη κατολίσθησή του; Οτι η Αριστερά θα σταματήσει τον εμφύλιο και θα καταστεί κοινωνική πρωτοπορία και όχι συμπλήρωμα σε νεο-φιλελεύθερες κυβερνήσεις; Στον πάτο του κουτιού της Πανδώρας υπήρχε πάντα -έτσι λέει ο μύθος- η Ελπίδα. Αλλά: «Συν Αθηνά και χείρα κίνει», και όχι μόνο για το μεροκάματο και την τιμή του λαδιού.
Παλαιότερα, σε άρθρο μου στην «Ε», είχα χρησιμοποιήσει τον ίδιο τίτλο για να χαρακτηρίσω την πορεία της ελληνικής οικονομίας.
Στο διάστημα που πέρασε, και με επιταχυνόμενη πορεία, οδηγούμαστε προς την Αχερουσία. Παγκόσμια κρίση: αλλά μέσα στη γενικότερη κρίση, η Ελλάδα έχει και τις δικές της τοπικές ιδιομορφίες. Δηλαδή: Παρακμή της αγροτικής οικονομίας. Αποβιομηχάνιση. Δημόσιο χρέος 113% του ΑΕΠ. Δανεισμός με επαχθείς όρους. Αδεια ταμεία. Πρώτοι σε ποσοστό φτώχειας στην «Ευρώπη των 27». Η κυβέρνηση της Ν.Δ. κοιμόταν ύπνο βαθύ. Η σημερινή με σπασμωδικά μέτρα επιχειρεί να αντιμετωπίσει την κρίση. Αλλά στρατηγική εξόδου προς μια βιώσιμη και αξιοβίωτη κοινωνία δεν έχει επεξεργαστεί ούτε η Ν.Δ. ούτε, δυστυχώς, η κατακερματισμένη Αριστερά.
Πώς φτάσαμε λοιπόν εδώ; Σε ένα πρώτο επίπεδο εμπειρικών διαπιστώσεων, θα σημειώναμε τη διασπάθιση του δημόσιου πλούτου: Ολυμπιάδα, 3,5 τρισ. δραχμές, έργα βιτρίνας, δρόμοι, γραφειοκρατία, βουλευτές, δημοσιογράφοι, επιτροπές, σύμβουλοι κ.λπ. κ.λπ. Μερικά στοιχεία από τον Τύπο: βουλευτές, 16ο μισθό + συνεργάτες, σύμβουλοι, κ.λπ. Επιτροπές ων ουκ έστιν αριθμός: Τι στοιχίζουν και τι παράγουν; Κρατική τηλεόραση: Μισθοί 324.000, 218.976, 176.000 ευρώ κ.0.κ. Μια λαϊκίζουσα εκπομπή, 65.000 ευρώ και ο έχων την εκπομπή, 16.000 ευρώ κάθε Σάββατο. Προσθέστε τα golden boys, τους επικεφαλής οργανισμών κ.λπ. και βρείτε άκρη. Και μέχρι σήμερα δεν υπήρξε εισαγγελέας να παρέμβει. Από την άλλη, 20% του πληθυσμού κάτω από το όριο φτώχειας και ο αρμόδιος της Ε.Ε. έχει το θράσος να μας πει ότι 720 ευρώ αρκούν για αξιοπρεπή διαβίωση. Κρίση και σήψη: Χρηματιστήριο, Ομόλογα, Vodafone, Ζίμενς, Βατοπέδιο, Τοπλού, Χριστιανικά ήθη. «Η Ελλάδα ταξιδεύει»!
Τα προηγούμενα είναι κάτι από αυτό που απλώς φαίνεται. Επειδή η ελληνική ιδιομορφία καθορίστηκε από βαθύτερα αίτια, που σωρευτικά κατέληξαν στη σημερινή κατάσταση. Συγκεκριμένα: Ποια ήταν η στρατηγική της άρχουσας τάξης μετά τον πόλεμο; Μια απρογραμμάτιστη, περιστασιακή «ανάπτυξη», που δεν επρόκειτο να οδηγήσει σε μια κλασική αστική κοινωνία: Η ημιορεινή και ορεινή οικονομία είχε καταστραφεί από τον εμφύλιο. Οι εσωτερικοί πρόσφυγες είχαν εγκαταλειφθεί στη μοίρα τους, το καρκίνωμα της Αθήνας και των άλλων πόλεων γενικευόταν, με συνέπεια την κυριαρχία του παρασιτισμού σε βάρους της υλικής παραγωγής. Ταυτόχρονα: «Ανάπτυξη» μέσω του τουρισμού, «να γίνει η Ελλάδα ένα απέραντο ξενοδοχείο» (Σεφέρης). Ανεργία και παρισιτισμός: Μόνο σε μια πιτσαρία, στο Παγκράτι, 14 μηχανάκια delivery, δηλαδή 14 νέοι, αντί για παραγωγική απασχόληση, κουβαλούν κάθε βράδυ πίτσα (άλλο σύμβολο της ελληνικής αθλιότητας) στα διαμερίσματα-θήκες του κλεινού άστεως. Εντέλει: Τι ποιότητα ζωής και τι νόημα ζωής μπορεί να υπάρξει στις πόλεις των άθλιων διαμερισμάτων-τάφων, της μοναξιάς, της κυριαρχίας του χυδαίου αστικο-λαϊκού «πολιτισμού»;
Συνολικά οι πιο επικερδείς τομείς της ελληνικής οικονομίας έχουν ως επί το πλείστον παραδοθεί στο ξένο κεφάλαιο, από τη βιομηχανία, μέχρι τις βιομηχανίες τροφίμων και το εμπόριο τροφίμων. Και οι αγρότες; Τιμή λαδιού στην παραγωγή, 1,80 ευρώ. Στα σουπερμάρκετ 6 ευρώ. Παρόμοια και τα άλλα αγροτικά προϊόντα. Ποιος θα καθαρίσει την κόπρο του Αυγείου στη διακίνηση των αγροτικών προϊόντων, προς όφελος και των αγροτών και των κατοίκων της πόλεως; Εν τω μεταξύ η αγροτιά πεθαίνει και οι νέοι μεταναστεύουν στις πόλεις, ελπίζοντας τι; Η Ελλάδα είναι μια χώρα σε παρακμή. Η υλική παραγωγή αντιπροσωπεύει μόλις το 15% του εθνικού προϊόντος. Στη γεωργία, στην αλιεία και στη δασοκομία απασχολείται συνολικά μόλις το 12% του ενεργού πληθυσμού. Ο παρασιτισμός έχει γίνει κύριο χαρακτηριστικό της οικονομίας «μας». Είναι λοιπόν τυχαίο ότι το δημόσιο έλλειμμα ανέρχεται στο 12,7% του ΑΕΠ και ότι το δημόσιο χρέος ανήλθε στο 113% του ΑΕΠ;
Τι κάνει λοιπόν η σημερινή κυβέρνηση; Η κατάσταση είναι πράγματι τραγική. Ομως: Για τις τράπεζες βρέθηκαν 28 δισ. Για να σταματήσουν τα μπλόκα των αγροτών δεν βρίσκεται 1 δισ. Και γιατί τα 28 δισ. να δοθούν στις τράπεζες και όχι στους οφειλέτες, να γλιτώσουν και αυτοί, να γεμίσουν και τα ταμεία των καθ' όλα συμπαθών καθεδρικών του τζόγου; Δεν το σκέφτηκαν οι «αρμόδιοι»; Προφανώς το σκέφτηκαν. Ομως η ταξική τους όραση, εγγενώς πάσχουσα από δαλτωνισμό, έβλεπε μόνο τις τράπεζες. Συνολικά: Σκληρή ταξική πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης. Αλλά αρμόδιος φρόντισε να μας καθησυχάσει, δηλώνοντας ότι παρά την κρίση τα κέρδη των τραπεζών δεν πρόκειται να μειωθούν. Κι επειδή, κατά τον κύριο Λοβέρδο, «δεν υπάρχει σάλιο», πρέπει να περικοπούν μισθοί, συντάξεις, επιδόματα, να ζήσουν οι συνταξιούχοι με 350 ευρώ και οι νέοι, απόφοιτοι Λυκείου, ΤΕΙ, ΑΕΙ, με 700, αν είναι τυχεροί! Και οι χρυσοκάνθαροι της Κομισιόν να μας συμπεριφέρονται σαν γκαουλάιτερ, να μας θεωρούν αναξιόπιστους, να ζητούν ακριβή στοιχεία, να είμαστε υπό επιτήρηση, να μας απειλούν με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και να χαράσσουν «οδικό χάρτη» δίνοντας προθεσμία 4 μηνών. Η «ελληνική νομαρχία» δεν μπορεί να έχει τη δική της δημοσιονομική πολιτική. Ως «νομαρχία» υπόκειται στις εντολές της Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας. Η ελληνική οικονομία δεν είναι βιώσιμη. Λοιπόν: περικοπή μισθών και συντάξεων, ξεπούλημα παλαιότερα του ΟΤΕ, της Ολυμπιακής κ.λπ., πρόσφατα του λιμανιού του Πειραιά κι έπεται συνέχεια. Ετσι, ενώ υποθηκεύεται το μέλλον, η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την κρίση σαν κακός λογιστής. Δάνεια επί δανείων και διεύρυνση του φαύλου κύκλου.
Ποια προοπτική διαγράφεται λοιπόν για έξοδο από την κρίση; Οπως παντού και πάντοτε, στις χώρες όπου κυβερνά ο Μολώχ του κεφαλαίου, η κρίση θα έχει συνέπεια μια τεράστια ανακατανομή του κοινωνικού πλούτου σε βάρος των μισθωτών, των αγροτών και των μικρομεσαίων. Ειδικά για τους αγρότες: Να ξεριζωθούν. Να γίνουν και αυτοί προλετάριοι, άνεργοι, γκαρσόνια, πλασιέ. Να εισάγουμε μήλα, αχλάδια, πατάτες, βολβούς από το Μαρόκο (!), παπούτσια, ρούχα, ηλεκτρονικά. Να εισάγουμε σχεδόν τα πάντα! Και το εμπορικό ισοζύγιο; Γενειοφόρε προφήτη Μαρξ, κάτι ήξερες προβλέποντας ότι ο καπιταλισμός καταστρέφει χάριν του κέρδους και τις δύο μόνιμες πηγές του πλούτου: τη γη και τους ανθρώπους. Σε μας, και από ανικανότητα.
Τι θα πρέπει να γίνει; Να υπάρξει μια μακρόπνοη στρατηγική ανασυγκρότησης της παραγωγικής βάσης της χώρας, προς μια κατεύθυνση βιώσιμης και αξιοβίωτης οικονομίας και κοινωνικής συμβίωσης. Που θα σήμαινε μεταξύ άλλων: Πρόγραμμα και κίνητρα για την ανασυγκρότηση της αγροτικής οικονομίας. Κίνητρα για να ξαναζωντανέψουν τα χωριά με επιστροφή κατοίκων από τις πόλεις και κίνητρα για μόνιμη εγκατάσταση μεταναστών στα χωριά. (Οι εθνοκάπηλοι ας μη φοβηθούν ότι θα μολυνθεί η καθαρότητα της φυλής. Στον πρώιμο Μεσαίωνα οι Σλάβοι είχαν φτάσει μέχρι τον Ταΰγετο. Τα τοπωνύμια σε όλη την Ελλάδα, σλαβικά, αρβανίτικα κ.λπ., ήταν αψευδείς σχετικοί μάρτυρες, προτού τα σβήσουν οι εθνικόφρονες κυβερνήσεις.) Ταυτόχρονα: Δάνεια και επιχορηγήσεις μόνο στις μικρές πόλεις και στην ύπαιθρο, για αναπτυξιακούς σκοπούς, στο πλαίσιο μιας συστηματικής αποκέντρωσης. Ταυτόχρονα: Ανάκτηση από το κράτος κερδοφόρων επιχειρήσεων, όπως ο ΟΤΕ, τα λιμάνια, βιομηχανίες κ.λπ. Αγροτική πολιτική που θα στοχεύει στην κατά το δυνατόν εξάλειψη των μονοκαλλιεργειών, που προοπτικά καταστρέφουν τη γονιμότητα των εδαφών και οδηγούν στην οικολογική καταστροφή. Παιδεία που δεν θα υποβαθμίζεται, σε εκπαίδευση, δωρεάν υγεία κ.λπ., κ.λπ.
Ποιος θα τα κάνει όμως αυτά και πολλά άλλα, που δεν είναι βέβαια «σοσιαλισμός»; Να ελπίσουμε ότι η Ν.Δ. θα απαλλαγεί από το «ταξικό δέρμα» της; Οτι το ΠΑΣΟΚ θα ανακόψει τη νεο-φιλελεύθερη κατολίσθησή του; Οτι η Αριστερά θα σταματήσει τον εμφύλιο και θα καταστεί κοινωνική πρωτοπορία και όχι συμπλήρωμα σε νεο-φιλελεύθερες κυβερνήσεις; Στον πάτο του κουτιού της Πανδώρας υπήρχε πάντα -έτσι λέει ο μύθος- η Ελπίδα. Αλλά: «Συν Αθηνά και χείρα κίνει», και όχι μόνο για το μεροκάματο και την τιμή του λαδιού.
Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010
Αντισταθείτε στην ΕΕ της γ.τ. πατάτας της γερμανικής BASF
προσφορά από τον γραφειοκράτη-λομπυίστα της ΕΕΟ γερμανικός συνασπισμός των χριστιανοδημοκρατών-ελευθεροδημοκρατών το είχε βάλει στο προεκλογικό του πρόγραμμα. Να προωθήσει την καλλιέργεια της γενετικά τροποποιημένης πατάτας Amflora της γερμανικής πολυεθνικής χημικής βιομηχανίας BASF. Σαν νέα κυβέρνηση της Γερμανίας «έσπρωξε λιγουλάκι» τη νέα επιτροπή του Μπαρόζο(καλέ σπρώξτε με και ας πέσω») και αυτή αποφάσισε αμέσως να δώσει την άδεια.
Η BASF είχε υποβάλει την αίτηση αδειοδότησης στην ΕΕ εδώ και χρόνια, όμως η απόφαση σκόνταφτε στην αντίδραση των καταναλωτικών, οικολογικών οργανώσεων και των ευρωπαίων πολιτών, καθώς και στις αντιρρήσεις και τον σκεπτικισμό του παγκόσμιου οργανισμού υγείας(WHO) και της Ευρωπαϊκής υπηρεσίας για τα φάρμακα(EMEA). Γιατί η γ.τ. αυτή πατάτα περιέχει ένα γονίδιο που αναπτύσσει αντίσταση στα αντιβιοτικά και άρα η κατανάλωση από τον άνθρωπο θα αχρήστευε τη χρήση αυτών των αντιβιοτικών από την ιατρική. Για το λόγο αυτό η πολυεθνική θέλει την πατάτα της όχι για άμεση ανθρώπινη κατανάλωση, αλλά για βιομηχανική χρήση. Για παραγωγή αμύλου και αμυλοπηκτίνης για ζωοτροφές, δομικά και κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα και χαρτί.
Οι εταιρείες παραγωγής και επεξεργασίας αμύλου για προϊόντα ανθρώπινης διατροφής, επειδή ξέρουν ότι δεν θα το δεχθούν οι καταναλωτές, έχουν αρνηθεί τη χρήση της, με δηλώσεις που έχουν κάνει κατά καιρούς. Το αν θα την αρνηθούν και στη πράξη και δεν θα τη χρησιμοποιήσουν παράνομα, ξεφεύγοντας τους έτσι και αλλιώς πλημμελείς ελέγχους των υπηρεσιών, μένει να αποδειχθεί. Αλλά αν πάρουμε υπόψη τα παραδείγματα παράνομης διακίνησης και άλλων γ.τ. ειδών, όπως ρυζιού ή λιναριού, τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η πολυεθνική θα στηριχθεί πιθανά και στην παράνομη διακίνησή της στην ανθρώπινη διατροφική αλυσίδα. Πάντως μη σκεφθεί κανείς ότι οι εταιρείες επεξεργασίας αμύλου δεν έχουν εναλλακτική λύση. Υπάρχει μια μη γ.τ. πατάτα, της εταιρείας EUROPLANT, που έχει εξίσου μεγάλο ποσοστό αμύλου με την Amflora.
Όμως έχει πια αποδειχθεί ότι υπάρχει πάντα επιμόλυνση των γειτονικών καλλιεργειών από τα γ.τ. φυτά και αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα επιχειρήματα του κινήματος ενάντια στα μεταλλαγμένα. Το ίδιο θα συμβεί λοιπόν και με το συγκεκριμένο φυτό και κάποια στιγμή θα καταλήξουν αυτά τα γονίδια στο πιάτο μας και με το νόμο. Εξάλλου μπορούν να περάσουν στον άνθρωπο μέσα από τις ζωοτροφές και στη συνέχεια από τα ζωικά προϊόντα. Αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει την Επιτροπή. Την ενδιαφέρει η κερδοφορία της πολυεθνικής. Έχει φροντίσει μάλιστα και να την απαλλάξει από τυχόν μελλοντικές απαιτήσεις για ζημιές, αφού έχει θεσπίσει το όριο του 0,9% για την επιμόλυνση ακόμα και στα βιολογικά προϊόντα.
Το λόμπυ της BASF δεν κατάφερνε τα προηγούμενα χρόνια να πάρει την άδεια από τις Βρυξέλλες, γιατί είναι μεγάλος και μη αντιστρεπτός ο κίνδυνος από την καλλιέργεια της Amflora. Έπρεπε να αναλάβει την προώθηση η ίδια η γερμανική κυβέρνηση. Όμως το λόμπυ της Μονσάντο εύκολα εξασφάλισε-ταυτόχρονα με τη BASF- από την νέα ΕΕ την άδεια για διακίνηση 3 παραγώγων(σας θυμίζει τίποτα;) της γ.τ. ποικιλίας του καλαμποκιού MON 863.
Όπως έλεγα και στο σχόλιο στο κείμενο του Enzensberger, οι γραφειοκράτες της ΕΕ δεν είναι απλώς κηδεμόνες μας, θέλουν να μας ελέγξουν συνολικά τη διατροφή μας. Αυτοί ξέρουν το "καλό" μας και μας το επιβάλουν.
Πηγή: www.keine-gentechnik.de
Τρίτη 2 Μαρτίου 2010
Αντισταθείτε στην Μπανανογραφειοκρατία της ΕΕ, του Hans Magnus Enzensberger
Μετάφρασα και αναρτώ τα βασικά σημεία της δηκτικής ομιλίας του γνωστού ριζοσπάστη κριτικού συγγραφέα, δοκιμιογράφου, εκδότου, μεταφραστή και συντάκτη γερμανού Hans Magnus Enzensberger, όταν του δώσανε στη Κοπενχάγη το βραβείο Sonning (το μεγαλύτερο στη Δανία για επιδόσεις στην Τέχνη) , όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Frankfurter Algemeine Zeitung
.....Θα ήταν ακόμη υποφερτό αν ήταν μόνο οι αιώνιοι γκρινιάρηδες που διαμαρτύρονται για τους 40.000 υπαλλήλους(της ΕΕ εννοεί), που απολαμβάνουν στα γυάλινα κτίρια τους παχυλούς μισθούς, με τους οποίους τους καλομαθαίνουμε. Είναι τάχα διπλάσιοι από τους αντίστοιχους μισθούς στη Δανία ή τη Γερμανία, χωρίς να λάβουμε υπόψη τα αφορολόγητα επιδόματά τους, τα έξτρα εφάπαξ και τα προνόμια, μεταξύ των οποίων και το δικαίωμα να βγαίνουν πρόωρα στη σύνταξη από τα 55 χρόνια. Έχει ακουσθεί από κάποιον μέσα από την Κομισιόν ότι είναι τόσο καλά για αυτούς, ώστε «θα μπορούσε μόνο με την απειλή των όπλων να τους αναγκάσει κανείς να φύγουν από τις Βρυξέλες». Αλλά ποιος θετικά σκεπτόμενος άνθρωπος θα ήθελε να σταθεί σε τέτοιες μικρότητες, όταν πρόκειται για κάτι το πολύ μεγαλύτερο;
Για παράδειγμα όταν πρόκειται για το «δημοκρατικό έλλειμμα», μια χρόνια και όπως φαίνεται δύσκολα να θεραπευτεί στερητική ασθένεια. Δεν μπορεί να γίνει λόγος για ιατρικό γρίφο, γιατί πρόκειται για ένα γνωστό σε όλους λάθος στη γέννα. Ήδη από τη σύσταση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, φρόντισαν τα Συμβούλια Υπουργών και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μην έχουν λόγο οι ίδιοι οι κάτοικοι στις αποφάσεις τους. Σαν να μη υπήρξαν ποτέ οι αγώνες για τα συντάγματα τον 19ο και 20ο αιώνα, συμφώνησαν από την αρχή σε μια κυβερνητική πολιτική, η οποία αποφασίζει για τα πιο σημαντικά, πίσω στα παρασκήνια. Ότι αυτό το πισωγύρισμα σε προσυνταγματικές καταστάσεις θα μπορούσε να θεραπευτεί με κοσμητικές επιδιορθώσεις, δεν το πιστεύει κανείς πια. Το πολυεξορκιζόμενο δημοκρατικό έλλειμμα δεν είναι λοιπόν τίποτε άλλο από μια κομψή έκφραση για την πολιτική απαλλοτρίωση των πολιτών.
Με αυτόν τον τρόπο οι πρωταγωνιστές βρίσκονται σε μια άκρως πλεονεκτική θέση. Διαφορετικά από ότι συμβαίνει σε ένα κλασσικό κράτος δικαίου, στο καθεστώς της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υπάρχει ένας σωστός καταμερισμός της εξουσίας. Στην οργανωτική της ζούγκλα μπορούν να αντεπεξέλθουν μόνο μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού ειδικοί. Κανένας δεν ξέρει τους σε μεγάλο αριθμό προέδρους, αντιπροέδρους, επιτρόπους και προέδρους διάφορων επιτροπών. Ο συνηθισμένος υπήκοος σπάζει το κεφάλι του με το τι ρόλο παίζει το Cedefop και Frontex, τα GSA, EU-OSHA και EMCDDA. Πολύ εύκολα μπερδεύει την EASA με την EFSA και την ENISA. Με όλα αυτά δεν τελειώνει το τραγούδι, αλλά είναι αρκετά για την πρόβα.
Η Κομμισιόν έχει πρακτικά το μονοπώλιο στις προτάσεις νόμων. Διαβουλεύεται και εκδίδει ντιρεκτίβες πίσω από κλειστές πόρτες. Ο έλεγχος από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι αδύναμος. Μπορεί να αποφασίζεται εκεί μόνο για το 40% περίπου του προϋπολογισμού. Ο κλασσικός κανόνας του „No taxation without representation“ (όχι φορολογία χωρίς εκπροσώπηση) δεν έχει εδώ καμία ισχύ. Οι πάνω από 15.000 λομπυίστες, οι οποίοι δραστηριοποιούνται στις Βρυξέλλες, έχουν μεγαλύτερη επίδραση στις αποφάσεις της Επιτροπής από ότι όλοι οι βουλευτές μαζί.
Για μια ισχυρή εκτελεστική εξουσία αυτό είναι μια παραδεισένια κατάσταση. Οι συμμετέχουσες κυβερνήσεις την χρησιμοποιούν σαν «το μαύρο πρόβατο»(τον φταίχτη) στο εσωτερικό παιχνίδι τους, ισχυριζόμενες ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτε δυστυχώς ενάντια στις αποφάσεις των Βρυξελλών, ενώ η Επιτροπή μπορεί να επικαλείται ότι αυτή ακολουθεί μόνο τις προθέσεις των κρατών μελών. Με αυτό τον τρόπο δεν είναι δυνατόν κανένας να φέρει την ευθύνη πια για τα αποτελέσματα των «αγελαδοσυναλλαγών».
….Το αποτέλεσμα μπορεί να το παρατηρήσει κανείς στην ονομαζόμενη Acquis communautaire. Κανένας άνθρωπος δεν έχει διαβάσει μέχρι το τέλος αυτή τη συλλογή των αποφάσεων, οδηγιών και διατάξεων. Το 2004 περιείχε ήδη 85 000 σελίδες. Σήμερα πρέπει να έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις 150.000. Ήδη το 2005 τα επίσημα χαρτιά της Ένωσης ζύγιζαν συνολικά πάνω από ένα τόνο, τόσο όσο ένας νεαρός ρινόκερος. Η γαλλική της διατύπωση χρειάσθηκε 62 εκατομμύρια λέξεις. Η Acquis έχει για όλα τα κράτη μέλη την ισχύ νόμου. Υπολογίζεται ότι πάνω από 80% όλων των νόμων δεν αποφασίζονται πια στα κοινοβούλια, αλλά από τις αρχές των Βρυξελλών. Ακριβώς δεν το ξέρει κανένας αυτό.
…… Αλλά αυτό που νευριάζει περισσότερο τους κατοίκους αυτού του μέρους του πλανήτη είναι η τρέλα που έχουν οι αρχές των Βρυξελλών για κανόνες . Η απληστία τους για αρμοδιότητα δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί. Όπως έχει σημειώσει και ο Robert Conquest, κάθε μεγαοργάνωση συμπεριφέρεται σαν να διευθύνεται από τους μυστικούς πράκτορες των αντιπάλων της. Αυτή η μορφή του αυτοσαμποτάζ δεν είναι τυχαία, γιατί κάθε επέκταση των εξουσιών της υπόσχεται στην οργάνωση περισσότερη δύναμη, περισσότερα χρήματα και περισσότερες θέσεις σχεδιασμού. Η Hannah Arendt πριν από 45 χρόνια διατύπωσε το απαραίτητο γι αυτό. Μίλησε τότε στην Κοπεγχάγη για «πίεση μιας αναδυόμενης αλλαγής σε όλες τις μορφές κράτους, η οποία εξελίσσεται σε γραφειοκρατία, δηλαδή σε μια δεσποτεία ούτε από νόμους ούτε από ανθρώπους αλλά από ανώνυμα γραφεία ή κομπιούτερς, των οποίων η αποπροσωποποιημένη υπερεξουσία, για την ελευθερία και για ένα μίνιμουμ αβρότητας-χωρίς τα οποία δεν είναι δυνατό να φαντασθεί κανείς μια κοινοτική ζωή- είναι πιο απειλητική και από την συγκλονιστικότερη αυθαιρεσία των τυραννιών του παρελθόντος»
Ευχαρίστως να ξεκαθαρίσω ότι αυτή η δεσποτεία αντεπεξέρχεται χωρίς μυστική αστυνομία και τρομοκρατία. Κινείται με αθόρυβες σόλες. Αυτοπαρουσιάζεται σαν φιλάνθρωπος. Θέλει μόνο το καλύτερο για μας. Όπως ένας καλοκάγαθος κηδεμόνας ανησυχεί για την υγεία μας, για τον τρόπο συμπεριφοράς μας και για την ηθική μας. Σε καμιά περίπτωση δεν λαμβάνει υπόψη ότι εμείς οι ίδιοι γνωρίζουμε τι είναι καλό για μας. Στα μάτια της είμαστε πολύ αβοήθητοι και ανώριμοι για αυτό. Για αυτό το λόγο πρέπει να μας φροντίζει και να μας αναμορφώνει από τη βάση.
…… Τι θα γινόμασταν, αν δεν χρησιμοποιούνταν σε όλη την Ευρώπη πάντα ακριβώς τα ίδια υλικά και οι μπανάνες μας είχαν λιγότερο από 14 εκατοστά μάκρος! …
… Δεν υπάρχουν πια πράγματα στην Ευρώπη για τα οποία δεν θα ήταν αρμόδιες οι Βρυξέλλες. Αλλά η αναμόρφωση 500 εκατομμυρίων ανθρώπων είναι σίγουρα ένα ηράκλειο έργο. Το ερώτημα είναι μόνο, αν οι κηδεμόνες μας είναι οι κατάλληλοι για αυτό το έργο. Στην ακούραστη ανάμειξή τους στην καθημερινή ζωή μας μένει ένα μόνο πεδίο που δεν έχουν αποικιοποιήσει. Είναι η Τέχνη. Μια ματιά στον προϋπολογισμό της Ένωσης για τον τομέα της, αρκεί για να το αντιληφθεί κανείς καλά. Αφορά σε 57 εκατομμύρια Ευρώ και ανήκει στα χαμηλότερα ποσοστά, κινούμενος στη περιοχή των χιλιοστών. Για την ακρίβεια αντιστοιχούν περίπου 13 σεντς το χρόνο σε κάθε κάτοικο… μπορεί κάποιοι να παραπονούνται, αλλά εγώ είμαι ευτυχισμένος για αυτό, διότι όσο λιγότερο ενδιαφέρονται οι Ευρωκράτες για την τέχνη, τόσο το καλύτερο για μας… Αυτό ακόμα θα μας έλειπε, ντιρεκτίβες για το πώς θα ζωγραφίζουμε, πως θα χορεύουμε και πως θα γράφουμε στην Ευρώπη…
Την αντίσταση των Ευρωπαίων μπορούν να εξηγήσουν στις Βρυξέλλες μόνο με την υπόθεση ότι έχει να κάνει κανείς με έναν ανόητο, αλλά εξεγερμένο πληθυσμό, ο οποίος δεν ξέρει πιο είναι το καλύτερό του. Για αυτό είναι καλό να μην ερωτάται καθόλου. Και η απλή σκέψη για δημοψήφισμα προκαλεί αμέσως πανικό στην Ευρωκρατία. Τα ίχνη από συνολικά 9 αποτυχημένα για αυτήν δημοψηφίσματα προκαλούν τρόμο στους υπεύθυνους. Επανειλημμένα οι Νορβηγοί, οι Δανοί, οι Σουηδοί, οι Ολλανδοί και οι Γάλλοι είπαν όχι. Για τους μάνατζερς της Ένωσης, κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται να ξανασυμβεί.
Έτσι σκέφθηκαν μια στρατηγική, η οποία τους ανοσοποιεί απέναντι σε κάθε κριτική. Όποιος αμφισβητεί τα σχέδιά τους, χαρακτηρίζεται αντιευρωπαίος. Αυτό θυμίζει από μακριά τη ρητορική του γερουσιαστή Joseph McCarthy και του ΚΚΣΕ. Ότι δεν τους ταίριαζε φρόντιζαν να το συκοφαντήσουν, οι μεν σαν «un-American Activities», οι άλλοι σαν «αντισοβιετικές μηχανορραφίες». Ότι 40.000 υπάλληλοι με τους προπαγανδιστές τους αποφασίζουν ποιος είναι καλός ευρωπαίος και ποιος όχι είναι μια αρκετά δυσνόητη ιδέα…
… τελικά το μόττο τους είναι: Μάτια κλειστά και εμπρός!
Αλλά είναι δύσκολο για όσους ανήκουν στα υπάρχοντα πολιτικά περιβάλλοντα να δουν ότι αυτοί δεν είναι οι εξουσιαστές μας, αλλά οι υπηρέτες μας. Σε αυτό τον χώρο των πολιτικών προτιμούν να κρατούν κλειστά όχι μόνο τα μάτια, αλλά και τα δύο αυτιά. Γι αυτό θα ήταν πιθανά καιρός για έναν πανευρωπαϊκό έρανο. Σαράντα χιλιάδες ακουστικά θα ήταν μια καλή επένδυση, ώστε να βοηθήσουμε τους βαρύκοους κηδεμόνες μας στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο και το Λουξεμβούργο και να τους απελευθερώσουμε από την αυτοαπομόνωσή τους.
.....Θα ήταν ακόμη υποφερτό αν ήταν μόνο οι αιώνιοι γκρινιάρηδες που διαμαρτύρονται για τους 40.000 υπαλλήλους(της ΕΕ εννοεί), που απολαμβάνουν στα γυάλινα κτίρια τους παχυλούς μισθούς, με τους οποίους τους καλομαθαίνουμε. Είναι τάχα διπλάσιοι από τους αντίστοιχους μισθούς στη Δανία ή τη Γερμανία, χωρίς να λάβουμε υπόψη τα αφορολόγητα επιδόματά τους, τα έξτρα εφάπαξ και τα προνόμια, μεταξύ των οποίων και το δικαίωμα να βγαίνουν πρόωρα στη σύνταξη από τα 55 χρόνια. Έχει ακουσθεί από κάποιον μέσα από την Κομισιόν ότι είναι τόσο καλά για αυτούς, ώστε «θα μπορούσε μόνο με την απειλή των όπλων να τους αναγκάσει κανείς να φύγουν από τις Βρυξέλες». Αλλά ποιος θετικά σκεπτόμενος άνθρωπος θα ήθελε να σταθεί σε τέτοιες μικρότητες, όταν πρόκειται για κάτι το πολύ μεγαλύτερο;
Για παράδειγμα όταν πρόκειται για το «δημοκρατικό έλλειμμα», μια χρόνια και όπως φαίνεται δύσκολα να θεραπευτεί στερητική ασθένεια. Δεν μπορεί να γίνει λόγος για ιατρικό γρίφο, γιατί πρόκειται για ένα γνωστό σε όλους λάθος στη γέννα. Ήδη από τη σύσταση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, φρόντισαν τα Συμβούλια Υπουργών και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μην έχουν λόγο οι ίδιοι οι κάτοικοι στις αποφάσεις τους. Σαν να μη υπήρξαν ποτέ οι αγώνες για τα συντάγματα τον 19ο και 20ο αιώνα, συμφώνησαν από την αρχή σε μια κυβερνητική πολιτική, η οποία αποφασίζει για τα πιο σημαντικά, πίσω στα παρασκήνια. Ότι αυτό το πισωγύρισμα σε προσυνταγματικές καταστάσεις θα μπορούσε να θεραπευτεί με κοσμητικές επιδιορθώσεις, δεν το πιστεύει κανείς πια. Το πολυεξορκιζόμενο δημοκρατικό έλλειμμα δεν είναι λοιπόν τίποτε άλλο από μια κομψή έκφραση για την πολιτική απαλλοτρίωση των πολιτών.
Με αυτόν τον τρόπο οι πρωταγωνιστές βρίσκονται σε μια άκρως πλεονεκτική θέση. Διαφορετικά από ότι συμβαίνει σε ένα κλασσικό κράτος δικαίου, στο καθεστώς της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υπάρχει ένας σωστός καταμερισμός της εξουσίας. Στην οργανωτική της ζούγκλα μπορούν να αντεπεξέλθουν μόνο μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού ειδικοί. Κανένας δεν ξέρει τους σε μεγάλο αριθμό προέδρους, αντιπροέδρους, επιτρόπους και προέδρους διάφορων επιτροπών. Ο συνηθισμένος υπήκοος σπάζει το κεφάλι του με το τι ρόλο παίζει το Cedefop και Frontex, τα GSA, EU-OSHA και EMCDDA. Πολύ εύκολα μπερδεύει την EASA με την EFSA και την ENISA. Με όλα αυτά δεν τελειώνει το τραγούδι, αλλά είναι αρκετά για την πρόβα.
Η Κομμισιόν έχει πρακτικά το μονοπώλιο στις προτάσεις νόμων. Διαβουλεύεται και εκδίδει ντιρεκτίβες πίσω από κλειστές πόρτες. Ο έλεγχος από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι αδύναμος. Μπορεί να αποφασίζεται εκεί μόνο για το 40% περίπου του προϋπολογισμού. Ο κλασσικός κανόνας του „No taxation without representation“ (όχι φορολογία χωρίς εκπροσώπηση) δεν έχει εδώ καμία ισχύ. Οι πάνω από 15.000 λομπυίστες, οι οποίοι δραστηριοποιούνται στις Βρυξέλλες, έχουν μεγαλύτερη επίδραση στις αποφάσεις της Επιτροπής από ότι όλοι οι βουλευτές μαζί.
Για μια ισχυρή εκτελεστική εξουσία αυτό είναι μια παραδεισένια κατάσταση. Οι συμμετέχουσες κυβερνήσεις την χρησιμοποιούν σαν «το μαύρο πρόβατο»(τον φταίχτη) στο εσωτερικό παιχνίδι τους, ισχυριζόμενες ότι δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτε δυστυχώς ενάντια στις αποφάσεις των Βρυξελλών, ενώ η Επιτροπή μπορεί να επικαλείται ότι αυτή ακολουθεί μόνο τις προθέσεις των κρατών μελών. Με αυτό τον τρόπο δεν είναι δυνατόν κανένας να φέρει την ευθύνη πια για τα αποτελέσματα των «αγελαδοσυναλλαγών».
….Το αποτέλεσμα μπορεί να το παρατηρήσει κανείς στην ονομαζόμενη Acquis communautaire. Κανένας άνθρωπος δεν έχει διαβάσει μέχρι το τέλος αυτή τη συλλογή των αποφάσεων, οδηγιών και διατάξεων. Το 2004 περιείχε ήδη 85 000 σελίδες. Σήμερα πρέπει να έχει ξεπεράσει κατά πολύ τις 150.000. Ήδη το 2005 τα επίσημα χαρτιά της Ένωσης ζύγιζαν συνολικά πάνω από ένα τόνο, τόσο όσο ένας νεαρός ρινόκερος. Η γαλλική της διατύπωση χρειάσθηκε 62 εκατομμύρια λέξεις. Η Acquis έχει για όλα τα κράτη μέλη την ισχύ νόμου. Υπολογίζεται ότι πάνω από 80% όλων των νόμων δεν αποφασίζονται πια στα κοινοβούλια, αλλά από τις αρχές των Βρυξελλών. Ακριβώς δεν το ξέρει κανένας αυτό.
…… Αλλά αυτό που νευριάζει περισσότερο τους κατοίκους αυτού του μέρους του πλανήτη είναι η τρέλα που έχουν οι αρχές των Βρυξελλών για κανόνες . Η απληστία τους για αρμοδιότητα δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί. Όπως έχει σημειώσει και ο Robert Conquest, κάθε μεγαοργάνωση συμπεριφέρεται σαν να διευθύνεται από τους μυστικούς πράκτορες των αντιπάλων της. Αυτή η μορφή του αυτοσαμποτάζ δεν είναι τυχαία, γιατί κάθε επέκταση των εξουσιών της υπόσχεται στην οργάνωση περισσότερη δύναμη, περισσότερα χρήματα και περισσότερες θέσεις σχεδιασμού. Η Hannah Arendt πριν από 45 χρόνια διατύπωσε το απαραίτητο γι αυτό. Μίλησε τότε στην Κοπεγχάγη για «πίεση μιας αναδυόμενης αλλαγής σε όλες τις μορφές κράτους, η οποία εξελίσσεται σε γραφειοκρατία, δηλαδή σε μια δεσποτεία ούτε από νόμους ούτε από ανθρώπους αλλά από ανώνυμα γραφεία ή κομπιούτερς, των οποίων η αποπροσωποποιημένη υπερεξουσία, για την ελευθερία και για ένα μίνιμουμ αβρότητας-χωρίς τα οποία δεν είναι δυνατό να φαντασθεί κανείς μια κοινοτική ζωή- είναι πιο απειλητική και από την συγκλονιστικότερη αυθαιρεσία των τυραννιών του παρελθόντος»
Ευχαρίστως να ξεκαθαρίσω ότι αυτή η δεσποτεία αντεπεξέρχεται χωρίς μυστική αστυνομία και τρομοκρατία. Κινείται με αθόρυβες σόλες. Αυτοπαρουσιάζεται σαν φιλάνθρωπος. Θέλει μόνο το καλύτερο για μας. Όπως ένας καλοκάγαθος κηδεμόνας ανησυχεί για την υγεία μας, για τον τρόπο συμπεριφοράς μας και για την ηθική μας. Σε καμιά περίπτωση δεν λαμβάνει υπόψη ότι εμείς οι ίδιοι γνωρίζουμε τι είναι καλό για μας. Στα μάτια της είμαστε πολύ αβοήθητοι και ανώριμοι για αυτό. Για αυτό το λόγο πρέπει να μας φροντίζει και να μας αναμορφώνει από τη βάση.
…… Τι θα γινόμασταν, αν δεν χρησιμοποιούνταν σε όλη την Ευρώπη πάντα ακριβώς τα ίδια υλικά και οι μπανάνες μας είχαν λιγότερο από 14 εκατοστά μάκρος! …
… Δεν υπάρχουν πια πράγματα στην Ευρώπη για τα οποία δεν θα ήταν αρμόδιες οι Βρυξέλλες. Αλλά η αναμόρφωση 500 εκατομμυρίων ανθρώπων είναι σίγουρα ένα ηράκλειο έργο. Το ερώτημα είναι μόνο, αν οι κηδεμόνες μας είναι οι κατάλληλοι για αυτό το έργο. Στην ακούραστη ανάμειξή τους στην καθημερινή ζωή μας μένει ένα μόνο πεδίο που δεν έχουν αποικιοποιήσει. Είναι η Τέχνη. Μια ματιά στον προϋπολογισμό της Ένωσης για τον τομέα της, αρκεί για να το αντιληφθεί κανείς καλά. Αφορά σε 57 εκατομμύρια Ευρώ και ανήκει στα χαμηλότερα ποσοστά, κινούμενος στη περιοχή των χιλιοστών. Για την ακρίβεια αντιστοιχούν περίπου 13 σεντς το χρόνο σε κάθε κάτοικο… μπορεί κάποιοι να παραπονούνται, αλλά εγώ είμαι ευτυχισμένος για αυτό, διότι όσο λιγότερο ενδιαφέρονται οι Ευρωκράτες για την τέχνη, τόσο το καλύτερο για μας… Αυτό ακόμα θα μας έλειπε, ντιρεκτίβες για το πώς θα ζωγραφίζουμε, πως θα χορεύουμε και πως θα γράφουμε στην Ευρώπη…
Την αντίσταση των Ευρωπαίων μπορούν να εξηγήσουν στις Βρυξέλλες μόνο με την υπόθεση ότι έχει να κάνει κανείς με έναν ανόητο, αλλά εξεγερμένο πληθυσμό, ο οποίος δεν ξέρει πιο είναι το καλύτερό του. Για αυτό είναι καλό να μην ερωτάται καθόλου. Και η απλή σκέψη για δημοψήφισμα προκαλεί αμέσως πανικό στην Ευρωκρατία. Τα ίχνη από συνολικά 9 αποτυχημένα για αυτήν δημοψηφίσματα προκαλούν τρόμο στους υπεύθυνους. Επανειλημμένα οι Νορβηγοί, οι Δανοί, οι Σουηδοί, οι Ολλανδοί και οι Γάλλοι είπαν όχι. Για τους μάνατζερς της Ένωσης, κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται να ξανασυμβεί.
Έτσι σκέφθηκαν μια στρατηγική, η οποία τους ανοσοποιεί απέναντι σε κάθε κριτική. Όποιος αμφισβητεί τα σχέδιά τους, χαρακτηρίζεται αντιευρωπαίος. Αυτό θυμίζει από μακριά τη ρητορική του γερουσιαστή Joseph McCarthy και του ΚΚΣΕ. Ότι δεν τους ταίριαζε φρόντιζαν να το συκοφαντήσουν, οι μεν σαν «un-American Activities», οι άλλοι σαν «αντισοβιετικές μηχανορραφίες». Ότι 40.000 υπάλληλοι με τους προπαγανδιστές τους αποφασίζουν ποιος είναι καλός ευρωπαίος και ποιος όχι είναι μια αρκετά δυσνόητη ιδέα…
… τελικά το μόττο τους είναι: Μάτια κλειστά και εμπρός!
Αλλά είναι δύσκολο για όσους ανήκουν στα υπάρχοντα πολιτικά περιβάλλοντα να δουν ότι αυτοί δεν είναι οι εξουσιαστές μας, αλλά οι υπηρέτες μας. Σε αυτό τον χώρο των πολιτικών προτιμούν να κρατούν κλειστά όχι μόνο τα μάτια, αλλά και τα δύο αυτιά. Γι αυτό θα ήταν πιθανά καιρός για έναν πανευρωπαϊκό έρανο. Σαράντα χιλιάδες ακουστικά θα ήταν μια καλή επένδυση, ώστε να βοηθήσουμε τους βαρύκοους κηδεμόνες μας στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο και το Λουξεμβούργο και να τους απελευθερώσουμε από την αυτοαπομόνωσή τους.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)