[...]Μπορεί, λοιπόν, μια συζήτηση για την ουτοπία να μοιάζει
θεολογική, αλλά πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο «Μεσσίας είναι συλλογικός,
είναι η ίδια η ανθρωπότητα[…] η καταπιεσμένη ανθρωπότητα»* και πως η
ουτοπία, αυτός ο τόπος που τον πλησιάζεις και συνεχώς μοιάζει να
απομακρύνεται, σου χαράζει την διαδρομή γιατί, όπως επισημαίνει ο Στέφανος Ροζάνης σε μια από τις ομιλίες του (που συγκαταλέγονται στο βιβλίο Ομοίωμα δημοκρατίας), όταν σε οδηγεί η ουτοπία, γίνεσαι ο εαυτός σου[…]
...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου